Sądy i egzekucje

Błędna egzekucja komornicza: Jak odzyskać środki i dochodzić odszkodowania?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Niniejszy artykuł prawny analizuje złożoną sprawę dotyczącą bezprawnej egzekucji komorniczej, skierowanej przeciwko osobie, która nie była dłużnikiem wskazanym w tytule wykonawczym. Przedstawiamy dostępne środki prawne, metody dochodzenia roszczeń oraz strategie obrony praw poszkodowanego.

  • Jakie przepisy regulują odpowiedzialność komornika za błędne zajęcie?
  • Czy termin na skargę na czynności komornika minął?
  • Jak udowodnić szkodę niemajątkową w przypadku błędnej egzekucji?
  • Czy można żądać zwrotu odsetek od bezprawnie zajętych środków?

Szybka odpowiedź

Poszkodowany wskutek błędnej egzekucji komorniczej, skierowanej wobec niewłaściwej osoby, ma prawo do dochodzenia zwrotu bezprawnie zajętych środków, odszkodowania za poniesione straty materialne oraz zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, składając skargę na czynności komornika oraz pozew o odszkodowanie i nienależne świadczenie.

  • J. N. był ofiarą błędnej egzekucji, mimo że nie był właściwym dłużnikiem.
  • Zajęto rachunek bankowy na kwotę 12 450,00 zł oraz ruchomości o wartości ok. 3 200,00 zł.
  • Właściwy dłużnik uregulował całe zadłużenie, lecz egzekucja wobec J. N.a była kontynuowana.
  • J. N. może dochodzić zwrotu nienależnego świadczenia, odszkodowania i zadośćuczynienia.
  • Zalecana jest rozszerzona skarga na czynności komornika z wnioskiem o zabezpieczenie oraz wezwanie przedsądowe do wierzyciela.

Jak wyglądała sprawa?

Sprawa dotyczy błędnie prowadzonej egzekucji komorniczej, w której J. N. został niesłusznie obciążony długiem innej osoby, pomimo rozbieżności w danych identyfikacyjnych.

Wierzyciel, firma windykacyjna, w oparciu o umowę zawartą z J. W. i fakturę na kwotę 48 750,00 zł, uzyskał nakaz zapłaty od sądu rejonowego. Nakaz ten, wydany 5 maja 2023 roku, dotyczył J. W., zamieszkałego pod adresem Lipowa 12/1, posiadającego PESEL rozpoczynający się od 791105. Po nadaniu klauzuli wykonalności, w dniu 28 czerwca 2023 roku, wierzyciel złożył wniosek o wszczęcie egzekucji do komornika.

Komornik, działając na podstawie wniosku, skierował egzekucję również pod adres zamieszkania J. N.a, tj. Lipowa 12/3, gdzie faktycznie zamieszkuje poszkodowany. W konsekwencji błędnej identyfikacji, w lipcu 2023 roku zajęto rachunek bankowy J. N.a na kwotę 12 450,00 zł oraz ruchomości domowe o wartości około 3 200,00 zł. Istotne jest, że J. N. posiada inny PESEL, rozpoczynający się od 820212.

Mimo że J. N. wysłał pismo do kancelarii komorniczej z żądaniem wyjaśnień i zwrotu środków już 18 lipca 2023 roku, a właściwy dłużnik, J. W., uregulował całe zadłużenie wobec wierzyciela 22 lipca 2023 roku, komornik kontynuował egzekucję. J. N. złożył skargę na czynności komornika 5 września 2023 roku, która do tej pory nie została rozpoznana.

Kto ponosi odpowiedzialność za błędnie prowadzoną egzekucję?

Odpowiedzialność za bezprawne zajęcie środków i ruchomości może ponosić zarówno wierzyciel, jak i komornik, w zależności od stopnia ich zawinienia w procesie błędnej identyfikacji dłużnika.

Wierzyciel ponosi odpowiedzialność, jeśli we wniosku o wszczęcie egzekucji podał błędne dane identyfikacyjne J. N.a jako dłużnika, mimo posiadania prawidłowych danych J. W., lub zaniedbał weryfikacji tożsamości. Nawet jeśli oparł się na tytule wykonawczym, jego inicjatywa w skierowaniu egzekucji do niewłaściwej osoby rodzi odpowiedzialność deliktową, a także z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.

Komornik, jako funkcjonariusz publiczny, ma obowiązek starannego badania tożsamości dłużnika i prowadzenia egzekucji zgodnie z prawem. Fakt, że w aktach egzekucyjnych widniał zapis „J. W. / ewentualnie: J. N.”, a mimo to zajęcia dokonano wobec J. N.a, świadczy o rażącym zaniedbaniu lub świadomej pomyłce. Dodatkowo, kontynuowanie egzekucji po spłacie zadłużenia przez właściwego dłużnika jest bezprawne. Komornik ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą, a solidarnie z nim Skarb Państwa.

