Ruch drogowy, cyber i reputacja

Oszustwo internetowe na platformie sprzedażowej: Analiza sprawy o fałszywe potwierdzenie przelewu

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

W dzisiejszych czasach transakcje internetowe są codziennością, jednak niosą ze sobą ryzyko oszustw. Niniejszy artykuł analizuje przypadek, w którym sprzedawca na platformie internetowej padł ofiarą pozornego kupującego, który posłużył się sfałszowanym potwierdzeniem przelewu. Dowiedz się, jakie kroki należy podjąć w takiej sytuacji i jak skutecznie dochodzić swoich praw.

Szybka odpowiedź

W przypadku oszustwa internetowego polegającego na sfałszowanym potwierdzeniu przelewu, należy niezwłocznie zgłosić sprawę organom ścigania, zabezpieczyć wszelkie dowody cyfrowe oraz podjąć działania prawne w celu odzyskania straty i ochrony reputacji.

  • Zgłoś oszustwo na Policję i platformie sprzedażowej.
  • Zabezpiecz wszystkie dowody cyfrowe: korespondencję, zrzuty ekranu, metadane plików.
  • Wystosuj wezwanie przedsądowe do oszusta.
  • Rozważ pozew cywilny o odszkodowanie i zadośćuczynienie.
  • Wystąp o ujawnienie danych sprawcy od operatorów usług.

Jak wyglądała sprawa?

Klientka, K. N., sprzedała reflektor samochodowy na platformie sprzedażowej, lecz kupujący, A. M., posłużył się sfałszowanym potwierdzeniem przelewu, co doprowadziło do wysłania towaru bez faktycznej zapłaty.

Podstawa: 1

W czerwcu 2025 roku K. N. wystawiła na platformie sprzedażowej ogłoszenie o sprzedaży używanego reflektora samochodowego za kwotę 850,00 zł. Z Klientką skontaktował się użytkownik A. M., który wyraził zainteresowanie zakupem. Strony ustaliły, że wysyłka towaru nastąpi po zaksięgowaniu wpłaty 850,00 zł na konto bankowe K. N. Klientka wystawiła fakturę pro forma, a kupujący zobowiązał się do wykonania przelewu i przesłania potwierdzenia.

A. M. przesłał K. N. zrzut ekranu rzekomego potwierdzenia przelewu. Zaufawszy temu dowodowi, Klientka nadała przesyłkę za pośrednictwem firmy kurierskiej na adres wskazany przez A. M. w Gdańsku. Towar został doręczony, jednak Klientka szybko odkryła, że na jej rachunek bankowy nigdy nie wpłynęła żadna kwota. Po doręczeniu towaru A. M. zaczął żądać zwrotu pieniędzy, twierdząc, że reflektor jest „niezgodny z opisem”.

W konsekwencji oszukańczych działań, Klientka K. N. otrzymała od A. M. i powiązanych z nim kont trzy negatywne opinie na swoim profilu, co skutkowało tymczasowym ograniczeniem jej możliwości sprzedaży na platformie. Dodatkowo, K. N. otrzymała fałszywy e-mail od rzekomego Rzecznika platformy sprzedażowej, wzywający do natychmiastowego zwrotu środków. Klientka zgłosiła sprawę na platformie i złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na lokalnej jednostce Policji.

Czy działanie pozornego kupującego jest przestępstwem?

Tak, działanie pozornego kupującego, który posłużył się sfałszowanym potwierdzeniem przelewu i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, stanowi przestępstwo oszustwa.

Podstawa: 1, 2

Zachowanie A. M., polegające na wprowadzeniu K. N. w błąd poprzez przedstawienie sfałszowanego potwierdzenia przelewu w celu uzyskania korzyści majątkowej (reflektor samochodowy) i doprowadzeniu jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, kwalifikuje się jako przestępstwo oszustwa z art. 286 Kodeksu karnego. Zamiar bezpośredni działania oszusta jest wyraźnie widoczny, zwłaszcza w kontekście dalszych prób wyłudzenia (fałszywy e-mail) oraz naruszenia reputacji Klientki.

Fałszywe opinie wystawione na profilu K. N. oraz próba wymuszenia zwrotu środków poprzez fałszywe pismo od rzekomego Rzecznika platformy, świadczą o kontynuacji działania przestępczego. Działania te mogą również stanowić naruszenie dóbr osobistych Klientki, takich jak dobre imię i reputacja, chronionych przepisami Kodeksu cywilnego, w tym art. 23 i art. 24.

