Sądy i egzekucje
Powództwo przeciwegzekucyjne – jak zaskarżyć nakaz zapłaty i odzyskać zajęte środki?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Niniejszy artykuł przedstawia analizę prawną sprawy M. B., który kwestionuje zasadność prowadzonej przeciwko niemu egzekucji komorniczej. Omówione zostaną kluczowe podstawy do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego, w tym wady formalne nakazu zapłaty, wątpliwości dotyczące legitymacji wierzyciela oraz nieprawidłowości w naliczonych opłatach i odsetkach.
Szybka odpowiedź
Powództwo przeciwegzekucyjne pozwala dłużnikowi zaskarżyć nakaz zapłaty i egzekucję, gdy istnieją wady formalne tytułu wykonawczego, brak legitymacji wierzyciela lub błędne naliczenia, co może prowadzić do zwrotu bezprawnie zajętych środków.
- M. B. kwestionuje egzekucję komorniczą opartą na nakazie zapłaty z powodu wad doręczenia, potencjalnej cesji wierzytelności przez Pożyczkodawcę oraz nieprawidłowych naliczeń.
- Powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 KPC) umożliwia dłużnikowi pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części.
- Wady doręczenia nakazu zapłaty lub pozwu mogą podważyć prawomocność i wykonalność tytułu, naruszając prawo dłużnika do obrony.
- Podejrzenie cesji wierzytelności oznacza, że egzekucję mógłby prowadzić nabywca długu, a nie pierwotny wierzyciel, co wymaga weryfikacji legitymacji.
- Dwukrotne naliczenie jednorazowej opłaty przygotowawczej (1 800 PLN) oraz nieprawidłowe naliczenie odsetek stanowią podstawę do kwestionowania wysokości długu.
- Roszczenie o zwrot bezprawnie zajętych środków (47 500 PLN + 3 200 PLN kosztów egzekucyjnych) będzie zasadne w przypadku pozbawienia tytułu wykonalności.
Jak wyglądała sprawa M. B.?
M. B., dłużnik pożyczki, kwestionuje zasadność egzekucji komorniczej prowadzonej na podstawie nakazu zapłaty, wskazując na wady formalne tytułu, brak legitymacji wierzyciela oraz nieprawidłowe naliczenia.
M. B. zawarł w styczniu 2019 roku umowę pożyczki z Pożyczkodawcą na kwotę 120 000,00 PLN. Zgodnie z umową, pożyczka obejmowała oprocentowanie nominalne 8% w skali roku oraz jednorazową opłatę przygotowawczą w wysokości 1 800,00 PLN.
Od marca 2021 roku M. B. zaczął zalegać ze spłatami, co skłoniło Pożyczkodawcę do naliczania odsetek za opóźnienie. W listopadzie 2023 roku Sąd Rejonowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym na kwotę 141 076,54 PLN, który został doręczony M. B. w tym samym miesiącu.
Na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty, w styczniu 2024 roku Pożyczkodawca wszczął egzekucję komorniczą, w wyniku której Komornik sądowy T. K. zajął rachunek bankowy M. B. i przekazał Pożyczkodawcy kwotę 47 500,00 PLN, pobierając dodatkowo 3 200,00 PLN kosztów egzekucyjnych. M. B. próbował wyjaśnić sprawę z Pożyczkodawcą, lecz nie otrzymał merytorycznej odpowiedzi.
Czym jest powództwo przeciwegzekucyjne i kiedy można je wnieść?
Powództwo przeciwegzekucyjne to środek prawny pozwalający dłużnikowi na obronę przed niesłuszną egzekucją, poprzez żądanie pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części.
Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, powództwo przeciwegzekucyjne (tzw. ekscydencyjne) jest instrumentem, który dłużnik może wykorzystać, aby zakwestionować możliwość prowadzenia egzekucji. Jego głównym celem jest pozbawienie tytułu wykonawczego, czyli dokumentu stanowiącego podstawę egzekucji (np. nakazu zapłaty z klauzulą wykonalności), jego mocy prawnej.
