Ubezpieczenia i odszkodowania
Odmowa wypłaty odszkodowania AC z powodu nietrzeźwości i zaniżania szkody – jak skutecznie dochodzić swoich praw?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Otrzymanie odmowy wypłaty odszkodowania z polisy autocasco (AC) może być frustrujące, zwłaszcza gdy ubezpieczyciel powołuje się na niejasne okoliczności, takie jak rzekoma nietrzeźwość kierowcy czy zaniżona wycena szkody. W takiej sytuacji kluczowe jest zrozumienie swoich praw i podjęcie odpowiednich kroków prawnych, aby skutecznie dochodzić pełnego odszkodowania.
- Co zrobić, gdy ubezpieczyciel zaniża odszkodowanie AC?
- Jakie dowody są skuteczne w sporze o nietrzeźwość kierowcy?
- Czy warto składać pozew przeciwko ubezpieczycielowi?
Szybka odpowiedź
Jeśli ubezpieczyciel odmawia wypłaty odszkodowania AC, powołując się na zarzut nietrzeźwości lub zaniża szkodę, należy szczegółowo zweryfikować jego argumenty, przedstawić własne dowody (CCTV, świadkowie, kosztorys) i podjąć kroki przedsądowe, a w razie potrzeby sądowe, w celu dochodzenia należnej kwoty.
- Ciężar udowodnienia nietrzeźwości kierowcy spoczywa na ubezpieczycielu.
- Brak badania alkomatem na miejscu zdarzenia działa na korzyść ubezpieczonego.
- Nagrania CCTV i oświadczenia świadków są ważnymi dowodami w sporze.
- Ubezpieczony ma prawo do odszkodowania pokrywającego rzeczywiste koszty naprawy.
- Roszczenie z AC przedawnia się zwykle po trzech latach, a zgłoszenie szkody przerywa ten bieg.
- Po odmowie ubezpieczyciela należy złożyć odwołanie, a następnie rozważyć drogę sądową.
Jak wyglądała sprawa Pana A. K.?
Klient, właściciel pojazdu, zgłosił szkodę z polisy AC po kolizji drogowej, jednak ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania, powołując się na rzekomą nietrzeźwość, opóźnienie w dostarczeniu dowodów oraz zaniżając wycenę szkody.
Podstawa: 195
A. K. jest właścicielem pojazdu objętego ubezpieczeniem autocasco (AC) u pewnego ubezpieczyciela. W dniu 14 września 2024 roku brał udział w kolizji drogowej, a dwa dni później zgłosił szkodę ubezpieczycielowi. Warsztat wycenił koszt naprawy na 17 850,00 zł, co po odliczeniu franszyzy redukcyjnej w wysokości 1 000,00 zł, dawało kwotę roszczenia 16 850,00 zł.
Ubezpieczyciel wydał decyzję odmowną 28 października 2024 roku, uzasadniając ją trzema głównymi argumentami. Po pierwsze, wskazał na możliwość prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu, powołując się na Paragraf 3 pkt 5 umowy AC. Po drugie, zarzucił opóźnione dostarczenie nagrania z monitoringu (CCTV) z dnia 5 października 2024 roku, co miało utrudnić weryfikację zdarzenia, odwołując się do Paragrafu 4 pkt 2 umowy. Po trzecie, zakwestionował wysokość szkody, przedstawiając własną wycenę na znacznie niższą kwotę 9 200,00 zł.
A. K. stanowczo zaprzecza, aby był nietrzeźwy w momencie zdarzenia i dysponuje dowodami takimi jak nagranie CCTV, oświadczenia świadków oraz notatka policyjna, która nie potwierdziła stanu nietrzeźwości. Po bezskutecznej reklamacji, klient zgłosił się do kancelarii w styczniu 2025 roku, domagając się pełnej wypłaty odszkodowania.
Czy klauzula wyłączająca odpowiedzialność z uwagi na nietrzeźwość jest skuteczna?
Klauzula wyłączająca odpowiedzialność ubezpieczyciela z uwagi na nietrzeźwość jest dopuszczalna, jednak jej skuteczność zależy od precyzji sformułowania oraz udowodnienia stanu nietrzeźwości przez ubezpieczyciela, a nie jedynie na domniemaniach.
Podstawa: 195
Umowy ubezpieczenia autocasco są umowami dobrowolnymi, regulowanymi przepisami Kodeksu cywilnego oraz Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia (OWU). Zgodnie z Paragrafem 3 pkt 5 umowy AC, ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody powstałe wskutek prowadzenia pojazdu przez osobę znajdującą się pod wpływem alkoholu, definiując ten stan jako przekroczenie 0,2‰ alkoholu we krwi.
