Sądy i egzekucje

Egzekucja długu z nakazu zapłaty: analiza prawnego przypadku

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Uzyskanie prawomocnego nakazu zapłaty to kluczowy krok w dochodzeniu należności. Jednak droga do odzyskania długu może być długa, a dłużnik często podnosi różnorodne zarzuty. Jak skutecznie bronić swoich praw w egzekucji komorniczej?

Szybka odpowiedź

Egzekucja długu z nakazu zapłaty jest możliwa po uzyskaniu prawomocnego tytułu wykonawczego. Wierzyciel musi być przygotowany na zarzuty dłużnika dotyczące przedawnienia, wad towaru czy legitymacji, skutecznie je odpierając za pomocą odpowiednich dowodów i przepisów prawnych.

  • Prawomocny nakaz zapłaty jest podstawą do egzekucji na całym terytorium kraju, niezależnie od klauzuli wyboru sądu.
  • Bieg przedawnienia roszczenia zostaje przerwany przez wniesienie pozwu, a prawomocny nakaz zapłaty rozpoczyna nowy, dziesięcioletni termin.
  • Ważne jest dokładne wyjaśnienie kwestii cesji wierzytelności, aby uniknąć zarzutów o brak legitymacji czynnej wierzyciela.
  • Należy zgromadzić wszystkie dokumenty dotyczące umowy, faktury, dostawy oraz korespondencji reklamacyjnej w celu obrony przed zarzutami dłużnika.

Jak wyglądała sprawa?

Spółka K. dochodzi od spółki D. zapłaty za dostarczone materiały budowlane, na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty, który obecnie jest przedmiotem egzekucji komorniczej.

Wierzyciel, spółka K., zawarł umowę sprzedaży z dłużnikiem, spółką D., dnia 15 lipca 2019 roku, na dostawę materiałów budowlanych o wartości 89 400,00 PLN brutto. Termin płatności faktury upłynął 30 sierpnia 2019 roku, jednak dłużnik nie uregulował należności.

Wierzyciel uzyskał prawomocny nakaz zapłaty od Sądu Rejonowego w Kaliszu dnia 5 marca 2024 roku, który uprawomocnił się 20 listopada 2024 roku. Na jego podstawie, 2 stycznia 2025 roku, komornik przy Sądzie Rejonowym w Warszawie wszczął egzekucję, dokonując zajęcia rachunku bankowego dłużnika na kwotę 21 000,00 PLN.

Dłużnik, po otrzymaniu zawiadomienia o egzekucji, podniósł zarzuty dotyczące rzekomych wad towaru, niewłaściwości sądu prowadzącego egzekucję, przedawnienia roszczenia oraz braku pisemnej cesji wierzytelności na rzecz spółki W. A.

Czy zarzut niewłaściwości sądu w egzekucji jest zasadny?

Zarzut dłużnika dotyczący niewłaściwości sądu w kontekście prowadzonej egzekucji komorniczej jest niezasadny.

Umowa sprzedaży zawierała klauzulę wyboru sądu (§ 7), wskazującą Sąd Rejonowy w Kaliszu jako właściwy do rozstrzygania sporów. Nakaz zapłaty został wydany przez Sąd Rejonowy w Kaliszu, co jest zgodne z tą klauzulą, jak również z ogólną właściwością sądu dla siedziby dłużnika (art. 32 Kodeksu postępowania cywilnego) lub miejsca wykonania umowy (art. 33 Kodeksu postępowania cywilnego).

Prawomocny nakaz zapłaty stanowi tytuł wykonawczy, który po nadaniu mu klauzuli wykonalności jest podstawą do prowadzenia egzekucji na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że miejsce wydania tytułu wykonawczego nie ogranicza możliwości prowadzenia egzekucji w innym rewirze komorniczym. Komornik przy Sądzie Rejonowym w Warszawie jest zatem właściwy do prowadzenia egzekucji na terenie swojego rewiru.

Przepisy dotyczące jurysdykcji krajowej w sprawach z elementem zagranicznym (art. 1091-1107 Kodeksu postępowania cywilnego) nie mają zastosowania, ponieważ obie strony sporu są polskimi podmiotami.

Czy roszczenie o zapłatę uległo przedawnieniu?

Roszczenie główne o zapłatę nie uległo przedawnieniu, pod warunkiem, że pozew został złożony przed upływem trzyletniego terminu.

Roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu (art. 117 Kodeksu cywilnego). Roszczenie o zapłatę ceny z umowy sprzedaży pomiędzy przedsiębiorcami przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stało się wymagalne (art. 118 i art. 120 § 1 Kodeksu cywilnego). Termin płatności faktury upłynął 30 sierpnia 2019 roku, zatem roszczenie stało się wymagalne 31 sierpnia 2019 roku.

Bieg terminu przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia (art. 123 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego). Wydanie nakazu zapłaty 5 marca 2024 roku wskazuje, że pozew musiał zostać złożony przed 31 sierpnia 2022 roku, czyli przed upływem trzyletniego terminu przedawnienia. Brak jest dokładnej daty wniesienia pozwu, jednak przyjęcie go przez sąd i wydanie nakazu zapłaty sugeruje, że nie nastąpiło przedawnienie przed wszczęciem postępowania sądowego.

Po uprawomocnieniu się nakazu zapłaty (20 listopada 2024 roku), roszczenie nim stwierdzone przedawnia się z upływem dziesięciu lat (art. 125 § 1 Kodeksu cywilnego). W konsekwencji, zarzut przedawnienia roszczenia głównego jest w obecnym stanie prawnym nieuzasadniony.

Jaka jest skuteczność nakazu zapłaty?

Prawomocny nakaz zapłaty stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu mu klauzuli wykonalności jest skuteczną podstawą do prowadzenia egzekucji.

Nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w Kaliszu jest prawomocny od 20 listopada 2024 roku. Prawomocny nakaz zapłaty, opatrzony klauzulą wykonalności, stanowi tytuł wykonawczy (art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego) i jest wiążący dla stron. Skoro nakaz jest prawomocny, oznacza to, że dłużnik nie wniósł sprzeciwu w terminie lub jego sprzeciw został odrzucony/oddalony (art. 496 Kodeksu postępowania cywilnego).

Dłużnik podnosi zarzut braku pisemnej cesji wierzytelności na rzecz spółki W. A. Cesja wierzytelności dla celów dowodowych wymaga formy pisemnej (art. 511 Kodeksu cywilnego), a do jej skuteczności wobec dłużnika konieczne jest jego zawiadomienie. Jeżeli wierzycielem egzekwującym jest spółka K., a zarzut dłużnika dotyczy rzekomej cesji, to należy bezwzględnie wyjaśnić, czy cesja na rzecz spółki W. A. faktycznie miała miejsce.

Jeśli cesja nastąpiła po uzyskaniu nakazu zapłaty, a tytuł wykonawczy został wydany na spółkę K., to ewentualny cesjonariusz, czyli spółka W. A., musiałaby wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności na swoją rzecz (art. 788 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego). W przypadku, gdy to spółka K. jest wierzycielem egzekwującym, a cesja nie miała miejsca, zarzut dłużnika o braku legitymacji czynnej jest nieuzasadniony. Jeżeli jednak wierzytelność została scedowana, a egzekucję prowadzi spółka K., to dłużnik może wnieść powództwo przeciwegzekucyjne z powołaniem się na to, że roszczenie objęte tytułem wykonawczym nie istnieje (art. 840 Kodeksu postępowania cywilnego).

Jakie dowody są kluczowe w tej sprawie?

Kluczowe dowody obejmują umowę sprzedaży, fakturę, potwierdzenia doręczeń i odbioru towaru, nakaz zapłaty z klauzulą wykonalności oraz precyzyjne wyjaśnienie kwestii cesji.

W celu skutecznej obrony tytułu wykonawczego i kontynuowania egzekucji wierzyciel powinien zgromadzić i być gotowym przedstawić następujące dokumenty (art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego): oryginał umowy sprzedaży, fakturę VAT, potwierdzenia doręczeń faktury i towaru (np. protokół odbioru), a także prawomocny nakaz zapłaty z klauzulą wykonalności.

W kontekście zarzutów dłużnika, istotne są również dokumenty dotyczące korespondencji reklamacyjnej. Jeśli dłużnik zgłaszał wady towaru, należy zebrać dowody potwierdzające to zgłoszenie oraz ewentualne odpowiedzi wierzyciela lub dokumenty świadczące o braku takich zgłoszeń, co osłabia zarzut dłużnika. Najważniejsze jest jednoznaczne potwierdzenie, czy cesja wierzytelności na spółkę W. A. faktycznie miała miejsce, a jeśli tak, to w jakiej formie i kiedy.

Wszelkie dowody powinny być przedstawione w formie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii, zgodnie z wymogami procedury cywilnej.