Powództwo przeciwegzekucyjne można wnieść w dwóch głównych sytuacjach. Po pierwsze, gdy dłużnik przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności. Oznacza to, że kwestionuje okoliczności, które doprowadziły do uznania tytułu za wykonalny, takie jak np. wady proceduralne w postępowaniu sądowym. Po drugie, gdy po powstaniu tytułu wykonawczego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane. Przykładem może być częściowa spłata długu, umorzenie, czy też przeniesienie wierzytelności na inny podmiot.
W sprawie M. B. istotne są oba rodzaje podstaw. Klient podnosi zarzuty dotyczące wad doręczenia nakazu zapłaty, co kwalifikuje się do pierwszej grupy, oraz kwestie cesji wierzytelności i nieprawidłowych naliczeń, które mogą dotyczyć zdarzeń po powstaniu tytułu wykonawczego.
Jakie zarzuty można podnieść wobec nakazu zapłaty i egzekucji?
M. B. może podnieść zarzuty dotyczące wadliwego doręczenia nakazu zapłaty, braku legitymacji wierzyciela do prowadzenia egzekucji z powodu cesji wierzytelności oraz nieprawidłowych naliczeń kwot, w tym dwukrotnego naliczenia opłaty przygotowawczej.
Pierwszym kluczowym zarzutem jest potencjalne wadliwe doręczenie nakazu zapłaty lub pozwu w postępowaniu upominawczym. M. B. twierdzi, że nakaz zapłaty mógł zostać wydany bez należytego powiadomienia o postępowaniu. Jeśli ten zarzut się potwierdzi, nakaz zapłaty nie mógł się skutecznie uprawomocnić, co podważa jego status jako tytułu wykonawczego. Brak prawidłowego doręczenia narusza fundamentalne prawo dłużnika do obrony i uniemożliwia wniesienie sprzeciwu w terminie.
Drugi zarzut dotyczy braku legitymacji Pożyczkodawcy do prowadzenia egzekucji w związku z podejrzeniem cesji wierzytelności. M. B. wskazuje, że wierzytelność mogła zostać przeniesiona na podmiot trzeci w 2022 lub 2023 roku. Zgodnie z przepisami, w przypadku skutecznego przeniesienia wierzytelności, to nabywca długu (cesjonariusz) staje się wierzycielem i jest uprawniony do dochodzenia roszczeń, a nie pierwotny wierzyciel. Jeśli Pożyczkodawca nie jest już właścicielem długu, nie ma prawa do egzekwowania należności.
Trzecia grupa zarzutów odnosi się do nieprawidłowo naliczonych odsetek i opłat windykacyjnych. M. B. podnosi, że opłata przygotowawcza w wysokości 1 800,00 PLN, która zgodnie z umową miała charakter jednorazowy, została naliczona dwukrotnie. Kwestionuje również prawidłowość naliczenia odsetek umownych za okresy po ewentualnych częściowych spłatach. Te nieprawidłowości, jeśli zostaną udowodnione, mogą prowadzić do znacznego zmniejszenia kwoty długu lub zwrotu nadpłaconych środków.
Czy roszczenia wierzyciela uległy przedawnieniu?
Należy szczegółowo zbadać, czy roszczenia Pożyczkodawcy z umowy pożyczki, w szczególności dotyczące poszczególnych rat i odsetek, nie uległy przedawnieniu przed wniesieniem pozwu o wydanie nakazu zapłaty, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 117-118), roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu z upływem określonych terminów. W przypadku roszczeń wynikających z umowy pożyczki, co do zasady termin przedawnienia wynosi trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia wymagalności roszczenia.
W tej sprawie zaległości M. B. rozpoczęły się 10 marca 2021 roku. Ostatni termin spłaty pożyczki to 15 stycznia 2024 roku. Wniesienie pozwu o wydanie nakazu zapłaty (nakaz wydany 3 listopada 2023 roku) skutkuje przerwaniem biegu przedawnienia. Kluczowe jest zatem ustalenie, czy w okresie od powstania poszczególnych zaległości do daty wniesienia pozwu, którekolwiek z roszczeń (np. o konkretne raty czy odsetki) uległo już przedawnieniu.
