Rodzina
Kredyt hipoteczny po rozwodzie: zakres odpowiedzialności poręczyciela i właściciela nieruchomości
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Rozwód i podział majątku wspólnego to często skomplikowany proces, szczególnie gdy w grę wchodzą wspólne zobowiązania, takie jak kredyt hipoteczny. W niniejszym artykule analizujemy przypadek, w którym poręczycielka kredytu hipotecznego, mimo wyroku rozwodowego i wewnętrznego podziału długu, jest nadal pociągana do odpowiedzialności przez bank.
Szybka odpowiedź
Wyrok rozwodowy, choć ustala wewnętrzne rozliczenia długu między byłymi małżonkami, nie zwalnia poręczyciela ani właściciela nieruchomości obciążonej hipoteką z odpowiedzialności wobec banku, który może dochodzić spłaty zgodnie z warunkami umowy kredytowej i poręczenia.
- Wyrok rozwodowy i podział majątku nie zmieniają stosunków prawnych między poręczycielem a bankiem.
- Poręczyciel odpowiada solidarnie z dłużnikiem głównym za całość zadłużenia, chyba że umowa stanowi inaczej.
- Bank może prowadzić egzekucję z nieruchomości obciążonej hipoteką, niezależnie od jej aktualnego właściciela.
- Wewnętrzne ustalenia o podziale długu po rozwodzie są podstawą do roszczeń regresowych między byłymi małżonkami.
- Roszczenia banku zabezpieczone hipoteką nie przedawniają się w zakresie nieruchomości.
Jak wyglądała sprawa klientki A. K.?
Klientka A. K. po rozwodzie z P. K. znalazła się w sytuacji, gdzie instytucja finansowa żąda od niej spłaty kredytu hipotecznego, za który poręczyła, mimo że wyrok rozwodowy ustalił wewnętrzne proporcje rozliczeń długu z byłym mężem.
Sprawa dotyczy kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2016 roku przez P. K. na kwotę 350 000 zł, na zakup wspólnego mieszkania. Klientka A. K. poręczyła solidarnie za ten kredyt, a nieruchomość została obciążona hipoteką do wysokości 450 000 zł. Umowa kredytowa wyraźnie wskazywała, że zdarzenia takie jak rozwód nie wpływają na obowiązywanie poręczenia.
Po kilku latach A. K. złożyła pozew o rozwód, a w listopadzie 2023 roku sąd orzekł rozwód bez orzekania o winie i dokonał podziału majątku wspólnego. Mieszkanie zostało przyznane na wyłączną własność A. K., natomiast sąd ustalił wewnętrzne rozliczenie długu kredytowego, obciążając P. K. 60% zadłużenia, a A. K. 40%. W wyroku sąd podkreślił, że nie zmienia to relacji prawnych z bankiem ani wpisów w księdze wieczystej.
Czy wyrok rozwodowy zmienia odpowiedzialność poręczyciela wobec banku?
Nie, wyrok rozwodowy, który rozdziela majątek wspólny i ustala wewnętrzne proporcje spłaty długu między byłymi małżonkami, nie wpływa bezpośrednio na zakres odpowiedzialności poręczyciela ani dłużnika głównego wobec instytucji finansowej.
Podstawa: Art. 366 Kodeksu cywilnego
Poręczenie jest samodzielnym zobowiązaniem wobec wierzyciela, o charakterze akcesoryjnym względem długu głównego. Oznacza to, że poręczyciel zobowiązuje się do wykonania zobowiązania na wypadek, gdyby dłużnik główny go nie wykonał. Klientka A. K. poręczyła solidarnie, co oznacza, że bank może żądać spłaty całości długu zarówno od dłużnika głównego, jak i od niej.
Umowa kredytowa wyraźnie zawierała klauzulę, iż żadne zdarzenie dotyczące stosunków osobistych (w tym rozwód) nie wpływa na obowiązywanie poręczenia, chyba że bank pisemnie wyrazi na to zgodę. Sąd rodzinny w wyroku rozwodowym, dokonując podziału majątku, wyraźnie zaznaczył, że nie posiada kompetencji do zmiany stosunków prawnych wynikających z umowy kredytu wobec banku, ani do zmiany wpisów rzeczowych w księdze wieczystej.
