Energia, OZE i media
Wadliwa instalacja fotowoltaiczna na kredyt: Jak odzyskać pieniądze?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej to często znaczna inwestycja, nierzadko finansowana kredytem konsumenckim. Co jednak, gdy instalacja od początku nie działa prawidłowo? Niniejszy artykuł przedstawia analizę prawną sytuacji konsumentki, która zmaga się z wadliwą fotowoltaiką i obowiązkiem spłaty kredytu, omawiając możliwe ścieżki dochodzenia roszczeń i ochrony prawnej.
Szybka odpowiedź
W przypadku wadliwej instalacji fotowoltaicznej finansowanej kredytem konsumenckim, konsumentowi przysługują roszczenia z tytułu rękojmi wobec wykonawcy, a także możliwość podniesienia tych samych zarzutów wobec banku, zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim.
- Jako konsumentka masz prawo do żądania naprawy wad lub odstąpienia od umowy z wykonawcą wadliwej instalacji fotowoltaicznej.
- Klauzule umowne próbujące wyłączyć odpowiedzialność wykonawcy lub banku są prawdopodobnie nieważne lub bezskuteczne jako abuzywne.
- Związana umowa kredytu konsumenckiego pozwala na podnoszenie zarzutów wobec banku dotyczących wad usługi, nawet po wypłacie środków.
- Niezależna ekspertyza jest kluczowym dowodem, ale w sądzie może być konieczna opinia biegłego sądowego.
- Możliwe jest wstrzymanie spłaty kredytu na wadliwą instalację, jednak wymaga to formalnego zgłoszenia zarzutów wobec banku.
Jak wyglądała sprawa?
Klientka E. N. zawarła umowę na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz umowę kredytu konsumenckiego na jej sfinansowanie, jednak instalacja okazała się wadliwa, a wykonawca i bank odmówili uznania roszczeń.
Pani E. N., jako właścicielka domu, w październiku 2024 roku zawarła dwie powiązane umowy: z Wykonawcą na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej o wartości 78 000,00 zł, a dzień później z Bankiem Kredytodawcą na kredyt konsumencki w tej samej kwocie, przeznaczony na sfinansowanie tej inwestycji. Po podpisaniu protokołu odbioru instalacji w listopadzie 2024 roku, co według Klientki nastąpiło pod presją, Bank przelał pełną kwotę kredytu bezpośrednio na konto Wykonawcy.
Na początku stycznia 2025 roku Klientka zauważyła pierwsze problemy z instalacją, takie jak częste wyłączanie inwertera i znacznie niższą niż przewidywano produkcję energii. Mimo zgłoszenia reklamacji, próby naprawy ze strony Wykonawcy nie przyniosły rezultatu. Niezależna ekspertyza techniczna z lutego 2025 roku potwierdziła liczne uchybienia montażowe, szacując koszt naprawy na 26 400,00 zł i koszt samej ekspertyzy na 2 360,00 zł. Wykonawca odrzucił wyniki ekspertyzy, obarczając Klientkę winą za wady i odmawiając nieodpłatnej naprawy.
W odpowiedzi na brak naprawy, Klientka zablokowała spłatę drugiej raty kredytu, w związku z czym Bank wezwał ją do zapłaty zaległej raty. Bank odmówił wstrzymania spłaty kredytu, powołując się na to, że wypłata środków na rzecz Wykonawcy nastąpiła zgodnie z umową i że nie ponosi odpowiedzialności za jakość wykonania usługi. Klientka zwróciła się o pomoc prawną w celu uzyskania naprawy instalacji lub zwrotu pieniędzy oraz rozwiązania umowy kredytowej.
Czy klauzule umowne są ważne w ochronie konsumenta?
Wiele klauzul zawartych w umowach, mających na celu ograniczenie praw konsumenta, jest prawdopodobnie nieważnych lub bezskutecznych jako niedozwolone postanowienia umowne.
W umowie z Wykonawcą znalazły się postanowienia, które znacząco ograniczały prawa Klientki jako konsumenta. Na przykład, §10 ust.4 Umowy SH stwierdza, że Zamawiający nie ma prawa do żądania od Banku zwrotu przekazanych środków bez uprzedniej zgody Wykonawcy w razie odstąpienia od umowy. Podobnie, §12 ust.1 tej samej umowy stanowił o zrzeczeniu się prawa do potrącenia roszczeń przeciwko wynagrodzeniu Wykonawcy z sumy wypłaconej przez Bank w ramach kredytu. Takie klauzule, kształtujące prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszające jego interesy, mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) na podstawie art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego.
