Kredyty, długi i leasing

Sankcja kredytu darmowego a przymusowe ubezpieczenie

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Sankcja kredytu darmowego to istotne uprawnienie konsumenta, pozwalające na zwrot kosztów kredytu, jeśli kredytodawca nie dopełnił obowiązków informacyjnych. Zjawisko to często dotyczy ukrytych lub obowiązkowych kosztów, takich jak prowizje czy składki ubezpieczeniowe. Poniżej przedstawiamy analizę sprawy, w której konsumentka dochodzi zwrotu opłat i zastosowania sankcji w związku z zatajeniem faktycznego charakteru ubezpieczenia.

Szybka odpowiedź

Sankcja kredytu darmowego może być zastosowana, jeśli kredytodawca naruszył obowiązki informacyjne, w tym dotyczące rzeczywistego kosztu kredytu, Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania (RRSO) lub charakteru ubezpieczenia, które było warunkiem wypłaty środków.

  • Konsumentka dochodzi zwrotu 4 200,00 PLN z tytułu prowizji i składki ubezpieczeniowej kredytu konsumenckiego.
  • Kluczowe jest ustalenie, czy ubezpieczenie, będące warunkiem wypłaty kredytu, było rzeczywiście obowiązkowe i czy bank rzetelnie o tym poinformował.
  • Naruszenie obowiązków informacyjnych przez bank może skutkować zastosowaniem sankcji kredytu darmowego, co ogranicza spłatę do samego kapitału.
  • Ważne jest dokładne sprawdzenie terminów przedawnienia roszczeń, zwłaszcza w kontekście 'dnia wykonania umowy' dla sankcji kredytu darmowego.
  • Dowody, takie jak umowa, korespondencja z bankiem i Rzecznikiem Finansowym, oraz zeznania konsumentki są kluczowe w procesie sądowym.

Jak wyglądała sprawa?

Konsumentka A. K. zawarła umowę kredytu konsumenckiego na kwotę 30 000,00 PLN, z której to Bank A. S.A. potrącił opłatę przygotowawczą 1 800,00 PLN i składkę ubezpieczeniową 2 400,00 PLN.

Podstawa: Stan faktyczny, §1 ust. 1 umowy, §3 ust. 2 umowy, §4 ust. 1 umowy

A. K., 38-letnia pracownica, zawarła z Bank A. S.A. umowę kredytu konsumenckiego na zakup samochodu używanego. W materiałach reklamowych kredyt był przedstawiany jako '0% prowizji', jednak z kwoty głównej kredytu w wysokości 30 000,00 PLN bank potrącił 1 800,00 PLN opłaty przygotowawczej (prowizji) oraz 2 400,00 PLN składki ubezpieczeniowej na rzecz ubezpieczyciela TU Z. S.A.

A. K. twierdzi, że nie została rzetelnie i terminowo poinformowana o obowiązkowym charakterze ubezpieczenia, które umowa (§4 ust. 1) określała jako 'warunek wypłaty środków', ani o tym, że jego koszt zwiększa całkowity koszt kredytu. Dodatkowo, nie otrzymała odrębnej umowy ubezpieczenia ani Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (OWU) przed podpisaniem umowy kredytowej.

Po złożeniu reklamacji do Bank A. S.A., która została odrzucona, oraz skargi do Rzecznika Finansowego, którego rekomendacji bank nie przyjął, A. K. domaga się zwrotu łącznej kwoty 4 200,00 PLN wraz z odsetkami oraz zastosowania tzw. 'sankcji kredytu darmowego', co oznaczałoby spłatę wyłącznie kwoty kapitału kredytu.

Czym jest sankcja kredytu darmowego i kiedy przysługuje?

Sankcja kredytu darmowego to uprawnienie konsumenta do spłaty wyłącznie kapitału kredytu, bez odsetek i innych kosztów, w przypadku naruszenia przez kredytodawcę istotnych obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o kredycie konsumenckim.

Podstawa: Stan faktyczny

Sankcja kredytu darmowego (zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim, której konkretne przepisy nie zostały wskazane w materiałach) ma na celu ochronę konsumenta przed nieuczciwymi praktykami kredytodawców. Stosuje się ją, gdy bank nie spełnił należycie obowiązków informacyjnych, w tym nie podał w umowie wszystkich wymaganych elementów, lub gdy podane informacje były nierzetelne czy niepełne.

