Umowy konsumenckie i podróże
Odwołany lot z powodu awarii technicznej – co dalej z prawami pasażera?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Odwołanie lotu może być źródłem wielu frustracji i nieprzewidzianych kosztów. W przypadku Pasażerki M. N. i jej dziecka, awaria techniczna samolotu przewoźnika lotniczego doprowadziła do odwołania podróży i konieczności samodzielnego pokrycia wydatków na posiłki, nocleg i nowy bilet. Czy w takiej sytuacji pasażer ma prawo do odszkodowania i zwrotu poniesionych kosztów? Poznaj zasady dochodzenia swoich praw.
- Jakie prawa przysługują pasażerom w przypadku opóźnienia lotu?
- Czy mogę dochodzić odszkodowania za utracony urlop z powodu odwołanego lotu?
- Jak udowodnić wysokość szkody przy odwołanym locie?
Szybka odpowiedź
Tak, pasażerowie mają prawo do odszkodowania i zwrotu uzasadnionych kosztów poniesionych w związku z odwołanym lotem z powodu awarii technicznej, zgodnie z Rozporządzeniem (WE) nr 261/2004 oraz przepisami Kodeksu cywilnego, nawet jeśli przewoźnik powołuje się na „nadzwyczajne okoliczności” lub wewnętrzne regulaminy.
- Pasażer ma prawo do odszkodowania z Rozporządzenia 261/2004 za odwołany lot, chyba że przewoźnik udowodni wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności.
- Zwykła awaria techniczna samolotu zazwyczaj nie jest uznawana za okoliczność nadzwyczajną.
- Przewoźnik ma obowiązek zapewnić pasażerom świadczenia opieki (posiłki, nocleg, transport) w przypadku odwołania lotu lub długiego opóźnienia.
- Postanowienia regulaminu przewoźnika ograniczające te prawa mogą być uznane za klauzule niedozwolone.
- Pasażer może dochodzić zwrotu poniesionych kosztów zastępczych oraz różnicy w cenie nowego biletu.
Jak wyglądała sprawa?
Pasażerka M. N. wraz z synem F. N. doświadczyli odwołania lotu z Warszawy do Barcelony z powodu awarii technicznej, co zmusiło ich do pokrycia kosztów posiłków, noclegu, transportu i zakupu nowego biletu u innego przewoźnika.
M. N. i jej 10-letni syn F. N. mieli lecieć z Warszawy do Barcelony 15 marca 2026 roku. Po stawieniu się do odprawy, lot został początkowo opóźniony z powodu „awarii technicznej w samolocie”, a następnie całkowicie odwołany. Przewoźnik lotniczy poinformował o „nierozwiązanym problemie technicznym”.
Pomimo 6-8 godzin oczekiwania na lotnisku, przewoźnik nie zapewnił pasażerom posiłków ani noclegu. Pasażerka M. N. samodzielnie zakupiła posiłki za 112 zł, nocleg w hotelu lotniskowym za 480 zł oraz transport taksówką za 96 zł. Odmówiła przyjęcia zwrotu ceny biletu oferowanego przez przewoźnika i zakupiła nowy bilet u konkurencyjnego przewoźnika za 1290 zł, ponosząc dodatkowe 300 zł różnicy.
Pasażerka wysłała reklamację, żądając zwrotu poniesionych kosztów oraz odszkodowania w wysokości 250 EUR z tytułu odwołania lotu. Przewoźnik odmówił uznania roszczeń, argumentując „nagłą awarią techniczną o charakterze nadzwyczajnym” i powołując się na regulamin, który uzależniał świadczenia od decyzji personelu naziemnego.
Czy przysługują świadczenia opieki w przypadku odwołania lotu?
Tak, pasażerom przysługuje prawo do bezpłatnych posiłków, napojów, zakwaterowania w hotelu i transportu w przypadku odwołania lotu, a przewoźnik jest zobowiązany do zwrotu uzasadnionych kosztów, jeśli ich nie zapewnił.
Zgodnie z Rozporządzeniem (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, przewoźnik lotniczy ma obowiązek zapewnić pasażerom odpowiednią pomoc w przypadku odwołania lotu. Obejmuje to posiłki i napoje proporcjonalne do czasu oczekiwania, zakwaterowanie w hotelu, jeśli wymagany jest nocleg, oraz transport między lotniskiem a miejscem zakwaterowania.
W sprawie Pasażerki M. N., przewoźnik nie wywiązał się z tego obowiązku, mimo wielogodzinnego oczekiwania na lotnisku. W takiej sytuacji pasażer ma prawo do samodzielnego zorganizowania tych świadczeń i żądania zwrotu poniesionych, udokumentowanych i uzasadnionych kosztów.