Również w umowie kredytowej z Bankiem Kredytodawcą pojawiły się postanowienia problematyczne, takie jak §9 ust.3 i §15, które wyłączały odpowiedzialność Banku za jakość wykonanej usługi oraz wymagały porozumienia stron lub orzeczenia sądu w kwestii zwrotu środków po uruchomieniu kredytu. Postanowienia te są sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym art. 16a Ustawy o kredycie konsumenckim, który jasno stanowi, że konsumentowi przysługują wobec kredytodawcy takie same zarzuty, jakie przysługują mu wobec dostawcy towaru lub usługi. W związku z tym, są one niewiążące dla konsumenta zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego, który mówi o nieważności czynności prawnej sprzecznej z ustawą.
Orzecznictwo sądowe konsekwentnie chroni konsumentów przed takimi praktykami, uznając, że nie można w umowie skutecznie ograniczyć uprawnień konsumenta wynikających z przepisów ustawowych. Oznacza to, że wymienione klauzule nie powinny mieć mocy wiążącej wobec Pani E. N., co otwiera drogę do dochodzenia roszczeń zarówno od Wykonawcy, jak i od Banku.
Jaki charakter prawny ma umowa na fotowoltaikę i jakie roszczenia przysługują?
Umowa na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej jest umową o dzieło, a Klientce przysługują roszczenia z tytułu rękojmi za wady, takie jak naprawa, obniżenie ceny, odstąpienie od umowy, a także odszkodowanie.
Umowa zawarta przez Klientkę z Wykonawcą na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej, gdzie celem jest wykonanie oznaczonego dzieła, kwalifikowana jest jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 Kodeksu cywilnego. Klientka, będąc konsumentką, jest uprawniona do korzystania z szerokiej ochrony prawnej przewidzianej dla konsumentów.
W przypadku stwierdzenia wad fizycznych dzieła, jak ma to miejsce z wadliwą instalacją fotowoltaiczną (częste wyłączanie się, niska produkcja), Klientce przysługują uprawnienia z tytułu rękojmi za wady, uregulowane w art. 556 i następnych Kodeksu cywilnego. Może ona żądać nieodpłatnego usunięcia wad (art. 561 § 1 k.c.) lub obniżenia ceny (art. 560 § 1 k.c.). Jeżeli wady są istotne lub Wykonawca nie usunie ich w odpowiednim terminie, Klientka ma prawo odstąpić od umowy (art. 560 § 1 k.c.). Ponadto, Klientka może dochodzić naprawienia szkody, jaką poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o istnieniu wady, co wynika z art. 566 Kodeksu cywilnego. Obejmuje to koszt prywatnej ekspertyzy oraz ewentualne utracone korzyści z tytułu niższej produkcji energii.
Termin na skorzystanie z uprawnień z tytułu rękojmi za wady fizyczne wynosi dwa lata od dnia wydania rzeczy (w tym przypadku od odbioru instalacji, czyli 5 grudnia 2024 r.). Wady zostały zgłoszone w lutym 2025 roku, zatem roszczenia Klientki są aktualne. Niezależnie od rękojmi, Wykonawca ponosi również odpowiedzialność z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania na podstawie art. 471 Kodeksu cywilnego, co pozwala dochodzić odszkodowania za wszelkie powstałe szkody wynikające z wadliwego montażu.
Czy można wstrzymać spłatę kredytu na wadliwą instalację?
Tak, Klientka ma prawo wstrzymać spłatę rat kredytu i podnieść zarzuty wobec banku, powołując się na nienależyte wykonanie usługi przez wykonawcę, zgodnie z przepisami o związanej umowie kredytu konsumenckiego.
Umowa kredytu konsumenckiego zawarta przez Klientkę z Bankiem Kredytodawcą jest tzw. 'związaną umową o kredyt' w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o kredycie konsumenckim. Oznacza to, że została ona zawarta wyłącznie w celu sfinansowania konkretnej umowy o dostawę towaru lub usługi (instalacji fotowoltaicznej), a bank współpracował z Wykonawcą w ramach tego finansowania. W takich przypadkach, przepisy chronią konsumenta, umożliwiając mu podnoszenie zarzutów wobec kredytodawcy.
