Praca i B2B

Naruszenie Umowy NDA: Jakie Roszczenia Przysługują Przedsiębiorcy?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Umowy o zachowaniu poufności (NDA) stanowią fundament bezpieczeństwa informacji w świecie biznesu. Ich naruszenie może mieć poważne konsekwencje prawne i finansowe dla podmiotów gospodarczych. Poniżej przedstawiamy analizę sytuacji, w której doszło do naruszenia postanowień takiej umowy, a poszkodowany przedsiębiorca dochodzi swoich roszczeń.

  • Jak udowodnić naruszenie NDA?
  • Czy kara umowna może być wyższa niż szkoda?
  • Co to jest tajemnica przedsiębiorstwa?
  • Jakie środki zabezpieczające można zastosować w sprawie o naruszenie NDA?

Szybka odpowiedź

Przedsiębiorcy, którego tajemnica została naruszona w wyniku złamania umowy NDA, przysługują roszczenia o zapłatę kary umownej oraz odszkodowania przewyższającego jej wysokość, o ile umowa tak przewiduje.

  • Pisemna umowa NDA jest kluczową podstawą do dochodzenia roszczeń.
  • Definicja informacji poufnych w umowie ma fundamentalne znaczenie dla sprawy.
  • Możliwe jest jednoczesne dochodzenie kary umownej i odszkodowania przewyższającego jej wysokość.
  • Kluczowe jest udowodnienie poufnego charakteru informacji i związku przyczynowego naruszenia z poniesioną szkodą.
  • Strategia procesowa powinna obejmować pozew cywilny z wnioskiem o zabezpieczenie roszczeń oraz rozważenie zawiadomienia o przestępstwie.

Jak wyglądała sprawa?

Przedsiębiorca I. Sp. z o.o. doświadczył naruszenia umowy o zachowaniu poufności (NDA) przez współpracującego z nim przedsiębiorcę Ł. N., co skutkowało ujawnieniem kluczowych elementów prototypu urządzenia „SmartSeal”.

W dniu 10 marca 2024 roku I. Sp. z o.o. przesłała ofertę współpracy do przedsiębiorcy Ł. N., dołączając projekt umowy o zachowaniu poufności. Tydzień później, 17 marca 2024 roku, strony podpisały umowę NDA, która obowiązywała do 16 marca 2026 roku.

Trzy dni po podpisaniu umowy, 20 marca 2024 roku, I. Sp. z o.o. przekazała Ł. N. obszerną dokumentację techniczną i projekty dotyczące prototypu urządzenia „SmartSeal”, w tym schemat modułu X i algorytm szyfrowania A1. Mimo prowadzonej korespondencji technicznej, nie doszło do finalizacji umowy wdrożeniowej ani licencyjnej.

W dniu 12 października 2024 roku firma współpracująca z Ł. N. – T. Sp. z o.o. – publicznie zaprezentowała prototyp „SmartSeal”. I. Sp. z o.o. odkryła to naruszenie 15 października 2024 roku, identyfikując elementy swojej dokumentacji. W odpowiedzi, 18 października 2024 roku, I. Sp. z o.o. wysłała wezwanie przedsądowe do Ł. N., domagając się zaprzestania naruszeń oraz zapłaty kary umownej w wysokości 100 000 zł i odszkodowania w kwocie 155 400 zł netto. Ł. N. odmówił uznania roszczeń, twierdząc, że przekazane dane były ogólnodostępną wiedzą branżową, a rozwiązanie T. Sp. z o.o. zostało opracowane niezależnie.

Czym jest umowa NDA i jakie są jej kluczowe postanowienia w tej sprawie?

Umowa o zachowaniu poufności (NDA) to kluczowy instrument prawny w relacjach biznesowych, który w tej sprawie szczegółowo definiował informacje poufne oraz sankcje za ich naruszenie.

Umowa o zachowaniu poufności, znana jako NDA (Non-Disclosure Agreement), jest nienazwaną umową, dopuszczalną na gruncie zasady swobody umów. Jej głównym celem jest ochrona wrażliwych informacji biznesowych, technicznych czy handlowych przed nieuprawnionym ujawnieniem lub wykorzystaniem przez stronę, która ma do nich dostęp.

