Praca i B2B

Dodatkowe wynagrodzenie za prawa autorskie w umowie o dzieło: analiza sporu

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

W niniejszym artykule analizujemy złożony przypadek sporu prawnego, który wywiązał się na tle umowy o dzieło dotyczącej stworzenia znaku firmowego i księgi znaku. Klient, projektant, domaga się dodatkowego wynagrodzenia, twierdząc, że zakres eksploatacji jego dzieła znacznie przekroczył pierwotne ustalenia i że postanowienia umowne dotyczące przeniesienia praw autorskich są wewnętrznie sprzeczne, co rodzi wątpliwości co do ich skuteczności.

Szybka odpowiedź

Klucz do rozwiązania sporu leży w interpretacji sprzecznych klauzul umowy o dzieło, które jednocześnie mówią o przeniesieniu praw autorskich i ich niewyłącznym charakterze, co może prowadzić do uznania, że doszło do udzielenia licencji niewyłącznej, a nie pełnego przeniesienia praw.

  • Umowa o dzieło na logo zawiera sprzeczne zapisy dotyczące przeniesienia praw autorskich: pełne przeniesienie vs. niewyłączny charakter.
  • Klient, twórca dzieła, domaga się dodatkowego wynagrodzenia w związku z rozszerzoną, międzynarodową eksploatacją utworu przez Zamawiającego.
  • Zakres wykorzystania dzieła obejmuje udostępnianie go na platformach sprzedażowych i przekazywanie plików źródłowych podwykonawcom.
  • Zapisy o przeniesieniu praw na „wszystkich polach eksploatacji, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych” oraz o prawie do udzielania sublicencji są kluczowe w interpretacji sporu.
  • W przypadku wątpliwości interpretacyjnych dotyczących praw autorskich, stosuje się zasadę rozstrzygania ich na korzyść twórcy.
  • Wysokość początkowego wynagrodzenia (8 000,00 zł netto) może być uznana za rażąco niską w kontekście faktycznej eksploatacji dzieła.

Jak wyglądała sprawa?

Sprawa dotyczy sporu pomiędzy twórcą znaku firmowego i księgi znaku a zamawiającym, który wykorzystuje dzieło w znacznie szerszym zakresie niż pierwotnie ustalono, podczas gdy umowa o dzieło zawiera sprzeczne klauzule dotyczące praw autorskich.

Klient, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, jako wykonawca, zawarł umowę o dzieło ze spółką Zamawiającego na zaprojektowanie znaku firmowego i księgi znaku. Dzieło zostało wykonane i odebrane w marcu 2025 roku, a Klient otrzymał wynagrodzenie w wysokości 8 000,00 zł netto. Konflikt narodził się, gdy Klient dowiedział się, że spółka Zamawiającego intensywnie korzysta ze znaku firmowego, w tym na międzynarodowych platformach sprzedażowych (Allegro, Amazon EU) oraz udostępnia pliki źródłowe podwykonawcom (drukarnia, producent odzieży).

W odpowiedzi na te działania, Klient, uważając, że zakres eksploatacji przekracza udzielone prawa, wysłał do Zamawiającego pismo z żądaniem wyjaśnień i zastrzeżeniem dotyczącym dalszego korzystania z utworu, a następnie wezwanie przedsądowe z żądaniem dodatkowej opłaty licencyjnej w kwocie 25 000,00 zł netto. Spółka Zamawiającego odmówiła, twierdząc, że wszystkie majątkowe prawa autorskie zostały na nią przeniesione jednorazowo na mocy umowy i że brak jest podstaw do dalszych roszczeń, powołując się na szerokie zapisy dotyczące pól eksploatacji i prawa do sublicencji. Strona przeciwna odmawia również ujawnienia listy podmiotów, którym udzieliła sublicencji.

Czy umowa skutecznie przeniosła prawa autorskie?

Skuteczność przeniesienia praw autorskich budzi poważne wątpliwości ze względu na wewnętrzną sprzeczność klauzul umownych, które jednocześnie mówią o przeniesieniu praw i ich niewyłącznym charakterze.

Umowa o dzieło zawiera klauzule, które są ze sobą niezgodne. Z jednej strony, §5 ust.1 wskazuje na „przekazanie majątkowych praw autorskich” na wszystkich polach eksploatacji, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych, obejmujące m.in. prawo do udzielania sublicencji (§5 ust.3). Z drugiej strony, §6 ust.1 tej samej umowy stanowi, że „przeniesienie praw majątkowych ma charakter niewyłączny”.