W praktyce oznacza to, że konsument, który skorzysta z tego uprawnienia, jest zobowiązany do zwrotu jedynie kwoty kapitału, którą faktycznie otrzymał, natomiast wszelkie odsetki, prowizje i inne opłaty dodatkowe stają się nienależne. A. K. domaga się zastosowania tej sankcji, twierdząc, że bank nie poinformował jej rzetelnie o wszystkich kosztach i warunkach umowy, w szczególności o obowiązkowym charakterze ubezpieczenia.

Czy bank prawidłowo poinformował o kosztach ubezpieczenia i prowizji?

A. K. twierdzi, że bank nie udzielił rzetelnych i terminowych informacji, w szczególności nie poinformowano jej wystarczająco o obowiązkowym charakterze ubezpieczenia i jego koszcie, natomiast bank utrzymuje, że wszelkie informacje zostały przekazane, w tym Europejska Karta Informacyjna dla Kredytu (ESIS).

Podstawa: Stan faktyczny, §7 ust. 3 umowy

Zgodnie z materiałami, A. K. wskazała w reklamacji, że nie otrzymała informacji wymaganych przez ustawę o kredycie konsumenckim w sposób rzetelny i terminowy. Podkreślała, że nie poinformowano jej wystarczająco przed zawarciem umowy o tym, że ubezpieczenie jest obowiązkowe jako 'warunek wypłaty' oraz że koszt ubezpieczenia zwiększa całkowity koszt kredytu. Dodatkowo, A. K. nie otrzymała odrębnej umowy ubezpieczenia ani OWU przed podpisaniem umowy kredytowej.

Bank A. S.A. w odpowiedzi na reklamację odrzucił te zarzuty, twierdząc, że wszelkie wymagane ustawowo informacje zostały przekazane, a A. K. podpisała dokument ESIS, który zawierał pełne informacje dotyczące całkowitej kwoty do zapłaty, RRSO oraz wszelkich opłat dodatkowych (§7 ust. 3 umowy). Bank powołuje się również na zapis umowy, zgodnie z którym A. K. oświadczyła, że otrzymała ESIS przed zawarciem umowy.

Ocena, czy bank prawidłowo dopełnił obowiązków informacyjnych, będzie wymagała szczegółowej analizy przedstawionych dokumentów i dowodów, w tym treści ESIS oraz zeznań A. K., co do okoliczności podpisania dokumentów i zakresu uzyskanych informacji.

Czy ubezpieczenie było faktycznie dobrowolne?

A. K. kwestionuje dobrowolność ubezpieczenia, wskazując, że umowa kredytowa określała je jako 'warunek wypłaty środków', podczas gdy bank twierdzi, że było ono dobrowolne i A. K. wyraziła na nie zgodę.

Podstawa: Stan faktyczny, §4 ust. 1 umowy

Centralnym punktem sporu jest charakter ubezpieczenia. Postanowienie §4 ust. 1 umowy kredytowej wyraźnie stanowi, że 'Warunkiem wypłaty kredytu jest zawarcie umowy ubezpieczenia w programie Ubezpieczenie Kredytu ZdrowiePlus'. Takie sformułowanie silnie sugeruje obowiązkowy, a nie dobrowolny charakter ubezpieczenia, co jest sprzeczne z oświadczeniem banku w odpowiedzi na reklamację.

A. K. twierdzi również, że nie podpisywała odrębnej umowy ubezpieczenia ani nie otrzymała OWU przed podpisaniem umowy kredytowej, co podważa tezę o jej świadomej i dobrowolnej zgodzie. Bank A. S.A. z kolei, broniąc swojego stanowiska, powołuje się na podpisany przez A. K. formularz zgody na potrącenie składki ubezpieczeniowej.

Rozstrzygnięcie tej kwestii jest kluczowe dla zasadności roszczeń A. K., ponieważ 'przymusowe' ubezpieczenie, którego koszt nie został w sposób transparentny przedstawiony, może stanowić podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego lub uznania postanowień umownych za niedozwolone.