Czy bank może prowadzić egzekucję z nieruchomości obciążonej hipoteką?
Tak, bank jako wierzyciel hipoteczny ma prawo wszcząć i kontynuować egzekucję z nieruchomości, niezależnie od tego, kto jest jej aktualnym właścicielem po podziale majątku.
Podstawa: Art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
Hipoteka jest ograniczonym prawem rzeczowym, które obciąża nieruchomość w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności. Jest ona związana z nieruchomością, a nie z osobą jej właściciela. Oznacza to, że bank może zaspokoić swoje roszczenia z nieruchomości, bez względu na to, czyją własnością się stała.
Fakt, że w wyniku podziału majątku klientka A. K. stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości, nie ma wpływu na prawo banku do zaspokojenia się z tej nieruchomości na podstawie wpisanej hipoteki. Instytucja finansowa ma zatem pełne prawo do wszczęcia i kontynuowania postępowania egzekucyjnego z nieruchomości obciążonej hipoteką, co też uczyniła, składając wniosek do komornika.
Jakie znaczenie mają wewnętrzne rozliczenia zadłużenia między byłymi małżonkami?
Ustalenia wyroku rozwodowego dotyczące podziału zadłużenia między byłymi małżonkami są wiążące wyłącznie w ich wzajemnych relacjach i stanowią podstawę do dochodzenia roszczeń regresowych.
Podstawa: Art. 366 Kodeksu cywilnego
Choć wyrok rozwodowy nie zmienił odpowiedzialności wobec banku, to jasno określił, że P. K. ma uregulować 60% wartości zadłużenia, a A. K. 40%. Jest to ustalenie wiążące wewnętrznie i stanowi podstawę dla klientki do dochodzenia zwrotu od byłego męża, jeśli będzie zmuszona spłacić bankowi więcej niż swoje 40% lub całość długu.
Klientka A. K. może, po ewentualnej spłacie bankowi długu, wystąpić przeciwko P. K. z roszczeniem regresowym, żądając zwrotu kwoty odpowiadającej jego udziałowi w zadłużeniu (60%) zgodnie z wyrokiem sądu rodzinnego. Będzie to wymagało złożenia odrębnego pozwu do sądu.
Czy roszczenia banku uległy przedawnieniu?
Roszczenia banku z tytułu kredytu nie uległy przedawnieniu w terminach wskazanych w sprawie, a roszczenie zabezpieczone hipoteką nie przedawnia się w zakresie możliwości zaspokojenia się z nieruchomości.
Podstawa: Art. 118 Kodeksu cywilnego, Art. 77 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
Roszczenia instytucji finansowych z tytułu kredytów, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, przedawniają się z upływem trzech lat. W przedstawionym stanie faktycznym, bank wystosował wezwania do zapłaty i złożył wniosek o egzekucję hipoteki stosunkowo szybko po powstaniu zaległości, co wskazuje, że roszczenia osobiste nie uległy przedawnieniu. Należy dokładnie sprawdzić daty wymagalności poszczególnych rat i działań banku w celu precyzyjnego określenia biegu terminu przedawnienia.
Co istotne, roszczenia zabezpieczone hipoteką nie ulegają przedawnieniu co do nieruchomości. Oznacza to, że nawet jeśli osobiste roszczenie banku wobec dłużnika lub poręczyciela uległoby przedawnieniu, instytucja finansowa nadal mogłaby zaspokoić swoje roszczenia z nieruchomości obciążonej hipoteką.
Jakie są główne ryzyka i możliwe działania dla klientki A. K.?
Klientka A. K. stoi w obliczu ryzyka egzekucji z jej nieruchomości oraz konieczności spłaty całego długu z tytułu poręczenia, lecz może podjąć działania ochronne, negocjacyjne i regresowe.