Zgodnie z ogólnymi zasadami prawa autorskiego, przeniesienie majątkowych praw autorskich z natury ma charakter wyłączny, co oznacza definitywne wyzbycie się tych praw przez twórcę. Określenie „przeniesienia” jako „niewyłącznego” tworzy wewnętrzną sprzeczność, która uniemożliwia jednoznaczne ustalenie rzeczywistej woli stron i podważa skuteczność wyłącznego przeniesienia praw, skłaniając do interpretacji na korzyść twórcy.

Jak kwalifikować transakcję – przeniesienie czy licencja?

Z uwagi na sprzeczne postanowienia, istnieje silna podstawa do kwalifikowania transakcji jako udzielenia licencji niewyłącznej, a nie wyłącznego przeniesienia praw autorskich, co otwiera drogę do roszczeń Klienta o dodatkowe wynagrodzenie.

W polskim prawie autorskim rozróżnia się przeniesienie majątkowych praw autorskich (zmiana właściciela praw, zawsze wyłączna) od udzielenia licencji (uprawnienie do korzystania, bez zmiany właściciela praw, może być wyłączna lub niewyłączna). Niewyłączna licencja pozwala twórcy na dalsze rozporządzanie utworem i udzielanie kolejnych licencji.

Sprzeczność między klauzulami umowy, gdzie jedna mówi o „przeniesieniu praw”, a druga o ich „niewyłącznym charakterze”, skłania do interpretacji, że intencją było co najwyżej udzielenie licencji niewyłącznej. W przypadku wątpliwości dotyczących zakresu przeniesienia lub udzielenia praw autorskich, każdą niejasność rozstrzyga się na korzyść twórcy. Taka kwalifikacja oznacza, że Klient zachował autorskie prawa majątkowe, a spółka Zamawiającego korzysta z dzieła na podstawie niewyłącznej licencji.

  • Przeniesienie praw autorskich ma zawsze charakter wyłączny.
  • Licencja niewyłączna pozwala twórcy na zachowanie praw majątkowych i udzielanie dalszych licencji.
  • Wątpliwości w umowie o prawa autorskie rozstrzyga się na korzyść twórcy.

Jakie roszczenia przysługują twórcy?

Klientowi przysługują roszczenia o zapłatę dodatkowego wynagrodzenia z tytułu rażąco niskiego wynagrodzenia pierwotnego, a także roszczenia o zaprzestanie naruszeń lub o odszkodowanie, jeśli działania Zamawiającego wykraczają poza udzielone prawa.

Główne roszczenie opiera się na zasadzie proporcjonalnego wynagrodzenia twórcy. Jeżeli wynagrodzenie w kwocie 8 000,00 zł netto jest rażąco niskie w stosunku do korzyści osiąganych przez Zamawiającego z tytułu szerokiej, międzynarodowej eksploatacji dzieła i udzielania sublicencji, Klient ma prawo żądać stosownego podwyższenia wynagrodzenia. Jest to najsilniejsza podstawa do dochodzenia roszczeń.

Dodatkowo, w przypadku uznania, że doszło jedynie do udzielenia licencji niewyłącznej, Klient może dochodzić zapłaty za nieuprawnione korzystanie z utworu lub stosownego wynagrodzenia licencyjnego, zwłaszcza jeśli Zamawiający przekroczyłby zakres licencji niewyłącznej. Możliwe jest również żądanie zaniechania dalszych naruszeń, na przykład zakazania udostępniania plików źródłowych podwykonawcom bez wyraźnej zgody Klienta, lub usunięcia znaku z niektórych platform.

W ostateczności, jeśli Klient udowodni szkodę wynikającą z nienależytego wykonania umowy lub nieuprawnionego korzystania z utworu, może dochodzić odszkodowania, obejmującego zarówno rzeczywistą szkodę, jak i utracone korzyści. Niezbędne będzie wykazanie, że gdyby nie naruszenie, osiągnąłby on konkretne zyski.

  • Żądanie podwyższenia wynagrodzenia z uwagi na jego rażąco niski charakter.
  • Żądanie zapłaty za nieuprawnione korzystanie lub stosownego wynagrodzenia licencyjnego.
  • Roszczenie o zaniechanie dalszych naruszeń praw autorskich.
  • Roszczenie o odszkodowanie za poniesioną szkodę i utracone korzyści.

