Praca i B2B

Roszczenia pracownika po zwolnieniu i propozycji umowy B2B

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Wypowiedzenie umowy o pracę, po którym następuje propozycja umowy B2B, a w świadectwie pracy pojawia się inna przyczyna rozwiązania stosunku pracy, budzi wiele pytań prawnych. Niniejszy artykuł analizuje sprawę pracownicy, która znalazła się w takiej sytuacji, i przedstawia możliwe ścieżki dochodzenia roszczeń.

  • Jakie są skutki prawne rozbieżności przyczyn wypowiedzenia?
  • Czy pracodawca może odmówić wypłaty odprawy z powodu "przeniesienia obowiązków"?
  • Co zrobić, gdy otrzymamy wezwanie do zapłaty kary umownej z niepodpisanej umowy?
  • Jakie terminy obowiązują w sprawach o roszczenia pracownicze?
  • Jakie dowody są kluczowe w sporach z pracodawcą i kontrahentem?

Szybka odpowiedź

Pracownica ma silne podstawy do kwestionowania wypowiedzenia umowy, domagania się odprawy i sprostowania świadectwa pracy, a także skutecznej obrony przed bezpodstawnym wezwaniem do zapłaty kary umownej z tytułu zakazu konkurencji, wobec braku zawarcia wiążącej umowy B2B.

  • Rozbieżność przyczyn wypowiedzenia może świadczyć o jego bezprawności.
  • Pracownica ma prawo do odprawy zgodnie z regulaminem wynagradzania.
  • Brak podpisanej umowy B2B uniemożliwia dochodzenie kar umownych z tytułu zakazu konkurencji.
  • Konieczne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia pozwu w sądzie pracy.
  • Zabezpieczenie dowodów jest kluczowe dla powodzenia sprawy.

Jak wyglądała sprawa Pani A. K.?

Pani A. K. została zwolniona z pracy po okresie delegowania do kontrahenta, otrzymała propozycję umowy B2B, której odmówiła, a następnie otrzymała wezwanie do zapłaty kary umownej od kontrahenta oraz świadectwo pracy z inną przyczyną rozwiązania umowy niż w wypowiedzeniu.

Podstawa: 1

Pani A. K. była zatrudniona u pracodawcy na czas nieokreślony od 15 stycznia 2020 roku na stanowisku Starszego Programisty z miesięcznym wynagrodzeniem brutto w wysokości 10 500,00 zł. Od 15 września 2023 roku została delegowana do współpracy z firmą zewnętrzną, która była kontrahentem jej pracodawcy.

Dnia 30 kwietnia 2025 roku pracodawca wypowiedział Pani A. K. umowę o pracę, podając jako przyczynę reorganizację działu i redukcję etatów. Mimo to, 5 maja 2025 roku, pracownica otrzymała propozycję zawarcia umowy B2B z firmą zewnętrzną, którą odrzuciła 12 maja 2025 roku.

Następnie, 30 czerwca 2025 roku, pracodawca odmówił wypłaty należnej odprawy, a 15 lipca 2025 roku firma zewnętrzna przesłała Pani A. K. wezwanie do zapłaty kary umownej w wysokości 50 000,00 zł za rzekome naruszenie zakazu konkurencji. Sprawa dodatkowo skomplikowała się, gdy 25 lipca 2025 roku pracodawca wydał świadectwo pracy, w którym jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy podano brak dostatecznych kwalifikacji, co było sprzeczne z pierwotnym uzasadnieniem wypowiedzenia.

Czy wypowiedzenie umowy o pracę było prawidłowe?

Wypowiedzenie umowy o pracę Pani A. K. budzi poważne wątpliwości co do jego prawidłowości z uwagi na rozbieżność przyczyn podanych w piśmie o wypowiedzeniu i świadectwie pracy oraz możliwą próbę obejścia przepisów prawa pracy.

Podstawa: 1

Pracodawca jest zobowiązany do podania w wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony konkretnej i prawdziwej przyczyny uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy. W przypadku Pani A. K. wystąpiła znacząca rozbieżność: w piśmie o wypowiedzeniu wskazano reorganizację i redukcję etatów, natomiast w świadectwie pracy – brak dostatecznych kwalifikacji do pracy w nowym systemie.