Precyzyjna analiza chronologii wymagalności każdej raty oraz odsetek pozwoli na stwierdzenie, czy Pożyczkodawca dochodził roszczeń w przewidzianym prawem terminie, czy też pewne części należności były już przedawnione w momencie wniesienia pozwu. Przedawnienie roszczenia może stanowić skuteczny zarzut w powództwie przeciwegzekucyjnym, prowadzący do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w części odpowiadającej przedawnionym kwotom.
Jakie dowody są kluczowe w postępowaniu przeciwegzekucyjnym?
Kluczowe dowody to akta sprawy, w której wydano nakaz zapłaty, dokumenty dotyczące ewentualnej cesji wierzytelności, pełne rozliczenie długu od wierzyciela, korespondencja między stronami oraz dokumenty z postępowania egzekucyjnego.
W postępowaniu przeciwegzekucyjnym ciężar dowodu spoczywa na dłużniku. Aby skutecznie podważyć tytuł wykonawczy, M. B. musi przedstawić dowody na poparcie swoich zarzutów. Podstawą będzie uzyskanie pełnych akt sprawy z Sądu Rejonowego (sygn. II C ***/23), w której wydano nakaz zapłaty. Należy dokładnie przeanalizować dokumenty doręczeń, aby potwierdzić wady w procedurze powiadomienia o postępowaniu.
W kwestii cesji wierzytelności, konieczne jest uzyskanie wszelkich dokumentów potwierdzających przeniesienie długu na podmiot trzeci. Jeśli Pożyczkodawca odmawia udostępnienia takich informacji, należy złożyć wniosek do sądu o zobowiązanie go do przedstawienia umów cesji lub innych dokumentów dotyczących statusu wierzytelności. Brak merytorycznej odpowiedzi Pożyczkodawcy na pismo M. B. z lutego 2024 roku wzmacnia potrzebę takiej interwencji.
Niezwykle ważne jest również pozyskanie szczegółowego rozliczenia długu od Pożyczkodawcy, które zawierać będzie wszystkie naliczone kwoty: kapitał, odsetki (w tym te za opóźnienie), opłatę przygotowawczą oraz inne opłaty windykacyjne. Dokument ten umożliwi weryfikację zarzutu dwukrotnego naliczenia opłaty przygotowawczej i prawidłowości odsetek. Dodatkowo, przydatne będą dokumenty z postępowania egzekucyjnego (sygn. KE *****/24) od Komornika sądowego, takie jak protokoły zajęcia i potwierdzenia przekazania środków.
- Akta sprawy Sądu Rejonowego (sygn. II C ***/23), w szczególności potwierdzenia doręczeń.
- Wnioski o przedstawienie dokumentów dotyczących cesji wierzytelności (np. umów cesji) od Pożyczkodawcy lub podmiotu trzeciego.
- Szczegółowe zestawienie należności i rozliczenie pożyczki od Pożyczkodawcy.
- Korespondencja M. B. z Pożyczkodawcą, w tym pismo z 12 lutego 2024 r.
- Akta postępowania egzekucyjnego (sygn. KE *****/24) od Komornika sądowego.
Jak obliczyć kwotę roszczenia o zwrot bezprawnie zajętych środków?
Roszczenie o zwrot bezprawnie zajętych środków obejmuje kwotę przekazaną komornikowi przez bank oraz pobrane koszty egzekucyjne, powiększone o odsetki ustawowe za opóźnienie od daty zajęcia.
W przypadku skutecznego pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, egzekucja prowadzona na jego podstawie staje się bezprawna, co otwiera drogę do żądania zwrotu wszystkich pobranych w jej toku środków. Podstawą prawną takiego roszczenia jest przepis o nienależnym świadczeniu (art. 405 Kodeksu cywilnego).
W sprawie M. B. bank przekazał Komornikowi kwotę 47 500,00 PLN z rachunku bankowego. Ponadto, Komornik pobrał koszty egzekucyjne w wysokości 3 200,00 PLN. Łączna kwota do zwrotu wynosi zatem 50 700,00 PLN. Od tej sumy M. B. może dochodzić odsetek ustawowych za opóźnienie (art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego) naliczanych od daty przekazania środków Komornikowi, czyli od 30 stycznia 2024 roku, do dnia faktycznej zapłaty.
