Energia, OZE i media
Awaria instalacji fotowoltaicznej: Jakie prawa ma konsument?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Awaria instalacji fotowoltaicznej może wiązać się ze znacznymi stratami. Artykuł przedstawia analizę prawną sytuacji, w której konsument poniósł szkodę w wyniku zwarcia i zapłonu instalacji, oraz omawia dostępne ścieżki dochodzenia roszczeń.
- Napisz pismo procesowe do sądu
- Przygotuj wezwanie przedsądowe do zapłaty
- Stwórz opinię prawną o skutkach reklamacji
Szybka odpowiedź
Konsument, który poniósł szkodę w wyniku awarii instalacji fotowoltaicznej, może dochodzić roszczeń od wykonawcy z tytułu rękojmi lub odpowiedzialności kontraktowej, a także od producenta na podstawie gwarancji, kwestionując jednocześnie niekorzystne dla siebie klauzule umowne.
- Kwalifikacja umowy jako umowy o dzieło lub sprzedaży z montażem ma wpływ na zakres odpowiedzialności.
- Klauzule ograniczające odpowiedzialność wykonawcy wobec konsumenta mogą być uznane za abuzywne i nieważne.
- W przypadku wadliwych komponentów, konsument może dochodzić roszczeń od wykonawcy (rękojmia) oraz od producenta (gwarancja).
- Kluczowe jest zabezpieczenie dowodów i uzyskanie niezależnej opinii biegłego sądowego w celu ustalenia przyczyn awarii.
- Roszczenia odszkodowawcze obejmują koszty naprawy, wymiany oraz utracone korzyści z produkcji energii.
Jak wyglądała sprawa?
Klient J. K., będący konsumentem, zawarł umowę na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, która uległa zwarciu i zapłonowi, powodując uszkodzenia paneli, dachu i izolacji.
J. K., 59-letni konsument, zawarł 12 marca 2024 r. umowę z firmą wykonawczą na sprzedaż i montaż instalacji fotowoltaicznej o wartości 68 700,00 zł brutto. W skład instalacji wchodziły panele oraz mikroinwertery model MicroInv, których producentem był inny podmiot. Protokół odbioru końcowego, z zastrzeżeniami Klienta co do możliwości zgłaszania usterek w okresie gwarancyjnym, podpisano 10 kwietnia 2024 r.
3 września 2024 r. w instalacji doszło do zwarcia i lokalnego zapłonu części pokrycia dachowego. Pożar został ugaszony samodzielnie, jednak uszkodzeniu uległo 12 z 16 paneli, część konstrukcji dachu oraz izolacja. Klient oszacował łączną szkodę na 92 450,00 zł brutto, obejmującą m.in. koszt wymiany paneli, naprawę dachu i utracone oszczędności z produkcji energii.
Klient niezwłocznie, 5 września 2024 r., złożył pisemną reklamację do firmy wykonawczej z żądaniem naprawy, wymiany i zwrotu kosztów naprawy dachu. Firma wykonawcza odrzuciła roszczenie, powołując się na naruszenie przez Klienta instrukcji eksploatacji, jego rzekomą ingerencję w instalację (konserwacja anteny) oraz klauzulę ograniczającą odpowiedzialność w umowie. Reklamacja do producenta sprzętu, złożona 6 września 2024 r., również została odrzucona z uwagi na wskazanie uszkodzeń mechanicznych i niekwalifikowanego montażu. Ubezpieczyciel Klienta także odmówił wypłaty odszkodowania, wskazując na wyłączenie szkód spowodowanych niewłaściwym montażem.
Czy umowa na fotowoltaikę to umowa sprzedaży czy o dzieło?
Umowa na sprzedaż i montaż instalacji fotowoltaicznej najprawdopodobniej zostanie zakwalifikowana jako umowa o dzieło ze względu na osiągnięcie konkretnego rezultatu w postaci funkcjonującej instalacji.