Wspomniany art. 267 Kodeksu karnego (niszczenie/zakłócanie systemu informatycznego) jest w tej sytuacji mniej adekwatny, ponieważ fałszywe potwierdzenie przelewu i e-mail były środkami do popełnienia oszustwa, a nie przestępstwami przeciwko integralności systemów informatycznych. Zawiadomienie organów ścigania, zgodnie z procedurą karną, było więc krokiem zasadnym.

Jakie są skutki cywilnoprawne umowy zawartej przez komunikator?

Umowa sprzedaży zawarta za pośrednictwem komunikatora jest ważna, ale podstępne wprowadzenie w błąd przez kupującego pozwala Klientce uchylić się od skutków prawnych czynności prawnej.

Podstawa: 1, 2

Umowa sprzedaży reflektora samochodowego pomiędzy K. N. a A. M. została skutecznie zawarta w drodze wymiany oświadczeń woli za pośrednictwem komunikatora platformy sprzedażowej (art. 60 Kodeksu cywilnego). Strony uzgodniły przedmiot, cenę oraz istotny warunek, że wysyłka nastąpi po wpływie środków na konto K. N. (art. 66 i art. 67 Kodeksu cywilnego).

Mimo ważności umowy, K. N. została podstępnie wprowadzona w błąd co do spełnienia warunku zapłaty (art. 86 Kodeksu cywilnego). Klientka spełniła swoje świadczenie, wysyłając towar, podczas gdy A. M. nie uiścił należnej ceny. Działanie podstępne A. M.a sprawia, że oświadczenie woli K. N. dotyczące wydania rzeczy jest wadliwe, co uprawnia ją do uchylenia się od jego skutków prawnych.

W kontekście tej sprawy, A. M., jako oszust, nie może skutecznie powoływać się na status konsumenta i związane z nim uprawnienia (np. do zwrotu towaru z powodu niezgodności z opisem), ponieważ jego celem było nieuczciwe uzyskanie towaru. Przepis art. 388 Kodeksu cywilnego, dotyczący wyzysku, nie ma tu zastosowania, gdyż dotyczy on rażącej dysproporcji świadczeń w sytuacji przymusowej, a nie podstępnego wprowadzenia w błąd.

Kiedy roszczenia ulegają przedawnieniu?

Roszczenia majątkowe Klientki wynikające z tego zdarzenia nie są przedawnione, a ich termin biegnie od daty wymagalności, czyli od momentu dowiedzenia się o szkodzie, co nastąpiło w czerwcu 2025 roku.

Podstawa: 1, 2

Klientka może dochodzić kilku rodzajów roszczeń majątkowych, w tym roszczenia o odszkodowanie z tytułu czynu niedozwolonego (art. 415 Kodeksu cywilnego) oraz roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (art. 405 i nast. Kodeksu cywilnego). Dodatkowo, w grę wchodzi roszczenie windykacyjne o wydanie rzeczy lub zapłatę jej równowartości (art. 222 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 224 § 2 i art. 225 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego, termin przedawnienia dla roszczeń majątkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata, a dla pozostałych roszczeń — sześć lat. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 Kodeksu cywilnego).

W tej sprawie roszczenia stały się wymagalne najpóźniej w czerwcu 2025 roku, kiedy Klientka dowiedziała się o braku wpływu środków i odbiorze towaru przez A. M. Z uwagi na to, że zdarzenie miało miejsce niedawno, roszczenia K. N. nie uległy przedawnieniu. Wszczęcie postępowania karnego może mieć wpływ na bieg terminów przedawnienia roszczeń cywilnych.

Jakie dowody są kluczowe i jak je zabezpieczyć?

Kluczowe są wszystkie dowody cyfrowe, takie jak korespondencja, zrzuty ekranu i logi systemowe, które należy niezwłocznie zabezpieczyć poprzez zgłoszenie na Policję i ewentualne wnioski do sądu.

Podstawa: 1, 2

Dla skutecznego dochodzenia roszczeń niezbędne jest zebranie i zabezpieczenie szeregu dowodów. Zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktów spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne, a w procesie cywilnym strony są obowiązane wskazywać dowody (art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego). W postępowaniu karnym dowody mogą stanowić m.in. dokumenty, zeznania czy opinie biegłych (art. 244 Kodeksu postępowania karnego).