Wartość przedmiotu sporu w powództwie przeciwegzekucyjnym będzie sumą kwestionowanej kwoty nakazu zapłaty (141 076,54 PLN) oraz roszczenia o zwrot bezprawnie pobranych środków (50 700,00 PLN), co daje łączną kwotę 191 776,54 PLN. Tak wysoka wartość przedmiotu sporu sprawia, że sądem właściwym do rozpoznania sprawy będzie Sąd Okręgowy.
Jakie ryzyka i szanse niesie powództwo przeciwegzekucyjne?
Powództwo przeciwegzekucyjne niesie szanse na pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i odzyskanie środków, ale wymaga aktywnego dowodzenia przez dłużnika i wiąże się z ryzykiem trudności w uzyskaniu dowodów od strony przeciwnej.
Szanse: Sprawa M. B. ma silne punkty, które zwiększają szanse na powodzenie powództwa. Potwierdzenie wad doręczenia nakazu zapłaty jest solidną podstawą do pozbawienia tytułu wykonalności. Ponadto, podejrzenie cesji wierzytelności, jeśli zostanie udowodnione, również może pozbawić Pożyczkodawcę legitymacji do egzekucji. Dwukrotne naliczenie jednorazowej opłaty przygotowawczej, jeśli zostanie wykazane, jest łatwym do udowodnienia błędem w naliczeniach. Skuteczne powództwo automatycznie uzasadni roszczenie o zwrot zajętych środków wraz z odsetkami.
Ryzyka: Głównym ryzykiem jest spoczywający na M. B. ciężar dowodu. Udowodnienie braku prawidłowego doręczenia może być trudne, zwłaszcza jeśli w aktach sądowych znajdują się protokoły doręczeń zastępczych. Uzyskanie dokumentów dotyczących cesji wierzytelności może napotkać opór Pożyczkodawcy lub podmiotu trzeciego, co będzie wymagało interwencji sądu. Ponadto, Pożyczkodawca bazuje na prawomocnym tytule wykonawczym i będzie aktywnie bronił swojej pozycji, co może wydłużyć postępowanie. Istnieje także ryzyko, że środki zajęte przez Komornika zostały już przekazane Pożyczkodawcy, co utrudni ich odzyskanie w drodze zabezpieczenia, pozostawiając jedynie opcję dochodzenia zwrotu w ramach procesu.
Pożyczkodawca prawdopodobnie będzie podnosił, że nakaz zapłaty jest prawomocny i wiążący, a wszelkie naliczenia są zgodne z umową. Będzie również zaprzeczał cesji wierzytelności lub argumentował, że nawet jeśli taka cesja miała miejsce, nie wpływa ona na jego uprawnienia do prowadzenia egzekucji na podstawie posiadanego tytułu wykonawczego. Skuteczne zniwelowanie tych kontrargumentów wymagać będzie przedstawienia silnych i dobrze udokumentowanych dowodów.
Jakie są rekomendowane dalsze kroki prawne w tej sprawie?
Rekomendowane kroki obejmują niezwłoczne wniesienie powództwa przeciwegzekucyjnego wraz z wnioskiem o zabezpieczenie powództwa, uprzednie zapoznanie się z aktami sądów oraz aktywne gromadzenie i przedstawianie dowodów w toku procesu.
Pierwszym i najważniejszym krokiem jest uzyskanie wglądu do akt sprawy z Sądu Rejonowego (sygn. II C ***/23), w której wydano nakaz zapłaty. Celem jest szczegółowa weryfikacja wszystkich dokumentów związanych z doręczeniem pozwu i nakazu zapłaty, co jest kluczowe dla potwierdzenia zarzutów dotyczących wadliwości doręczenia.
Następnie należy sporządzić i wnieść do Sądu Okręgowego w Warszawie powództwo przeciwegzekucyjne. Ze względu na wysoką wartość przedmiotu sporu (ponad 75 000 PLN), to Sąd Okręgowy będzie właściwy do rozpoznania sprawy. Równocześnie z pozwem lub niezwłocznie po nim, należy złożyć wniosek o zabezpieczenie powództwa. Celem zabezpieczenia jest wstrzymanie dalszych czynności egzekucyjnych Komornika oraz zablokowanie przekazania środków zdeponowanych u Komornika na rzecz Pożyczkodawcy, co ma zapobiec dalszej szkodzie po stronie M. B.