W niniejszej sprawie umowa NDA nr NDA/████/██/██ precyzyjnie określała „Informacje Poufne” jako „wszystkie informacje techniczne, rysunki, algorytmy, kod źródłowy, dokumentacje projektowe, plany marketingowe oraz dane handlowe związane z projektem SmartSeal”. Zobowiązywała ona Ł. N. do zachowania poufności i zakazywała wykorzystywania tych informacji do celów komercyjnych bez pisemnej zgody I. Sp. z o.o. przez okres 24 miesięcy.

Umowa zawierała również klauzulę o odpowiedzialności, zgodnie z którą strona naruszająca zobowiązywała się do naprawienia szkody rzeczywistej i utraconych korzyści, a także zastrzegała karę umowną w wysokości 100 000 zł za każde ujawnienie informacji. Ważnym elementem było także zastrzeżenie prawa do dochodzenia roszczeń przewyższających karę umowną według ogólnych zasad.

Czy ujawnione informacje mogły stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa?

Tak, dokumentacja techniczna i projekty prototypu „SmartSeal”, w tym schemat modułu X i algorytm szyfrowania A1, mogły stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli posiadały wartość gospodarczą i były odpowiednio chronione.

Zgodnie z polskimi przepisami, tajemnica przedsiębiorstwa obejmuje informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

W tej sprawie, przekazane dane, takie jak dokumentacja techniczna i projekty prototypu „SmartSeal”, schemat modułu X czy algorytm szyfrowania A1, spełniają formalnie kryteria informacji poufnych z umowy NDA. Kwestionowanie ich poufności przez Ł. N., który argumentuje, że były to „ogólnodostępne koncepcje”, stanowi kluczowy punkt sporu.

Dla skutecznego dochodzenia roszczeń, I. Sp. z o.o. będzie musiał udowodnić, że przekazane informacje faktycznie spełniały kryteria tajemnicy przedsiębiorstwa, posiadając wartość gospodarczą i będąc objęte odpowiednimi środkami ochrony poufności, a także, że nie były powszechnie znane w branży w momencie ich przekazania.

Jakie roszczenia może dochodzić poszkodowany przedsiębiorca?

Poszkodowany przedsiębiorca może dochodzić zarówno kary umownej w wysokości 100 000 zł za każde ujawnienie, jak i odszkodowania przewyższającego tę karę, obejmującego utracone korzyści oraz koszty opracowania dokumentacji.

W ramach odpowiedzialności kontraktowej za naruszenie umowy NDA, I. Sp. z o.o. może dochodzić kilku rodzajów roszczeń. Po pierwsze, przysługuje jej kara umowna w wysokości 100 000 zł za każde ujawnienie Informacji Poufnych, co jest zgodne z postanowieniami umowy.

Po drugie, umowa wyraźnie zastrzega prawo do dochodzenia odszkodowania przewyższającego karę umowną. Dzięki temu, I. Sp. z o.o. może żądać pełnego naprawienia szkody, która została wstępnie oszacowana na 155 400 zł netto. Kwota ta obejmuje utracone korzyści w wysokości 120 000 zł netto oraz koszty opracowania dokumentacji w wysokości 35 400 zł netto.

Łączna kwota roszczenia głównego, uwzględniająca karę umowną i odszkodowanie uzupełniające, wynosi 255 400 zł. Dodatkowo, I. Sp. z o.o. może dochodzić odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia, w którym roszczenia stały się wymagalne, co w tym przypadku może być datą odmowy zapłaty przez Ł. N. lub po upływie terminu wskazanego w wezwaniu.

Jakie dowody są kluczowe w procesie o naruszenie NDA?

Kluczowe dowody obejmują dokumentację techniczną, metadane plików, porównanie rozwiązań, korespondencję, zeznania ekspertów oraz dokumenty finansowe potwierdzające wysokość szkody.