Taka sprzeczność może świadczyć o pozorności lub nieprawdziwości podanej przyczyny wypowiedzenia. Ponadto, fakt delegowania pracownicy do firmy zewnętrznej na okres przekraczający 12 miesięcy bez pisemnej zgody stron, a następnie propozycja umowy B2B, mogą wskazywać na próbę obejścia przepisów prawa pracy i unikania obowiązków pracodawcy.

Działania pracodawcy mogą być interpretowane jako próba wymuszenia na pracowniku przejścia na samozatrudnienie, co jest sprzeczne z zasadami prawa pracy i może prowadzić do uznania wypowiedzenia za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem.

  • Naruszenie obowiązku podania prawdziwej i konkretnej przyczyny wypowiedzenia (Art. 30 § 4 Kodeksu pracy).
  • Możliwe naruszenie przepisów dotyczących prawidłowości wypowiedzenia (Art. 45 § 1 Kodeksu pracy).

Czy Pani A. K. ma prawo do odprawy?

Pani A. K. ma podstawę prawną do żądania odprawy w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia brutto, zgodnie z wewnętrznym regulaminem pracodawcy, jeśli przyczyna wypowiedzenia leżała po stronie pracodawcy.

Podstawa: 1, 2

Regulamin wynagradzania pracodawcy wyraźnie przewiduje, że pracownikowi, wobec którego rozwiązano stosunek pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia brutto, o ile okres zatrudnienia wynosi co najmniej trzy lata. Pani A. K. spełnia warunek dotyczący stażu pracy.

Pracodawca odmówił wypłaty odprawy, argumentując to redukcją stanowiska i przeniesieniem obowiązków do podmiotu zewnętrznego, twierdząc, że nie jest to rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn leżących po jego stronie. Jednakże, jeśli faktyczną przyczyną wypowiedzenia była reorganizacja lub restrukturyzacja, co pierwotnie wskazano, pracownica ma prawo do odprawy.

Argumentacja pracodawcy może być podważona w postępowaniu sądowym, zwłaszcza w kontekście próby zmuszenia pracownicy do przejścia na umowę B2B, co może świadczyć o próbie uniknięcia wypłaty świadczeń pracowniczych.

  • Roszczenie o odprawę na podstawie Regulaminu wynagradzania RT § 12 ust. 2.

Czy wezwanie do zapłaty kary umownej jest zasadne?

Wezwanie do zapłaty kary umownej od kontrahenta jest całkowicie bezzasadne, ponieważ Pani A. K. nigdy nie zawarła wiążącej umowy B2B zawierającej klauzulę zakazu konkurencji.

Podstawa: 1

Pani A. K. odrzuciła propozycję zawarcia umowy o świadczenie usług (kontrakt B2B) z firmą zewnętrzną i nigdy jej nie podpisała. Oznacza to, że żadne postanowienia zawarte w projekcie tej umowy, w tym klauzula zakazu konkurencji i przewidziana kara umowna w wysokości 50 000,00 zł, nie weszły w życie i nie są dla niej wiążące.

Zgodnie z zasadami prawa cywilnego, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień. W tym przypadku porozumienia nie osiągnięto i umowa nie została zawarta.

Brak ważnej umowy oznacza brak podstaw do egzekwowania jakichkolwiek kar umownych. Tym samym, wezwanie do zapłaty jest bezpodstawne, a Pani A. K. może skutecznie bronić się przed tym roszczeniem.

  • Brak zawartej umowy B2B wyłącza możliwość dochodzenia kary umownej (Art. 72 § 1 Kodeksu cywilnego).

Jakie znaczenie ma zmiana przyczyny rozwiązania umowy w świadectwie pracy?

Zmiana przyczyny rozwiązania stosunku pracy w świadectwie pracy jest nieprawidłowa i może stanowić podstawę do żądania jego sprostowania, a także świadczy o nieprawdziwości pierwotnej przyczyny wypowiedzenia.

Podstawa: 1

Pracodawca ma obowiązek wydać pracownikowi świadectwo pracy zgodne z prawdą i ze stanem faktycznym. Wskazanie w świadectwie pracy innej przyczyny rozwiązania umowy niż w wypowiedzeniu jest naruszeniem tego obowiązku.

Taka zmiana, zwłaszcza na niekorzyść pracownika (np. wskazanie braku kwalifikacji), może negatywnie wpłynąć na jego dalsze możliwości zatrudnienia i jest niezgodna z przepisami prawa pracy.