Sąd wydający tytuł wykonawczy (nakaz zapłaty) oparł się na danych przedstawionych przez wierzyciela. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że sąd może uchylić zaskarżony wyrok w przypadku błędu w ustaleniach faktycznych mającego wpływ na treść orzeczenia. Kluczowe jest ustalenie, na jakim etapie doszło do pomyłki w identyfikacji dłużnika, a akta sprawy wskazują, że nakaz zapłaty został wydany przeciwko J. W., co oznacza, że błąd nastąpił na etapie egzekucyjnym lub w treści wniosku egzekucyjnego.

Jakie środki procesowe może podjąć poszkodowany?

J. N. może podjąć szereg środków procesowych, w tym skargę na czynności komornika, powództwo o zwrot nienależnego świadczenia, powództwo o odszkodowanie oraz powództwo o zadośćuczynienie.

J. N. złożył już skargę na czynności komornika (na podstawie art. 767 k.p.c.), która jest właściwym środkiem zaskarżenia bezprawnych działań komornika. Należy ją uzupełnić i rozszerzyć o wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia, polegający na nakazaniu komornikowi niezwłocznego zwrotu zajętych środków. Zabezpieczenie jest kluczowe dla szybkiego odzyskania pieniędzy i jest regulowane przez art. 730 i następne k.p.c., przy czym wniosek powinien zawierać uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek zgodnie z art. 736 § 1 pkt 2 k.p.c.

Wobec wierzyciela J. N. może wystąpić z roszczeniem o zwrot nienależnego świadczenia na podstawie art. 405 k.c. w związku z art. 410 k.c., ponieważ firma windykacyjna uzyskała korzyść majątkową z majątku osoby, która nie była jej dłużnikiem, a świadczenie było nienależne. Termin przedawnienia dla tego roszczenia wynosi 6 lat od dnia zajęcia środków.

Niezależnie od powyższego, J. N. może dochodzić odszkodowania od wierzyciela i/lub komornika na podstawie art. 415 k.c. za szkodę majątkową wynikającą z bezprawnych działań. Ponadto, ze względu na naruszenie dóbr osobistych, takich jak cześć, dobre imię, spokój i godność, J. N. może żądać zadośćuczynienia na podstawie art. 23 i 24 k.c. Termin przedawnienia dla roszczeń odszkodowawczych wynosi 3 lata od dnia dowiedzenia się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, nie dłużej niż 10 lat od zdarzenia.

Czy klauzula umowna o właściwości sądu ma znaczenie?

Klauzula umowna dotycząca właściwości sądu, zawarta w umowie między wierzycielem a właściwym dłużnikiem, nie ma wpływu na właściwość sądu w sprawie o odszkodowanie wniesionej przez J. N.a, który nie był stroną tej umowy.

Zapis w umowie między firmą windykacyjną a J. W., przewidujący, że wszelkie spory będą rozstrzygane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia, dotyczy wyłącznie stron tej konkretnej umowy. J. N. nie był stroną umowy sprzedaży usług, z której wynikało pierwotne zadłużenie.

W konsekwencji, J. N. nie jest związany tą klauzulą i może wybrać sąd właściwy dla jego miejsca zamieszkania lub siedziby, dochodząc swoich roszczeń. Roszczenia o odszkodowanie i zadośćuczynienie mają charakter deliktowy lub związane z nienależnym świadczeniem i nie wynikają z umowy, w której znajdował się zapis o właściwości sądu.

Powyższe oznacza, że sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania J. N.a będzie sądem właściwym do rozpoznania powództwa odszkodowawczego przeciwko wierzycielowi lub komornikowi, bez względu na klauzulę umowną właściwości miejscowej w sprawie, która dotyczyła pierwotnego dłużnika.

Jakie dowody są kluczowe w sprawie?

Kluczowe dowody w sprawie obejmują dokumenty potwierdzające odrębną tożsamość J. N.a, bezprawne zajęcie jego majątku, wysokość poniesionej szkody oraz fakt spłaty długu przez właściwego dłużnika.

Aby wykazać, że J. N. jest osobą odrębną od właściwego dłużnika, należy przedstawić jego dokumenty tożsamości (dowód osobisty) z numerem PESEL (820212█████) oraz dokumenty J. W. (PESEL 791105█████), a także odpowiednie wpisy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) lub Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), jeżeli dotyczy jego działalności. Należy również pozyskać kopię nakazu zapłaty, który jasno wskazuje na J. W. jako dłużnika, oraz wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji, aby prześledzić łańcuch błędów.