Czy roszczenia są przedawnione i jakie są dowody?

Roszczenia Klienta nie uległy przedawnieniu, a ich udowodnienie wymaga zebrania konkretnych dowodów dotyczących zakresu eksploatacji dzieła przez Zamawiającego oraz ewentualnych naruszeń.

Roszczenia dotyczące naruszenia majątkowych praw autorskich lub dodatkowego wynagrodzenia licencyjnego przedawniają się z upływem trzech lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, lub w dniu, w którym nastąpiło naruszenie. Dzieło zostało wykonane w marcu 2025 roku, a wezwanie przedsądowe wysłano w listopadzie 2025 roku, co oznacza, że Klient dowiedział się o zakresie eksploatacji przed tą datą, więc roszczenia nie są przedawnione.

Aby udowodnić swoje roszczenia, Klient powinien zebrać zrzuty ekranu z ofert na platformach sprzedażowych (Allegro, Amazon EU), marketingowe materiały spółki Zamawiającego oraz wszelką korespondencję. Kluczowe będzie również pozyskanie dowodów na fakt przekazania plików źródłowych podwykonawcom, np. dokumentów od drukarni czy producentów odzieży, co będzie wymagało współpracy tych podmiotów lub sądowego nakazu ich ujawnienia. W przypadku naruszenia autorskich praw osobistych (integralności utworu), konieczne będzie porównanie oryginalnego dzieła z wersjami używanymi przez Zamawiającego.

Dostępne dowody to umowa o dzieło, faktura, protokół odbioru oraz wymiana e-maili. Potrzebne są dalsze działania dowodowe, takie jak formalne wezwanie Zamawiającego do ujawnienia pełnej listy platform, danych o obrotach i liście podwykonawców. W przypadku braku współpracy, należy rozważyć zabezpieczenie dowodów elektronicznych przez wyspecjalizowaną firmę oraz złożenie wniosku do sądu o udostępnienie danych od platform sprzedażowych.

  • Termin przedawnienia roszczeń o naruszenie praw autorskich wynosi 3 lata.
  • Bieg przedawnienia rozpoczyna się od momentu dowiedzenia się o naruszeniu/szkodzie.
  • Potrzebne dowody: zrzuty ekranu z platform, materiały marketingowe, dokumenty od podwykonawców.
  • Należy formalnie wezwać Zamawiającego do ujawnienia danych o eksploatacji i sublicencjach.

Jak obliczyć ewentualne roszczenie finansowe?

Roszczenie finansowe można kalkulować jako dodatkowe wynagrodzenie licencyjne w ustalonej kwocie 25 000,00 zł netto lub jako odszkodowanie za nieuprawnione korzystanie, oparte na hipotetycznym wynagrodzeniu rynkowym, z doliczeniem odsetek i VAT-u.

Klient wskazał w wezwaniu przedsądowym kwotę 25 000,00 zł netto jako żądane dodatkowe wynagrodzenie licencyjne. Po doliczeniu 23% VAT, kwota brutto wyniesie 30 750,00 zł. Podstawą tego roszczenia jest argumentacja, że pierwotne wynagrodzenie 8 000,00 zł netto jest rażąco niskie w stosunku do skali międzynarodowej eksploatacji dzieła i możliwości udzielania sublicencji, co prowadzi do znacznych korzyści dla Zamawiającego.

Alternatywną metodą jest dochodzenie zapłaty za nieuprawnione korzystanie z utworu, jeśli sąd uzna, że umowa o przeniesienie praw jest bezskuteczna, a spółka Zamawiającego przekroczyła zakres licencji. W takim przypadku, roszczenie można obliczyć na podstawie hipotetycznego wynagrodzenia, jakie twórca otrzymałby za rynkową licencję na tak szeroki zakres eksploatacji, często mnożąc liczbę jednostek sprzedanych przez Zamawiającego przez rynkową stawkę licencyjną. Dokładne wyliczenie tej kwoty wymaga pozyskania danych o obrotach Zamawiającego i rynkowych stawkach, co będzie możliwe w toku postępowania sądowego.

Jaka strategia procesowa jest rekomendowana?

