Ruch drogowy, cyber i reputacja

Bezprawne działania firmy windykacyjnej: Analiza sprawy właściciela pojazdu

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Właściciel pojazdu, M. N., znalazł się w trudnej sytuacji po tym, jak niemiecki urząd nałożył na niego mandat, a polska firma windykacyjna I. sp. z o.o. rozpoczęła agresywne działania, w tym bezprawne publikowanie danych osobowych na publicznym profilu w mediach społecznościowych. Sprawa rodzi pytania o zasadność dochodzonych kwot, legalność działań windykacyjnych oraz naruszenie praw do prywatności i ochrony dóbr osobistych.

Szybka odpowiedź

Firma windykacyjna I. sp. z o.o. działała bezprawnie, publikując dane osobowe M. N. bez jego zgody i odpowiedniej podstawy prawnej, a także naliczyła nieuzasadnione opłaty, co stanowi naruszenie RODO oraz dóbr osobistych.

  • Niemiecki mandat doręczono bez uwierzytelnionego tłumaczenia, co podważa skuteczność doręczenia i możliwość obrony.
  • Firma windykacyjna I. sp. z o.o. naliczyła prowizję i "opłatę operacyjną" bez podstawy umownej z M. N., co jest bezpodstawne.
  • Publikacja danych osobowych M. N. na publicznym profilu w mediach społecznościowych stanowi rażące naruszenie RODO i dóbr osobistych.
  • M. N. przysługują roszczenia o zadośćuczynienie i odszkodowanie za naruszenie RODO i dóbr osobistych.
  • Konieczne jest przygotowanie wezwania przedsądowego, a w dalszej kolejności pozwu o ochronę dóbr osobistych i skargi do UODO.

Jak wyglądała sprawa?

Sprawa dotyczy właściciela pojazdu, M. N., który otrzymał mandat z niemieckiego urzędu, a następnie stał się celem agresywnych działań polskiej firmy windykacyjnej, która bezprawnie opublikowała jego dane osobowe w mediach społecznościowych.

W dniu 12 czerwca 2024 roku samochód marki Volkswagen Passat, którego właścicielem jest M. N., został zarejestrowany przez fotoradar podczas przekroczenia prędkości o 28 km/h na autostradzie w Niemczech. W konsekwencji, 5 lipca 2024 roku niemiecki urząd S. L. wystawił decyzję o nałożeniu kary pieniężnej ("Bußgeldbescheid") w wysokości 420 EUR oraz opłaty administracyjnej 150 EUR, którą doręczono M. N.owi 12 lipca 2024 roku w języku niemieckim, bez uwierzytelnionego tłumaczenia.

Po braku zapłaty, sprawa została przekazana do polskiej firmy windykacyjnej I. sp. z o.o., która 25 września 2024 roku wysłała do M. N. wezwanie do zapłaty na kwotę 6 122 PLN. Kwota ta obejmowała przeliczone wartości mandatu i opłat administracyjnych, a także prowizję windykacyjną 500 PLN oraz jednostronnie naliczoną przez I. sp. z o.o. "opłatę operacyjną" w wysokości 3 000 PLN wraz z odsetkami. Brak było umowy z M. N.em uprawniającej do naliczenia tych opłat.

3 października 2024 roku, jeszcze przed uzyskaniem w Polsce jakiegokolwiek tytułu wykonawczego, I. sp. z o.o. opublikowała na publicznym profilu "Dłużnicy — Lista Publiczna" na Facebooku wpis z danymi osobowymi M. N., w tym jego imieniem i nazwiskiem, numerem rejestracyjnym pojazdu, kwotą rzekomego zadłużenia oraz skanem niemieckiej decyzji. Mimo częściowego usunięcia wpisu po interwencji M. N., zrzuty ekranu pozostały w sieci.

Czy niemiecki mandat jest wykonalny w Polsce?

Niemiecki mandat administracyjny może być wykonalny w Polsce na podstawie przepisów Unii Europejskiej, jednak doręczenie go bez uwierzytelnionego tłumaczenia na język polski podważa jego skuteczność i możliwość obrony.

Podstawa: ["Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW Rady", "Dyrektywa 2015/413/UE"]

Niemiecki "Bußgeldbescheid", choć jest decyzją administracyjną, w pewnych okolicznościach może stać się tytułem wykonawczym w Polsce. Podstawą do tego są przepisy Unii Europejskiej dotyczące wzajemnego uznawania i wykonywania kar pieniężnych, w tym Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW Rady. Należy również pamiętać o Dyrektywie 2015/413/UE, która ułatwia wymianę danych o właścicielach pojazdów.