Podstawa: art. 535 Kodeksu cywilnego, art. 556 Kodeksu cywilnego, art. 627 Kodeksu cywilnego, art. 637 Kodeksu cywilnego, art. 638 Kodeksu cywilnego, art. 560 Kodeksu cywilnego, art. 471 Kodeksu cywilnego
W polskim prawie cywilnym umowy łączące dostawę towarów z wykonaniem prac, jak w przypadku instalacji fotowoltaicznej, mogą być kwalifikowane jako umowa sprzedaży z montażem (na podstawie art. 535 Kodeksu cywilnego) lub jako umowa o dzieło (na podstawie art. 627 Kodeksu cywilnego). Kluczowe dla tej kwalifikacji jest ustalenie, który element – dostawa czy osiągnięcie określonego rezultatu – ma charakter dominujący.
Biorąc pod uwagę, że Klient oczekiwał uzyskania w pełni funkcjonalnej instalacji fotowoltaicznej, a jej sprawne działanie zależy w dużej mierze od prawidłowego montażu i integracji komponentów z infrastrukturą budynku, umowa jest raczej kwalifikowana jako umowa o dzieło. Celem było uzyskanie sprawnego systemu produkującego energię, a nie tylko zakup pojedynczych komponentów. Element montażu ma w tym przypadku kluczowe znaczenie dla użyteczności całego systemu.
Taka kwalifikacja pociąga za sobą określone konsekwencje dla roszczeń. Klientowi przysługują uprawnienia z tytułu rękojmi za wady dzieła (stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży – art. 638 Kodeksu cywilnego w związku z art. 556 i nast. Kodeksu cywilnego), takie jak żądanie usunięcia wady, obniżenia ceny, a w przypadku wady istotnej – odstąpienie od umowy. Niezależnie od tego, można dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych odpowiedzialności kontraktowej (art. 471 Kodeksu cywilnego) za szkody wynikłe z nienależytego wykonania umowy, które przewyższają wartość samego wadliwego dzieła.
Czy klauzule ograniczające odpowiedzialność wykonawcy są ważne?
Klauzula umowna wyłączająca odpowiedzialność wykonawcy za szkody pośrednie i ograniczająca ją do wartości wynagrodzenia netto, zawarta w umowie z konsumentem, jest najprawdopodobniej niedozwolonym postanowieniem umownym i nie wiąże Klienta.
Podstawa: art. 385¹ Kodeksu cywilnego, art. 385³ Kodeksu cywilnego
Umowa między Klientem a firmą wykonawczą zawiera postanowienie, które wyłącza odpowiedzialność wykonawcy za szkody pośrednie (np. utratę zysków, przerwy w produkcji energii) oraz ogranicza łączną odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto z umowy, czyli 52 000,00 zł. Klient jest konsumentem, co ma kluczowe znaczenie dla oceny ważności tej klauzuli.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 385¹ § 1), postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, nieuzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Takie postanowienia są określane jako niedozwolone klauzule umowne (abuzywne) i są nieważne z mocy prawa.
Ograniczenie odpowiedzialności za szkody, zwłaszcza te przewyższające wartość świadczenia, oraz wyłączenie szkód pośrednich, takich jak utracone korzyści z produkcji energii (będącej celem instalacji), rażąco narusza interesy konsumenta. Postanowienie to, najprawdopodobniej nieuzgodnione indywidualnie, zostanie uznane za abuzywne i w konsekwencji nie będzie wiązać Klienta. Odpowiedzialność firmy wykonawczej będzie zatem kształtowana na zasadach ogólnych Kodeksu cywilnego, bez kwotowych ograniczeń i bez wyłączenia szkód pośrednich.
Kto ponosi odpowiedzialność za awarię: wykonawca czy producent?
Odpowiedzialność spoczywa na wykonawcy z tytułu rękojmi za wady dzieła oraz na producencie z tytułu gwarancji, a ostateczne ustalenie winy wymaga dalszych dowodów.
