Wyjście z umowy lub relacji

Skuteczne wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego z powodu zaległości czynszowych

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Procedura rozwiązania stosunku najmu lokalu mieszkalnego z powodu zadłużenia podlega szczególnej ochronie prawnej. Aby skutecznie i zgodnie z prawem zakończyć umowę najmu lokalu mieszkalnego, wynajmujący musi bezwzględnie przestrzegać rygorów ustawy o ochronie praw lokatorów, w tym procedury uprzedniego pisemnego wezwania do zapłaty pod rygorem wypowiedzenia. Poniższe opracowanie przedstawia kompleksowy przewodnik po warunkach skutecznego wypowiedzenia, wyliczeniu odszkodowania za bezumowne korzystanie oraz zasadach dochodzenia eksmisji przed sądem.

Szybka odpowiedź

Wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego z powodu zaległości czynszowych wymaga zachowania procedury ustawowej. Wynajmujący musi uprzednio wyznaczyć najemcy na piśmie dodatkowy miesięczny termin do zapłaty. Po bezskutecznym upływie terminu przysługuje prawo wypowiedzenia najmu ze skutkiem na koniec miesiąca. ARTYKUŁ

  • Wypowiedzenie wymaga zaległości z zapłatą czynszu lub opłat za co najmniej trzy pełne okresy płatności (art. 11 ust. 2 pkt 2 UOPL).
  • Wynajmujący ma obowiązek uprzedzić lokatora na piśmie i wyznaczyć dodatkowy miesięczny termin do spłaty zaległych i bieżących należności.
  • Wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego musi pod rygorem nieważności nastąpić na piśmie z podaniem przyczyny (art. 11 ust. 1 UOPL).
  • Po wygaśnięciu umowy lokator zajmujący lokal bez tytułu prawnego płaci odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu (art. 18 UOPL).
  • W przypadku braku dobrowolnego opróżnienia lokalu wynajmującemu przysługuje pozew o eksmisję i zapłatę czynszu do sądu (art. 222 § 1 KC).

Jak wyglądała sprawa?

Sprawa dotyczyła sporu między wynajmującym a najemczynią lokalu mieszkalnego w Warszawie, wynikającego z zaległości czynszowych i prób wynajmującego do rozwiązania umowy najmu.

Wynajmujący, M. N., zawarł w lipcu 2023 roku umowę najmu lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony z najemczynią, A. K.. Czynsz miesięczny, wraz z zaliczkami na media, wynosił łącznie 2 900,00 zł i był płatny do 5. dnia każdego miesiąca. W dniu zawarcia umowy najemczynia wpłaciła kaucję w wysokości 5 800,00 zł.

A. K. zalegała z opłatami za październik i grudzień 2024 roku. W odpowiedzi na to, M. N. wysłał w listopadzie i grudniu 2024 roku wezwania do zapłaty, a następnie w styczniu 2025 roku pisemne wypowiedzenie umowy najmu, które przewidywało 30-dniowy termin rozwiązania. Mimo to, najemczynia pozostała w lokalu, kwestionując skuteczność wypowiedzenia z uwagi na utratę pracy, rzekome zaniedbania wynajmującego (nieszczelność okna) oraz nieprawidłowości formalne.

Celem wynajmującego jest skuteczne zakończenie stosunku najmu, eksmisja A. K. oraz odzyskanie zaległych należności wraz z odsetkami i kosztami. Wynajmujący rozważa podjęcie kroków prawnych, takich jak pozew o zapłatę zaległego czynszu i eksmisję.

Czy wypowiedzenie umowy najmu było skuteczne?

Pierwsze wypowiedzenie umowy najmu, wysłane przez wynajmującego, jest nieskuteczne z uwagi na niespełnienie wymogów ustawy o ochronie praw lokatorów.

Umowa najmu przewidywała możliwość wypowiedzenia z 30-dniowym terminem w przypadku zaległości za dwa pełne okresy płatności. Na dzień wysłania wypowiedzenia, najemczynia zalegała z czynszem i zaliczkami za październik i grudzień 2024 roku, co stanowiło dwa pełne okresy, spełniając tym samym warunki umowne.