Jakie są kluczowe terminy i ryzyko przedawnienia roszczeń?

Dla sankcji kredytu darmowego termin do złożenia oświadczenia wynosi rok od 'dnia wykonania umowy', co często interpretuje się jako dzień całkowitej spłaty kredytu, natomiast roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń przedawniają się z upływem 6 lat.

Podstawa: Stan faktyczny, Kodeks cywilny Art. 6

Zarzut przedawnienia podniesiony przez Bank A. S.A. wymaga dokładnej analizy. W przypadku sankcji kredytu darmowego, konsument ma zazwyczaj rok od dnia 'wykonania umowy' na złożenie stosownego oświadczenia. Interpretacja tego terminu jest istotna – jeśli przyjmuje się dzień całkowitej spłaty kredytu, to termin ten dla A. K. jeszcze nie upłynął, ponieważ spłata kredytu jest w toku.

Dla roszczeń odszkodowawczych lub o zwrot nienależnie pobranych opłat, ogólny termin przedawnienia dla konsumentów wynosi 6 lat. Biorąc pod uwagę datę zawarcia umowy (24 czerwca 2023 r.) i datę reklamacji (10 lipca 2023 r.), roszczenia A. K. o zwrot 4 200,00 PLN nie są przedawnione. Złożenie reklamacji może wpłynąć na bieg terminu przedawnienia, przerywając go lub zawieszając.

W procesie sądowym A. K. będzie musiała wykazać, że termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego lub na dochodzenie zwrotu nienależnych opłat nie upłynął. Zgodnie z Art. 6 Kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Jakie dowody są potrzebne do udowodnienia roszczeń?

Kluczowe dowody to umowa kredytowa, potwierdzenia potrąceń opłat, korespondencja z bankiem i Rzecznikiem Finansowym, zeznania A. K. oraz ewentualne oświadczenia o braku otrzymania dokumentów ubezpieczeniowych.

Podstawa: Stan faktyczny, Kodeks postępowania cywilnego Art. 187

W celu udowodnienia roszczeń o zwrot 4 200,00 PLN oraz zastosowanie sankcji kredytu darmowego, A. K. powinna zgromadzić następujące dokumenty: umowę kredytową (numer KA/████/███-██), harmonogram spłat, potwierdzenie potrącenia prowizji i składki ubezpieczeniowej z kwoty kredytu (np. wyciąg z rachunku), pismo reklamacyjne z 10 lipca 2023 r. oraz odpowiedź Bank A. S.A. z 1 sierpnia 2023 r. Istotne będą również dokumenty dotyczące skargi do Rzecznika Finansowego oraz rekomendacja RF.

Kluczowe dla wykazania braku rzetelnych informacji i przymusowego charakteru ubezpieczenia będą zeznania samej A. K., w których szczegółowo opisze okoliczności zawarcia umowy, uzyskane informacje oraz fakt nieotrzymania odrębnej umowy ubezpieczenia i Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (OWU) przed podpisaniem umowy. Warto również sporządzić pisemne oświadczenie A. K. w tej kwestii.

Bank będzie musiał z kolei przedstawić dowody na to, że spełnił swoje obowiązki informacyjne, w tym potwierdzenie przekazania ESIS oraz innych dokumentów informacyjnych przed zawarciem umowy. Jeśli A. K. twierdzi, że podpisała formularz zgody pod presją, należy to uprawdopodobnić innymi dowodami lub okolicznościami, co sąd oceni w ramach wszechstronnej analizy materiału dowodowego.

Ile wynosi żądana kwota i jak jest wyliczana?

A. K. żąda zwrotu 4 200,00 PLN, składających się z opłaty przygotowawczej (1 800,00 PLN) i składki ubezpieczeniowej (2 400,00 PLN), wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 24 czerwca 2023 r.

Podstawa: Stan faktyczny

Roszczenie główne A. K. wynosi 4 200,00 PLN. Kwota ta wynika z sumy nienależnie, zdaniem konsumentki, pobranych opłat: opłaty przygotowawczej (prowizji) w wysokości 1 800,00 PLN oraz składki ubezpieczeniowej w wysokości 2 400,00 PLN. Te opłaty zostały potrącone z kwoty kredytu w dniu jego wypłaty, tj. 24 czerwca 2023 r.