Podstawa: art. 638 Kodeksu cywilnego, art. 556 Kodeksu cywilnego, art. 579 Kodeksu cywilnego
Firma wykonawcza (jako wykonawca dzieła) odpowiada z tytułu rękojmi za wady fizyczne dzieła, które obejmują zarówno wady dostarczonych komponentów, jak i wady samego montażu (art. 638 Kodeksu cywilnego w związku z art. 556 i nast. Kodeksu cywilnego). Firma udzieliła również 24-miesięcznej gwarancji na roboty montażowe. Odpowiedzialność z gwarancji jest niezależna od rękojmi (art. 579 Kodeksu cywilnego).
Producent sprzętu ponosi odpowiedzialność z tytułu udzielonej gwarancji na komponenty (panele – 10 lat, mikroinwertery – 5 lat). W tej sprawie producent odmówił uznania gwarancji, twierdząc, że awaria wynika z uszkodzeń mechanicznych i nieprawidłowego montażu lub obsługi, a nie z wady fabrycznej. Kluczowe jest udowodnienie, że bezpośrednią przyczyną awarii był wewnętrzny defekt mikroinwertera, a nie błąd montażowy lub działanie Klienta.
Do skutecznego dochodzenia roszczeń konieczne jest zgromadzenie dowodów potwierdzających, że wada istniała w chwili wydania produktu przez producenta, ujawniła się w okresie gwarancyjnym i nie jest wynikiem działań Klienta. W przypadku podtrzymania odmowy przez producenta, główny ciężar odpowiedzialności wobec Klienta spoczywa na firmie wykonawczej jako stronie umowy. Firma wykonawcza może następnie dochodzić roszczeń regresowych od producenta, jeśli udowodni wadę fabryczną.
Jakie terminy należy zachować przy dochodzeniu roszczeń?
Terminy na zgłoszenie wady zostały zachowane, a roszczenia z rękojmi i odpowiedzialności kontraktowej podlegają odrębnym terminom przedawnienia, które w tej sprawie jeszcze nie upłynęły.
Podstawa: art. 646 Kodeksu cywilnego, art. 568 Kodeksu cywilnego, art. 118 Kodeksu cywilnego, art. 481 Kodeksu cywilnego
W przypadku rękojmi za wady dzieła, firma wykonawcza odpowiada, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat od dnia oddania dzieła (art. 646 Kodeksu cywilnego). Jeśli dzieło jest elementem obiektu budowlanego (co można argumentować dla instalacji fotowoltaicznej trwale związanej z dachem), termin ten wynosi pięć lat (art. 568 § 1 Kodeksu cywilnego). Klient zgłosił awarię 3 września 2024 r., a odbiór nastąpił 10 kwietnia 2024 r., więc termin ten został zachowany.
Roszczenie o usunięcie wady lub obniżenie ceny z tytułu rękojmi przedawnia się z upływem roku od dnia stwierdzenia wady (art. 568 § 2 Kodeksu cywilnego). Awaria miała miejsce 3 września 2024 r., a reklamacja została zgłoszona 5 września 2024 r. Terminowe zgłoszenie wady wstrzymuje bieg przedawnienia roszczeń o naprawę lub obniżenie ceny.
Roszczenie o odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności kontraktowej (art. 471 Kodeksu cywilnego) przedawnia się z upływem sześciu lat dla konsumentów (art. 118 Kodeksu cywilnego), licząc od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, czyli od daty powstania szkody (3 września 2024 r.). W przypadku gwarancji producenta, wada ujawniła się w okresie obowiązywania 5-letniej gwarancji na mikroinwertery i 10-letniej na panele. Zgłoszenie wady producentowi (6 września 2024 r.) również przerywa bieg terminów gwarancyjnych.
Jakie dowody są kluczowe w sprawie?
Największą wartość dowodową w tej sprawie będzie miała opinia niezależnego biegłego sądowego, który rozstrzygnie sprzeczności między prywatnymi ekspertyzami stron.