Jednakże, zgodnie z bezwzględnie obowiązującym art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeśli lokator zalega z zapłatą co najmniej za trzy pełne miesiące najmu. Dodatkowo, wymagane jest uprzedzenie na piśmie o zamiarze wypowiedzenia oraz wyznaczenie dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty. W tej sprawie, na moment wypowiedzenia, zaległości wynosiły tylko dwa pełne miesiące, a wcześniejsze wezwania nie spełniały rygoru uprzedzenia o zamiarze wypowiedzenia z miesięcznym terminem.

W konsekwencji, wypowiedzenie z 10 stycznia 2025 roku jest nieskuteczne. Stanowi to poważne ryzyko procesowe dla wynajmującego, gdyż najemczynia może skutecznie podnosić zarzut jego bezskuteczności, co utrudnia dochodzenie eksmisji.

Czy wynajmujący może potrącić kaucję z zaległości?

Wynajmujący ma prawo potrącić zaległości z kaucji, ale zgodnie z przepisami, powinno to nastąpić w dniu opróżnienia lokalu przez najemcę.

Zgodnie z postanowieniami umowy najmu, wynajmujący jest uprawniony do potrącenia należności z wpłaconej kaucji po uprzednim wezwaniu najemcy do zapłaty. Potrącenie wierzytelności jest czynnością jednostronną i co do zasady nie wymaga zgody dłużnika, jeśli spełnione są warunki określone w Kodeksie cywilnym (wzajemność, jednorodność, wymagalność i zaskarżalność wierzytelności).

Ważne jest jednak, że ustawa o ochronie praw lokatorów stanowi, iż kaucja służy zabezpieczeniu należności z tytułu najmu lokalu przysługujących wynajmującemu w dniu opróżnienia lokalu. Oznacza to, że wynajmujący powinien dokonać potrącenia z kaucji dopiero po faktycznym opuszczeniu lokalu przez najemczynię i ostatecznym rozliczeniu wszelkich należności. Próba potrącenia kaucji w trakcie trwania stosunku najmu lub przed opróżnieniem lokalu może zostać zakwestionowana.

Oferta ugody z klauzulą 'bez wpływu na skuteczność wypowiedzenia' nie ma wpływu na możliwość potrącenia kaucji, będąc odrębną czynnością prawną.

Jakie roszczenia przysługują wynajmującemu i kiedy się przedawniają?

Wynajmującemu przysługują roszczenia o zapłatę zaległego czynszu, zaliczek na media, odsetek ustawowych za opóźnienie oraz odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu, które co do zasady przedawniają się z upływem trzech lat.

Roszczenia wynajmującego o zapłatę czynszu i innych świadczeń okresowych, takich jak zaliczki na media, przedawniają się z upływem trzech lat od dnia wymagalności każdej miesięcznej płatności. Obecne zaległości z października i grudnia 2024 roku oraz z kolejnych miesięcy 2025 roku nie są jeszcze przedawnione.

Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się od dnia następującego po terminie wymagalności każdej niezapłaconej kwoty czynszu i zaliczek. W pozwie należy precyzyjnie wskazać kwoty odsetek skapitalizowanych do dnia wniesienia pozwu oraz żądać dalszych odsetek bieżących do dnia zapłaty.

Po skutecznym zakończeniu umowy najmu i w przypadku, gdy najemczynia nadal zajmuje lokal, wynajmującemu przysługuje również roszczenie o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu. Wysokość tego odszkodowania powinna odpowiadać rynkowemu czynszowi najmu. Kluczowe jest także roszczenie o eksmisję w celu odzyskania posiadania lokalu.

Jakie dowody są kluczowe w sprawie o eksmisję i zapłatę?

W postępowaniu sądowym kluczowe są dowody na istnienie umowy najmu, fakt zaległości w płatnościach, wysyłanie wezwań i wypowiedzeń, a także stan lokalu.

Niezbędne dokumenty obejmują umowę najmu, która stanowi podstawowy dowód na istnienie stosunku prawnego, jego warunki, wysokość czynszu i terminy płatności. Potwierdzenie wpłaty kaucji jest dowodem na jej istnienie i wysokość.