Do kluczowych dowodów należą: oryginalne pliki zrzutów ekranu fałszywego potwierdzenia przelewu wraz z ich metadanymi, pełna historia korespondencji z platformy sprzedażowej, logi sesji użytkownika A. M. (w tym adresy IP), wyciągi bankowe potwierdzające brak wpływu środków, dokumentacja firmy kurierskiej (list przewozowy, potwierdzenie odbioru, ewentualne zdjęcia z doręczenia), fałszywy e-mail od rzekomego Rzecznika platformy oraz zrzuty ekranu negatywnych opinii.

Czynności zabezpieczające dowody należy podjąć bezzwłocznie. Należy uzupełnić zawiadomienie o przestępstwie na Policji, precyzyjnie wskazując, jakie dane i logi powinny zostać zabezpieczone od platformy sprzedażowej, innej platformy ogłoszeniowej, firmy kurierskiej i banków. W przypadku zagrożenia utratą dowodów można również złożyć wniosek do sądu cywilnego o zabezpieczenie dowodów w trybie art. 303 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego.

Jakie roszczenia może dochodzić Klientka i jak wyliczyć szkodę?

Klientka może dochodzić roszczeń z tytułu odszkodowania za szkodę majątkową (wartość towaru i koszty wysyłki) oraz zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

Podstawa: 1, 2

Bezpośrednia szkoda majątkowa Klientki wynosi 872,50 zł, na którą składa się wartość reflektora samochodowego (850,00 zł) oraz koszt wysyłki (22,50 zł). K. N. ma prawo do żądania naprawienia tej szkody na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego (odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego) oraz art. 405 i nast. Kodeksu cywilnego (bezpodstawne wzbogacenie). Klientce przysługują również odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wymagalności roszczenia.

Oprócz szkody majątkowej, K. N. poniosła szkodę niemajątkową. Negatywne, fałszywe opinie na jej profilu na platformie sprzedażowej oraz fałszywy e-mail od rzekomego Rzecznika platformy, naruszyły jej dobre imię i reputację (art. 23 i art. 24 Kodeksu cywilnego). Klientka może żądać zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego. Kwota zadośćuczynienia powinna być adekwatna do rozmiaru naruszenia dóbr osobistych i stresu związanego z sytuacją.

Żądanie zwrotu pieniędzy przez rzekomego Rzecznika platformy sprzedażowej na wskazane w fałszywym e-mailu konto jest kolejną próbą oszustwa. K. N. pod żadnym pozorem nie powinna realizować tego żądania, aby nie narazić się na dalsze straty.

Jaka jest rekomendowana strategia działania?

Zaleca się dwutorową strategię, łączącą działania karne (zawiadomienie Policji) z cywilnymi (wezwanie przedsądowe, pozew o zapłatę i zadośćuczynienie) oraz aktywne pozyskiwanie dowodów.

Podstawa: 1, 2

Rekomendowana jest strategia dwutorowa. Po pierwsze, należy priorytetowo zabezpieczyć wszystkie dowody cyfrowe oraz uzupełnić zawiadomienie o przestępstwie na Policji, precyzując, jakie dane i logi powinny zostać pozyskane od platformy sprzedażowej, firmy kurierskiej i banków. Monitorowanie działań Policji jest kluczowe dla szybkiego ustalenia sprawcy i zebrania materiału dowodowego.

Po drugie, należy podjąć działania cywilnoprawne. W pierwszej kolejności, K. N. powinna wystosować wezwanie przedsądowe do A. M. z żądaniem zapłaty kwoty 872,50 zł oraz zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. W przypadku braku reakcji, należy złożyć pozew cywilny o zapłatę odszkodowania, bezpodstawnego wzbogacenia i zadośćuczynienia. W ramach postępowania cywilnego można również złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczenia (np. zajęcie rachunków bankowych oszusta) oraz o zabezpieczenie dowodów, jeśli nie zostały one wcześniej pozyskane.

Warto również rozważyć działania wobec platformy sprzedażowej, jeśli zostanie wykazane, że nie dochowała ona należytej staranności w weryfikacji użytkowników lub zarządzaniu sporami, co doprowadziło do szkody (art. 12-14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną). Należy także aktywnie monitorować i żądać usunięcia fałszywych opinii oraz przywrócenia pełnej funkcjonalności konta Klientki.

Najczęstsze pytania

Co to jest oszustwo internetowe?

Oszustwo internetowe to przestępstwo, w którym sprawca, posługując się środkami komunikacji elektronicznej, wprowadza ofiarę w błąd lub wykorzystuje jej błąd, bądź naiwność, w celu uzyskania korzyści majątkowej, doprowadzając ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Jak zweryfikować prawdziwość potwierdzenia przelewu?