Rekomendowana jest strategia dwuetapowa, rozpoczynająca się od negocjacji i propozycji ugody w ramach zaktualizowanego wezwania przedsądowego, a w przypadku braku porozumienia – złożenie pozwu sądowego z wnioskiem o zabezpieczenie roszczeń.

Pierwszym krokiem powinno być wysłanie zaktualizowanego wezwania przedsądowego, precyzyjnie przedstawiającego interpretację prawną sprzecznych klauzul umowy (jako licencję niewyłączną lub podstawę do podwyższenia wynagrodzenia), szczegółowe wyliczenie roszczenia oraz zagrożenie skierowaniem sprawy na drogę sądową. W ramach tego wezwania, Klient może złożyć propozycję ugody, np. poprzez jednorazową rekompensatę lub określenie procentowego wynagrodzenia licencyjnego od przyszłych obrotów, co może skłonić Zamawiającego do rozmów i uniknięcia kosztownego procesu.

W przypadku braku satysfakcjonującej odpowiedzi, kolejnym krokiem jest złożenie pozwu do sądu okręgowego o ustalenie i ochronę praw autorskich, połączonego z żądaniem zapłaty. W pozwie należy zawrzeć żądanie ustalenia, że doszło do udzielenia licencji niewyłącznej lub że Klientowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Istotnym elementem strategii procesowej jest również wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczeń, na przykład poprzez zakazanie dalszego udostępniania plików źródłowych podmiotom trzecim lub nakaz usunięcia znaku z międzynarodowych platform sprzedażowych do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu.

  • Wystosowanie zaktualizowanego wezwania przedsądowego z precyzyjnymi żądaniami.
  • Dołączenie propozycji ugody w celu uniknięcia procesu sądowego.
  • W przypadku braku porozumienia – złożenie pozwu do sądu okręgowego.
  • Wniesienie o zabezpieczenie roszczeń (np. zakaz dalszego udostępniania plików, usunięcie znaku z platform).

Jakie są ryzyka i szanse w sprawie?

Sprawa Klienta ma mocne strony wynikające ze sprzeczności umowy i potencjalnie rażąco niskiego wynagrodzenia, jednak wiąże się z ryzykiem interpretacji umowy na korzyść Zamawiającego, trudnościami dowodowymi oraz kosztami procesowymi.

Szanse Klienta: Kluczowym atutem jest wewnętrzna sprzeczność klauzul umownych dotyczących przeniesienia praw autorskich, która może prowadzić do uznania, że doszło jedynie do udzielenia licencji niewyłącznej. Ponadto, wynagrodzenie w wysokości 8 000,00 zł netto może zostać uznane za rażąco niskie w stosunku do szerokiej, międzynarodowej eksploatacji dzieła, co otwiera drogę do żądania jego podwyższenia. Brak współpracy ze strony Zamawiającego w ujawnianiu danych dotyczących eksploatacji może być również interpretowany na jego niekorzyść w sądzie.

Ryzyka dla Klienta: Istnieje ryzyko, że sąd zinterpretuje umowę na korzyść Zamawiającego, uznając, że intencją stron było wyłączne przeniesienie praw, a zapis o „niewyłącznym” charakterze jest błędem redakcyjnym. Udowodnienie skali eksploatacji dzieła i obrotów Zamawiającego może być trudne bez jego współpracy, co będzie wymagało intensywnych i kosztownych działań dowodowych. Dodatkowo, postępowanie sądowe wiąże się z wysokimi kosztami (opłaty sądowe, zastępstwo procesowe, wynagrodzenie biegłych) oraz ryzykiem reputacyjnym, zwłaszcza w branży kreatywnej. Spółka Zamawiającego może również argumentować, że wynagrodzenie było ryczałtowe i obejmowało wszelkie ryzyka związane z przyszłą eksploatacją.

  • Sprzeczność klauzul umowy o prawach autorskich działa na korzyść Klienta.
  • Rażąco niskie wynagrodzenie w stosunku do skali eksploatacji jest mocnym argumentem.
  • Ryzyko interpretacji umowy na korzyść Zamawiającego.
  • Trudności w pozyskiwaniu dowodów i związane z tym koszty.
  • Wysokie koszty procesu sądowego i ryzyko reputacyjne.

Najczęstsze pytania

Czym różni się przeniesienie praw autorskich od licencji niewyłącznej?