  • Oryginał umowy sprzedaży z 15.07.2019 r.
  • Oryginał faktury VAT z 31.07.2019 r. na kwotę 89 400,00 PLN.
  • Potwierdzenia doręczeń faktury i odbioru materiałów budowlanych.
  • Prawomocny nakaz zapłaty z klauzulą wykonalności.
  • Kompletna korespondencja reklamacyjna (jeśli istnieje).
  • Dokumentacja potwierdzająca status cesji wierzytelności (umowa cesji lub oświadczenie o jej braku).

Jak prawidłowo wyliczyć dochodzoną kwotę?

Dochodzona kwota obejmuje należność główną, skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie, koszty wezwania do zapłaty oraz zasądzone koszty procesu i egzekucji.

Kwota główna dochodzonego roszczenia to 89 400,00 PLN. Do tego należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie, które są naliczane od 31 sierpnia 2019 roku (dzień po terminie płatności) do dnia faktycznej zapłaty. Należy je wyliczyć precyzyjnie, uwzględniając zmieniające się w czasie stopy procentowe (art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego). Wierzyciel naliczył 33 218,40 PLN odsetek do 20 listopada 2024 roku.

Koszty wezwania do zapłaty w wysokości 400,00 PLN również wchodzą w skład dochodzonej należności. Umowa (§ 9) przewiduje kary umowne w wysokości 0,5% wartości brutto należności za każdy dzień opóźnienia, jednak z ograniczeniem do łącznie 50% wartości brutto faktury, co w tym przypadku wynosi 44 700,00 PLN. Należy zweryfikować, czy roszczenie o kary umowne było objęte nakazem zapłaty, ponieważ brak jest takiej informacji, a ogólna kwota zasądzona wskazuje, że w nakazie ujęto należność główną i odsetki.

Dodatkowo, do dochodzonej kwoty wliczają się szacunkowe koszty procesu i egzekucji (około 2 500,00 PLN), które zostaną ostatecznie ustalone zgodnie z przepisami prawa i taryfami komorniczymi po zakończeniu postępowania. W pismach procesowych należy przedstawić szczegółową kalkulację wszystkich składników roszczenia.

  • Kwota główna: 89 400,00 PLN.
  • Odsetki ustawowe za opóźnienie: naliczone od 31.08.2019 r. (do 02.01.2025 r. wyniosły ok. 35 718,40 PLN).
  • Koszty wezwania do zapłaty: 400,00 PLN.
  • Kary umowne: maksymalnie 44 700,00 PLN, do weryfikacji, czy objęte nakazem zapłaty.
  • Koszty procesu i egzekucji: zgodnie z postanowieniem sądu i taryfami komorniczymi.

Jakie ryzyka prawne mogą wystąpić i jak im zapobiegać?

Główne ryzyka dla wierzyciela to powództwo przeciwegzekucyjne dłużnika, oparte na zarzucie wad towaru lub kwestii legitymacji czynnej wierzyciela, a także ryzyko nieprecyzyjnych pism procesowych.

Najpoważniejsze ryzyko stanowi zarzut dotyczący cesji wierzytelności na spółkę W. A. Jeśli wierzytelność faktycznie została scedowana, a tytuł wykonawczy jest na spółkę K. i nie doszło do nadania klauzuli wykonalności na cesjonariusza, dłużnik może wnieść powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 Kodeksu postępowania cywilnego). Należy pilnie i jednoznacznie ustalić status cesji i w zależności od wyniku, albo wyjaśnić komornikowi brak cesji, albo wystąpić o nadanie klauzuli na rzecz cesjonariusza (art. 788 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego).

Zarzut wad towaru, jeśli zostanie poparty wiarygodnymi dowodami, również może stanowić podstawę powództwa przeciwegzekucyjnego. Wierzyciel powinien zgromadzić dowody potwierdzające bezusterkowy odbiór towaru lub brak terminowych zgłoszeń reklamacyjnych. Zarzuty niewłaściwości sądu i przedawnienia roszczenia, w świetle powyższej analizy, są w aktualnej sytuacji nieuzasadnione.

Strategia minimalizacji ryzyk obejmuje precyzyjne przygotowanie wszelkich pism procesowych, zgodnie z wymogami formalnymi (art. 126, 127, 130 Kodeksu postępowania cywilnego), zawierających szczegółowe uzasadnienia i załączniki dowodowe, a także aktywne monitorowanie i reagowanie na działania dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym.

