Kredyty, długi i leasing
Upadłość konsumencka po zawieszeniu działalności gospodarczej: Analiza prawna
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Czy zawieszenie działalności gospodarczej otwiera drogę do upadłości konsumenckiej? Analizujemy przypadek dłużnika, który wpadł w spiralę długów po utracie kontraktu, i wyjaśniamy kluczowe aspekty prawne związane z jego sytuacją finansową.
Szybka odpowiedź
Ogłoszenie upadłości konsumenckiej po zawieszeniu działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli niewypłacalność powstała już po jej zaprzestaniu, lub sąd uzna zawieszenie za rzeczywiste zakończenie aktywności gospodarczej, a nie próbę obejścia przepisów o upadłości przedsiębiorców.
- Zawieszenie działalności gospodarczej może być uznane za zaprzestanie jej prowadzenia dla celów upadłości konsumenckiej, ale sąd oceni faktyczne okoliczności.
- Niewypłacalność, która powstała w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, stwarza wysokie ryzyko oddalenia wniosku o upadłość konsumencką.
- Klauzula opłaty likwidacyjnej w umowie leasingu może być kwestionowana jako rażąco wygórowana, mimo że przepisy o klauzulach abuzywnych nie mają zastosowania do przedsiębiorców.
- Wszczęcie egzekucji i postępowania sądowego przerywa bieg przedawnienia roszczeń wobec dłużnika.
- Skuteczność doręczenia wyroku nakazowego jest kluczowa dla jego prawomocności i umożliwienia dłużnikowi skutecznej obrony prawnej.
- Do obrony przed roszczeniami wierzycieli niezbędna jest szczegółowa dokumentacja finansowa oraz niezależna wycena rzeczoznawcy.
Jak wyglądała sprawa?
Klient, M. K., zwrócił się do kancelarii z prośbą o przygotowanie wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, znajdując się w stanie niewypłacalności po nagłym spadku zleceń transportowych.
Podstawa: 1
M. K., właściciel przedsiębiorstwa transportowego, zawarł umowę leasingu finansowego na ciągnik siodłowy o wartości 230 000 zł z leasingodawcą oraz umowę kredytu inwestycyjnego na kwotę 150 000 zł z bankiem. Umowa leasingu przewidywała opłatę likwidacyjną w wysokości 30% wartości rynkowej pojazdu w przypadku rozwiązania umowy z winy leasingobiorcy, a umowa kredytowa umożliwiała bankowi jednostronną zmianę warunków w razie pogorszenia zdolności kredytowej.
Od lipca 2022 roku M. K. doświadczył nagłego spadku zleceń i utraty płynności finansowej, co doprowadziło do zaprzestania regulowania rat leasingowych i kredytowych od października 2022 roku. Na początku września 2024 roku jego łączne zadłużenie wobec leasingodawcy wynosiło 68 000 zł, a wobec banku 54 800 zł.
Leasingodawca wypowiedział umowę, zajął ciągnik siodłowy i wszczął egzekucję komorniczą, planując licytację pojazdu. Bank również wszczął postępowanie sądowe, uzyskując wyrok nakazowy, którego doręczenie M. K. kwestionuje. Klient zawiesił działalność gospodarczą w dniu 1 listopada 2024 roku i obecnie poszukuje rozwiązania swojej sytuacji finansowej poprzez upadłość konsumencką.
Czy zawieszenie działalności umożliwia upadłość konsumencką?
Co do zasady zawieszenie działalności gospodarczej jest traktowane jako zaprzestanie jej prowadzenia, umożliwiając złożenie wniosku o upadłość konsumencką, jednak sąd może zbadać okoliczności powstania niewypłacalności.
Podstawa: 1, 2
M. K., jako osoba fizyczna, która zawiesiła działalność gospodarczą 1 listopada 2024 roku, co do zasady spełnia przesłanki podmiotowe do ogłoszenia upadłości konsumenckiej, zgodnie z Prawem upadłościowym. Zawieszenie działalności gospodarczej jest zazwyczaj traktowane na równi z jej zaprzestaniem dla celów upadłości konsumenckiej, a decydujący jest status dłużnika w momencie składania wniosku.