Szczególne znaczenie mają wezwania do zapłaty i wszelkie pisma dotyczące wypowiedzenia umowy najmu, wraz z potwierdzeniami ich doręczeń. Zwrotne potwierdzenia odbioru listów poleconych lub potwierdzenia śledzenia przesyłek są kluczowe do udowodnienia, że najemczynia otrzymała korespondencję. Wyciągi bankowe wynajmującego są niezbędne do precyzyjnego udowodnienia kwot i dat zaległości.

W celu odparcia zarzutów najemczyni dotyczących stanu lokalu (np. nieszczelność okna), przydatne mogą być dowody w postaci ekspertyzy budowlanej lub zeznań świadków. Protokół stanu lokalu, sporządzony po upływie terminu wypowiedzenia, dokumentuje stan techniczny lokalu oraz fakt jego dalszego zajmowania.

Ile wynoszą zaległości najemcy i co z odsetkami?

Na dzień 1 marca 2025 roku łączne zaległości kapitałowe najemczyni wynosiły 14 500,00 zł, do których należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie i ewentualne koszty dodatkowe.

Przy założeniu, że planowane kroki prawne miały nastąpić 1 marca 2025 roku, a najemczyni nie uregulowała należności za styczeń, luty i marzec 2025 roku, łączne zaległości kapitałowe wynoszą: 2 900,00 zł za październik 2024, 2 900,00 zł za grudzień 2024, 2 900,00 zł za styczeń 2025, 2 900,00 zł za luty 2025 i 2 900,00 zł za marzec 2025, co daje sumę 14 500,00 zł.

Od każdej z tych kwot należy naliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie, liczone od dnia następującego po terminie wymagalności (czyli od 6. dnia każdego miesiąca, którego dotyczy zaległość) do dnia faktycznej zapłaty. Do roszczenia należy doliczyć również udokumentowane koszty wysyłki wezwań do zapłaty.

Kaucja w wysokości 5 800,00 zł, wpłacona przez najemczynię, może zostać potrącona z całości zadłużenia, ale dopiero po skutecznym zakończeniu najmu i opróżnieniu lokalu. W pozwie należy wskazać fakt jej wpłacenia i możliwość jej rozliczenia.

Jakie są ryzyka prawne i jak wygląda strategia procesowa?

Głównym ryzykiem jest nieskuteczność pierwotnego wypowiedzenia, co wymaga podjęcia nowych, prawidłowych działań prawnych, a optymalną strategią jest pozew o zapłatę i eksmisję w postępowaniu zwykłym.

Największym ryzykiem jest nieskuteczność dotychczasowego wypowiedzenia umowy najmu z powodu niezgodności z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Najemczynia może również podnosić zarzuty dotyczące nieusunięcia usterki (nieszczelność okna), co mogłoby skutkować żądaniem obniżenia czynszu. Trudności finansowe najemczyni mogą utrudnić skuteczną egzekucję należności, a także mogą pojawić się zarzuty dotyczące formy doręczeń pism.

Rekomendowaną strategią jest natychmiastowe wysłanie nowego wezwania do zapłaty, które będzie spełniać rygory ustawy o ochronie praw lokatorów, tj. zawierać uprzedzenie o zamiarze wypowiedzenia stosunku najmu oraz wyznaczenie dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty, przy jednoczesnym upewnieniu się, że zaległości wynoszą co najmniej trzy pełne miesiące najmu. Dopiero po bezskutecznym upływie tego terminu należy wysłać nowe, prawidłowe wypowiedzenie umowy najmu.

Po skutecznym wypowiedzeniu, w przypadku braku dobrowolnego opuszczenia lokalu, należy wnieść pozew o zapłatę i eksmisję w postępowaniu zwykłym (unikając postępowania upominawczego, które jest łatwe do zaskarżenia przez dłużnika). W pozwie należy zawnioskować o zabezpieczenie roszczenia o wydanie lokalu, poprzez nakazanie najemczyni uiszczania wynagrodzenia za korzystanie z lokalu na czas trwania postępowania.

Jakie kroki powinien podjąć wynajmujący?