W toku postępowania sądowego konieczne będzie aktywne gromadzenie i przedstawianie dowodów. Należy wnioskować o zobowiązanie Pożyczkodawcy lub podmiotu trzeciego do przedstawienia dokumentów dotyczących cesji wierzytelności. Równie ważne będzie żądanie szczegółowego rozliczenia pożyczki, a w razie potrzeby, złożenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości, który oceni prawidłowość naliczeń Pożyczkodawcy.
- Niezwłoczne zapoznanie się z aktami sprawy II C ***/23 w Sądzie Rejonowym.
- Wniesienie powództwa przeciwegzekucyjnego do Sądu Okręgowego w Warszawie.
- Złożenie wniosku o zabezpieczenie powództwa w celu wstrzymania egzekucji i przekazania środków.
- Złożenie wniosku o zobowiązanie Pożyczkodawcy do przedstawienia dokumentów dotyczących cesji wierzytelności.
- Wystąpienie o szczegółowe rozliczenie pożyczki oraz rozważenie opinii biegłego z zakresu rachunkowości.
Najczęstsze pytania
Czy powództwo przeciwegzekucyjne ma określony termin na wniesienie?
Co do zasady, powództwo przeciwegzekucyjne nie jest ograniczone terminem do wniesienia, zwłaszcza gdy dotyczy zdarzeń powstałych po wydaniu tytułu wykonawczego lub wad dotyczących jego powstania, podnoszonych w trybie art. 840 Kodeksu postępowania cywilnego.
Co zrobić, jeśli wierzyciel zbył mój dług, ale nadal prowadzi egzekucję?
Jeśli wierzyciel zbył dług, traci legitymację do prowadzenia egzekucji. Dłużnik może wnieść powództwo przeciwegzekucyjne, domagając się pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności z uwagi na brak legitymacji po stronie dotychczasowego wierzyciela.
Czy mogę odzyskać środki już zajęte przez komornika, jeśli wygram powództwo przeciwegzekucyjne?
Tak, w przypadku uwzględnienia powództwa przeciwegzekucyjnego i pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, środki zajęte i pobrane w toku egzekucji stanowią nienależne świadczenie i dłużnik może domagać się ich zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 154 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 16 KB
- Sprawa 154 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 25 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- art. 840 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 755 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 777 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 780 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 840-846 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 117 Kodeksu cywilnego
- art. 118 Kodeksu cywilnego
- art. 509 Kodeksu cywilnego
- art. 405 Kodeksu cywilnego
- art. 481 Kodeksu cywilnego
Brzmienie: Art. 840 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. § 2. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracyjnego, do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi.
Brzmienie: Art. 755 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W szczególności sąd może: 1) unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania; 2) ustanowić zakaz zbywania przedmiotów lub praw objętych postępowaniem; 3) zawiesić postępowanie egzekucyjne lub inne postępowanie zmierzające do wykonania orzeczenia; 4) uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem; 5) nakazać wpisanie stosownego ostrzeżenia w księdze wieczystej lub we właściwym rejestrze. § 2. W sprawach o ochronę dóbr osobistych zabezpieczenie polegające na zakazie publikacji może być udzielone tylko wtedy, gdy nie sprzeciwia się temu ważny interes publiczny. Udzielając zabezpieczenia, sąd określa czas trwania zakazu, który nie może być dłuższy niż rok. Jeżeli postępowanie w sprawie jest w toku, uprawniony może przed upływem okresu, na który orzeczono zakaz publikacji, żądać dalszego zabezpieczenia; przepisy zdania pierwszego i drugiego stosuje się. Jeżeli uprawniony zażądał dalszego zabezpieczenia, zakaz publikacji pozostaje w mocy do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku. § 21. Przepisu art. 731 nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków. § 2[2]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd udziela zabezpieczenia po wysłuchaniu obowiązanego, chyba że konieczne jest natychmiastowe rozstrzygnięcie wniosku. Nie dotyczy to sposobów zabezpieczenia w całości podlegających wykonaniu przez komornika albo polegających na ustanowieniu zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym albo zakładem wchodzącym w skład przedsiębiorstwa lub jego częścią albo częścią gospodarstwa rolnego. § 2[3]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd oddala wniosek o udzielenie zabezpieczenia, jeżeli został on złożony po upływie 6 miesięcy od dnia, w którym strona lub uczestnik postępowania powziął wiadomość o naruszeniu przysługującego mu prawa wyłącznego. § 3. Sąd doręcza obowiązanemu postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym, w którym nakazuje mu wykonanie lub zaniechanie czynności albo nieprzeszkadzanie czynnościom uprawnionego. Nie dotyczy to postanowień nakazujących wydanie rzeczy będących we władaniu obowiązanego.
