Kredyty, długi i leasing

Egzekucja z kredytu bankowego: Jak podważyć zabezpieczenia?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Otrzymanie wezwania do zapłaty lub wszczęcie egzekucji komorniczej na podstawie zabezpieczeń kredytowych to trudna sytuacja dla dłużnika. W takiej sytuacji kluczowa jest szybka analiza prawna, która może ujawnić możliwość podważenia zasadności działań wierzyciela lub nawet samych zabezpieczeń.

Szybka odpowiedź

Możliwe jest podważenie egzekucji kredytowej poprzez kwestionowanie prawidłowości wypełnienia weksla in blanco, ważności poręczenia lub skuteczności oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, zazwyczaj w drodze powództwa przeciwegzekucyjnego.

  • Spółka-klient zaciągnęła kredyt inwestycyjny, który został zabezpieczony wekslem in blanco, poręczeniem osobistym oraz oświadczeniem o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.
  • Po zaprzestaniu spłaty bank wszczął egzekucję na podstawie oświadczenia z art. 777 k.p.c., po której poręczyciel otrzymał wezwanie do zapłaty pozostałej kwoty.
  • Klient i poręczyciel kwestionują prawidłowość nadania klauzuli wykonalności, wypełnienia weksla in blanco oraz twierdzą o podpisaniu dokumentów pod presją.
  • Zarzuty dotyczące weksla in blanco mogą być skuteczne, jeśli bank wypełnił go niezgodnie z deklaracją wekslową, co wymaga udowodnienia przez dłużnika.
  • Wady oświadczenia woli poręczyciela (np. presja) są trudne do udowodnienia, a brak pouczenia o ryzyku zazwyczaj nie unieważnia poręczenia.
  • Kluczowym środkiem obrony jest powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 k.p.c.) z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia i dowodów.
  • Terminy na zaskarżenie postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności są krótkie, jednak powództwo przeciwegzekucyjne jest możliwe przez cały czas trwania egzekucji.

Jak wyglądała sprawa?

Sprawa dotyczy spółki będącej klientem, która zaciągnęła kredyt inwestycyjny, a następnie stanęła w obliczu egzekucji komorniczej po zaprzestaniu spłaty zobowiązań, co objęło również poręczyciela.

Spółka zaciągnęła w banku kredyt inwestycyjny na kwotę 800 000,00 zł w dniu 10 stycznia 2022 roku. Kredyt został zabezpieczony wekslem in blanco, poręczeniem osobistym pana A. N. oraz oświadczeniem o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, złożonym na podstawie art. 777 k.p.c. Zobowiązania te obejmowały kwotę do 1 000 000,00 zł łącznie z kosztami i odsetkami.

Po zaprzestaniu spłaty kredytu przez spółkę, bank wystosował wezwanie do zapłaty na kwotę 912 000,00 zł w dniu 15 marca 2025 roku. Ponieważ spółka nie uregulowała długu, bank złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności oświadczeniu o poddaniu się egzekucji, którą sąd nadał 22 maja 2025 roku.

Komornik sądowy wszczął egzekucję 25 maja 2025 roku, zajmując z rachunku bankowego spółki kwotę 350 000,00 zł. Następnie, 5 czerwca 2025 roku, poręczyciel otrzymał wezwanie do zapłaty pozostałej sumy wynoszącej 562 000,00 zł. W związku z tym spółka-klient zwróciła się o analizę prawną zabezpieczeń i możliwości obrony.

Jakie zabezpieczenia ustanowiono dla kredytu?

Kredyt inwestycyjny został zabezpieczony trzema głównymi instrumentami: wekslem in blanco, poręczeniem osobistym oraz oświadczeniem o dobrowolnym poddaniu się egzekucji na podstawie art. 777 k.p.c.

Weksel in blanco, oznaczony jako WEK/████/001, wraz z deklaracją wekslową, stanowił jedno z kluczowych zabezpieczeń. Deklaracja wskazywała, że bank może wypełnić weksel na sumę wymagalną wynikającą z umowy kredytowej bez dalszych formalności. W deklaracji nie określono daty wykupu ani konkretnej kwoty.