Dodatkowo, A. K. domaga się odsetek ustawowych za opóźnienie od żądanej kwoty 4 200,00 PLN, liczonych od dnia 24 czerwca 2023 r. (dnia potrącenia opłat). Wyliczenie odsetek polega na zastosowaniu aktualnej stawki odsetek ustawowych za opóźnienie do kwoty głównej za okres od wskazanej daty do dnia faktycznej zapłaty przez bank. Ostateczna kwota odsetek będzie zależna od długości trwania sporu sądowego.

A. K. żąda również wykonania rozliczenia Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania (RRSO) przy uwzględnieniu kosztu ubezpieczenia i prowizji, a w konsekwencji – ujednolicenia harmonogramu spłat zgodnie z zasadami sankcji kredytu darmowego. W przypadku zastosowania tej sankcji, bank będzie zobowiązany do zwrotu wszystkich kosztów kredytu, pozostawiając jedynie obowiązek spłaty kapitału.

Jakie są dalsze kroki i ryzyka procesowe?

Dalsze kroki obejmują wezwanie przedsądowe do banku, a następnie złożenie pozwu do sądu rejonowego wraz z wnioskiem o zabezpieczenie, jednak wiąże się to z ryzykami procesowymi, takimi jak koszty sądowe czy dowód podpisu.

Podstawa: Stan faktyczny, Kodeks postępowania cywilnego Art. 126, Art. 187, Art. 736

Po wyczerpaniu drogi reklamacyjnej i mediacyjnej przed Rzecznikiem Finansowym, kolejnym krokiem jest skierowanie sprawy na drogę sądową. Należy rozpocząć od przygotowania i wysłania do Bank A. S.A. wezwania przedsądowego z terminem 14 dni na spełnienie żądań. Brak reakcji banku w tym terminie uzasadni złożenie pozwu o zwrot nienależnie pobranych opłat do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania A. K.

W pozwie, sporządzonym zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania cywilnego (Art. 126 KPC, Art. 187 KPC), należy przedstawić żądanie zwrotu 4 200,00 PLN wraz z odsetkami oraz powiązane roszczenie o ustalenie braku skuteczności postanowień umownych dotyczących opłat (np. tych uznanych za niedozwolone). Do pozwu powinien być dołączony wniosek dowodowy oraz wniosek o zabezpieczenie roszczenia, np. poprzez zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego banku (Art. 736 KPC).

Wystąpienie na drogę sądową wiąże się z ryzykami. Do głównych ryzyk zalicza się możliwość poniesienia kosztów procesu w przypadku przegranej, trudności w udowodnieniu, że ubezpieczenie było narzucone lub że A. K. nie otrzymała kluczowych informacji, oraz ewentualny zarzut przedawnienia roszczeń podniesiony przez bank. Ocena dowodowa podpisanego formularza zgody, jeśli A. K. twierdzi, iż podpis został złożony pod presją, będzie kluczowa. Alternatywą jest próba ponownych negocjacji ugody po otrzymaniu pisma z Rzecznika Finansowego lub skarga do UOKiK, jednakże w przypadku odmowy przyjęcia rekomendacji Rzecznika Finansowego, droga sądowa wydaje się najbardziej adekwatna.

Najczęstsze pytania

Czym jest 'sankcja kredytu darmowego'?

To uprawnienie konsumenta do spłaty wyłącznie kwoty kapitału kredytu, bez odsetek i innych kosztów, jeśli kredytodawca naruszył istotne obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim.

Kiedy mogę żądać zwrotu opłat za ubezpieczenie kredytu?

Możesz żądać zwrotu opłat, jeśli ubezpieczenie było warunkiem wypłaty kredytu, a bank nie poinformował Cię rzetelnie o jego obowiązkowym charakterze lub koszcie, albo nie otrzymałeś odrębnej umowy ubezpieczenia i Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (OWU) przed zawarciem umowy.