Najpewniejszym sposobem weryfikacji jest sprawdzenie wpływu środków bezpośrednio na własnym rachunku bankowym. Zrzuty ekranu czy inne graficzne potwierdzenia mogą być łatwo sfałszowane. Zawsze należy poczekać na faktyczne zaksięgowanie kwoty, zwłaszcza przy transakcjach o wyższej wartości.

Co zrobić, gdy otrzymam fałszywe potwierdzenie przelewu?

Niezwłocznie skontaktuj się ze swoim bankiem, aby potwierdzić brak wpływu środków. Następnie zgłoś sprawę na Policję, składając zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Zabezpiecz całą korespondencję, zrzuty ekranu i inne dowody cyfrowe. Nie wysyłaj towaru, dopóki środki nie znajdą się na Twoim koncie.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 286 Kodeks karny

§ 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. § 2. Tej samej karze podlega, kto żąda korzyści majątkowej w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy. § 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 4. Jeżeli czyn określony w § 1–3 popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 267 Kodeks karny

§ 1. Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Tej samej karze podlega, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do całości lub części systemu informatycznego. § 3. Tej samej karze podlega, kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem. § 4. Tej samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób określony w § 1-3 ujawnia innej osobie. § 5. Ściganie przestępstwa określonego w § 1–4 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 60 Kodeks cywilny

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 66 Kodeks cywilny

§ 1. Oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. § 2. Jeżeli oferent nie oznaczył w ofercie terminu, w ciągu którego oczekiwać będzie odpowiedzi, oferta złożona w obecności drugiej strony albo za pomocą środka bezpośredniego porozumiewania się na odległość przestaje wiązać, gdy nie zostanie przyjęta niezwłocznie; złożona w inny sposób przestaje wiązać z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 67 Kodeks cywilny

Jeżeli oświadczenie o przyjęciu oferty nadeszło z opóźnieniem, lecz z jego treści lub z okoliczności wynika, że zostało wysłane w czasie właściwym, umowa dochodzi do skutku, chyba że składający ofertę zawiadomi niezwłocznie drugą stronę, iż wskutek opóźnienia odpowiedzi poczytuje umowę za niezawartą.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 68 Kodeks cywilny

Przyjęcie oferty dokonane z zastrzeżeniem zmiany lub uzupełnienia jej treści poczytuje się za nową ofertę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 388 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli jedna ze stron, wyzyskującprzymusowe położenie, niedołęstwo, niedoświadczenie lub brak dostatecznego rozeznania drugiej strony co do przedmiotu umowy, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może według swego wyboru żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia albo unieważnienia umowy. 11. Jeżeli wartość świadczenia jednej ze stron w chwili zawarcia umowy przewyższa co najmniej dwukrotnie wartość świadczenia wzajemnego, domniemywa się, że przewyższa je w stopniu rażącym. § 2. Uprawnienia określone w § 1 wygasają z upływem lat trzech od dnia zawarcia umowy, a jeżeli stroną umowy jest konsument – z upływem lat sześciu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 120 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. § 2. Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 125 Kodeks cywilny

§ 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 303 Kodeks postępowania cywilnego

Sąd przesłucha najpierw strony bez odbierania przyrzeczenia. Jeżeli przesłuchanie to nie wyświetli dostatecznie faktów, sąd może przesłuchać według swego wyboru jedną ze stron ponownie, po uprzednim odebraniu od niej przyrzeczenia. Przesłuchanie jednej ze stron co do pewnego faktu z odebraniem od niej przyrzeczenia nie wyłącza takiego przesłuchania drugiej strony co do innego faktu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 244 Kodeks postępowania karnego