Wynajmujący powinien podjąć szereg sformalizowanych kroków, począwszy od prawidłowego wezwania do zapłaty, poprzez skuteczne wypowiedzenie umowy, aż po wniesienie pozwu o eksmisję i zapłatę, a także zabezpieczyć całą niezbędną dokumentację.

Pierwszym krokiem jest dokładna analiza statusu zaległości, aby upewnić się, że na dzień wysłania nowego wezwania do zapłaty najemczynia zalega za co najmniej trzy pełne miesiące najmu. Następnie należy sporządzić i wysłać wezwanie do zapłaty, które będzie jednocześnie uprzedzeniem o zamiarze wypowiedzenia umowy najmu, wyznaczając miesięczny termin na uregulowanie należności. Pismo to musi być wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Po bezskutecznym upływie miesięcznego terminu z wezwania i przy utrzymujących się zaległościach za co najmniej trzy miesiące, należy sporządzić i wysłać nowe, formalnie poprawne wypowiedzenie umowy najmu, również listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Równocześnie należy gromadzić wszystkie potwierdzenia doręczeń, wyciągi bankowe potwierdzające brak wpłat oraz dokumentację stanu lokalu.

Jeśli po skutecznym wypowiedzeniu najemczynia nie opuści lokalu dobrowolnie, wynajmujący powinien przygotować i złożyć do sądu pozew o zapłatę zaległych czynszów, opłat za media, odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu oraz eksmisję. W pozwie warto zawrzeć wniosek o zabezpieczenie roszczenia o wydanie lokalu. Rozliczenie kaucji powinno nastąpić dopiero po faktycznym opróżnieniu lokalu przez najemczynię.

Najczęstsze pytania

Jak wypowiedzieć umowę najmu lokalu zgodnie z prawem?

Należy najpierw wysłać pisemne wezwanie do zapłaty z dodatkowym miesięcznym terminem, a po jego upływie złożyć pisemne wypowiedzenie z podaniem przyczyny.

Ile wynosi zaległość czynszowa uprawniająca do wypowiedzenia umowy najmu mieszkania?

Zaległość w zapłacie czynszu lub innych opłat za używanie lokalu musi wynosić co najmniej trzy pełne okresy płatności.

Czym skutkuje nieskuteczne wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego?

Nieskuteczne wypowiedzenie nie wywołuje skutków prawnych, umowa najmu trwa nadal, a lokator zachowuje prawo do zajmowania lokalu.

Ile wynosi odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu po wypowiedzeniu umowy?

Odszkodowanie odpowiada kwocie czynszu i opłat, jakie wynajmujący uzyskałby z rynkowego najmu lokalu w danym okresie.

Kiedy wynajmujący może wnieść pozew o eksmisję i zapłatę czynszu?

Pozew o eksmisję i zapłatę można złożyć do sądu po bezskutecznym upływie terminu wypowiedzenia, gdy lokator odmawia wydania lokalu.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

  • Kodeks cywilny (art. 471, 481 § 1, 492–494, 498 § 1, 659–692, 664, 118, 222 § 1)
  • Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (art. 6 ust. 1, art. 11 ust. 2 pkt 2)
  • Kodeks postępowania cywilnego (art. 23, 245, 487 i n., 505, 730 § 1, 755 § 1 pkt 1)
  • Ustawa o komornikach i egzekucji
Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 492 Kodeks cywilny

Jeżeli uprawnienie do odstąpienia od umowy wzajemnej zostało zastrzeżone na wypadek niewykonania zobowiązania w terminie ściśle określonym, strona uprawniona może w razie zwłoki drugiej strony odstąpić od umowy bez wyznaczenia terminu dodatkowego. To samo dotyczy wypadku, gdy wykonanie zobowiązania przez jedną ze stron po terminie nie miałoby dla drugiej strony znaczenia ze względu na właściwości zobowiązania albo ze względu na zamierzony przez nią cel umowy, wiadomy stronie będącej w zwłoce.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Ustawa o ochronie praw lokatorów