  • Pilne wyjaśnienie statusu ewentualnej cesji wierzytelności.
  • Przygotowanie odpowiedzi na potencjalne powództwo przeciwegzekucyjne, ze szczegółowym odniesieniem do wszystkich zarzutów dłużnika.
  • Zgromadzenie dokumentacji potwierdzającej bezusterkowy odbiór towaru lub brak terminowych zgłoszeń reklamacyjnych.
  • Dbałość o zachowanie wymogów formalnych i kompletność załączników do pism procesowych.

Najczęstsze pytania

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 117 Kodeks cywilny

§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. § 3. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 120 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. § 2. Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 123 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się: ⇓ 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; ⇓ 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. 3) (uchylony) § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 125 Kodeks cywilny

§ 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 511 Kodeks cywilny

Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 563 Kodeks cywilny

§ 1. Przy sprzedaży między przedsiębiorcami kupujący traci uprawnienia z tytułu rękojmi, jeżeli nie zbadał rzeczy w czasie i w sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju i nie zawiadomił niezwłocznie sprzedawcy o wadzie, a w przypadku gdy wada wyszła na jaw dopiero później – jeżeli nie zawiadomił sprzedawcy niezwłocznie po jej stwierdzeniu. § 2. Do zachowania powyższego terminu wystarczy wysłanie przed jego upływem zawiadomienia o wadzie.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 32 Kodeks postępowania cywilnego

Powództwo o roszczenie alimentacyjne oraz o ustalenie pochodzenia dziecka i związane z tym roszczenia wytoczyć można według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 33 Kodeks postępowania cywilnego

Powództwo o roszczenie majątkowe przeciwko przedsiębiorcy można wytoczyć przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład główny lub oddział, jeżeli roszczenie pozostaje w związku z działalnością tego zakładu lub oddziału.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 126 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane; 2) imiona i nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 3) oznaczenie rodzaju pisma; 4) osnowę wniosku lub oświadczenia; 5) w przypadku gdy jest to konieczne do rozstrzygnięcia co do wniosku lub oświadczenia – wskazanie faktów, na których strona opiera swój wniosek lub oświadczenie, oraz wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów; 6) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 7) wymienienie załączników. § 11. Do pisma procesowego dołącza się załączniki wymienione w tym piśmie. § 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz: 1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron albo, w przypadku gdy strona jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – adres do doręczeń wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 11) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy przedstawicieli ustawowych i pełnomocników stron; 2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub 3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania. § 21. Dalsze pisma procesowe, poza elementami określonymi w § 1, powinny zawierać sygnaturę akt. § 3. Do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo albo jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jeżeli pełnomocnik wnosi pismo procesowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego, pełnomocnictwo udzielone w postaci elektronicznej albo jego elektronicznie uwierzytelniony odpis wnosi się wraz z tym pismem. W piśmie tym podaje się numer wpisu pełnomocnika na właściwą listę, w przypadku gdy pismo to jest wnoszone przez pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym. § 31. Przepisu § 3 nie stosuje się do pism wnoszonych w elektronicznym postępowaniu upominawczym. § 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. § 5. Pismo procesowe wniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a w przypadku prokuratora – także zaawansowanym podpisem elektronicznym wydawanym przez właściwe jednostki organizacyjne prokuratury. § 6. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, tryb zakładania i udostępniania konta w systemie teleinformatycznym, za pomocą którego można wnosić pisma procesowe, z uwzględnieniem sprawności postępowania, ochrony praw stron postępowania oraz możliwości składania jednorazowo wielu pism.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 127 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W piśmie procesowym mającym na celu przygotowanie sprawy do rozstrzygnięcia (pismo przygotowawcze) strona powinna zwięźle podać stan sprawy, wyszczególnić, które fakty przyznaje, a którym zaprzecza, oraz wypowiedzieć się co do twierdzeń i dowodów zgłoszonych przez stronę przeciwną. § 2. W piśmie przygotowawczym strona może także wskazać podstawy prawne swoich żądań lub wniosków.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 130 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym. Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. § 11. Jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznacza termin do poprawienia lub uzupełnienia pisma albo uiszczenia opłaty nie krótszy niż miesiąc, przy czym gdyby doręczenie wezwania miało mieć miejsce poza terytorium Unii Europejskiej, oznacza się termin nie krótszy niż trzy miesiące. § 2. Po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. § 3. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od chwili jego wniesienia. § 4. Zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu doręcza się tylko powodowi. § 5. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 6. Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że pismo może być wniesione wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, pismo wnosi się wraz z opłatą. Pismo wniesione bez opłaty nie wywołuje skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma do sądu, o czym sąd poucza wnoszącego pismo. W razie jednoczesnego wniesienia za pośrednictwem systemu teleinformatycznego więcej niż jednego pisma podlegającego opłacie żadne z tych pism nie wywołuje skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma do sądu, jeżeli nie uiszczono opłaty w wysokości sumy opłat należnych od wszystkich pism. § 7. W przypadku wniesienia pisma podlegającego opłacie z naruszeniem § 6 przewodniczący zawiadamia wnoszącego pismo o bezskuteczności czynności. § 8. Przepisów § 6 i 7 nie stosuje się, jeżeli wnoszący pismo jest zwolniony z mocy prawa od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej należnej od tego pisma, a także w razie zwolnienia od tych kosztów przyznanego przez sąd lub w razie zgłoszenia wniosku o takie zwolnienie.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 245 Kodeks postępowania cywilnego

Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 505 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Od nakazu zapłaty pozwany może wnieść sprzeciw. § 2. Nakaz zapłaty traci moc w części zaskarżonej sprzeciwem. Sprzeciw jednego tylko ze współpozwanych o to samo roszczenie oraz co do jednego lub niektórych uwzględnionych roszczeń powoduje utratę mocy nakazu jedynie co do nich. § 3. Na wniosek strony sąd wydaje postanowienie stwierdzające utratę mocy nakazu zapłaty w całości lub części.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 506 Kodeks postępowania cywilnego

Sąd wszczyna postępowanie nieprocesowe na wniosek; w wypadkach wskazanych w ustawie sąd może wszcząć postępowanie także z urzędu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 507 Kodeks postępowania cywilnego

Sprawy należące do postępowania nieprocesowego rozpoznają sądy rejonowe, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów okręgowych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 776 Kodeks postępowania cywilnego

Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 788 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. § 2. Za przejście uprawnień lub obowiązków, o których mowa w paragrafie poprzedzającym, uważa się również zmiany w prawie rozporządzania mieniem wywołane ustanowieniem zarządcy masy majątkowej, kuratora spadku lub zarządu sukcesyjnego albo powołaniem wykonawcy testamentu, jak również wygaśnięciem funkcji zarządcy masy majątkowej, kuratora spadku, zarządcy sukcesyjnego lub wykonawcy testamentu. § 3. Sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności, jeżeli wszczęcie lub dalsze prowadzenie egzekucji możliwe jest na zasadach przewidzianych w art. 8041 i art. 8042. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli wnioskodawca wykaże, że organ egzekucyjny prawomocnym postanowieniem nie dopuścił go do udziału w postępowaniu lub odmówił wszczęcia egzekucji.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 797 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. We wniosku o wszczęcie egzekucji lub żądaniu przeprowadzenia egzekucji z urzędu wskazuje się świadczenie, które ma być spełnione. Do wniosku lub żądania dołącza się tytuł wykonawczy. § 11. Jeżeli z treści tytułu wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia upłynął, do wniosku należy dołączyć również dokument, z którego wynika, że doszło do przerwania biegu przedawnienia. § 2. Wniosek o wszczęcie egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 783 § 4, może być złożony do komornika także za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. § 3. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, o którym mowa w art. 783 § 4, do wniosku o wszczęcie egzekucji lub żądania przeprowadzenia egzekucji z urzędu dołącza się dokument uzyskany z systemu teleinformatycznego, umożliwiający organowi egzekucyjnemu weryfikację istnienia i treści tego tytułu, a w przypadku złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wskazuje się tytuł wykonawczy. § 4. Wszczynając egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 783 § 4, komornik jest zobowiązany do zweryfikowania treści przedstawionego mu dokumentu uzyskanego z systemu teleinformatycznego oraz zaznaczenia w tym systemie faktu prowadzenia egzekucji na podstawie tego tytułu. § 5. Ilekroć w ustawie jest mowa o przedstawieniu (okazaniu, dołączeniu, doręczeniu albo złożeniu) tytułu wykonawczego, a tytułem tym jest tytuł wykonawczy, o którym mowa w art. 783 § 4, należy przedstawić zweryfikowany przez komornika dokument, o którym mowa w § 3. Jeżeli tytuł wykonawczy ma być złożony w postępowaniu prowadzonym przez sąd lub komornika wystarcza złożenie dokumentu uzyskanego z systemu teleinformatycznego. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 840 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. § 2. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracyjnego, do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.