Istnieje jednak ryzyko, że sąd upadłościowy może ocenić, czy zawieszenie działalności nie nastąpiło wyłącznie w celu uniknięcia bardziej rygorystycznych zasad upadłości przedsiębiorcy, co mogłoby zostać uznane za nadużycie prawa. Kluczowe jest, że niewypłacalność M. K. powstała 10 października 2022 roku, gdy jego działalność gospodarcza była jeszcze aktywna, a zawieszenie nastąpiło znacznie później. Sąd może uznać, że Klient, będąc w chwili powstania niewypłacalności przedsiębiorcą, powinien był złożyć wniosek o upadłość jako przedsiębiorca.
W takiej sytuacji konieczne jest udowodnienie, że niewypłacalność powstała w związku z prowadzoną działalnością, a zawieszenie jest rzeczywistym zakończeniem aktywności gospodarczej spowodowanym niemożnością jej kontynuowania z przyczyn niezależnych od dłużnika, a nie próbą obejścia przepisów.
Czy klauzula o opłacie likwidacyjnej w leasingu jest ważna?
Klauzula opłaty likwidacyjnej w wysokości 30% wartości rynkowej pojazdu w umowie leasingu, zawartej w ramach działalności gospodarczej, może być kwestionowana jako rażąco wygórowana, mimo że nie podlega bezpośrednio przepisom o klauzulach abuzywnych.
Podstawa: 1, 2
Umowa leasingu na ciągnik siodłowy została zawarta przez M. K. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie był on konsumentem w rozumieniu Kodeksu cywilnego w momencie zawierania umowy, a tym samym przepisy dotyczące niedozwolonych postanowień umownych (klauzul abuzywnych) nie mają do niej zastosowania.
Mimo to, opłata likwidacyjna w wysokości 30% wartości rynkowej pojazdu może zostać zakwestionowana na podstawie ogólnych zasad prawa cywilnego, w tym zasady swobody umów i zasad współżycia społecznego. Wysokość tej opłaty może być uznana za rażąco wygórowaną, zwłaszcza jeśli leasingodawca odzyskał pojazd i ma możliwość jego sprzedaży, co prowadziłoby do jego nieuzasadnionego wzbogacenia kosztem dłużnika.
Sąd może dokonać miarkowania tej opłaty, analogicznie do miarkowania kar umownych, jeśli uzna ją za nadmierną w stosunku do rzeczywistej szkody poniesionej przez leasingodawcę. Do skutecznego zakwestionowania wysokości opłaty niezbędna będzie niezależna wycena rynkowa zajętego pojazdu.
Jakie są terminy przedawnienia i znaczenie doręczeń?
Terminy przedawnienia roszczeń z umów kredytowych i leasingowych wynoszą trzy lata dla przedsiębiorców, a wszczęcie egzekucji lub postępowania sądowego przerywa ich bieg; skuteczność doręczeń pism procesowych ma kluczowe znaczenie dla ich skutków prawnych.
Podstawa: 1, 2
Roszczenia wynikające z działalności gospodarczej, zarówno z umowy kredytowej, jak i leasingowej, przedawniają się z upływem trzech lat, licząc od daty wymagalności każdego roszczenia, czyli zazwyczaj każdej raty. Wypowiedzenie umowy przez bank lub leasingodawcę powoduje, że cały pozostały dług staje się natychmiast wymagalny i od tego momentu biegnie nowy termin przedawnienia dla całości roszczenia.
Wszczęcie postępowania sądowego przez bank w sierpniu 2024 roku oraz postępowania egzekucyjnego przez leasingodawcę w kwietniu 2024 roku skutecznie przerwało bieg przedawnienia w odniesieniu do objętych nimi roszczeń. Odsetki ustawowe za opóźnienie są naliczane od dnia wymagalności każdej zaległej płatności.
Skuteczność doręczenia wyroku nakazowego, którego M. K. kwestionuje, jest kluczowa dla jego uprawomocnienia i rozpoczęcia biegu terminu na wniesienie zarzutów. Wadliwe doręczenie może pozwolić na podważenie prawomocności wyroku, co wstrzymałoby możliwość egzekucji na jego podstawie i pozwoliło na podjęcie obrony prawnej.
Jakie dowody są kluczowe w postępowaniu?
Do wykazania stanu niewypłacalności i wysokości zobowiązań niezbędne są umowy, harmonogramy spłat, wyciągi bankowe i pisma od wierzycieli, natomiast do obalenia twierdzeń leasingodawcy – wycena rzeczoznawcy i szczegółowa dokumentacja kosztów.