Drugim zabezpieczeniem było poręczenie osobiste złożone przez pana A. N., wspólnika spółki, na kwotę 800 000,00 zł, z zastrzeżeniem, że jego odpowiedzialność obejmie sumę do 1 000 000,00 zł łącznie z kosztami i odsetkami.

Trzecim, i istotnym w tej sprawie, zabezpieczeniem było oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji na podstawie art. 777 Kodeksu postępowania cywilnego. Oświadczenie to, podpisane przez likwidatora spółki i poręczyciela, obejmowało roszczenia główne, odsetki i koszty egzekucyjne, na łączną kwotę do 1 000 000,00 zł.

Na czym polegały zarzuty klienta i poręczyciela?

Klient kwestionuje prawidłowość nadania klauzuli wykonalności oraz wypełnienia weksla in blanco, natomiast poręczyciel zarzuca brak należytego pouczenia o ryzyku i podpisanie dokumentów pod presją.

Spółka będąca klientem zgłasza wątpliwości co do zgodności z prawem procesu nadania klauzuli wykonalności na oświadczeniu o dobrowolnym poddaniu się egzekucji. Podnosi również zastrzeżenia co do poprawności i skuteczności tego oświadczenia.

Dodatkowo, spółka kwestionuje sposób wypełnienia weksla in blanco przez bank. Sugeruje, że weksel mógł zostać wypełniony niezgodnie z upoważnieniem zawartym w deklaracji wekslowej, co mogłoby wpłynąć na jego ważność jako tytułu egzekucyjnego.

Poręczyciel, pan A. N., twierdzi, że nie został należycie poinformowany o wszystkich ryzykach związanych z poręczeniem. Podnosi również, że dokumenty poręczenia były podpisywane pod presją czasu i w sytuacji przymusu ekonomicznego, co mogło wpłynąć na dobrowolność jego oświadczenia woli.

Czy oświadczenie o poddaniu się egzekucji było skuteczne?

Oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd, jest tytułem wykonawczym i stanowi skuteczną podstawę do prowadzenia egzekucji, chyba że dłużnik skutecznie je podważy.

W tej sprawie oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji na podstawie art. 777 k.p.c. zostało złożone przez spółkę i poręczyciela. Sąd nadał mu klauzulę wykonalności 22 maja 2025 roku, co oznacza, że bank uzyskał tytuł wykonawczy do prowadzenia egzekucji.

Fakt nadania klauzuli wykonalności wskazuje, że sąd uznał dokument za formalnie prawidłowy. Kwestionowanie prawidłowości procesu nadania klauzuli wykonalności mogłoby dotyczyć ewentualnych braków formalnych wniosku banku o nadanie klauzuli lub innych proceduralnych uchybień.

Jednakże, jeśli termin na zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności upłynął (co jest prawdopodobne, skoro egzekucja już się toczy), jedynym skutecznym środkiem obrony pozostaje powództwo przeciwegzekucyjne na podstawie art. 840 k.p.c. W ramach tego powództwa można podnieść zarzuty dotyczące ważności samego oświadczenia, np. z powodu wad oświadczenia woli.

Czy weksel in blanco został prawidłowo wypełniony?

Prawidłowość wypełnienia weksla in blanco jest kluczowa dla jego ważności i skuteczności, a zarzuty dłużnika dotyczące niezgodnego z deklaracją uzupełnienia weksla mogą być skuteczną podstawą obrony.

Klient kwestionuje prawidłowość wypełnienia weksla in blanco przez bank. Zgodnie z Prawem wekslowym, weksel in blanco powinien zostać uzupełniony zgodnie z porozumieniem zawartym między stronami, czyli deklaracją wekslową. Jeśli bank wypełnił weksel niezgodnie z tą deklaracją, dłużnik ma prawo do zgłoszenia zarzutów wekslowych.