Kluczowy jest tu art. 16a ust. 1 Ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, że konsumentowi przysługują względem kredytodawcy takie same zarzuty, jakie przysługują mu wobec dostawcy towaru lub usługi. W konsekwencji, Klientka może skutecznie wstrzymać spłatę rat kredytu, powołując się na wady instalacji fotowoltaicznej i nienależyte wykonanie umowy przez Wykonawcę. Klauzule umowne w umowie kredytowej, które próbują wyłączyć odpowiedzialność Banku za jakość usługi, są w tym kontekście nieważne jako sprzeczne z ustawą (art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego).
Co więcej, zgodnie z art. 16a ust. 2 Ustawy o kredycie konsumenckim, konsument może nawet odstąpić od umowy o kredyt, jeżeli dostawca towaru lub usługi nie wykonał lub nienależycie wykonał swoje zobowiązanie. To uprawnienie jest niezwykle ważne i stanowi silny argument w negocjacjach z Bankiem oraz w ewentualnym postępowaniu sądowym. Bank nie ma obowiązku wstrzymania spłaty rat ani zwrotu środków bez prawomocnego orzeczenia sądu, jednak konsument ma prawo odmówić spłaty, ryzykując ewentualne postępowanie windykacyjne, ale z silnymi podstawami prawnymi do obrony.
Jakie dowody są potrzebne w sprawie o wadliwą fotowoltaikę?
Kluczowymi dowodami są niezależna ekspertyza techniczna, korespondencja z wykonawcą i bankiem, dokumentacja umowna oraz, w postępowaniu sądowym, opinia biegłego sądowego.
Niezależna ekspertyza techniczna (Opinia TECH/██/2025) jest fundamentalnym dowodem w sprawie, ponieważ szczegółowo opisuje wady instalacji, wskazuje ich przyczyny i szacuje koszt naprawy. Mimo że jest to ekspertyza prywatna, stanowi ona silne uprawdopodobnienie istnienia wad i jest punktem wyjścia do dalszych działań. W postępowaniu sądowym, sąd najprawdopodobniej powoła biegłego sądowego z zakresu instalacji fotowoltaicznych, którego opinia będzie dla sądu kluczowa i wiążąca.
Bardzo ważna jest również cała dokumentacja związana ze sprawą: umowa o dzieło z Wykonawcą, umowa kredytu konsumenckiego z Bankiem, protokół odbioru instalacji (nawet jeśli podpisany pod presją), faktura za instalację, a także wszelka korespondencja z Wykonawcą i Bankiem (pisma, maile, SMS-y) dotycząca zgłaszania wad, prób naprawy, odmowy usunięcia usterek czy wezwań do zapłaty. Rachunki za energię elektryczną mogą służyć do oszacowania utraconych korzyści z tytułu niższej produkcji energii.
Warto pamiętać, że zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W związku z tym, Klientka będzie musiała udowodnić istnienie i charakter wad instalacji, a także to, że instalacja była prawidłowo eksploatowana. W przypadku twierdzenia o podpisaniu protokołu odbioru pod presją, konieczne byłoby przedstawienie konkretnych dowodów na okoliczność istnienia wady oświadczenia woli, co w praktyce jest bardzo trudne.
Jakie roszczenia pieniężne przysługują i jakie są koszty?
Klientka może dochodzić od wykonawcy nieodpłatnej naprawy wraz ze zwrotem kosztów ekspertyzy lub odstąpienia od umowy z żądaniem zwrotu całej zapłaconej kwoty wraz z odsetkami i odszkodowaniem za utracone korzyści.
Wobec Wykonawcy, Klientka ma dwie główne alternatywy żądań. Po pierwsze, może domagać się nieodpłatnej naprawy wad instalacji zgodnie z zaleceniami ekspertyzy technicznej (szacowany koszt naprawy to 26 400,00 zł). Do tego dochodzi zwrot kosztów poniesionych na niezależną ekspertyzę, czyli 2 360,00 zł. Po drugie, w przypadku braku naprawy lub odmowy jej wykonania, Klientka może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy o dzieło. Wówczas będzie domagać się zwrotu całej zapłaconej kwoty za instalację, czyli 78 000,00 zł, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia wypłaty środków przez Bank (5 grudnia 2024 r.). Dodatkowo, w obu wariantach, może dochodzić odszkodowania za utracone korzyści, co wymagałoby szczegółowego wyliczenia na podstawie rzeczywistej produkcji energii w porównaniu do oczekiwanej.