Podstawa: 1, 2
W celu wykazania stanu niewypłacalności oraz łącznej wysokości zobowiązań M. K., niezbędne będą kompleksowe dokumenty. Do nich zaliczają się umowy kredytowa i leasingowa wraz z harmonogramami spłat, wyciągi bankowe potwierdzające zaprzestanie płatności, wszelkie wezwania do zapłaty i wypowiedzenia umów otrzymane od banku i leasingodawcy, a także dokumentacja z postępowania egzekucyjnego, w tym protokoły zajęcia pojazdu oraz faktury dotyczące kosztów magazynowania.
Dodatkowo, dla potwierdzenia zawieszenia działalności gospodarczej, konieczny będzie aktualny wpis z CEIDG. Warto również zgromadzić dokumenty finansowe przedsiębiorstwa (np. deklaracje podatkowe, zestawienia przychodów) sprzed i po spadku zleceń, aby uzasadnić przyczyny powstania niewypłacalności.
Kluczowym dowodem w sporze z leasingodawcą o wysokość opłaty likwidacyjnej będzie niezależna wycena rzeczoznawcy, która określi rzeczywistą wartość rynkową ciągnika siodłowego na dzień jego zajęcia. Należy także zażądać od leasingodawcy szczegółowego rozliczenia wszystkich poniesionych kosztów, w tym kosztów magazynowania, w celu weryfikacji ich zasadności i wysokości.
Na jaką kwotę zadłużenia należy się przygotować?
Na dzień 15 listopada 2024 roku szacunkowa kwota zadłużenia M. K. to co najmniej 122 800 zł, jednak ostateczna wysokość będzie zależeć od spornych pozycji i zebranych dowodów.
Podstawa: 1, 2
Na dzień 1 września 2024 roku łączna zaległość M. K. wobec leasingodawcy wynosiła 68 000 zł, a wobec banku 54 800 zł, co daje sumę 122 800 zł. Do tej kwoty należy doliczyć odsetki za opóźnienie naliczone od września 2024 roku do planowanego dnia złożenia wniosku o upadłość, czyli 15 listopada 2024 roku, a także ewentualne dodatkowe koszty egzekucyjne i opłaty za monity.
Istnieją jednak pozycje sporne, które mogą wpłynąć na ostateczną kwotę zadłużenia. Najważniejszą z nich jest opłata likwidacyjna na rzecz leasingodawcy, której wysokość (30% wartości rynkowej pojazdu) będzie kwestionowana jako rażąco wygórowana. Ostateczna kwota tej opłaty będzie zależeć od ustaleń sądu i ewentualnej miarkowania.
Ponadto, należy zweryfikować koszty magazynowania pojazdu oraz ewentualne potrącenia z tytułu jego sprzedaży, jeśli do niej dojdzie. Skuteczne zakwestionowanie doręczenia wyroku nakazowego banku może również doprowadzić do ponownego przeliczenia salda zadłużenia, jeśli sprawa trafi do merytorycznego rozpatrzenia.
Jakie są ryzyka i zalecana strategia działania?
Główne ryzyko to oddalenie wniosku o upadłość konsumencką z uwagi na powstanie niewypłacalności w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, co wymaga wdrożenia wielotorowej strategii obejmującej negocjacje, zabezpieczenie dowodów i przygotowanie argumentacji prawnej.
Podstawa: 1, 2
Największe ryzyko procesowe wiąże się z faktem, że M. K. stał się niewypłacalny, gdy aktywnie prowadził działalność gospodarczą, a zawiesił ją dopiero tuż przed planowanym złożeniem wniosku o upadłość konsumencką. Sąd może uznać to za rażące niedbalstwo lub próbę obejścia przepisów, co może skutkować oddaleniem wniosku. Inne ryzyka to możliwość unieważnienia niektórych czynności prawnych przez syndyka w postępowaniu upadłościowym oraz fakt, że zabezpieczenia rzeczowe (np. na ciągniku siodłowym) pozostają w mocy.
Zalecana strategia działania powinna być wielotorowa. Kluczowe jest pilne zebranie wszystkich dokumentów finansowych i akt egzekucyjnych, a także zlecenie niezależnej wyceny rynkowej pojazdu. Równolegle należy podjąć próbę negocjacji ugodowych z leasingodawcą, proponując renegocjację lub miarkowanie opłaty likwidacyjnej na podstawie posiadanej wyceny rzeczoznawcy.
W przypadku banku, należy dokładnie zweryfikować skuteczność doręczenia wyroku nakazowego i w razie wadliwości złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Przygotowując wniosek o upadłość konsumencką, należy bardzo szczegółowo uzasadnić okoliczności powstania niewypłacalności i fakt zawieszenia działalności jako jej rzeczywistego zakończenia, a nie próby obejścia prawa.