W kontekście ważności i skuteczności takich klauzul, orzecznictwo podkreśla, że ograniczenia praw ubezpieczonych muszą być sformułowane jasno, jednoznacznie i nie mogą być sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, ani rażąco naruszać interesów konsumentów. Ciężar udowodnienia, że ubezpieczony faktycznie prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, spoczywa na ubezpieczycielu.
Ubezpieczyciel nie może odmówić wypłaty odszkodowania, opierając się wyłącznie na domniemaniach czy przypuszczeniach. Musi przedstawić konkretne i niepodważalne dowody na to, że ubezpieczony naruszył warunki umowy dotyczące trzeźwości. W przypadku braku takich dowodów, klauzula wyłączająca odpowiedzialność może zostać uznana za nieskuteczną.
Jakie dowody mogą obalić zarzut nietrzeźwości kierowcy?
Brak badania alkomatem na miejscu zdarzenia, w połączeniu z notatką policyjną niepotwierdzającą nietrzeźwości, nagraniem CCTV oraz oświadczeniami świadków, stanowi mocne dowody na obalenie zarzutów ubezpieczyciela.
Podstawa: 195
Kluczową kwestią w sporze o nietrzeźwość jest zasada ciężaru dowodu, która stanowi, że to ubezpieczyciel, odmawiając wypłaty odszkodowania na podstawie wyłączenia odpowiedzialności, musi udowodnić, że okoliczności uzasadniające wyłączenie faktycznie zaistniały. Dowód ten musi być jednoznaczny i nie może opierać się na domniemaniach.
W sprawie A. K. brak badania alkomatem na miejscu zdarzenia jest istotnym argumentem na jego korzyść. Notatka policyjna, choć zawierała zapiski o "możliwości" prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu, ostatecznie nie potwierdziła stanu nietrzeźwości. Ubezpieczyciel opierał swoją decyzję na "braku możliwości wykluczenia", co jest niewystarczające do udowodnienia nietrzeźwości.
Dodatkowe dowody, takie jak nagranie CCTV z pobliskiej stacji benzynowej, przedstawiające zachowanie kierowcy, które nie wskazywało na upojenie, oraz oświadczenia dwóch świadków, mają wysoką wagę dowodową. W postępowaniu sądowym takie dowody mogą skutecznie obalić twierdzenia ubezpieczyciela, który musiałby przedstawić konkretne, a nie poszlakowe dowody na poparcie swojego zarzutu.
Czy roszczenie o odszkodowanie AC uległo już przedawnieniu?
Roszczenie o wypłatę odszkodowania z polisy AC w tej sprawie nie uległo jeszcze przedawnieniu, ponieważ termin trzech lat rozpoczyna się na nowo od daty otrzymania decyzji odmownej.
Podstawa: 195
Roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem trzech lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przypadku odszkodowania AC, roszczenie staje się wymagalne zazwyczaj po 30 dniach od daty zgłoszenia szkody.
Zgłoszenie szkody w dniu 16 września 2024 roku przerwało bieg przedawnienia. Następnie, ubezpieczyciel wydał decyzję odmowną 28 października 2024 roku, którą doręczono A. K. w dniu 30 października 2024 roku. Od tej daty bieg przedawnienia rozpoczął się na nowo.
Oznacza to, że roszczenie A. K. przedawni się dopiero w dniu 30 października 2027 roku. Zgłoszenie sprawy do kancelarii w styczniu 2025 roku daje wystarczająco dużo czasu na podjęcie wszelkich niezbędnych działań prawnych, zarówno przedsądowych, jak i sądowych.
Czy ubezpieczyciel może dowolnie zaniżać wycenę szkody?
Ubezpieczyciel nie może dowolnie zaniżać wyceny szkody; jego obowiązek to rzetelne ustalenie wysokości odszkodowania, odpowiadającego rzeczywistym kosztom naprawy, a poszkodowany ma prawo do przedstawienia własnego kosztorysu i powołania niezależnego rzeczoznawcy.
Podstawa: 195
Ubezpieczyciel zakwestionował kosztorys naprawy przedstawiony przez warsztat (17 850,00 zł) i przedstawił własną wycenę na 9 200,00 zł, co stanowi znaczną rozbieżność. Standardy postępowania likwidacyjnego nakładają na ubezpieczyciela obowiązek rzetelnego ustalenia wysokości szkody. Oznacza to, że wycena powinna opierać się na rzeczywistych, uzasadnionych kosztach naprawy pojazdu, zgodnie z technologią producenta i przy użyciu części o odpowiedniej jakości.