Pani A. K. przysługuje prawo do żądania sprostowania świadectwa pracy, aby odzwierciedlało rzeczywistą i zgodną z przepisami przyczynę rozwiązania stosunku pracy. W przypadku braku reakcji pracodawcy, pracownica może dochodzić sprostowania na drodze sądowej.

  • Pracodawca jest zobowiązany do wydania świadectwa pracy zgodnego z prawdą (Art. 97 § 2 Kodeksu pracy).

Jakie roszczenia może dochodzić Pani A. K. i jakie są terminy?

Pani A. K. może dochodzić uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy (ewentualnie odszkodowania), zapłaty odprawy oraz sprostowania świadectwa pracy, jednak kluczowe jest rozważenie kwestii uchybienia terminowi na złożenie pozwu.

Podstawa: 1, 2, 3

Pani A. K. ma silne podstawy do żądania uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu, przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach lub odszkodowania w wysokości do trzymiesięcznego wynagrodzenia brutto, czyli 31 500,00 zł. Ponadto, może domagać się wypłaty odprawy w wysokości 10 500,00 zł brutto oraz sprostowania świadectwa pracy.

Kluczowym wyzwaniem w sprawie jest termin na wniesienie pozwu o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenie do pracy, który wynosi 21 dni od dnia doręczenia pisma o wypowiedzeniu. W przypadku Pani A. K., która otrzymała wypowiedzenie 30 kwietnia 2025 roku, termin ten upłynął. Konieczne będzie złożenie wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodabniając, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, na przykład z powodu prowadzenia negocjacji z pracodawcą lub wprowadzenia w błąd.

Roszczenie o wypłatę odprawy przedawnia się z upływem 3 lat od dnia jej wymagalności, natomiast roszczenie o sprostowanie świadectwa pracy nie ulega przedawnieniu. Należy również pamiętać, że roszczenia z tytułu kary umownej, jako roszczenia majątkowe, przedawniają się zasadniczo z upływem 3 lat, choć w przypadku Pani A. K. roszczenie to jest bezpodstawne od samego początku.

  • Możliwe roszczenia: przywrócenie do pracy (Art. 45 § 1 Kodeksu pracy) lub odszkodowanie do 3-miesięcznego wynagrodzenia (Art. 45 § 4 Kodeksu pracy).
  • Roszczenie o odprawę zgodnie z Regulaminem wynagradzania RT § 12 ust. 2.
  • Roszczenie o sprostowanie świadectwa pracy (Art. 97 § 2 Kodeksu pracy).
  • Termin na odwołanie od wypowiedzenia: 21 dni od doręczenia wypowiedzenia (Art. 264 § 1 Kodeksu pracy).
  • Wniosek o przywrócenie terminu: 7 dni od ustania przyczyny uchybienia (Art. 265 § 1 Kodeksu pracy).
  • Termin przedawnienia roszczeń ze stosunku pracy: 3 lata (Art. 291 § 1 Kodeksu pracy).

Jakie dowody są kluczowe i jaka strategia działania?

Kluczowe dowody to dokumentacja pracownicza, korespondencja i zeznania świadków, a strategia powinna obejmować natychmiastowe zabezpieczenie dowodów oraz złożenie pozwu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Podstawa: 1, 2

Do kluczowych dowodów w sprawie należą: pismo o wypowiedzeniu umowy o pracę, świadectwo pracy, Regulamin wynagradzania, korespondencja elektroniczna z pracodawcą i firmą zewnętrzną (e-maile, notatki delegowania, raporty projektowe), a także zeznania świadków, którzy mogą potwierdzić kwalifikacje Pani A. K., brak faktycznej reorganizacji lub naciski na przejście na umowę B2B.

Niezbędne jest natychmiastowe zabezpieczenie dowodów, zwłaszcza dokumentacji elektronicznej i wewnętrznej u pracodawcy, aby zapobiec ich usunięciu lub modyfikacji. W tym celu należy złożyć wniosek o zabezpieczenie dowodów do sądu.

Optymalna strategia działania obejmuje wysłanie wezwania przedsądowego do pracodawcy w sprawie odprawy i sprostowania świadectwa pracy, a następnie wniesienie pozwu do sądu pracy o przywrócenie do pracy lub odszkodowanie, wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Równocześnie należy stanowczo odpowiedzieć na wezwanie do zapłaty kary umownej od firmy zewnętrznej, wskazując na jego bezpodstawność.