W procesie o naruszenie umowy NDA, ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która wywodzi z nich skutki prawne, czyli na I. Sp. z o.o. Niezbędne będzie przedstawienie kompleksowego materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty Ł. N. o ogólnodostępności informacji czy niezależnym opracowaniu rozwiązania.

Do kluczowych dowodów należą: szczegółowa dokumentacja techniczna przekazana Ł. N., metadane plików potwierdzające ich daty utworzenia i przekazania, korespondencja elektroniczna między stronami (e-maile), a także zapisy publicznej prezentacji firmy T. Sp. z o.o. oraz materiały porównawcze wskazujące na zbieżność rozwiązań. Ważne będą również dowody na wewnętrzną politykę bezpieczeństwa informacji I. Sp. z o.o., aby wykazać podjęcie działań w celu ochrony tajemnicy.

Niezwykle istotne okaże się dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z zakresu inżynierii, IT czy rachunkowości, którzy ocenią poufny charakter informacji, stopień ich zbieżności z zaprezentowanym rozwiązaniem, a także rzetelnie wycenią wysokość poniesionej szkody i utraconych korzyści. Ważne jest terminowe zgłaszanie wszystkich wniosków dowodowych oraz przedstawianie dokumentów w odpowiedniej formie, np. poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii.

Jakie są ryzyka procesowe i rekomendowana strategia?

Głównym ryzykiem jest kwestionowanie poufności informacji oraz związku przyczynowego naruszenia, dlatego rekomendowana strategia zakłada cywilne postępowanie sądowe, wniosek o zabezpieczenie roszczeń oraz ewentualne zawiadomienie o przestępstwie.

W toku procesu I. Sp. z o.o. może napotkać ryzyko, że sąd uzna, iż przekazane informacje nie miały charakteru poufnego lub były ogólnodostępne. Istnieje także możliwość, że Ł. N. skutecznie dowiedzie, iż rozwiązanie zaprezentowane przez T. Sp. z o.o. zostało opracowane niezależnie. Ponadto, Pozwany już kwestionuje wysokość roszczeń, co może prowadzić do ich miarkowania przez sąd.

Rekomendowana strategia obejmuje przede wszystkim złożenie pozwu o zapłatę kary umownej i odszkodowania. Kluczowe będzie jednocześnie złożenie wniosku o zabezpieczenie roszczeń. Takie zabezpieczenie powinno objąć zarówno roszczenia niemajątkowe (np. zakaz dalszego ujawniania i wykorzystywania Informacji Poufnych przez Ł. N. i T. Sp. z o.o.), jak i majątkowe (np. zajęcie rachunków bankowych Ł. N. do wysokości dochodzonych kwot).

Warto również rozważyć złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa do organów ścigania. Postępowanie karne, oparte na odpowiednich przepisach o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, może dostarczyć cennych dowodów do sprawy cywilnej, takich jak ekspertyzy czy zeznania, a także stanowić dodatkowy nacisk na stronę przeciwną. Decyzja o ścieżce karnej powinna uwzględniać realne szanse na powodzenie i czas trwania takiego postępowania.

  • Złożenie pozwu cywilnego o zapłatę kary umownej i odszkodowania.
  • Wniosek o zabezpieczenie roszczeń (zakaz ujawniania, zajęcie majątku).
  • Rozważenie złożenia zawiadomienia o przestępstwie ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa.

Czy istniało ryzyko przedawnienia roszczeń?

Roszczenia z tytułu naruszenia umowy NDA, jako związane z działalnością gospodarczą, przedawniają się z upływem trzech lat od dnia ich wymagalności, co w tej sprawie oznaczało, że termin nie upłynął w momencie wniesienia pozwu.

Roszczenia wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej, w tym roszczenia o zapłatę kary umownej i odszkodowania z tytułu naruszenia umowy o zachowaniu poufności, przedawniają się z upływem trzech lat.

Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W niniejszej sprawie naruszenie zostało odkryte 15 października 2024 roku, a Ł. N. odmówił uznania roszczeń 25 października 2024 roku. Wobec tego, termin przedawnienia liczy się od jednej z tych dat i w momencie przygotowania pozwu był zachowany.