A. K. ma prawo do odszkodowania odpowiadającego rzeczywistym kosztom przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Kosztorys naprawy sporządzony przez warsztat stanowi mocną podstawę do dochodzenia odszkodowania w ustalonej tam kwocie. Klient może również zlecić własną, niezależną ekspertyzę rzeczoznawcy, która będzie kontrdowodem wobec wyceny ubezpieczyciela.
Ubezpieczyciele często stosują praktyki zaniżania odszkodowań, np. poprzez obniżanie stawek za roboczogodzinę, uwzględnianie amortyzacji części lub pomijanie niektórych czynności naprawczych. Takie praktyki są często kwestionowane przez sądy, które konsekwentnie orzekają, że ubezpieczony nie jest związany wyceną ubezpieczyciela, jeśli ta jest nierzetelna.
Jakie kroki podjąć po otrzymaniu odmownej decyzji ubezpieczyciela?
Po otrzymaniu odmownej decyzji należy złożyć formalne odwołanie do ubezpieczyciela, a w przypadku jego bezskuteczności, skierować wezwanie przedsądowe, a następnie pozew o zapłatę odszkodowania do sądu.
Podstawa: 195
Pierwszym krokiem po otrzymaniu odmownej decyzji ubezpieczyciela jest złożenie formalnego odwołania lub reklamacji. W piśmie tym należy szczegółowo odnieść się do wszystkich zarzutów ubezpieczyciela, przedstawiając własne dowody i argumenty, takie jak nagranie CCTV, oświadczenia świadków, notatka policyjna oraz szczegółowy kosztorys naprawy. Nawet jeśli termin 30 dni wskazany przez ubezpieczyciela na odwołanie minął, warto podjąć próbę złożenia reklamacji, gdyż ubezpieczyciele często rozpatrują takie wnioski.
W przypadku podtrzymania decyzji odmownej lub braku odpowiedzi ze strony ubezpieczyciela, kolejnym krokiem jest skierowanie formalnego wezwania do zapłaty. Jest to pismo przedsądowe, w którym wyznacza się ostateczny termin zapłaty należnej kwoty odszkodowania wraz z odsetkami, informując jednocześnie o zamiarze skierowania sprawy na drogę sądową w przypadku braku reakcji.
Jeżeli wezwanie do zapłaty również okaże się bezskuteczne, konieczne jest złożenie pozwu o zapłatę odszkodowania do sądu rejonowego. Pozew powinien zawierać dokładnie określone żądanie, wszystkie zgromadzone dowody oraz szczegółowe uzasadnienie. W wyjątkowych sytuacjach można również rozważyć złożenie wniosku o zabezpieczenie roszczenia, choć w sprawach o zapłatę jest to rzadziej stosowane.
Jak wyliczyć należne odszkodowanie i jakie koszty mogą pojawić się w procesie?
Należne odszkodowanie w tej sprawie wynosi 16 850,00 zł po odliczeniu franszyzy, a w procesie sądowym trzeba liczyć się z opłatą sądową, kosztami rzeczoznawców oraz kosztami zastępstwa procesowego.
Podstawa: 195
Roszczenie o odszkodowanie należy kalkulować na podstawie rzeczywistych kosztów naprawy pojazdu, które w przypadku A. K. zostały wycenione przez warsztat na 17 850,00 zł. Od tej kwoty należy odjąć franszyzę redukcyjną w wysokości 1 000,00 zł, co daje ostateczną kwotę do dochodzenia wynoszącą 16 850,00 zł. Do tej kwoty można doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wymagalności roszczenia.
W przypadku skierowania sprawy na drogę sądową, należy liczyć się z kilkoma rodzajami kosztów. Po pierwsze, opłata sądowa od pozwu wynosi 5% wartości przedmiotu sporu, czyli dla 16 850,00 zł będzie to 842,50 zł. Po drugie, mogą pojawić się koszty rzeczoznawców – zarówno własnej ekspertyzy przedsądowej (od kilkuset do kilku tysięcy złotych), jak i wynagrodzenia biegłego sądowego powołanego przez sąd (od kilku do kilkunastu tysięcy złotych), które w razie wygranej są zwracane przez stronę przegrywającą.
Kolejnym kosztem są koszty zastępstwa procesowego, czyli wynagrodzenie adwokata lub radcy prawnego, które jest ustalane na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości lub umowy z klientem. W przypadku wartości przedmiotu sporu 16 850,00 zł, minimalne koszty zastępstwa procesowego w jednej instancji wynoszą od 1 500 zł do 3 600 zł.