  • Wniosek o zabezpieczenie dowodów powinien zostać złożony niezwłocznie (Art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego).
  • W strategii należy uwzględnić ryzyko uchybienia terminowi procesowemu i konieczność solidnego uzasadnienia wniosku o jego przywrócenie.

Najczęstsze pytania

Czym jest delegowanie pracownika i jakie są jego limity?

Delegowanie pracownika to tymczasowe skierowanie go do wykonywania pracy poza stałym miejscem zatrudnienia, często u innego podmiotu. W przypadku Pani A. K. umowa o pracę przewidywała maksymalny okres delegowania do kontrahenta na 12 miesięcy, chyba że strony pisemnie zgodziły się na przedłużenie. Przekroczenie tego limitu może mieć istotne konsekwencje prawne.

Jakie są konsekwencje niepodania prawdziwej przyczyny wypowiedzenia?

Niepodanie prawdziwej i konkretnej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę lub jej zmiana w toku sprawy może skutkować uznaniem wypowiedzenia za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem. W takiej sytuacji pracownik może dochodzić przed sądem pracy przywrócenia do pracy lub odszkodowania.

Czy pracodawca może jednostronnie zmienić warunki zatrudnienia na B2B?

Nie, pracodawca nie może jednostronnie zmienić stosunku pracy na umowę B2B (samozatrudnienie). Taka zmiana wymaga zgodnego oświadczenia woli obu stron. Propozycja umowy B2B po wypowiedzeniu umowy o pracę, zwłaszcza w kontekście niejasnych przyczyn wypowiedzenia, może być uznana za próbę obejścia przepisów prawa pracy.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 45 Kodeks pracy

§ 1. W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. § 2. Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Jeżeli przed wydaniem orzeczenia upłynął termin, do którego umowa o pracę zawarta na czas określony miała trwać, lub jeżeli przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. § 3. Przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 411; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 30 Kodeks pracy

§ 1. Umowa o pracę rozwiązuje się: 1) na mocy porozumienia stron; 2) przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem); 3) przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia); 4) z upływem czasu, na który była zawarta. 5) (uchylony) § 2. Umowa o pracę na okres próbny rozwiązuje się z upływem tego okresu, a przed jego upływem może być rozwiązana za wypowiedzeniem. § 21. Okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmujący tydzień lub miesiąc albo ich wielokrotność kończy się odpowiednio w sobotę lub w ostatnim dniu miesiąca. § 3. Oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie. § 4. W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. § 5. W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę lub jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno być zawarte pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 231 Kodeks pracy

Pracodawca, na podstawie orzeczenia lekarskiego, przenosi do odpowiedniej pracy pracownika, który stał się niezdolny do wykonywania dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej i nie został uznany za niezdolnego do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepis art. 230 § 2 stosuje się odpowiednio.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 97 Kodeks pracy

§ 1. W związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w dniu, w którym następuje ustanie stosunku pracy, jeżeli nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy. Jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie świadectwa pracy pracownikowi albo osobie przez niego upoważnionej w tym terminie nie jest możliwe, pracodawca w ciągu 7 dni od dnia upływu tego terminu przesyła świadectwo pracy pracownikowi lub tej osobie za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188) albo doręcza je w inny sposób. Świadectwo pracy dotyczy okresu lub okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy. § 11. W przypadku nawiązania z tym samym pracownikiem kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy wyłącznie na jego wniosek, złożony w postaci papierowej lub elektronicznej; wniosek może być złożony w każdym czasie i dotyczyć wydania świadectwa pracy dotyczącego poprzedniego okresu zatrudnienia albo wszystkich okresów zatrudnienia, za które dotychczas nie wydano świadectwa pracy. § 12. W przypadku, o którym mowa w § 11, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w ciągu 7 dni od dnia złożenia wniosku. § 13. Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą. § 2. W świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Ponadto w świadectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. § 21. Pracownik może w ciągu 14 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy. W razie nieuwzględnienia wniosku pracownikowi przysługuje, w ciągu 14 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. W przypadku niezawiadomienia przez pracodawcę o odmowie sprostowania świadectwa pracy, żądanie sprostowania świadectwa pracy wnosi się do sądu pracy. § 3. Jeżeli z orzeczenia sądu pracy wynika, że rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy nastąpiło z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu w tym trybie umów o pracę, pracodawca jest obowiązany zamieścić w świadectwie pracy informację, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. § 4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową treść świadectwa pracy, sposób i tryb jego wydawania, prostowania i uzupełniania oraz pomocniczy wzór świadectwa pracy, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia właściwej realizacji celów, jakim służą informacje zawarte w świadectwie pracy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 94 Kodeks pracy