Postanowienia regulaminu przewoźnika, które uzależniają zapewnienie tych świadczeń od „decyzji personelu naziemnego”, są sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami unijnymi i mogą być uznane za klauzule niedozwolone, a tym samym niewiążące dla konsumenta.
Czy awaria techniczna to "nadzwyczajna okoliczność" zwalniająca przewoźnika z odpowiedzialności?
Zazwyczaj nie, ponieważ standardowe awarie techniczne samolotów są uznawane za nieodłączny element działalności przewoźnika i nie zwalniają go z obowiązku wypłaty odszkodowania.
Przewoźnik lotniczy może zwolnić się z obowiązku wypłaty odszkodowania, jeśli odwołanie lotu było spowodowane „nadzwyczajnymi okolicznościami”, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Przewoźnik powołał się na „nagłą awarię układu hydraulicznego” jako taką okoliczność.
Jednakże, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej konsekwentnie interpretuje pojęcie „nadzwyczajnych okoliczności” bardzo rygorystycznie. Większość awarii technicznych, w tym usterki wykryte podczas rutynowej kontroli lub wynikające z braku konserwacji, nie jest uznawana za okoliczności nadzwyczajne.
Awaria techniczna musi mieć charakter rzeczywiście wyjątkowy, np. wynikać z ukrytej wady fabrycznej, sabotażu, lub innych zdarzeń zewnętrznych, które są poza normalnym ryzykiem działalności lotniczej, aby mogła zwolnić przewoźnika z odpowiedzialności. Ciężar dowodu spoczywa na przewoźniku.
Jakie roszczenia można zgłosić i jaka jest ich wysokość?
Pasażerka może dochodzić zwrotu kosztów opieki (posiłki, nocleg, transport), różnicy w cenie nowego biletu oraz odszkodowania z Rozporządzenia 261/2004.
Pasażerka M. N. zgłasza roszczenia obejmujące: zwrot kosztów posiłków (112 zł), noclegu (480 zł) i transportu (96 zł), co daje łącznie 688 zł. Są to uzasadnione wydatki poniesione wskutek braku pomocy ze strony przewoźnika.
Dodatkowo, M. N. domaga się zwrotu różnicy w cenie nowego biletu, którą poniosła, decydując się na zakup biletu u innego przewoźnika. Wyniosło to 300 zł (1290 zł za nowy bilet minus 990 zł za pierwotny).
Przysługuje jej także odszkodowanie z Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w wysokości 250 EUR za odwołanie lotu na trasie krótszej niż 1 500 km, co według jej przeliczenia wynosi 1125 zł. Łączna kwota roszczeń wynikająca z tych pozycji to 2113 zł. Należy wyjaśnić z klientką rozbieżność wobec pierwotnie żądanych 3003 zł.
- Zwrot kosztów posiłków: 112,00 zł
- Zwrot kosztów noclegu: 480,00 zł
- Zwrot kosztów transportu: 96,00 zł
- Zwrot różnicy w cenie biletu: 300,00 zł
- Odszkodowanie z Rozporządzenia 261/2004 (250 EUR): 1125,00 zł
Czy postanowienia regulaminu przewoźnika są wiążące dla konsumenta?
Postanowienia regulaminu, które ograniczają prawa konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, mogą być uznane za klauzule niedozwolone i nie są wiążące.
Regulamin przewoźnika zawiera klauzule, które uzależniają zapewnienie posiłków i noclegu od „decyzji personelu naziemnego” oraz definiują „siłę wyższą” w szeroki sposób. Takie postanowienia są sprzeczne z bezwzględnymi obowiązkami przewoźnika wynikającymi z Rozporządzenia 261/2004.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 385), postanowienia umów z konsumentami, które nie zostały indywidualnie uzgodnione i kształtują ich prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy, są klauzulami niedozwolonymi (abuzywnymi) i nie wiążą konsumenta.
Dlatego też, argumentacja przewoźnika oparta na jego wewnętrznym regulaminie w celu uniknięcia odpowiedzialności za świadczenia opieki jest nieskuteczna, a M. N. nie jest związana tymi niekorzystnymi postanowieniami.
Jakie są terminy przedawnienia i niezbędne dowody?
Roszczenia Pasażerki M. N. nie są przedawnione, a kluczowe dowody to dokumentacja poniesionych kosztów i korespondencja z przewoźnikiem, przy czym to na przewoźniku spoczywa ciężar dowodu „nadzwyczajnych okoliczności”.