§ 1. Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa bądź też nie można ustalić jej tożsamości albo istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym. § 1a. Policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa grozi. § 1b. Policja zatrzymuje osobę podejrzaną, jeśli przestępstwo, o którym mowa w § 1a, zostało popełnione przy użyciu broni palnej, noża lub innego niebezpiecznego przedmiotu, a zachodzi obawa, że ponownie popełni ona przestępstwo z użyciem przemocy wobec osoby wspólnie zamieszkującej, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa grozi. § 2. Zatrzymanego należy natychmiast poinformować o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach, w tym o prawie do skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego, do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim, do złożenia oświadczenia i odmowy złożenia oświadczenia, do otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, do dostępu do pierwszej pomocy medycznej oraz o prawach wskazanych w art. 245, art. 246 § 1 i art. 612 § 2, jak również o treści art. 248 § 1 i 2, a także wysłuchać go. § 3. Z zatrzymania sporządza się protokół, w którym należy podać imię, nazwisko i funkcję dokonującego tej czynności, imię i nazwisko osoby zatrzymanej, a w razie niemożności ustalenia tożsamości – jej rysopis oraz dzień, godzinę, miejsce i przyczynę zatrzymania z podaniem, o jakie przestępstwo się ją podejrzewa. Należy także wciągnąć do protokołu złożone przez zatrzymanego oświadczenia oraz zaznaczyć udzielenie mu informacji o przysługujących prawach. Odpis protokołu doręcza się zatrzymanemu. § 4. Niezwłocznie po zatrzymaniu osoby podejrzanej należy przystąpić do zebrania niezbędnych danych, a także o zatrzymaniu zawiadomić prokuratora. W razie istnienia podstaw, o których mowa w art. 258 § 1–3, należy wystąpić do prokuratora w sprawie skierowania do sądu wniosku o tymczasowe aresztowanie. § 5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór pouczenia, o którym mowa w § 2, zawierającego w szczególności informacje o przysługujących zatrzymanemu uprawnieniach: do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, do złożenia oświadczenia i odmowy złożenia oświadczenia, do otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, do dostępu do pierwszej pomocy medycznej, jak również o prawach wskazanych w § 2, w art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 612 § 2 oraz informację o treści art. 248 § 1 i 2, mając na względzie konieczność zrozumienia pouczenia także przez osoby niekorzystające z pomocy pełnomocnika.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Kodeks cywilny

Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 24 Kodeks cywilny

§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego albo zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. § 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. § 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 448 Kodeks cywilny

§ 1. W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę albo zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. § 2. W przypadkach określonych w art. 445 § 1 i 2 oraz art. 4462 ten, czyje dobro osobiste zostało naruszone, może obok zadośćuczynienia pieniężnego żądać zasądzenia odpowiedniej sumy na wskazany przez niego cel społeczny. § 3. Do roszczeń, o których mowa w § 1 i 2, przepis art. 445 § 3 stosuje się.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 415 Kodeks cywilny

Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 222 Kodeks cywilny

§ 1. Właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. § 2. Przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 224 Kodeks cywilny

§ 1. Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli stały się w tym czasie wymagalne. § 2. Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy. Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak również uiścić wartość tych, które zużył.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 225 Kodeks cywilny

Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość pożytków, których z powodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogorszeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 84 Kodeks cywilny

§ 1. W razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć; ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej. § 2. Można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny).

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 86 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli błąd wywołała druga strona podstępnie, uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu może nastąpić także wtedy, gdy błąd nie był istotny, jak również wtedy, gdy nie dotyczył treści czynności prawnej. § 2. Podstęp osoby trzeciej jest jednoznaczny z podstępem strony, jeżeli ta o podstępie wiedziała i nie zawiadomiła o nim drugiej strony albo jeżeli czynność prawna była nieodpłatna.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 12 Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną

1. Usługodawca, który świadczy usługi drogą elektroniczną obejmujące transmisję w sieci telekomunikacyjnej danych przekazywanych przez odbiorcę usługi lub zapewnienie dostępu do sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej, nie ponosi odpowiedzialności za treść tych danych, jeżeli: 1) nie jest inicjatorem przekazu danych; 2) nie wybiera odbiorcy przekazu danych; 3) nie wybiera oraz nie modyfikuje informacji zawartych w przekazie. 2. Wyłączenie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także automatyczne i krótkotrwałe pośrednie przechowywanie transmitowanych danych, jeżeli działanie to ma wyłącznie na celu przeprowadzenie transmisji, a dane nie są przechowywane dłużej, niż jest to w zwykłych warunkach konieczne dla zrealizowania transmisji.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 14 Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną

1. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto udostępniając zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę nie wie o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności, a w razie otrzymania urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności niezwłocznie uniemożliwi dostęp do tych danych. 2. Usługodawca, który otrzymał urzędowe zawiadomienie o bezprawnym charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie ponosi odpowiedzialności względem tego usługobiorcy za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych danych. 3. Usługodawca, który uzyskał wiarygodną wiadomość o bezprawnym charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie odpowiada względem tego usługobiorcy za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych danych, jeżeli niezwłocznie zawiadomił usługobiorcę o zamiarze uniemożliwienia do nich dostępu. 4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się, jeżeli usługodawca przejął kontrolę nad usługobiorcą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.