W odniesieniu do Banku Kredytodawcy, w przypadku skutecznego odstąpienia od umowy z Wykonawcą, Klientka może żądać wstrzymania dalszych spłat rat kredytu oraz zwrotu już wpłaconych rat, również z odsetkami. Istnieje także możliwość dążenia do stwierdzenia nieważności całej umowy kredytowej, jeżeli klauzule abuzywne w niej zawarte są na tyle istotne, że bez nich umowa nie może dalej funkcjonować. Wówczas Klientka miałaby roszczenie o zwrot wszystkich wpłaconych środków na poczet kredytu jako świadczenia nienależnego.
Należy również wziąć pod uwagę potencjalne koszty postępowania sądowego. Obejmują one opłaty sądowe (zwykle 5% wartości przedmiotu sporu), koszty związane z powołaniem biegłych sądowych (co może być znacznym wydatkiem), a także koszty zastępstwa procesowego. W przypadku wygranej, koszty te zasadniczo ponosi strona przegrywająca, ale początkowo Klientka musi liczyć się z koniecznością ich pokrycia.
Jaka jest strategia dochodzenia roszczeń?
Rekomendowana strategia obejmuje etap przedsądowy z wezwaniami do naprawy i wstrzymania spłat, a następnie wniesienie pozwu do sądu cywilnego przeciwko wykonawcy, z ewentualnym rozszerzeniem na bank oraz złożeniem skargi do UOKiK.
Pierwszym krokiem jest podjęcie zdecydowanych działań na etapie przedsądowym. Należy wysłać do Wykonawcy ostateczne wezwanie przedsądowe, jasno określające żądania (nieodpłatna naprawa albo odstąpienie od umowy i zwrot pieniędzy wraz z odsetkami oraz kosztami ekspertyzy) i konsekwencje braku reakcji, w tym skierowanie sprawy do sądu. Równolegle, należy skierować pismo do Banku Kredytodawcy, powołując się na art. 16a Ustawy o kredycie konsumenckim, z żądaniem wstrzymania spłaty rat kredytu oraz zwrotu już wpłaconych kwot, w związku z wadliwym wykonaniem usługi przez Wykonawcę.
W przypadku braku pozytywnej reakcji w wyznaczonych terminach, konieczne będzie wszczęcie postępowania sądowego. Należy przygotować pozew przeciwko Wykonawcy z roszczeniem alternatywnym: albo żądanie naprawy wad i zapłaty związanych z tym kosztów, albo odstąpienie od umowy i zwrot całej zapłaconej kwoty wraz z odsetkami i odszkodowaniem. W pozwie konieczne będzie złożenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego, który obiektywnie oceni stan instalacji. Równocześnie z pozwem lub niezwłocznie po nim, warto złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczeń pieniężnych (np. przez zajęcie rachunku Wykonawcy) oraz, ewentualnie, zabezpieczenie dowodów (np. zakaz demontażu instalacji).
Możliwe jest również rozszerzenie powództwa przeciwko Bankowi Kredytodawcy (lub wytoczenie odrębnego powództwa), zwłaszcza jeśli Bank nie uzna zarzutów Klientki. Jest także opcjonalnym, ale rekomendowanym działaniem, złożenie skargi/wniosku do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) o zbadanie praktyk rynkowych Wykonawcy, w szczególności pod kątem stosowania niedozwolonych klauzul umownych. Choć UOKiK nie rozwiązuje indywidualnych spraw, jego działania mogą wywrzeć presję na Wykonawcę i chronić innych konsumentów.
Jakie są szanse i ryzyka w sprawie?
Szanse Klientki wynikają z jej statusu konsumenta, posiadania niezależnej ekspertyzy oraz przepisów o związanej umowie kredytu konsumenckiego, natomiast ryzyka obejmują konieczność opinii biegłego, zarzuty wykonawcy dotyczące eksploatacji oraz koszty i długość postępowania sądowego.