Ciężar dowodu w zakresie niezgodnego z porozumieniem wypełnienia weksla in blanco spoczywa na dłużniku. Musi on wykazać, że bank przekroczył upoważnienie zawarte w deklaracji wekslowej, na przykład poprzez wpisanie wyższej kwoty niż dopuszczalna lub niezgodne z ustaleniami określenie daty płatności.

Dla skutecznego podniesienia tego zarzutu niezbędne jest zabezpieczenie oryginału weksla in blanco oraz deklaracji wekslowej. Weryfikacja tych dokumentów, w tym ewentualnie poprzez opinię biegłego grafologa, pozwoli na ustalenie, czy doszło do przekroczenia upoważnienia i czy weksel jest ważny w dochodzonej wysokości.

Jakie są ryzyka i szanse poręczyciela?

Poręczyciel odpowiada solidarnie ze spółką-dłużnikiem do kwoty określonej w poręczeniu, jednak jego zarzuty dotyczące braku pouczenia lub presji są trudne do udowodnienia.

Poręczyciel, pan A. N., odpowiada za dług spółki jak współdłużnik solidarny, co oznacza, że bank może żądać zapłaty całości długu zarówno od spółki, jak i od niego. Jego odpowiedzialność jest ograniczona do kwoty 1 000 000,00 zł łącznie z kosztami i odsetkami, zgodnie z umową poręczenia.

Zarzuty poręczyciela dotyczące braku należytego poinformowania o ryzyku oraz podpisania dokumentów pod presją czasu lub ekonomiczną są w praktyce trudne do udowodnienia. Generalnie bank nie ma obowiązku informowania poręczyciela o sytuacji finansowej dłużnika, chyba że działał podstępnie lub wprowadził w błąd. Sama presja ekonomiczna rzadko jest wystarczająca do unieważnienia oświadczenia woli.

Jednakże, jeśli poręczenie było zabezpieczeniem również dla zobowiązania wekslowego, to ewentualne podważenie weksla in blanco mogłoby wpłynąć na zakres odpowiedzialności poręczyciela. W przypadku spłaty długu przez poręczyciela, przysługuje mu roszczenie regresowe wobec dłużnika głównego, czyli spółki.

Jakie kroki prawne może podjąć dłużnik?

Dłużnik może podjąć działania przedsądowe w celu negocjacji i uzyskania dokumentacji, a następnie zainicjować postępowanie sądowe, w szczególności powództwo przeciwegzekucyjne z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia i dowodów.

W pierwszej kolejności zaleca się skierowanie do banku wezwania przedsądowego, żądając wstrzymania egzekucji, przedstawienia pełnej dokumentacji kredytowej (w tym oryginałów weksla i deklaracji) oraz podjęcia negocjacji w celu polubownego rozwiązania sporu i zwrotu bezpodstawnie pobranych środków. Należy wyznaczyć bankowi konkretny termin na odpowiedź.

Kluczowym środkiem prawnym jest powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 k.p.c.), które pozwala na zakwestionowanie zasadności egzekucji po nadaniu klauzuli wykonalności. W ramach tego powództwa można podnieść zarzuty dotyczące nieważności zabezpieczeń (np. weksla) lub wad oświadczenia woli poręczyciela.

Należy również złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczenia (art. 730 k.p.c. i n.), co pozwoli na wstrzymanie dalszej egzekucji komorniczej na czas trwania postępowania sądowego. Dodatkowo, wniosek o zabezpieczenie dowodów (art. 310 k.p.c.) jest niezbędny do uzyskania kluczowych dokumentów i nagrań, zanim ulegną one zniszczeniu lub zatarciu, co jest istotne dla udowodnienia zarzutów.

Najczęstsze pytania

Co to jest powództwo przeciwegzekucyjne?

Powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 k.p.c.) to środek prawny przysługujący dłużnikowi, który chce zakwestionować zasadność lub dopuszczalność egzekucji komorniczej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego. Pozwala ono na podniesienie zarzutów materialnoprawnych (np. że dług nie istnieje, wygasł) lub formalnych dotyczących tytułu.

Jakie dowody są kluczowe w tej sprawie?