Jaki sąd jest właściwy do rozpoznania sprawy?

Zgodnie z umową NDA, właściwym sądem w sprawach o zapłatę do 200 000 zł jest Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, natomiast dla spraw o wyższej wartości przedmiotu sporu właściwość rzeczowa przypada sądowi okręgowemu.

Umowa o zachowaniu poufności jasno wskazuje, że dla spraw o zapłatę do 200 000 zł, właściwym sądem jest Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia.

Wartość przedmiotu sporu w tej sprawie, wynosząca 255 400 zł, przekracza jednak próg 200 000 zł, co oznacza, że zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, właściwym rzeczowo do rozpoznania sprawy będzie sąd okręgowy.

Najczęstsze pytania

Czy kara umowna i odszkodowanie mogą być dochodzone jednocześnie?

Tak, w przypadku, gdy umowa o zachowaniu poufności (NDA) wyraźnie przewiduje możliwość dochodzenia odszkodowania przewyższającego zastrzeżoną karę umowną, poszkodowany przedsiębiorca może żądać zarówno kary, jak i odszkodowania w pełnej wysokości.

Co to jest tajemnica przedsiębiorstwa i jak ją chronić?

Tajemnica przedsiębiorstwa to informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne dane o wartości gospodarczej, które nie są powszechnie znane i wobec których przedsiębiorca podjął działania w celu zachowania ich poufności. Ochrona polega m.in. na zawieraniu umów NDA, stosowaniu wewnętrznych polityk bezpieczeństwa informacji i ograniczaniu dostępu do wrażliwych danych.

Ile czasu trwa sprawa o naruszenie umowy NDA?

Czas trwania sprawy o naruszenie umowy NDA jest zmienny i zależy od wielu czynników, takich jak złożoność dowodowa, aktywność stron, obciążenie sądu czy konieczność powoływania biegłych. Sprawy tego typu mogą trwać od kilku miesięcy do kilku lat.

Czy e-maile mogą być dowodem w sprawie?

Tak, korespondencja e-mailowa może stanowić istotny dowód w sprawie o naruszenie umowy NDA, pod warunkiem jej autentyczności i wiarygodności. E-maile mogą potwierdzać przekazanie informacji, prowadzoną komunikację między stronami oraz świadczyć o ich wiedzy i działaniach.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 353¹ Kodeks cywilny

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 483 Kodeks cywilny

§ 1. Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). § 2. Dłużnik nie może bez zgody wierzyciela zwolnić się z zobowiązania przez zapłatę kary umownej.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 484 Kodeks cywilny

§ 1. W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły. § 2. Jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej; to samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 361 Kodeks cywilny