Pracodawca jest obowiązany w szczególności: 1) zaznajamiać pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami; 1a) informować pracowników o warunkach ich zatrudnienia, o których mowa w art. 29 § 3, 32 i 33 lub w art. 291 § 2 i 4; 2) organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników, przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności i należytej jakości pracy; 2a) organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy, zwłaszcza pracy monotonnej i pracy w ustalonym z góry tempie; 2b) przeciwdziałać dyskryminacji w zatrudnieniu, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy; * 2b) przeciwdziałać wszelkiemu nierównemu traktowaniu, dyskryminacji oraz mobbingowi w zatrudnieniu; * 2c) przeciwdziałać naruszaniu godności oraz innych dóbr osobistych pracownika, w szczególności w obszarach zdrowia, sfery osobistej i reputacji, właściwej komunikacji w miejscu pracy, pozycji w zespole, efektów pracy oraz jej oceny, a także statusu zawodowego pracownika i jego kwalifikacji; 3) (uchylony) 4) zapewniać bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz prowadzić systematyczne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy; 5) terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie; 6) ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 7) stwarzać pracownikom podejmującym zatrudnienie po ukończeniu szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe lub szkoły wyższej warunki sprzyjające przystosowaniu się do należytego wykonywania pracy; 8) zaspokajać w miarę posiadanych środków socjalne potrzeby pracowników; 9) stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny pracowników oraz wyników ich pracy; 9a) prowadzić i przechowywać w postaci papierowej lub elektronicznej dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników (dokumentacja pracownicza); 9b) przechowywać dokumentację pracowniczą w sposób gwarantujący zachowanie jej poufności, integralności, kompletności oraz dostępności, w warunkach niegrożących uszkodzeniem lub zniszczeniem przez okres zatrudnienia, a także przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł, chyba że odrębne przepisy przewidują dłuższy okres przechowywania dokumentacji pracowniczej; 10) wpływać na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 300 Kodeks pracy

W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 353 Kodeks cywilny

§ 1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. § 2. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 8 Kodeks cywilny

§ 1. Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Kodeks cywilny

Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 52 Kodeks pracy

§ 1. Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie: 1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych; 2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem; 3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. § 2. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. § 3. Pracodawca podejmuje decyzję w sprawie rozwiązania umowy po zasięgnięciu opinii reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, którą zawiadamia o przyczynie uzasadniającej rozwiązanie umowy. W razie zastrzeżeń co do zasadności rozwiązania umowy zakładowa organizacja związkowa wyraża swoją opinię niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni. § 4. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 72 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. § 2. Strona, która rozpoczęła lub prowadziła negocjacje z naruszeniem dobrych obyczajów, w szczególności bez zamiaru zawarcia umowy, jest obowiązana do naprawienia szkody, jaką druga strona poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 264 Kodeks pracy

§ 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę. § 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę. § 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 265 Kodeks pracy

§ 1. Jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o których mowa w art. 97 § 21 i w art. 264, sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu. § 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 47 Kodeks pracy

Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego lub od dnia złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części – do dnia zakończenia tego urlopu, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 291 Kodeks pracy

§ 1. Roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. § 2. Jednakże roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jej wyrządzenia. § 21. Przepis § 2 stosuje się także do roszczenia pracodawcy, o którym mowa w art. 611 oraz w art. 1011 § 2. § 3. Jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, do przedawnienia roszczenia o naprawienie tej szkody stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. § 4. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. § 5. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego do rozstrzygania sporów, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą w trybie określonym w kodeksie przed takim organem, ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 310 Kodeks postępowania cywilnego

Przed wszczęciem postępowania na wniosek, a w toku postępowania również z urzędu, można zabezpieczyć dowód, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione, albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.