Kluczowe szanse Klientki wynikają z jej statusu konsumenta, który zapewnia szeroką ochronę prawną i interpretację przepisów na jej korzyść. Posiadanie niezależnej ekspertyzy technicznej potwierdzającej wady instalacji stanowi mocny punkt wyjścia. Ponadto, art. 16a Ustawy o kredycie konsumenckim jest silnym argumentem w sporze z Bankiem, pozwalającym na podnoszenie zarzutów z umowy o dzieło. Klauzule umowne próbujące ograniczyć prawa Klientki są z wysokim prawdopodobieństwem nieważne lub bezskuteczne jako abuzywne. Roszczenia z tytułu rękojmi są również aktualne, biorąc pod uwagę daty ujawnienia wad.
Główne ryzyka sprawy obejmują zakwestionowanie przez Wykonawcę prywatnej ekspertyzy, co będzie wymagało powołania biegłego sądowego i wydłuży proces. Wykonawca będzie również twierdził, że wady wynikają z niewłaściwej eksploatacji instalacji przez Klientkę, co będzie wymagało od niej udowodnienia prawidłowego użytkowania. Podpisany protokół odbioru instalacji, mimo twierdzeń o presji, może być również wykorzystany przeciwko Klientce. Spory dotyczące wadliwości usług technicznych są często skomplikowane, długotrwałe i wiążą się z wysokimi kosztami sądowymi.
Mimo ryzyka, silna pozycja prawna Klientki jako konsumenta, w połączeniu z odpowiednią strategią procesową i dowodową, daje realne szanse na skuteczne dochodzenie roszczeń. Ważne jest, aby na każdym etapie działać konsekwentnie i zgodnie z przepisami, mając na uwadze zarówno roszczenia wobec Wykonawcy, jak i wobec Banku Kredytodawcy.
Najczęstsze pytania
Czy mogę wstrzymać spłatę kredytu, jeśli instalacja fotowoltaiczna jest wadliwa?
Tak, jeśli umowa kredytu jest związana z umową na instalację fotowoltaiczną, przysługuje Pani prawo do podniesienia wobec banku tych samych zarzutów, które ma Pani wobec wykonawcy usługi. Można powołać się na nienależyte wykonanie usługi i wstrzymać spłatę rat, choć bank może nadal żądać zapłaty.
Czy protokół odbioru podpisany pod presją ma moc prawną?
Protokół odbioru, mimo podpisu pod presją, stanowi dowód przyjęcia instalacji. Podważenie jego mocy prawnej z uwagi na wadę oświadczenia woli (np. groźbę) jest możliwe, ale wymaga przedstawienia konkretnych i przekonujących dowodów na istnienie takiej wady.
Jakie są terminy na zgłoszenie wad instalacji fotowoltaicznej?
Roszczenia z tytułu rękojmi za wady fizyczne instalacji fotowoltaicznej wygasają po upływie dwóch lat od dnia wydania rzeczy. W tym czasie należy zgłosić wadę sprzedawcy. W Pani przypadku, termin ten biegnie od daty odbioru instalacji.
Czy bank odpowiada za jakość instalacji finansowanej kredytem konsumenckim?
Co do zasady bank nie odpowiada bezpośrednio za jakość usługi, ale w przypadku związanej umowy kredytu konsumenckiego, konsument może podnieść wobec banku te same zarzuty, jakie przysługują mu wobec wykonawcy usługi, w tym zarzuty dotyczące wad wykonania.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 004 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 18 KB
- Sprawa 004 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 34 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Kodeks cywilny art. 627
- Kodeks cywilny art. 385
- Kodeks cywilny art. 385¹ § 1
- Kodeks cywilny art. 58 § 1
- Kodeks cywilny art. 353¹
- Kodeks cywilny art. 498
- Kodeks cywilny art. 556
- Kodeks cywilny art. 556¹ § 1
- Kodeks cywilny art. 560 § 1
- Kodeks cywilny art. 561 § 1
- Kodeks cywilny art. 566
- Kodeks cywilny art. 568 § 1
- Kodeks cywilny art. 471
- Kodeks cywilny art. 118
- Kodeks cywilny art. 123 § 1 pkt 1
- Kodeks cywilny art. 6
- Kodeks cywilny art. 82-88
- Kodeks cywilny art. 405
- Ustawa o kredycie konsumenckim art. 7 ust. 1
- Ustawa o kredycie konsumenckim art. 16a ust. 1
- Ustawa o kredycie konsumenckim art. 16a ust. 2
- Kodeks postępowania cywilnego art. 183¹ § 1
- Kodeks postępowania cywilnego art. 730¹ § 1
- Kodeks postępowania cywilnego art. 736 § 1
- Kodeks postępowania cywilnego art. 505³ § 2
- Kodeks postępowania cywilnego art. 232
- Kodeks postępowania cywilnego art. 339
- Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów art. 24
Brzmienie: Art. 627 Kodeks cywilny
Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.