Kluczowe dowody to oryginały dokumentów zabezpieczeń, w szczególności weksel in blanco i deklaracja wekslowa, oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji oraz umowa poręczenia. Ważna jest również korespondencja z bankiem, dokumentacja egzekucyjna, a w przypadku zarzutów o presji – zeznania świadków lub inne materiały potwierdzające te okoliczności.

Czy poręczyciel zawsze odpowiada za dług główny?

Tak, poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik główny go nie wykonał. Odpowiedzialność poręczyciela jest akcesoryjna (zależna od istnienia długu głównego) i solidarna z dłużnikiem, co oznacza, że wierzyciel może żądać spłaty od obu stron.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 777 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Tytułami egzekucyjnymi są: 1) orzeczenie sądu prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu, jak również ugoda zawarta przed sądem; 11) orzeczenie referendarza sądowego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu; 2) (uchylony) 21) (uchylony) 3) inne orzeczenia, ugody i akty, które z mocy ustawy podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej; 4) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub wydania rzeczy oznaczonych co do gatunku, ilościowo w akcie określonych, albo też wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej, gdy w akcie wskazano termin wykonania obowiązku lub zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie; 5) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej albo oznaczonej za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, gdy w akcie wskazano zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie obowiązku, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności; 6) akt notarialny określony w pkt 4 lub 5, w którym niebędąca dłużnikiem osobistym osoba, której rzecz, wierzytelność lub prawo obciążone jest hipoteką lub zastawem, poddała się egzekucji z obciążonego przedmiotu w celu zaspokojenia wierzytelności pieniężnej przysługującej zabezpieczonemu wierzycielowi. § 2. Oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji może być złożone także w odrębnym akcie notarialnym. W takim przypadku w akcie notarialnym wskazuje się stosunek prawny, w związku z którym dłużnik poddaje się egzekucji, datę powstania zobowiązania dłużnika, jego treść, a w przypadku zobowiązań z umów wzajemnych – dodatkowo świadczenie wierzyciela z terminem jego wykonania. § 2[1]. Jeśli oświadczenie o poddaniu się egzekucji jest składane w celu zabezpieczenia roszczeń wynikających z zawarcia przez osobę fizyczną umowy pożyczki niezwiązanej bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową prowadzoną przez tę osobę albo z zawarcia przez tę osobę innej umowy, do której przepisy o pożyczce stosuje się odpowiednio, wysokość sumy pieniężnej, do której dłużnik poddaje się egzekucji, nie może przekraczać sumy kwoty pożyczki powiększonej o wysokość odsetek maksymalnych obliczonych bezpośrednio od tej kwoty za okres, na który została udzielona pożyczka, wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie obliczonych od kwoty pożyczki za okres do 6 miesięcy oraz maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów, o których mowa w art. 7201 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. § 3. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 876 Kodeks cywilny

§ 1. Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. § 2. Oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 881 Kodeks cywilny

W braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 10 Prawo wekslowe

Jeżeli weksel, niezupełny w chwili wystawienia, uzupełniony został niezgodnie z zawartem porozumieniem, nie można wobec posiadacza zasłaniać się zarzutem, że nie zastosowano się do tego porozumienia, chyba że posiadacz nabył weksel w złej wierze albo przy nabyciu dopuścił się rażącego niedbalstwa.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 60 Kodeks cywilny

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 65 Kodeks cywilny

§ 1. Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. § 2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 882 Kodeks cywilny