Kluczowe dla wykonalności w Polsce jest jednak spełnienie wymogów formalnych. Przede wszystkim, "Bußgeldbescheid" został doręczony M. N.owi wyłącznie w języku niemieckim, bez uwierzytelnionego tłumaczenia na język polski. W polskim systemie prawnym pisma procesowe i inne dokumenty mające wywołać skutki prawne powinny być sporządzone w języku polskim lub zaopatrzone w tłumaczenie. Brak tłumaczenia może naruszać prawo do obrony M. N.a, uniemożliwiając mu zrozumienie treści i podjęcie stosownych działań.

W przypadku postępowania o nadanie klauzuli wykonalności lub uznania zagranicznej decyzji, sąd polski będzie badał, czy doręczenie było skuteczne i czy dłużnik miał możliwość obrony. Argument o nieskutecznym doręczeniu z powodu braku tłumaczenia jest w tej sytuacji bardzo mocny.

Czy firma windykacyjna miała prawo naliczyć dodatkowe opłaty?

Firma windykacyjna I. sp. z o.o. nie miała prawa jednostronnie naliczać prowizji windykacyjnej w wysokości 500 PLN ani "opłaty operacyjnej" w wysokości 3 000 PLN, ponieważ brak jest podstawy umownej z M. N.

Podstawa: ["art. 6 Kodeksu cywilnego", "art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego", "art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego", "art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego"]

Firma I. sp. z o.o. dochodzi od M. N.a kwoty 6 122 PLN, w tym grzywny i opłat administracyjnych wynikających z niemieckiej decyzji, a także prowizji windykacyjnej w wysokości 500 PLN oraz jednostronnie naliczonej "opłaty operacyjnej" w wysokości 3 000 PLN. Prowizja windykacyjna i "opłata operacyjna" zostały naliczone bez jakiejkolwiek podstawy umownej z M. N.em.

Zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego oraz art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. W tej sytuacji to I. sp. z o.o. musi wykazać, że miała prawo obciążyć M. N.a tymi opłatami. Firma powołuje się na umowę współpracy z niemieckim wierzycielem, która jednak nie jest wiążąca dla M. N.a jako dłużnika. Opłaty te są zatem bezpodstawne.

W kwestii odsetek, ich naliczenie powinno być zgodne z przepisami prawa. Odsetki ustawowe za opóźnienie mogą być naliczane od kwoty głównej od daty wymagalności roszczenia (art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego). Należy jednak dokładnie zweryfikować datę wymagalności roszczenia zgodnie z prawem niemieckim i upewnić się, że nie doszło do zawyżenia.

Czy publikacja danych osobowych na Facebooku była zgodna z prawem?

Publikacja danych osobowych M. N. na publicznym profilu w mediach społecznościowych przez firmę windykacyjną była bezprawna i stanowi rażące naruszenie RODO oraz dóbr osobistych.

Podstawa: ["Rozporządzenie (UE) 2016/679", "art. 5 RODO", "art. 6 RODO", "art. 23 Kodeksu cywilnego", "art. 24 Kodeksu cywilnego"]

Firma I. sp. z o.o. opublikowała dane osobowe M. N.a (imię, nazwisko, numer rejestracyjny pojazdu, kwotę rzekomego zadłużenia oraz skan decyzji administracyjnej) na publicznym profilu "Dłużnicy — Lista Publiczna" na Facebooku. Działanie to stanowi poważne i rażące naruszenie prawa.

Zgodnie z Ogólnym Rozporządzeniem o Ochronie Danych Osobowych (RODO), przetwarzanie danych osobowych musi być zgodne z zasadami legalności, rzetelności, przejrzystości, ograniczenia celu oraz minimalizacji danych (art. 5 RODO). Publikacja danych na publicznym forum bez zgody osoby, której dane dotyczą, i bez wyraźnej podstawy prawnej jest niedopuszczalna. I. sp. z o.o. nie miała żadnej legalnej podstawy do takiego przetwarzania i ujawnienia danych osobowych M. N.a w celach windykacyjnych (art. 6 RODO).

Ponadto, działanie to naruszyło dobra osobiste M. N.a, takie jak jego dobre imię, godność i prywatność (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego). Publiczne piętnowanie osoby jako "dłużnika" przed uzyskaniem prawomocnego tytułu wykonawczego w Polsce jest bezprawne i niezgodne z ogólnie przyjętymi zasadami współżycia społecznego, nawet gdyby roszczenie było zasadne. Twierdzenie firmy, że publikacja miała charakter "ostrzegawczy", nie usprawiedliwia naruszenia praw M. N.a.

Jakie terminy na obronę miał właściciel pojazdu?

Standardowy termin na wniesienie sprzeciwu wobec niemieckiego mandatu wyniósł dwa tygodnie od doręczenia decyzji, jednak brak uwierzytelnionego tłumaczenia może podważyć skuteczność doręczenia i bieg tego terminu.