Brzmienie: Art. 385 Kodeks cywilny
§ 1. W razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową. § 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Zasady wyrażonej w zdaniu poprzedzającym nie stosuje się w postępowaniu w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny
§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.
Brzmienie: Art. 58 Kodeks cywilny
§ 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. § 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. § 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.
Brzmienie: Art. 353¹ Kodeks cywilny
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Brzmienie: Art. 498 Kodeks cywilny
§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
Brzmienie: Art. 556 Kodeks cywilny
Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia).
Brzmienie: Art. 556¹ Kodeks cywilny
§ 1. Wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli: 1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia; 2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór; 3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia; 4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym. § 2. Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent. § 3. Rzecz sprzedana ma wadę także w razie nieprawidłowego jej zamontowania i uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy.
Brzmienie: Art. 560 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady. § 2. (uchylony) § 3. Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady. § 4. Kupujący nie może odstąpić od umowy, jeżeli wada jest nieistotna.
Brzmienie: Art. 561 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo usunięcia wady. § 2. Sprzedawca jest obowiązany wymienić rzecz wadliwą na wolną od wad lub usunąć wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla kupującego. § 3. Sprzedawca może odmówić zadośćuczynienia żądaniu kupującego, jeżeli doprowadzenie do zgodności z umową rzeczy wadliwej w sposób wybrany przez kupującego jest niemożliwe albo w porównaniu z drugim możliwym sposobem doprowadzenia do zgodności z umową wymagałoby nadmiernych kosztów. Jeżeli kupującym jest przedsiębiorca, sprzedawca może odmówić wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady także wtedy, gdy koszty zadośćuczynienia temu obowiązkowi przewyższają cenę rzeczy sprzedanej.
Brzmienie: Art. 566 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli z powodu wady fizycznej rzeczy sprzedanej kupujący złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny, może on żądać naprawienia szkody, którą poniósł przez to, że zawarł umowę, nie wiedząc o istnieniu wady, choćby szkoda była następstwem okoliczności, za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności, a w szczególności może żądać zwrotu kosztów zawarcia umowy, kosztów odebrania, przewozu, przechowania i ubezpieczenia rzeczy oraz zwrotu dokonanych nakładów w takim zakresie, w jakim nie odniósł korzyści z tych nakładów. Nie uchybia to przepisom o obowiązku naprawienia szkody na zasadach ogólnych. § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie dostarczenia rzeczy wolnej od wad zamiast rzeczy wadliwej albo usunięcia wady przez sprzedawcę.
Brzmienie: Art. 568 Kodeks cywilny
§ 1. Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat, a gdy chodzi o wady nieruchomości – przed upływem pięciu lat od dnia wydania rzeczy kupującemu. § 2. Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeżeli kupującym jest konsument, bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminów określonych w § 1 zdanie pierwsze. § 3. W terminach określonych w § 2 kupujący może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny z powodu wady rzeczy sprzedanej. Jeżeli kupujący żądał wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady, bieg terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wymiany rzeczy lub usunięcia wady. § 4. W razie dochodzenia przed sądem albo sądem polubownym jednego z uprawnień z tytułu rękojmi termin do wykonania innych uprawnień, przysługujących kupującemu z tego tytułu, ulega zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. § 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do postępowania mediacyjnego, przy czym termin do wykonania innych uprawnień z tytułu rękojmi, przysługujących kupującemu, zaczyna biec od dnia odmowy przez sąd zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem lub bezskutecznego zakończenia mediacji. § 6. Upływ terminu do stwierdzenia wady nie wyłącza wykonania uprawnień z tytułu rękojmi, jeżeli sprzedawca wadę podstępnie zataił.
Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 123 Kodeks cywilny
§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się: ⇓ 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; ⇓ 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. 3) (uchylony) § 2. (uchylony)
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Brzmienie: Art. 82 Kodeks cywilny
Nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Dotyczy to w szczególności choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego, chociażby nawet przemijającego, zaburzenia czynności psychicznych.
Brzmienie: Art. 88 Kodeks cywilny
§ 1. Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie. § 2. Uprawnienie do uchylenia się wygasa: w razie błędu – z upływem roku od jego wykrycia, a w razie groźby – z upływem roku od chwili, kiedy stan obawy ustał.
Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Brzmienie: Art. 7 Ustawa o kredycie konsumenckim
1. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy w reklamach dotyczącychkredytu konsumenckiego zawierających dane dotyczące kosztu kredytu konsumenckiego, w szczególności stopę oprocentowania, podaje konsumentowi w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny: 1) stopę oprocentowania kredytu łącznie z informacją o tym, czy jest to stopa stała, zmienna czy też zastosowanie mają obydwie te stopy; informacje te podaje się wraz z wyodrębnieniem opłat uwzględnianych w całkowitym koszcie kredytu; 2) całkowitą kwotę kredytu; 3) rzeczywistą roczną stopę oprocentowania. 2. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy, w stosownych przypadkach, dodatkowo podaje konsumentowi: 1) czas obowiązywania umowy; 2) całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta oraz wysokość rat; 3) cenę towaru lub usługi oraz kwotę wszystkich zaliczek w przypadku umowy o kredyt przewidującej odroczenie płatności. 3. Jeżeli do zawarcia umowy okredyt konsumencki, na warunkach określonych w reklamie, niezbędne jest zawarcie umowy dodatkowej, w szczególności umowy ubezpieczenia, a kosztu takiej umowy nie można z góry określić, kredytodawca lub pośrednik kredytowy podaje konsumentowi w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny informację o tym obowiązku wraz z rzeczywistą roczną stopą oprocentowania. 4. Pośrednik kredytowy w reklamach dotyczącychkredytu konsumenckiego podaje konsumentowi w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny: 1) zakres umocowania do dokonywania czynności faktycznych lub prawnych; 2) informację, czy pośrednik kredytowy współpracuje z kredytodawcami. 5. W przypadku gdy pośrednik kredytowy współpracuje z kredytodawcami należy przekazać konsumentowi informację o nazwach kredytodawców, z którymi pośrednik ten współpracuje.
Brzmienie: Art. 183¹ Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Mediacja jest dobrowolna. § 2. Mediację prowadzi się na podstawie umowy o mediację albo postanowienia sądu kierującego strony do mediacji. Umowa może być zawarta także przez wyrażenie przez stronę zgody na mediację, gdy druga strona złożyła wniosek, o którym mowa w art. 1836 § 1. § 3. W umowie o mediację strony określają w szczególności przedmiot mediacji, osobę mediatora albo sposób wyboru mediatora. § 4. Mediację prowadzi się przed wszczęciem postępowania, a za zgodą stron także w toku sprawy.
Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.
Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.
Brzmienie: Art. 505³ Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Jednym pozwem można dochodzić tylko jednego roszczenia. § 2. Połączenie kilku roszczeń w jednym pozwie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wynikają z tego samego stosunku prawnego lub kilku stosunków prawnych tego samego rodzaju. W przypadku niedopuszczalnego połączenia w jednym pozwie kilku roszczeń przewodniczący zarządza zwrot pozwu bez wezwania do usunięcia tego braku. Jeżeli w terminie tygodnia od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie powód cofnie pozew w zakresie żądań niepodlegających łączeniu, pozew w pozostałej części wywołuje skutek od daty jego pierwotnego wniesienia. § 3. Jeżeli powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu przewidzianym w niniejszym rozdziale tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda. W przeciwnym wypadku sprawa rozpoznawana jest z pominięciem przepisów niniejszego rozdziału.
Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego
Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.
Brzmienie: Art. 339 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. Sąd może wydać wyrok zaoczny na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew. § 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie lub pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed posiedzeniem, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Brzmienie: Art. 24 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
1. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. 2. Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) (uchylony) 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji; 4) proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. 3. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.