1. Zawarcie umowy najmu może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, przysługujących wynajmującemu w dniu opróżnienia lokalu. Kaucja nie może przekraczać dwunastokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu. 2. Kaucji nie pobiera się, jeżeli umowa: 1) dotyczy najmu lokalu zamiennego lub najmu socjalnego lokalu; 2) jest zawierana w związku z zamianą lokalu, a najemca uzyskał zwrot kaucji bez dokonania jej waloryzacji. 3. Zwrot zwaloryzowanej kaucji następuje w kwocie równej iloczynowi kwoty miesięcznego czynszu obowiązującego w dniu zwrotu kaucji i krotności czynszu przyjętej przy pobieraniu kaucji, jednak w kwocie nie niższej niż kaucja pobrana. 4. Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu lub nabycia jego własności przez najemcę, po potrąceniu należności wynajmującego z tytułu najmu lokalu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 11 Ustawa o ochronie praw lokatorów

1. Jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2–5, art. 21 ust. 4–4b i 5 oraz art. 21a. Wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz określać przyczynę wypowiedzenia. 2. Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator: 1) pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali, lub 2) jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności, lub 3) wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela, lub 4) używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 4. 3. Właściciel lokalu może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem: 1) sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy; 2) miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego, osobie, której przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego. 4. Nie później niż na pół roku naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, jeżeli lokatorowi przysługuje tytuł do lokalu, w którym może zamieszkać w warunkach takich, jakby otrzymał lokal zamienny, lub jeżeli właściciel dostarczy mu lokal zamienny. W lokalu zamiennym wysokość czynszu i opłat, z wyjątkiem opłat niezależnych od właściciela, musi uwzględniać stosunek powierzchni i wyposażenia lokalu zamiennego do lokalu zwalnianego. 5. Nie później niż na 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny lokatorowi, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, a nie dostarcza mu lokalu zamiennego i lokatorowi nie przysługuje prawo do lokalu, o którym mowa w ust. 4. 6. Jeżeli właściciel, który wypowiedział stosunek prawny na podstawie przepisu ust. 5, nie zamieszkał w swoim lokalu lub zaprzestał w nim zamieszkiwać przed upływem pół roku od ustania wypowiedzianego stosunku prawnego, lokator jest uprawniony, według swojego wyboru, bądź do powrotu do lokalu na dotychczasowych warunkach bądź do żądania od właściciela zapłaty różnicy w czynszu i w opłatach, które płaci obecnie, w stosunku do tych, które płacił w ramach wypowiedzianego stosunku prawnego za okres jednego roku. Koszty przeprowadzki lokatora do lokalu ponosi właściciel. Właściciel jest nadto obowiązany do zapłaty lokatorowi kary ustawowej w wysokości 15% wartości odtworzeniowej lokalu. 7. Przepisy ust. 4–6 stosuje się, jeżeli w lokalu właściciela ma zamieszkać jego pełnoletni zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny. Wypowiedzenie stosunku prawnego, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać w lokalu właściciela. 8. W wypadku stosunków prawnych, które nie ustają przez wypowiedzenie, a w szczególności w wypadku spółdzielczego prawa do lokalu, nie jest dopuszczalne ustanie stosunku prawnego w sposób i z przyczyn mniej korzystnych dla lokatora niż to wynika z przepisów tego artykułu. 9. W wypadku określonym w ust. 2 pkt 4 lokatorowi przysługuje prawo do lokalu zamiennego. Obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa na właścicielu budynku, z zastrzeżeniem art. 32. 10. Z ważnych przyczyn, innych niż określone w ust. 2, właściciel może wytoczyć powództwo o rozwiązanie stosunku prawnego i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu, jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia co do warunków i terminu rozwiązania tego stosunku. 11. Wypowiedzenie najmu w zasobach społecznej inicjatywy mieszkaniowej może nastąpić także na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa. 12. Jeżeli lokatorem, któremu właściciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust. 5, jest osoba, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 23 Kodeks postępowania cywilnego

W sprawach o istnienie, unieważnienie albo rozwiązanie umowy najmu lub dzierżawy, o wydanie albo odebranie przedmiotu najmu lub dzierżawy, wartość przedmiotu sporu stanowi przy umowach zawartych na czas oznaczony – suma czynszu za czas sporny, lecz nie więcej niż za rok; przy umowach zawartych na czas nieoznaczony – suma czynszu za okres trzech miesięcy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 245 Kodeks postępowania cywilnego

Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.