Podstawa: ["§ 3 Abs. 3 StVO"]

Niemiecki "Bußgeldbescheid" zawierał informację o prawie do wniesienia sprzeciwu (Einspruch) w terminie 2 tygodni od daty doręczenia. M. N. otrzymał decyzję 12 lipca 2024 roku, co oznacza, że termin na złożenie sprzeciwu upłynął około 26 lipca 2024 roku.

Jednakże, z uwagi na fakt, że decyzja została doręczona w języku niemieckim bez uwierzytelnionego tłumaczenia na język polski, można skutecznie argumentować, że M. N. nie miał realnej możliwości zapoznania się z treścią decyzji i pouczeniami o przysługujących mu środkach odwoławczych. Brak tłumaczenia podważa zatem skuteczność doręczenia i rozpoczęcie biegu terminu na obronę.

Co do przedawnienia roszczenia, mandaty administracyjne w Niemczech generalnie przedawniają się po 3 latach od uprawomocnienia decyzji. Natomiast przed wydaniem "Bußgeldbescheid", dla wykroczeń drogowych, termin ten wynosi 6 miesięcy od daty naruszenia (12 czerwca 2024 roku). Wystawienie decyzji przerwało bieg tego 6-miesięcznego terminu. Na obecnym etapie roszczenie samo w sobie, wynikające z mandatu, prawdopodobnie nie jest przedawnione.

Jakich dokumentów powinna żądać firma windykacyjna?

Firma windykacyjna I. sp. z o.o. powinna przedstawić uwierzytelnione tłumaczenie niemieckiego mandatu, umowę cesji wierzytelności oraz dowody na istnienie podstaw prawnych do naliczania dodatkowych opłat.

Aby roszczenie dochodzone przez I. sp. z o.o. było wykonalne i zasadne w Polsce, firma ta powinna przedstawić szereg kluczowych dokumentów. Przede wszystkim jest to uwierzytelnione tłumaczenie "Bußgeldbescheid" na język polski, wraz z dokumentem potwierdzającym jego prawomocność i wykonalność w Niemczech.

Konieczne jest również przedłożenie oryginalnej lub uwierzytelnionej kopii umowy cesji wierzytelności, z której jednoznacznie wynika, że I. sp. z o.o. skutecznie nabyła roszczenie od niemieckiego urzędu i że wierzytelność wobec M. N.a została w tej umowie w sposób dostateczny zindywidualizowana. Bez tego dokumentu I. sp. z o.o. nie udowodni swojej legitymacji do dochodzenia roszczenia.

Dodatkowo, firma windykacyjna powinna przedstawić wszelkie dokumenty i podstawy prawne uzasadniające naliczenie prowizji windykacyjnej (500 PLN) oraz "opłaty operacyjnej" (3 000 PLN). W przypadku braku tych dokumentów, roszczenia te są bezpodstawne i M. N. nie powinien ich uiszczać. Brak prawidłowych dokumentów, w tym autoryzowanych tłumaczeń, osłabia pozycję firmy windykacyjnej w ewentualnym sporze sądowym.

Jakie roszczenia przysługują właścicielowi pojazdu?

M. N. przysługuje prawo do dochodzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych oraz odszkodowania za bezprawne przetwarzanie danych osobowych, a także żądania usunięcia bezprawnie naliczonych opłat.

Podstawa: ["art. 448 Kodeksu cywilnego", "art. 82 RODO"]

W związku z bezprawną publikacją danych osobowych na Facebooku, M. N.owi przysługują roszczenia o ochronę dóbr osobistych. Może on żądać zaniechania dalszych naruszeń, usunięcia skutków naruszenia (np. poprzez publikację przeprosin w mediach społecznościowych), a także zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę (art. 448 Kodeksu cywilnego). Wysokość zadośćuczynienia jest oceniana przez sąd i zależy od rozmiaru krzywdy oraz okoliczności naruszenia.

M. N. ma również prawo do odszkodowania za szkodę materialną lub niematerialną poniesioną w wyniku naruszenia RODO (art. 82 RODO). Może to obejmować zarówno zadośćuczynienie za krzywdę moralną, jak i pokrycie ewentualnych szkód majątkowych, które powstały w wyniku bezprawnego przetwarzania danych osobowych.

Ponadto, w związku z bezpodstawnym naliczeniem prowizji windykacyjnej (500 PLN) i "opłaty operacyjnej" (3 000 PLN), M. N. może żądać zwrotu tych kwot jako nienależnego świadczenia lub w ramach zarzutu w ewentualnym postępowaniu o zapłatę. Łączne potencjalne roszczenia M. N.a (zadośćuczynienie i odszkodowanie) mogą wynieść od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych, zależnie od oceny sądu i udowodnionego rozmiaru krzywdy.

Jaka strategia prawna jest zalecana?

Zaleca się podjęcie natychmiastowych działań przedsądowych, w tym wysłanie wezwania do zapłaty zadośćuczynienia i żądania usunięcia danych, a w przypadku braku reakcji – skierowanie sprawy na drogę sądową i złożenie skargi do UODO.