W przypadku roszczeń z Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 oraz wynikających z umowy przewozu, zastosowanie mają ogólne terminy przedawnienia przewidziane w Kodeksie cywilnym. Z uwagi na datę zdarzenia (15.03.2026 r.) i obecny czas, roszczenia Pasażerki M. N. nie są jeszcze przedawnione.
Pasażerka powinna zgromadzić wszelkie posiadane dowody, takie jak potwierdzenie rezerwacji, bilet lotniczy, paragony i faktury za posiłki, nocleg i transport, potwierdzenie zakupu nowego biletu oraz całą korespondencję z przewoźnikiem.
W kwestii „nadzwyczajnych okoliczności”, ciężar dowodu spoczywa na przewoźniku. Będzie on musiał przedstawić raporty techniczne, ekspertyzy i dokumentację serwisową, aby wykazać, że awaria była rzeczywiście nadzwyczajna i nie można było jej zapobiec. Pasażerka może kwestionować te dowody, żądając wglądu w pełną dokumentację techniczną.
Jaka jest rekomendowana strategia działania i możliwe ryzyka?
Zalecana strategia to podjęcie próby negocjacji za pośrednictwem wezwania przedsądowego, a w przypadku braku ugody – złożenie pozwu sądowego, z wysokimi szansami na pozytywne rozstrzygnięcie.
Mocne strony sprawy Pasażerki M. N. obejmują silne podstawy prawne w Rozporządzeniu 261/2004 i Kodeksie cywilnym, ugruntowane orzecznictwo TSUE korzystne dla pasażerów w sprawach awarii technicznych, oraz dobrze udokumentowane koszty. Status konsumenta zapewnia również wzmocnioną ochronę prawną.
Ryzyka to potencjalne długotrwałe postępowanie sądowe oraz konieczność wyjaśnienia rozbieżności w zgłoszonej kwocie roszczenia (2113 zł vs 3003 zł). Przewoźnik będzie kontrargumentował „nadzwyczajnym charakterem awarii” i postanowieniami regulaminu, a także może kwestionować wysokość poniesionych kosztów.
Rekomendowana strategia to wysłanie szczegółowego wezwania przedsądowego, jasno wskazującego podstawy prawne i wyliczającego roszczenia (najlepiej w wysokości 2113 zł). Jeśli przewoźnik nie odpowie lub odmówi, należy złożyć pozew cywilny, rozważając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz zabezpieczenie roszczenia.
Najczęstsze pytania
Co to jest Rozporządzenie 261/2004?
Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 to akt prawny Unii Europejskiej, który ustanawia wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów linii lotniczych w przypadku odmowy przyjęcia na pokład, odwołania lotu lub jego dużego opóźnienia.
Czy przewoźnik zawsze musi zwrócić koszty posiłków i noclegu przy odwołaniu lotu?
Tak, przewoźnik ma bezwzględny obowiązek zapewnienia bezpłatnych posiłków, napojów oraz zakwaterowania (wraz z transportem) w przypadku odwołania lotu, a jeśli tego nie zrobi, musi zwrócić pasażerowi uzasadnione i udokumentowane koszty.
Ile wynosi odszkodowanie za odwołany lot na krótkiej trasie?
Za odwołany lot na trasie do 1500 km pasażerom przysługuje odszkodowanie w wysokości 250 EUR, chyba że przewoźnik udowodni, że odwołanie było spowodowane nadzwyczajnymi okolicznościami, których nie dało się uniknąć.
Co oznaczają "nadzwyczajne okoliczności" w prawie lotniczym?
"Nadzwyczajne okoliczności" to zdarzenia, których nie można było uniknąć mimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków, takie jak bardzo złe warunki pogodowe, aktywność wulkaniczna, strajki kontrolerów ruchu lotniczego lub sabotaż. Zwykłe awarie techniczne zazwyczaj nie są uznawane za nadzwyczajne.
Czy regulamin linii lotniczych może ograniczać moje prawa?
Postanowienia regulaminu przewoźnika, które są sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, takimi jak Rozporządzenie 261/2004, i rażąco naruszają interesy konsumenta, mogą zostać uznane za klauzule niedozwolone i nie są wiążące.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 218 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 19 KB
- Sprawa 218 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 26 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Rozporządzenie (WE) nr 261/2004
- Art. 5 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004
- Art. 6 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004
- Art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004
- Art. 8 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004
- Art. 9 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004
- Art. 471 Kodeksu cywilnego
- Art. 666 Kodeksu cywilnego
- Art. 385 Kodeksu cywilnego
- Art. 730 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730[1] § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 730[1] § 2 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 736 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 126 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 127 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
- Art. 485 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego
Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Brzmienie: Art. 666 Kodeks cywilny
§ 1. Najemca powinien przez czas trwania najmu używać rzeczy najętej w sposób w umowie określony, a gdy umowa nie określa sposobu używania – w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu rzeczy. § 2. Jeżeli w czasie trwania najmu okaże się potrzeba napraw, które obciążają wynajmującego, najemca powinien zawiadomić go o tym niezwłocznie.