Przeniesienie praw autorskich oznacza całkowite wyzbycie się praw na rzecz nabywcy (jest wyłączne). Licencja niewyłączna pozwala nabywcy korzystać z utworu, ale twórca zachowuje prawa i może licencjonować utwór innym.

Czy twórca może żądać dodatkowego wynagrodzenia po wykonaniu umowy i odebraniu zapłaty?

Tak. Zgodnie z art. 44 Prawa autorskiego (klauzula bestsellerowa), twórca może żądać podwyższenia wynagrodzenia przez sąd, jeśli pierwotna kwota jest rażąco niska w stosunku do korzyści nabywcy.

Jakie dowody są kluczowe w sporze o eksploatację logo i praw autorskich?

Kluczowe dowody to umowa o dzieło, zrzuty ekranu z platform sprzedażowych, materiały marketingowe, faktury i dokumenty od podwykonawców (np. drukarni) potwierdzające użycie plików źródłowych.

Czy twórca może zakazać zamawiającemu dalszego używania logo na platformach internetowych?

Tak, jeśli sąd ustali, że zamawiający posiada jedynie licencję niewyłączną lub przekroczył jej zakres, twórca ma prawo żądać zaniechania dalszych naruszeń praw autorskich.

W jakim terminie przedawniają się roszczenia majątkowe z tytułu praw autorskich?

Roszczenia majątkowe z tytułu naruszenia praw autorskich przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym twórca dowiedział się o naruszeniu i osobie odpowiedzialnej.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

  • art. 627–646 Kodeksu cywilnego
  • ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 41 i następne)
  • art. 65 Kodeksu cywilnego
  • art. 6 Kodeksu cywilnego
  • art. 72 Kodeksu cywilnego § 1
  • art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego § 2 pkt 4
  • art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego § 1
  • art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego § 1
  • art. 736 Kodeksu postępowania cywilnego § 1
  • art. 43a ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
  • art. 18 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
  • art. 471 Kodeksu cywilnego
  • art. 415 Kodeksu cywilnego
Brzmienie: Art. 627 Kodeks cywilny

Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 646 Kodeks cywilny

Roszczenia wynikające z umowy o dzieło przedawniają się z upływem lat dwóch od dnia oddania dzieła, a jeżeli dzieło nie zostało oddane – od dnia, w którym zgodnie z treścią umowy miało być oddane.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 41 Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej: 1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy; 2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej. 2. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola eksploatacji wyraźnie w nich wymienione. 3. Nieważna jest umowa w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości. 4. Umowa może dotyczyć tylko pól eksploatacji, które są znane w chwili jej zawarcia. 5. Twórca utworu wykorzystanego lub włączonego do utworu audiowizualnego oraz utworu wchodzącego w skład utworu zbiorowego, po powstaniu nowych sposobów eksploatacji utworów, nie może bez ważnego powodu odmówić udzielenia zezwolenia na korzystanie z tego utworu w ramach utworu audiowizualnego lub utworu zbiorowego na polach eksploatacji nieznanych w chwili zawarcia umowy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 65 Kodeks cywilny

§ 1. Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. § 2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 72 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. § 2. Strona, która rozpoczęła lub prowadziła negocjacje z naruszeniem dobrych obyczajów, w szczególności bez zamiaru zawarcia umowy, jest obowiązana do naprawienia szkody, jaką druga strona poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 18 Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

1. Autorskie prawa majątkowe nie podlegają egzekucji, dopóki służą twórcy. Nie dotyczy to wymagalnych wierzytelności. 2. Po śmierci twórcy, spadkobiercy mogą sprzeciwić się egzekucji z prawa autorskiego do utworu nieopublikowanego, chyba że sprzeciw byłby niezgodny z ujawnioną wolą twórcy co do rozpowszechniania utworu. 3. Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, art. 19[1], art. 20 ust. 2–4, art. 20[1], art. 21[4], art. 70 ust. 2[1] i art. 86[1], nie podlega zrzeczeniu się, zbyciu ani egzekucji. Nie dotyczy to wymagalnych wierzytelności. 4. Prawo do wynagrodzenia, o którym mowa w art. 28 ust. 4, przysługujące podmiotom, o których mowa w art. 28 ust. 5 pkt 1–3, nie podlega zbyciu ani egzekucji. Nie dotyczy to wymagalnych wierzytelności.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 415 Kodeks cywilny

Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.