Czy reklamacja do banku i skarga do Rzecznika Finansowego są obowiązkowe przed złożeniem pozwu?

Nie są obowiązkowe, ale są to zalecane kroki przedsądowe, które mogą pomóc w rozwiązaniu sporu bez konieczności postępowania sądowego, a także mogą być dowodem w ewentualnym procesie.

Jakie dokumenty są potrzebne do udowodnienia roszczeń dotyczących kredytu?

Potrzebne są: umowa kredytowa, harmonogram spłat, potwierdzenia potrąceń opłat, cała korespondencja z bankiem (reklamacje, odpowiedzi), dokumenty z Rzecznika Finansowego oraz Twoje zeznania dotyczące okoliczności zawarcia umowy.

Czy roszczenie o zwrot opłat za kredyt może się przedawnić?

Tak, roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń z umów konsumenckich przedawniają się z upływem 6 lat. W przypadku sankcji kredytu darmowego, termin do złożenia oświadczenia wynosi rok od 'dnia wykonania umowy', co często oznacza dzień całkowitej spłaty kredytu.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

  • §1 ust. 1 umowy — Postanowienie umowy kredytowej określające kwotę udzielonego kredytu.
  • §3 ust. 2 umowy — Postanowienie umowy kredytowej dotyczące potrącenia opłaty przygotowawczej (prowizji).
  • §4 ust. 1 umowy — Postanowienie umowy kredytowej dotyczące ubezpieczenia jako warunku wypłaty kredytu i potrącenia składki.
  • §7 ust. 3 umowy — Postanowienie umowy kredytowej, w którym konsumentka oświadcza o otrzymaniu Europejskiej Karty Informacyjnej dla Kredytu (ESIS).
  • §9 ust. 1 umowy — Postanowienie umowy kredytowej określające sposób składania reklamacji.
  • Art. 6 KC
  • Art. 72 KC
  • Art. 415 KC
  • Art. 471 KC
  • Art. 126 KPC
  • Art. 187 KPC
  • Art. 339 § 2 KPC
  • Art. 736 KPC
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 72 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. § 2. Strona, która rozpoczęła lub prowadziła negocjacje z naruszeniem dobrych obyczajów, w szczególności bez zamiaru zawarcia umowy, jest obowiązana do naprawienia szkody, jaką druga strona poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 415 Kodeks cywilny

Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 126 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane; 2) imiona i nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 3) oznaczenie rodzaju pisma; 4) osnowę wniosku lub oświadczenia; 5) w przypadku gdy jest to konieczne do rozstrzygnięcia co do wniosku lub oświadczenia – wskazanie faktów, na których strona opiera swój wniosek lub oświadczenie, oraz wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów; 6) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 7) wymienienie załączników. § 11. Do pisma procesowego dołącza się załączniki wymienione w tym piśmie. § 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz: 1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron albo, w przypadku gdy strona jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – adres do doręczeń wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 11) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy przedstawicieli ustawowych i pełnomocników stron; 2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub 3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania. § 21. Dalsze pisma procesowe, poza elementami określonymi w § 1, powinny zawierać sygnaturę akt. § 3. Do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo albo jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jeżeli pełnomocnik wnosi pismo procesowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego, pełnomocnictwo udzielone w postaci elektronicznej albo jego elektronicznie uwierzytelniony odpis wnosi się wraz z tym pismem. W piśmie tym podaje się numer wpisu pełnomocnika na właściwą listę, w przypadku gdy pismo to jest wnoszone przez pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym. § 31. Przepisu § 3 nie stosuje się do pism wnoszonych w elektronicznym postępowaniu upominawczym. § 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. § 5. Pismo procesowe wniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a w przypadku prokuratora – także zaawansowanym podpisem elektronicznym wydawanym przez właściwe jednostki organizacyjne prokuratury. § 6. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, tryb zakładania i udostępniania konta w systemie teleinformatycznym, za pomocą którego można wnosić pisma procesowe, z uwzględnieniem sprawności postępowania, ochrony praw stron postępowania oraz możliwości składania jednorazowo wielu pism.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 339 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Sąd może wydać wyrok zaoczny na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew. § 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie lub pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed posiedzeniem, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.