Najczęstsze pytania
Kiedy mogę złożyć wniosek o upadłość konsumencką po prowadzeniu działalności gospodarczej?
Wniosek o upadłość konsumencką może złożyć osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Oznacza to, że jeśli działalność została zawieszona lub zamknięta, można złożyć taki wniosek. Kluczowe jest, aby sąd nie uznał, że zawieszenie lub zakończenie działalności nastąpiło w celu obejścia przepisów o upadłości przedsiębiorców, a niewypłacalność powstała po zaprzestaniu prowadzenia DG lub w związku z uzasadnionymi przyczynami.
Czy opłata likwidacyjna w umowie leasingu może zostać obniżona?
Tak, opłata likwidacyjna w umowie leasingu może zostać obniżona przez sąd, jeśli zostanie uznana za rażąco wygórowaną. Mimo że przepisy o klauzulach abuzywnych nie mają zastosowania do przedsiębiorców, sąd może miarkować taką opłatę na podstawie ogólnych zasad Kodeksu cywilnego, takich jak zasady współżycia społecznego, analogicznie do miarkowania kar umownych.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 038 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 18 KB
- Sprawa 038 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 31 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Art. 491 ustawy Prawo upadłościowe
- Art. 491 §1 ustawy Prawo upadłościowe
- Art. 494 ustawy Prawo upadłościowe
- Art. 385[1] Kodeksu cywilnego
- Art. 353[1] Kodeksu cywilnego
- Art. 118 Kodeksu cywilnego
- Art. 120 Kodeksu cywilnego
- Art. 123 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego
- Art. 481 Kodeksu cywilnego
- Art. 484 § 2 Kodeksu cywilnego
- Art. 5 Kodeksu cywilnego
- Art. 493 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 278 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730¹ Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 736 Kodeksu postępowania cywilnego
Brzmienie: Art. 491 Prawo upadłościowe
Nie można wprowadzać do obiegu obligacji emitowanych przez upadłego, które są jego własnością. Obligacje takie podlegają umorzeniu.
Brzmienie: Art. 385 Kodeks cywilny
§ 1. W razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową. § 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Zasady wyrażonej w zdaniu poprzedzającym nie stosuje się w postępowaniu w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
Brzmienie: Art. 353 Kodeks cywilny
§ 1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. § 2. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 120 Kodeks cywilny
§ 1. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. § 2. Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.
Brzmienie: Art. 123 Kodeks cywilny
§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się: ⇓ 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; ⇓ 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. 3) (uchylony) § 2. (uchylony)
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Brzmienie: Art. 484 Kodeks cywilny
§ 1. W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły. § 2. Jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej; to samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana.
Brzmienie: Art. 5 Kodeks cywilny
Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
Brzmienie: Art. 493 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Od nakazu zapłaty pozwany może wnieść zarzuty. § 2. W piśmie zawierającym zarzuty pozwany powinien, poza elementami wskazanymi w art. 4803 § 2, wymienić fakty, z których wywodzi żądania, i dowody na wykazanie każdego z nich. § 3. W postępowaniu po wniesieniu zarzutów: 1) nie stosuje się przepisów art. 194–196 i art. 198; 2) powództwo wzajemne jest niedopuszczalne; 3) nie można występować z nowymi roszczeniami zamiast lub obok dotychczasowych; jednakże w przypadku zmiany okoliczności powód może żądać zamiast pierwotnego przedmiotu sporu jego równowartości lub innego przedmiotu, a w sprawach o świadczenie powtarzające się może nadto rozszerzyć powództwo o świadczenia za kolejne okresy. § 4. Jeżeli zachodzą podstawy do odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania, sąd z urzędu postanowieniem uchyla nakaz zapłaty i wydaje odpowiednie rozstrzygnięcie. W innym przypadku sąd wydaje wyrok, którym w całości lub części utrzymuje nakaz zapłaty w mocy albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu.
Brzmienie: Art. 278 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. § 2. Sąd orzekający może pozostawić prawo wyboru biegłego sędziemu wyznaczonemu lub sądowi wezwanemu. § 3. Sąd oznaczy, czy opinia ma być przedstawiona ustnie, czy na piśmie. § 4. Jeżeli sąd nie wyznaczył osoby biegłego, wskazuje ją przewodniczący.
Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.
Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.