Brzmienie: Art. 385 Kodeks cywilny
§ 1. W razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową. § 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Zasady wyrażonej w zdaniu poprzedzającym nie stosuje się w postępowaniu w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.
Brzmienie: Art. 126 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane; 2) imiona i nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 3) oznaczenie rodzaju pisma; 4) osnowę wniosku lub oświadczenia; 5) w przypadku gdy jest to konieczne do rozstrzygnięcia co do wniosku lub oświadczenia – wskazanie faktów, na których strona opiera swój wniosek lub oświadczenie, oraz wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów; 6) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 7) wymienienie załączników. § 11. Do pisma procesowego dołącza się załączniki wymienione w tym piśmie. § 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz: 1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron albo, w przypadku gdy strona jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – adres do doręczeń wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 11) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy przedstawicieli ustawowych i pełnomocników stron; 2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub 3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania. § 21. Dalsze pisma procesowe, poza elementami określonymi w § 1, powinny zawierać sygnaturę akt. § 3. Do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo albo jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jeżeli pełnomocnik wnosi pismo procesowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego, pełnomocnictwo udzielone w postaci elektronicznej albo jego elektronicznie uwierzytelniony odpis wnosi się wraz z tym pismem. W piśmie tym podaje się numer wpisu pełnomocnika na właściwą listę, w przypadku gdy pismo to jest wnoszone przez pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym. § 31. Przepisu § 3 nie stosuje się do pism wnoszonych w elektronicznym postępowaniu upominawczym. § 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. § 5. Pismo procesowe wniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a w przypadku prokuratora – także zaawansowanym podpisem elektronicznym wydawanym przez właściwe jednostki organizacyjne prokuratury. § 6. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, tryb zakładania i udostępniania konta w systemie teleinformatycznym, za pomocą którego można wnosić pisma procesowe, z uwzględnieniem sprawności postępowania, ochrony praw stron postępowania oraz możliwości składania jednorazowo wielu pism.
Brzmienie: Art. 127 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W piśmie procesowym mającym na celu przygotowanie sprawy do rozstrzygnięcia (pismo przygotowawcze) strona powinna zwięźle podać stan sprawy, wyszczególnić, które fakty przyznaje, a którym zaprzecza, oraz wypowiedzieć się co do twierdzeń i dowodów zgłoszonych przez stronę przeciwną. § 2. W piśmie przygotowawczym strona może także wskazać podstawy prawne swoich żądań lub wniosków.
Brzmienie: Art. 485 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, jeżeli fakty uzasadniające dochodzone roszczenie są udowodnione dołączonym do pozwu: 1) dokumentem urzędowym; 2) zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem; 3) wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu; 4) (uchylony) § 2. Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla lub czeku należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W przypadku przejścia na powoda praw z weksla lub czeku, do wydania nakazu niezbędne jest również przedstawienie dokumentów uzasadniających roszczenie, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla lub czeku. Jeżeli dłużnikiem jest konsument, niezbędne jest przedstawienie wraz z pozwem umowy, z której wynika roszczenie zabezpieczone wekslem, wraz z deklaracją wekslową i załącznikami. W treści pozwu skierowanego przeciwko osobie fizycznej zamieszcza się oświadczenie o tym, czy roszczenie dochodzone pozwem powstało w związku z umową zawartą z konsumentem. § 2[1] Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu pełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 118 i 1649), odsetek w transakcjach handlowych określonych w tej ustawie lub rekompensaty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów, o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy § 3. (uchylony) § 4. Jeżeli nie dołączono oryginału weksla lub czeku lub w treści pozwu nie zamieszczono oświadczenia, o którym mowa w § 2 zdanie czwarte, przewodniczący wzywa powoda do ich złożenia pod rygorem zwrotu pozwu na podstawie art. 130. § 5. Sąd może skazać na grzywnę powoda, jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który w złej wierze lub wskutek niezachowania należytej staranności złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w § 2 zdanie czwarte, że roszczenie dochodzone pozwem nie powstało w związku z umową zawartą z konsumentem.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.