Dowodem poniesionej straty są przede wszystkim wyciągi bankowe, potwierdzające zajęcie kwoty 12 450,00 zł z rachunku J. N.a w dniu 10 lipca 2023 roku. W przypadku zajętych ruchomości, niezbędne będą protokoły zajęcia sporządzone przez komornika (z 12 lipca 2023 roku), ich wycena, a także ewentualne faktury zakupu lub opinie rzeczoznawcy. Ważne jest także potwierdzenie spłaty całości zadłużenia przez J. W. w dniu 22 lipca 2023 roku, np. w postaci potwierdzenia przelewu lub oświadczenia wierzyciela.

Dla wykazania szkody niemajątkowej (zadośćuczynienia) oraz utraconych korzyści, niezbędne mogą okazać się zeznania świadków, dokumentacja medyczna potwierdzająca doznany stres, a także dokumenty finansowe wskazujące na konkretne inwestycje lub transakcje, które zostały zniweczone przez brak dostępu do zajętych środków. Protokoły komornicze zawierające notatki o „możliwej pomyłce w identyfikacji” stanowią istotny dowód świadomości błędu przez komornika.

Jak obliczyć roszczenia finansowe?

Roszczenia finansowe J. N.a obejmują zwrot nienależnie pobranych środków z odsetkami, odszkodowanie za zajęte ruchomości i inne poniesione straty, a także zadośćuczynienie za doznaną krzywdę niemajątkową.

Zwrot nienależnego świadczenia: Kwota główna to 12 450,00 zł, czyli suma bezprawnie zajęta z rachunku bankowego J. N.a. Do tej kwoty należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie, liczone od dnia zajęcia rachunku (10 lipca 2023 r.) do dnia faktycznej zapłaty.

Odszkodowanie za szkodę majątkową: Roszczenie to obejmuje wartość zajętych ruchomości, szacowaną na 3 200,00 zł, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia ich zajęcia (12 lipca 2023 r.). Dodatkowo, J. N. może dochodzić zwrotu innych kosztów związanych z egzekucją, takich jak koszty przechowywania ruchomości, utrata ich wartości czy koszty postępowania sądowego. Jeśli J. N. jest w stanie udowodnić konkretne, utracone korzyści (np. zyski z planowanej inwestycji), może żądać ich zrekompensowania, jednak wymaga to precyzyjnego udokumentowania. Bez dodatkowych danych z materiału trudno wyliczyć te kwoty.

Zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową: Wysokość zadośćuczynienia (na przykład w sugerowanym przedziale 5 000,00 – 10 000,00 zł) zależy od oceny sądu, który bierze pod uwagę stopień naruszenia dóbr osobistych, intensywność doznanego stresu, poczucie bezradności i inne okoliczności indywidualne. Celem zadośćuczynienia jest złagodzenie doznanej krzywdy psychicznej i emocjonalnej.

Jakie są ryzyka procesowe i zalecana strategia?

Główne ryzyka to długotrwałość postępowania i możliwe odrzucenie skargi na czynności komornika ze względu na upływ terminu, natomiast zalecana strategia to pilne działania zabezpieczające, wezwanie przedsądowe i następnie pozew o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Mocne strony i szanse: Sprawa ma silne podstawy prawne ze względu na ewidentną bezprawność egzekucji skierowanej przeciwko niewłaściwej osobie. Rozbieżne numery PESEL J. N.a i właściwego dłużnika, fakt spłaty długu przez J. W. oraz pisemna reakcja J. N.a do komornika stanowią silne dowody. Istnieje realna szansa na uzyskanie zabezpieczenia w toku rozszerzonej skargi na czynności komornika, co może przyspieszyć zwrot środków.

Słabe strony i ryzyka: Głównym ryzykiem jest możliwość odrzucenia skargi na czynności komornika z powodu przekroczenia tygodniowego terminu, liczonego od dnia, w którym J. N. dowiedział się o czynnościach (zajęcie rachunku 10 lipca 2023 r., zajęcie ruchomości 12 lipca 2023 r., a skarga złożona 5 września 2023 r.). Może być również trudno precyzyjnie wykazać utracone korzyści i oszacować zadośćuczynienie. Postępowanie sądowe może być długotrwałe, a wierzyciel i komornik mogą wzajemnie przerzucać się odpowiedzialnością.

Rekomendowana strategia: W pierwszej kolejności należy niezwłocznie uzupełnić i rozszerzyć złożoną skargę na czynności komornika o wniosek o zabezpieczenie roszczenia (nakazanie zwrotu środków). Równocześnie należy wystosować formalne wezwanie przedsądowe do wierzyciela o zwrot nienależnego świadczenia i odszkodowanie. Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu, rekomendowane jest złożenie pozwu o odszkodowanie i zadośćuczynienie przeciwko wierzycielowi i/lub komornikowi. Dodatkowo, w zależności od ustaleń, możliwe jest zawiadomienie Prezesa Sądu Rejonowego oraz Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Najczęstsze pytania

Co to jest błędna egzekucja komornicza?