Jakie są kluczowe rozbieżności w sporze z ubezpieczycielem?
Kluczowe rozbieżności dotyczą interpretacji klauzuli wyłączającej odpowiedzialność za nietrzeźwość, oceny wagi dowodowej braku badania alkomatem i dowodów klienta, a także zasadności zaniżenia wyceny szkody przez ubezpieczyciela.
Podstawa: 195
Głównym punktem spornym jest wykładnia Paragrafu 3 pkt 5 umowy AC, który wyłącza odpowiedzialność ubezpieczyciela za szkody powstałe w wyniku prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu. Kwestią do rozstrzygnięcia jest, czy ta klauzula jest sformułowana jednoznacznie i czy nie przerzuca w sposób niedopuszczalny ciężaru dowodu na ubezpieczonego, opierając się na "braku możliwości wykluczenia" zamiast na pozytywnym i obiektywnym dowodzie nietrzeźwości.
Kolejną rozbieżnością jest znaczenie braku badania alkomatem na miejscu zdarzenia oraz niepotwierdzenie stanu nietrzeźwości w notatce policyjnej. Ubezpieczyciel opiera swoją odmowę na domniemaniach, podczas gdy klient dysponuje konkretnymi dowodami, takimi jak nagranie CCTV i oświadczenia świadków, które mogą jednoznacznie świadczyć o jego trzeźwości. Sąd będzie musiał ocenić wagę tych dowodów w kontekście braku obiektywnego badania trzeźwości.
Trzecią istotną kwestią jest znaczna rozbieżność między kosztorysem naprawy przedstawionym przez warsztat a wyceną ubezpieczyciela. Klient będzie musiał udowodnić rzeczywistą wysokość szkody, prawdopodobnie poprzez własną ekspertyzę rzeczoznawcy, i podważyć zaniżoną wycenę ubezpieczyciela, który będzie musiał uzasadnić swoje stanowisko.
Najczęstsze pytania
Czy ubezpieczyciel zawsze musi udowodnić nietrzeźwość, aby odmówić wypłaty AC?
Tak, zgodnie z zasadą ciężaru dowodu, to ubezpieczyciel, powołując się na okoliczność wyłączającą jego odpowiedzialność, musi przedstawić jednoznaczne i obiektywne dowody na to, że kierowca był nietrzeźwy, a nie opierać się na domniemaniach czy przypuszczeniach.
Co jeśli mój kosztorys naprawy różni się od wyceny ubezpieczyciela?
Masz prawo do odszkodowania pokrywającego rzeczywiste i celowe koszty naprawy. Jeśli wycena ubezpieczyciela jest zaniżona, możesz przedstawić własny kosztorys warsztatu, a także zlecić niezależną ekspertyzę rzeczoznawcy, która posłuży jako dowód w dalszym sporze lub postępowaniu sądowym.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 195 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 17 KB
- Sprawa 195 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 27 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Paragraf 3 pkt 5 umowy AC
- Paragraf 4 pkt 2 umowy AC
- Paragraf 6 pkt 1 umowy AC
- Paragraf 7 pkt 3 umowy AC
- Art. 805 Kodeksu cywilnego
- Art. 819 § 1 Kodeksu cywilnego
- Art. 819 § 3 Kodeksu cywilnego
- Art. 353[1] Kodeksu cywilnego
- Art. 6 Kodeksu cywilnego
- Art. 481 Kodeksu cywilnego
- Art. 187 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 187 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 736 Kodeksu postępowania cywilnego
Brzmienie: Art. 805 Kodeks cywilny
§ 1. Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. § 2. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie: 1) przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku; 2) przy ubezpieczeniu osobowym – umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej. § 3. Do renty z umowy ubezpieczenia nie stosuje się przepisów kodeksu niniejszego o rencie. § 4. Przepisy art. 3851–3853 stosuje się odpowiednio, jeżeli ubezpieczającym jest osoba fizyczna zawierająca umowę związaną bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
Brzmienie: Art. 819 Kodeks cywilny
§ 1. Roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. § 2. (uchylony) § 3. W wypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela o odszkodowanie lub zadośćuczynienie przedawnia się z upływem terminu przewidzianego dla tego roszczenia w przepisach o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym lub wynikłą z niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania. § 4. Bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia.
Brzmienie: Art. 353 Kodeks cywilny
§ 1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. § 2. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.
Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.