Podstawa: Art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego
Głównym ryzykiem dla A. K. jest egzekucja z nieruchomości, która może doprowadzić do jej licytacji i utraty. Instytucja finansowa może również dochodzić całości długu od niej jako poręczyciela, niezależnie od wewnętrznych ustaleń rozwodowych. Proces dochodzenia regresu od byłego męża może być czasochłonny i trudny, zwłaszcza jeśli P. K. nie wykaże się współpracą lub nie posiada majątku.
Dla klientki rekomendowane jest pilne podjęcie działań ochronnych, w tym kontakt z bankiem w celu uzyskania pełnego rozliczenia zadłużenia i próby negocjacji ugody (np. rozłożenia płatności). Kluczowe będzie również złożenie do sądu wniosku o zabezpieczenie egzekucji w celu jej wstrzymania lub ograniczenia do czasu rozstrzygnięcia sporu o zakres odpowiedzialności poręczyciela. Równolegle należy rozważyć pozew o regres przeciwko P. K., aby wyegzekwować jego część długu.
- Uzyskanie od banku szczegółowego harmonogramu spłat i wyliczenia aktualnego salda zadłużenia.
- Złożenie wniosku o zabezpieczenie egzekucji w celu wstrzymania lub ograniczenia licytacji nieruchomości.
- Podjęcie negocjacji z bankiem w celu zawarcia ugody, np. rozłożenia płatności lub skierowania roszczeń w pierwszej kolejności do dłużnika głównego.
- Złożenie pozwu o regres przeciwko P. K. w celu odzyskania części długu, którą spłaci klientka ponad swój udział.
Jakie dowody są kluczowe w tej sprawie?
Kluczowymi dowodami są umowa kredytu hipotecznego z poręczeniem, odpis z księgi wieczystej nieruchomości z wpisaną hipoteką, wyrok rozwodowy wraz z uzasadnieniem, wezwania do zapłaty od banku oraz wszelkie potwierdzenia dokonanych płatności.
Podstawa: Art. 6 Kodeksu cywilnego, Art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego
W sporze z bankiem i byłym małżonkiem niezbędne będą: oryginał umowy kredytu hipotecznego i poręczenia, odpis z księgi wieczystej nieruchomości potwierdzający wpis hipoteki oraz wyrok rozwodowy z uzasadnieniem, który ustala podział majątku i proporcje długu. Te dokumenty stanowią podstawę prawną roszczeń i obowiązków.
Dodatkowo, kluczowa będzie cała korespondencja z bankiem (wezwania do zapłaty, odpowiedzi klientki) oraz wyciągi bankowe i potwierdzenia płatności, które pozwolą ustalić dokładną wysokość zadłużenia, terminowość wpłat i ewentualne zaległości. Wszelkie dokumenty powinny być przedstawione w odpowiedniej formie, najlepiej jako uwierzytelnione kopie lub oryginały, zgodnie z wymogami procesowymi.
Najczęstsze pytania
Kto spłaca kredyt hipoteczny po rozwodzie i jak rozliczyć zobowiązanie między małżonkami?
Kredyt spłacają solidarnie oboje małżonkowie. Małżonek, który spłaca sam raty po rozwodzie, ma roszczenie regresowe do drugiego o zwrot połowy uiszczonych kwot.
Czy podział majątku zwalnia jednego z małżonków z kredytu hipotecznego wobec banku?
Nie. Sądowy podział majątku wiąże tylko byłych małżonków. Wykreślenie z umowy kredytowej wymaga wyłącznej pisemnej zgody banku i aneksu do umowy.
Jak rozliczyć raty kredytu hipotecznego spłacane samodzielnie po rozwodzie?
Spłacone raty rozlicza się jako nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny w postępowaniu o podział majątku lub osobnym pozwem o regres.
Czy przedawnienie kredytu hipotecznego wygasza hipotekę na nieruchomości?
Nie. Przedawnienie roszczenia osobistego po 3 latach nie pozbawia banku prawa do przeprowadzenia egzekucji z obciążonej nieruchomości hipotecznej.