§ 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 127 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W piśmie procesowym mającym na celu przygotowanie sprawy do rozstrzygnięcia (pismo przygotowawcze) strona powinna zwięźle podać stan sprawy, wyszczególnić, które fakty przyznaje, a którym zaprzecza, oraz wypowiedzieć się co do twierdzeń i dowodów zgłoszonych przez stronę przeciwną. § 2. W piśmie przygotowawczym strona może także wskazać podstawy prawne swoich żądań lub wniosków.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 205³ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności w sprawach zawiłych lub obrachunkowych, przewodniczący może zarządzić wymianę przez strony pism przygotowawczych, oznaczając porządek składania pism, terminy, w których pisma należy złożyć, i okoliczności, które mają być wyjaśnione. § 2. Przewodniczący może zobowiązać stronę, by w piśmie przygotowawczym podała wszystkie twierdzenia i dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pod rygorem utraty prawa do ich powoływania w toku dalszego postępowania. W takim przypadku twierdzenia i dowody zgłoszone z naruszeniem tego obowiązku podlegają pominięciu, chyba że strona uprawdopodobni, iż ich powołanie w piśmie przygotowawczym nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później. § 3. Późniejsze wyznaczenie posiedzenia przygotowawczego nie powoduje otwarcia terminu do zgłaszania nowych twierdzeń i dowodów. § 4. Stronę zastępowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej przewodniczący może zobowiązać do wskazania w piśmie przygotowawczym także podstaw prawnych jej żądań i wniosków, w miarę potrzeby ograniczając zakres tego wskazania. § 5. Przewodniczący zarządza zwrot pisma przygotowawczego złożonego z uchybieniem terminu albo bez zarządzenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 11 Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. 2. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. 3. Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i wynika z nieuprawnionego dostępu, przywłaszczenia, kopiowania dokumentów, przedmiotów, materiałów, substancji, plików elektronicznych obejmujących te informacje lub umożliwiających wnioskowanie o ich treści. 4. Wykorzystanie lub ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i narusza obowiązek ograniczenia ich wykorzystywania lub ujawniania wynikający z ustawy, czynności prawnej lub z innego aktu albo gdy zostało dokonane przez osobę, która pozyskała te informacje, dokonując czynu nieuczciwej konkurencji. 5. Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji także wówczas, gdy w chwili ich ujawnienia, wykorzystania lub pozyskania osoba wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć, że informacje zostały pozyskane bezpośrednio lub pośrednio od tego, kto wykorzystał lub ujawnił je w okolicznościach określonych w ust. 4. 6. Wykorzystywanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa polegające na produkowaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu, a także przywozie, wywozie i przechowywaniu w tych celach towarów stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli osoba dokonująca wskazanej czynności wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć o tym, że właściwości towarów, w tym estetyczne lub funkcjonalne, proces ich wytwarzania lub zbywania zostały w znacznym stopniu ukształtowane w następstwie czynu określonego w ust. 1, dokonanego w okolicznościach określonych w ust. 4. 7. Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, jeżeli nastąpiło w wyniku niezależnego odkrycia lub wytworzenia albo obserwacji, badania, rozłożenia na części, testowania przedmiotu dostępnego publicznie lub posiadanego zgodnie z prawem przez osobę, która pozyskała informacje i której uprawnienie do pozyskania informacji nie było ograniczone w chwili ich pozyskania. 8. Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, gdy nastąpiło w celu ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem, w ramach korzystania ze swobody wypowiedzi lub w celu ujawnienia nieprawidłowości, uchybienia, działania z naruszeniem prawa dla ochrony interesu publicznego, lub gdy ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa wobec przedstawicieli pracowników w związku z pełnieniem przez nich funkcji na podstawie przepisów prawa było niezbędne dla prawidłowego wykonywania tych funkcji.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 18 Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

1. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać: 1) zaniechania niedozwolonych działań; 2) usunięcia skutków niedozwolonych działań; 3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie; 4) naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych; 5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych; 6) zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony. 1a. Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (Dz. U. poz. 1132), do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy. 2. Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania. 3. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, może zobowiązać pozwanego do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na okoliczności dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, w szczególności sposób dokonania czynu, wartość informacji, których dotyczył czyn, skutek czynu oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej konkurencji w przyszłości, a w przypadku, jeżeli pozwanym jest osoba fizyczna – jeżeli dodatkowo nie sprzeciwia się temu uzasadniony interes pozwanego, w szczególności wzgląd na ochronę jego dóbr osobistych. Sposób i zakres podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku nie może prowadzić do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. 4. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, zamiast uwzględnienia żądania określonego w ust. 1 pkt 1 lub 2 lub ust. 2, może, na wniosek pozwanego, zobowiązać go do zapłaty na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia, w wysokości nie wyższej niż wynagrodzenie, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji, przez czas nie dłuższy niż do ustania stanu tajemnicy, jeżeli: 1) pozwany w chwili wykorzystywania lub ujawniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie wiedział ani przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć, że informacje te pozyskano od osoby, która je wykorzystała lub ujawniła w okolicznościach określonych w art. 11 ust. 4; 2) uwzględnienie żądania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, spowodowałoby dla pozwanego niewspółmierne szkody; 3) zobowiązanie do zapłaty wynagrodzenia nie narusza uzasadnionego interesu powoda. 5. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa uprawniony może żądać, zamiast odszkodowania określonego w ust. 1 pkt 4, naprawienia szkody przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.