Brzmienie: Art. 776 Kodeks postępowania cywilnego
Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Brzmienie: Art. 777 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Tytułami egzekucyjnymi są: 1) orzeczenie sądu prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu, jak również ugoda zawarta przed sądem; 11) orzeczenie referendarza sądowego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu; 2) (uchylony) 21) (uchylony) 3) inne orzeczenia, ugody i akty, które z mocy ustawy podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej; 4) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej lub wydania rzeczy oznaczonych co do gatunku, ilościowo w akcie określonych, albo też wydania rzeczy indywidualnie oznaczonej, gdy w akcie wskazano termin wykonania obowiązku lub zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie; 5) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej albo oznaczonej za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, gdy w akcie wskazano zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie obowiązku, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności; 6) akt notarialny określony w pkt 4 lub 5, w którym niebędąca dłużnikiem osobistym osoba, której rzecz, wierzytelność lub prawo obciążone jest hipoteką lub zastawem, poddała się egzekucji z obciążonego przedmiotu w celu zaspokojenia wierzytelności pieniężnej przysługującej zabezpieczonemu wierzycielowi. § 2. Oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji może być złożone także w odrębnym akcie notarialnym. W takim przypadku w akcie notarialnym wskazuje się stosunek prawny, w związku z którym dłużnik poddaje się egzekucji, datę powstania zobowiązania dłużnika, jego treść, a w przypadku zobowiązań z umów wzajemnych – dodatkowo świadczenie wierzyciela z terminem jego wykonania. § 2[1]. Jeśli oświadczenie o poddaniu się egzekucji jest składane w celu zabezpieczenia roszczeń wynikających z zawarcia przez osobę fizyczną umowy pożyczki niezwiązanej bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową prowadzoną przez tę osobę albo z zawarcia przez tę osobę innej umowy, do której przepisy o pożyczce stosuje się odpowiednio, wysokość sumy pieniężnej, do której dłużnik poddaje się egzekucji, nie może przekraczać sumy kwoty pożyczki powiększonej o wysokość odsetek maksymalnych obliczonych bezpośrednio od tej kwoty za okres, na który została udzielona pożyczka, wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie obliczonych od kwoty pożyczki za okres do 6 miesięcy oraz maksymalnej wysokości pozaodsetkowych kosztów, o których mowa w art. 7201 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. § 3. (uchylony)
Brzmienie: Art. 780 Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli ustanowiono zarządcę masy majątkowej, kuratora spadku lub zarząd sukcesyjny albo gdy powołano wykonawcę testamentu, do egzekucji z mienia poddanego ich pieczy konieczny jest tytuł egzekucyjny wydany przeciwko zarządcy masy majątkowej, kuratorowi spadku, zarządcy sukcesyjnemu lub wykonawcy testamentu. Przepis § 2 artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio.
Brzmienie: Art. 846 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Egzekucja z ułamkowej części rzeczy ruchomej będącej wspólną własnością kilku osób odbywa się w sposób przewidziany dla egzekucji z ruchomości, z zastrzeżeniem, że sprzedaży podlega tylko udział dłużnika. § 2. Innym współwłaścicielom przysługuje łącznie prawo żądania, aby cała rzecz została sprzedana.
Brzmienie: Art. 117 Kodeks cywilny
§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. § 3. (uchylony)
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 509 Kodeks cywilny
§ 1. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. § 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.