Jak wstrzymać egzekucję komorniczą z nieruchomości obciążonej hipoteką?
Egzekucję wstrzymuje się podpisując ugodę restrukturyzacyjną z bankiem, który składa do komornika wniosek o zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 109 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 18 KB
- Sprawa 109 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 21 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Art. 366 Kodeksu cywilnego
- Art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego
- Art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego
- Art. 65 Kodeksu cywilnego
- Art. 6 Kodeksu cywilnego
- Art. 118 Kodeksu cywilnego
- Art. 125 Kodeksu cywilnego
- Art. 876 Kodeksu cywilnego
- Art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730¹ Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 755 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
- Art. 77 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
Brzmienie: Art. 366 Kodeks cywilny
§ 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). § 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Brzmienie: Art. 65 Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
1. W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka). 2. Przedmiotem hipoteki może być także: 1) użytkowanie wieczyste wraz z budynkami i urządzeniami na użytkowanym gruncie stanowiącymi własność użytkownika wieczystego; 2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; 3) wierzytelność zabezpieczona hipoteką. 3. Hipoteką może być obciążona część ułamkowa nieruchomości, jeżeli stanowi udział współwłaściciela, oraz przysługujący współuprawnionemu udział we wspólności praw wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2. 4. Do hipotek określonych w ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio przepisy o hipotece na nieruchomości.
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 77 Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
Przedawnienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką nie narusza uprawnienia wierzyciela hipotecznego do uzyskania zaspokojenia z nieruchomości obciążonej. Przepisu tego nie stosuje się do roszczeń o świadczenia uboczne.
Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego
Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Brzmienie: Art. 65 Kodeks cywilny
§ 1. Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. § 2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.
Brzmienie: Art. 125 Kodeks cywilny
§ 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. § 2. (uchylony)
Brzmienie: Art. 876 Kodeks cywilny
§ 1. Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. § 2. Oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie.
Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.
Brzmienie: Art. 755 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W szczególności sąd może: 1) unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania; 2) ustanowić zakaz zbywania przedmiotów lub praw objętych postępowaniem; 3) zawiesić postępowanie egzekucyjne lub inne postępowanie zmierzające do wykonania orzeczenia; 4) uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem; 5) nakazać wpisanie stosownego ostrzeżenia w księdze wieczystej lub we właściwym rejestrze. § 2. W sprawach o ochronę dóbr osobistych zabezpieczenie polegające na zakazie publikacji może być udzielone tylko wtedy, gdy nie sprzeciwia się temu ważny interes publiczny. Udzielając zabezpieczenia, sąd określa czas trwania zakazu, który nie może być dłuższy niż rok. Jeżeli postępowanie w sprawie jest w toku, uprawniony może przed upływem okresu, na który orzeczono zakaz publikacji, żądać dalszego zabezpieczenia; przepisy zdania pierwszego i drugiego stosuje się. Jeżeli uprawniony zażądał dalszego zabezpieczenia, zakaz publikacji pozostaje w mocy do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku. § 21. Przepisu art. 731 nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków. § 2[2]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd udziela zabezpieczenia po wysłuchaniu obowiązanego, chyba że konieczne jest natychmiastowe rozstrzygnięcie wniosku. Nie dotyczy to sposobów zabezpieczenia w całości podlegających wykonaniu przez komornika albo polegających na ustanowieniu zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym albo zakładem wchodzącym w skład przedsiębiorstwa lub jego częścią albo częścią gospodarstwa rolnego. § 2[3]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd oddala wniosek o udzielenie zabezpieczenia, jeżeli został on złożony po upływie 6 miesięcy od dnia, w którym strona lub uczestnik postępowania powziął wiadomość o naruszeniu przysługującego mu prawa wyłącznego. § 3. Sąd doręcza obowiązanemu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym, w którym nakazuje mu wykonanie lub zaniechanie czynności albo nieprzeszkadzanie czynnościom uprawnionego. Nie dotyczy to postanowień nakazujących wydanie rzeczy będących we władaniu obowiązanego.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.