Podstawa: ["Kodeks cywilny", "Kodeks postępowania cywilnego", "Rozporządzenie (UE) 2016/679", "Ustawa o ochronie danych osobowych z 10 maja 2018 r."]

Pierwszym krokiem powinna być niezwłoczna wysyłka wezwania przedsądowego do I. sp. z o.o. W wezwaniu należy żądać zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych i RODO, natychmiastowego i trwałego usunięcia wszelkich danych M. N.a z publicznych profili i baz danych, a także publikacji przeprosin. Jednocześnie należy wezwać firmę do dostarczenia pełnej dokumentacji dotyczącej wierzytelności, w tym uwierzytelnionego tłumaczenia niemieckiego mandatu oraz pełnej umowy cesji wierzytelności, pod rygorem odmowy zapłaty i skierowania sprawy do sądu.

W przypadku braku satysfakcjonującej odpowiedzi na wezwanie przedsądowe, należy przygotować i złożyć pozew o ochronę dóbr osobistych i naruszenie RODO. W pozwie należy domagać się zadośćuczynienia, odszkodowania oraz usunięcia skutków naruszenia, a także wnioskować o zabezpieczenie powództwa (np. poprzez zakazanie I. sp. z o.o. dalszego przetwarzania danych M. N.a w publicznych celach windykacyjnych). Równolegle, należy złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) na bezprawne przetwarzanie danych osobowych, co może skutkować nałożeniem wysokiej kary administracyjnej na firmę windykacyjną.

Należy również przygotować się na ewentualne powództwo I. sp. z o.o. o zapłatę. W takim postępowaniu M. N. powinien podnieść wszelkie dostępne zarzuty, takie jak brak legitymacji czynnej firmy windykacyjnej (nieudowodnienie cesji wierzytelności), bezprawność naliczenia prowizji i "opłaty operacyjnej", nieważność doręczenia niemieckiego mandatu z uwagi na brak tłumaczenia oraz możliwość potrącenia roszczeń M. N.a o zadośćuczynienie z roszczeniem I. sp. z o.o.

Najczęstsze pytania

Czy firma windykacyjna może publikować dane osobowe dłużnika?

Nie, publikowanie danych osobowych dłużnika na publicznych profilach w mediach społecznościowych bez jego zgody i odpowiedniej podstawy prawnej jest bezprawne i stanowi naruszenie RODO oraz dóbr osobistych.

Co zrobić, gdy firma windykacyjna nalicza nieuzasadnione opłaty?

Należy zakwestionować naliczone opłaty w formie pisemnej, żądając od firmy windykacyjnej przedstawienia podstawy prawnej lub umownej do ich naliczenia. Jeśli brak takiej podstawy, opłaty są bezpodstawne i nie należy ich uiszczać.

Czy mandat z zagranicy jest automatycznie wykonalny w Polsce?

Mandat administracyjny z kraju UE może być wykonalny w Polsce po przeprowadzeniu procedury uznania, zgodnie z przepisami unijnymi. Jednak muszą zostać spełnione określone wymogi formalne, takie jak prawidłowe doręczenie wraz z tłumaczeniem na język polski.

Gdzie zgłosić naruszenie RODO?

Naruszenie przepisów RODO należy zgłosić Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO), który może wszcząć postępowanie i nałożyć sankcje administracyjne na administratora danych.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

  • Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW Rady
  • Dyrektywa 2015/413/UE
  • § 3 Abs. 3 StVO
  • Kodeks cywilny
  • art. 6 Kodeksu cywilnego
  • art. 23 Kodeksu cywilnego
  • art. 24 Kodeksu cywilnego
  • art. 117 Kodeksu cywilnego
  • art. 448 Kodeksu cywilnego
  • art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego
  • art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego
  • Kodeks postępowania cywilnego
  • art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego
  • Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
  • Rozporządzenie (UE) 2016/679
  • art. 5 RODO
  • art. 6 RODO
  • art. 82 RODO
  • art. 83 RODO
  • Ustawa o ochronie danych osobowych z 10 maja 2018 r.
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 5 Kodeks cywilny

Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Kodeks cywilny

Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 24 Kodeks cywilny

§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego albo zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. § 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. § 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 448 Kodeks cywilny

§ 1. W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę albo zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. § 2. W przypadkach określonych w art. 445 § 1 i 2 oraz art. 4462 ten, czyje dobro osobiste zostało naruszone, może obok zadośćuczynienia pieniężnego żądać zasądzenia odpowiedniej sumy na wskazany przez niego cel społeczny. § 3. Do roszczeń, o których mowa w § 1 i 2, przepis art. 445 § 3 stosuje się.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 117 Kodeks cywilny

§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. § 3. (uchylony)

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.