Jeżeli termin płatności długu nie jest oznaczony albo jeżeli płatność długu zależy od wypowiedzenia, poręczyciel może po upływie sześciu miesięcy od daty poręczenia, a jeżeli poręczył za dług przyszły – od daty powstania długu żądać, aby wierzyciel wezwał dłużnika do zapłaty albo z najbliższym terminem dokonał wypowiedzenia. Jeżeli wierzyciel nie uczyni zadość powyższemu żądaniu, zobowiązanie poręczyciela wygasa.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 783 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności wymienia także tytuł egzekucyjny, a w razie potrzeby oznacza świadczenie podlegające egzekucji i zakres egzekucji oraz wskazuje czy orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne, czy jako natychmiast wykonalne. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, tytułowi egzekucyjnemu opiewającemu na świadczenie pieniężne w walucie obcej sąd nada klauzulę wykonalności ze zobowiązaniem komornika do przeliczenia tej kwoty na walutę polską według średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia planu podziału, a jeżeli planu podziału nie sporządza się – na dzień wypłaty kwoty wierzycielowi. § 11. Niezwłocznie po ogłoszeniu postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, a gdy ogłoszenia nie było niezwłocznie po jego wydaniu, klauzulę wykonalności umieszcza się na tytule egzekucyjnym, a w przypadkach, o których mowa w art. 781 § 12, na zweryfikowanym przez sąd dokumencie uzyskanym z systemu teleinformatycznego potwierdzającym istnienie i treść tytułu egzekucyjnego. Klauzula wykonalności zawiera stwierdzenie, że tytuł egzekucyjny uprawnia do egzekucji, a w razie potrzeby – także informacje wskazane w § 1. Klauzulę wykonalności podpisuje sędzia albo referendarz sądowy. § 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, brzmienie klauzuli wykonalności, mając na względzie treść § 1 i 11 oraz sprawne prowadzenie egzekucji i zapewnienie możliwości obrony praw jej uczestników. § 3. Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, o których mowa w art. 777 § 1 pkt 1 i 11, jest wydawane bez spisywania odrębnej sentencji, przez umieszczenie na tytule egzekucyjnym klauzuli wykonalności i opatrzenie jej podpisem sędziego albo referendarza sądowego, który wydaje postanowienie. Na oryginale orzeczenia umieszcza się wzmiankę o nadaniu klauzuli wykonalności. § 31. Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, o których mowa w art. 777 § 1 pkt 1 i 11, wydanym w postaci elektronicznej, jest wydawane bez spisywania odrębnej sentencji, poprzez umieszczenie klauzuli wykonalności w systemie teleinformatycznym i opatrzenie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, sędziego albo referendarza sądowego, który wydaje postanowienie. § 32.Przepisów § 3 i 31 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 7781, art. 7782, art. 7783, art. 787, art. 7871, art. 788 oraz art. 789. § 4. Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, o których mowa w art. 777 § 1 pkt 1 i 11, wydanym w postaci elektronicznej pozostawia się wyłącznie w systemie teleinformatycznym, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 7781, art. 7782, art. 7783, art. 787, art. 7871, art. 788 oraz art. 789. § 41. (uchylony) § 5. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, czynności sądu związane z nadawaniem klauzuli wykonalności, o której mowa w § 31, oraz sposób przechowywania tytułów wykonawczych i posługiwania się tytułami wykonawczymi, o których mowa w § 4, przy uwzględnieniu potrzeby usprawnienia postępowania oraz zapewnienia bezpieczeństwa korzystania z elektronicznych tytułów wykonawczych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 840 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. § 2. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracyjnego, do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 767 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika. § 11. Skarga nie przysługuje na zarządzenie komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, na zawiadomienie o terminie czynności oraz na uiszczenie przez komornika podatku od towarów i usług. § 2. Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone. § 3. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. § 31. Skarga może być wniesiona na urzędowym formularzu. § 32. O możliwości wniesienia skargi na urzędowym formularzu oraz o sposobie, w jaki jest on udostępniany, komornik poucza dłużnika przy pierwszej czynności egzekucyjnej, a także strony i uczestników obecnych podczas czynności dokonywanej poza kancelarią, chyba że czynność ta podlega zaskarżeniu skargą w formie ustnej. Komornik doręcza urzędowy formularz skargi na żądanie strony lub uczestnika, jeżeli urzędowego formularza skargi im nie doręczono. § 33. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza skargi, mając na względzie ustawowe wymagania przewidziane dla tego pisma, potrzebę zamieszczenia niezbędnych pouczeń co do sposobu wypełniania formularza, wnoszenia pisma i skutków niedostosowania go do ustawowych wymagań, a także konieczność bezpłatnego udostępniania formularzy w kancelariach komorniczych, siedzibach sądów oraz sieci Internet w formie pozwalającej na dogodną edycję treści formularza. § 4. Skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach – od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia – od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana. § 5. Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania. Komornik w terminie trzech dni od dnia otrzymania skargi sporządza uzasadnienie zaskarżonej czynności, o ile nie zostało ono sporządzone wcześniej, albo przyczyn jej zaniechania i przekazuje je wraz ze skargą i aktami sprawy do właściwego sądu, chyba że skargę w całości uwzględnia. O uwzględnieniu skargi komornik zawiadamia skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy. * § 51. Do skargi na czynność komornika przepisów art. 132 § 1, 14 i 15 nie stosuje się. § 6. W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika, sąd uwzględniając skargę, stosownie do okoliczności, może go obciążyć kosztami postępowania wywołanego skargą. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz komornikowi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 189 Kodeks postępowania cywilnego

Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 310 Kodeks postępowania cywilnego

Przed wszczęciem postępowania na wniosek, a w toku postępowania również z urzędu, można zabezpieczyć dowód, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione, albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 1 Prawo wekslowe

Weksel trasowany zawiera: 1) nazwę „weksel” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono; 2) polecenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej; 3) nazwisko osoby, która ma zapłacić (trasata); 4) oznaczenie terminu płatności; 5) oznaczenie miejsca płatności; 6) nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana; 7) oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu; 8) podpis wystawcy wekslu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 24 Prawo wekslowe

Trasat może żądać, aby mu weksel przedstawiono ponownie do przyjęcia nazajutrz po pierwszem przedstawieniu. Osoby interesowane mogą tylko wtedy podnosić zarzut, że żądaniu temu nie uczyniono zadość, gdy żądanie stwierdzono w proteście. Posiadacz nie ma obowiązku pozostawienia w ręku trasata wekslu, przedstawionego do przyjęcia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 123 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się: ⇓ 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; ⇓ 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. 3) (uchylony) § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 394 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiotem jest: 1) zwrot pisma wniesionego jako pozew, z którego nie wynika żądanie rozpoznania sprawy; 2) zwrot pozwu; 3) odmowa odrzucenia pozwu; 4) przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu lub niższemu albo podjęcie postępowania w innym trybie; 5) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 5[1]) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, zwrot opłaty lub obciążenie kosztami sądowymi – jeżeli strona nie składa środka zaskarżenia co do istoty sprawy. § 2. Termin do wniesienia zażalenia wynosi tydzień od dnia doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, w tym także w przypadku, gdy doręczenie to nastąpiło z urzędu. Jeżeli przy wydaniu postanowienia sąd odstąpił od jego uzasadnienia, termin liczy się od dnia ogłoszenia postanowienia, a jeżeli podlegało ono doręczeniu – od dnia jego doręczenia. § 3. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów. § 4. Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że stronie przysługuje zażalenie na postanowienie sądu, ale nie określa, jaki sąd ma je rozpoznać, zażalenie rozpoznaje sąd drugiej instancji.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 137 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Doręczenia żołnierzom zasadniczej służby wojskowej, funkcjonariuszom Policji i Służby Więziennej dokonuje się przez ich organy bezpośrednio przełożone. § 2. Doręczenia osobom pozbawionym wolności dokonuje się przez zarząd odpowiedniego zakładu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 827 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Przed zawieszeniem albo umorzeniem postępowania można wysłuchać wierzyciela i dłużnika. § 2. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika organ egzekucyjny wyda zaświadczenie o umorzeniu postępowania.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 278 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. § 2. Sąd orzekający może pozostawić prawo wyboru biegłego sędziemu wyznaczonemu lub sądowi wezwanemu. § 3. Sąd oznaczy, czy opinia ma być przedstawiona ustnie, czy na piśmie. § 4. Jeżeli sąd nie wyznaczył osoby biegłego, wskazuje ją przewodniczący.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.