Błędna egzekucja komornicza to sytuacja, w której czynności egzekucyjne są skierowane przeciwko osobie, która nie jest właściwym dłużnikiem, lub w której są prowadzone z naruszeniem prawa.

Jak szybko należy działać w przypadku błędnej egzekucji?

Należy działać niezwłocznie. Skargę na czynności komornika należy złożyć w terminie tygodniowym od dowiedzenia się o czynnościach, a inne roszczenia (o zwrot nienależnego świadczenia, odszkodowanie) mają dłuższe terminy przedawnienia, ale szybka reakcja zwiększa szanse na pomyślne rozstrzygnięcie.

Czy komornik może kontynuować egzekucję po spłacie długu przez właściwego dłużnika?

Nie, kontynuowanie egzekucji po spłacie całego zadłużenia przez właściwego dłużnika jest bezprawne. Wierzyciel powinien cofnąć wniosek egzekucyjny, a komornik umorzyć postępowanie.

Czy mogę dochodzić zadośćuczynienia za stres związany z błędną egzekucją?

Tak, bezprawne zajęcie majątku i prowadzenie egzekucji wobec niewłaściwej osoby może naruszać dobra osobiste, takie jak cześć, dobre imię i spokój, co uprawnia do dochodzenia zadośćuczynienia na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 767 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika. § 11. Skarga nie przysługuje na zarządzenie komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, na zawiadomienie o terminie czynności oraz na uiszczenie przez komornika podatku od towarów i usług. § 2. Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone. § 3. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. § 31. Skarga może być wniesiona na urzędowym formularzu. § 32. O możliwości wniesienia skargi na urzędowym formularzu oraz o sposobie, w jaki jest on udostępniany, komornik poucza dłużnika przy pierwszej czynności egzekucyjnej, a także strony i uczestników obecnych podczas czynności dokonywanej poza kancelarią, chyba że czynność ta podlega zaskarżeniu skargą w formie ustnej. Komornik doręcza urzędowy formularz skargi na żądanie strony lub uczestnika, jeżeli urzędowego formularza skargi im nie doręczono. § 33. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób udostępniania urzędowego formularza skargi, mając na względzie ustawowe wymagania przewidziane dla tego pisma, potrzebę zamieszczenia niezbędnych pouczeń co do sposobu wypełniania formularza, wnoszenia pisma i skutków niedostosowania go do ustawowych wymagań, a także konieczność bezpłatnego udostępniania formularzy w kancelariach komorniczych, siedzibach sądów oraz sieci Internet w formie pozwalającej na dogodną edycję treści formularza. § 4. Skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach – od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia – od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana. § 5. Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania. Komornik w terminie trzech dni od dnia otrzymania skargi sporządza uzasadnienie zaskarżonej czynności, o ile nie zostało ono sporządzone wcześniej, albo przyczyn jej zaniechania i przekazuje je wraz ze skargą i aktami sprawy do właściwego sądu, chyba że skargę w całości uwzględnia. O uwzględnieniu skargi komornik zawiadamia skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy. * § 51. Do skargi na czynność komornika przepisów art. 132 § 1, 14 i 15 nie stosuje się. § 6. W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika, sąd uwzględniając skargę, stosownie do okoliczności, może go obciążyć kosztami postępowania wywołanego skargą. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz komornikowi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 415 Kodeks cywilny

Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 24 Kodeks cywilny

§ 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego albo zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. § 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. § 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 410 Kodeks cywilny

§ 1. Przepisy artykułów poprzedzających stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego. § 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Ustawa o komornikach sądowych

Minister Sprawiedliwości może przenieść komornika, na jego wniosek, na stanowisko komornika do innego rewiru, jeżeli przemawiają za tym potrzeby prawidłowego i sprawnego prowadzenia czynności, o których mowa w art. 3, lub uzasadniony interes komornika. Przeniesienie oznacza prawo utworzenia nowej kancelarii lub objęcia kancelarii po komorniku odwołanym, przeniesionym lub komorniku, którego powołanie wygasło z mocy prawa, o ile ogłoszenie o zwolnionym stanowisku komornika, o którym mowa w art. 12 ust. 3, okazało się w tych przypadkach bezskuteczne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 417 Kodeks cywilny

§ 1. Za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. § 2. Jeżeli wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorządu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarną odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponosi ich wykonawca oraz zlecająca je jednostka samorządu terytorialnego albo Skarb Państwa.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Kodeks cywilny

Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 804 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. § 2. Jeżeli z treści tytułu wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia upłynął, a wierzyciel nie przedłożył dokumentu, o którym mowa w art. 797 § 11, organ egzekucyjny odmawia wszczęcia egzekucji bez wzywania wierzyciela do uzupełnienia braków wniosku. Nie dotyczy to przedawnienia odsetek wymagalnych po powstaniu tytułu wykonawczego. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.