Podstawa: art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego, art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego, art. 292 Kodeksu postępowania cywilnego, art. 278 Kodeksu postępowania cywilnego
W sprawie istnieją dwie sprzeczne ekspertyzy techniczne: jedna zlecona przez Klienta, wskazująca na wewnętrzny defekt mikroinwertera, i druga zlecona przez firmę wykonawczą, obciążająca Klienta. Obie są dokumentami prywatnymi. Zgodnie z art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego, dokument prywatny stanowi dowód jedynie tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie w nim zawarte, nie przesądzając o zgodności jego treści z prawdą. Wobec tej rozbieżności, sąd nie może na ich podstawie dokonać jednoznacznych ustaleń.
Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy będzie uzyskanie opinii niezależnego biegłego sądowego (art. 278 Kodeksu postępowania cywilnego). Biegły, powołany przez sąd, obiektywnie oceni przyczynę awarii, zakres uszkodzeń i wiarygodność dotychczasowych ekspertyz, co znacząco zwiększy szanse Klienta na udowodnienie jego racji. Wartość dowodowa opinii biegłego sądowego jest znacznie wyższa niż ekspertyz prywatnych.
Przed wszczęciem postępowania lub w jego toku należy również zabezpieczyć inne dowody, takie jak uszkodzone komponenty instalacji, dokumentacja techniczna producenta i wykonawcy, protokoły serwisowe, a także zdjęcia i nagrania dokumentujące stan instalacji przed i po awarii. W celu zabezpieczenia fizycznych dowodów i przeprowadzenia oględzin sądowych, należy złożyć wniosek o zabezpieczenie dowodów (art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego), co jest szczególnie ważne w obliczu konieczności usunięcia uszkodzeń.
Jakie elementy wchodzą w skład roszczenia odszkodowawczego?
Żądana kwota odszkodowania powinna obejmować koszty wymiany uszkodzonych elementów instalacji, naprawy dachu, demontażu i montażu, a także utracone korzyści z produkcji energii.
Podstawa: art. 361 Kodeksu cywilnego, art. 471 Kodeksu cywilnego, art. 638 Kodeksu cywilnego, art. 556 Kodeksu cywilnego, art. 481 Kodeksu cywilnego
Zgodnie z zasadą pełnego odszkodowania (art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego), Klient ma prawo dochodzić zwrotu wszelkich poniesionych szkód. W skład żądanej kwoty 92 450,00 zł brutto wchodzą takie elementy jak koszty wymiany 12 uszkodzonych paneli i mikroinwerterów, koszty naprawy uszkodzonego dachu i izolacji, a także koszty demontażu zniszczonych elementów oraz ponownego montażu nowej instalacji. Wszystkie te składniki stanowią rzeczywistą szkodę (damnum emergens).
Dodatkowo, Klient może dochodzić utraconych korzyści (lucrum cessans) wynikających z braku produkcji energii elektrycznej od dnia awarii do momentu ponownego uruchomienia sprawnej instalacji. Wyliczenie to powinno opierać się na oszacowaniu średniej dziennej lub miesięcznej produkcji energii przed awarią lub na danych z podobnych instalacji, pomnożonej przez cenę sprzedaży lub koszt zakupu energii z sieci. Takie roszczenie z tytułu utraconych korzyści, jeśli zostanie odpowiednio udowodnione, jest uwzględniane w ramach odszkodowania.
W ramach dochodzonych roszczeń możliwe jest także żądanie zwrotu części ceny (pro-rata), jeśli wada wpływa na obniżenie wartości dzieła, a także odsetek ustawowych za opóźnienie (art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego) od dnia wymagalności roszczenia, czyli najczęściej od dnia następującego po upływie terminu wskazanego w wezwaniu przedsądowym do zapłaty. Prawdopodobieństwo uwzględnienia tych roszczeń jest wysokie, pod warunkiem skutecznego udowodnienia związku przyczynowego między awarią a wadą oraz ich wysokości.
Najczęstsze pytania
Jaka jest różnica między rękojmią a gwarancją?
Rękojmia jest odpowiedzialnością ustawową wykonawcy lub sprzedawcy za wady fizyczne lub prawne dzieła lub rzeczy, przysługującą konsumentowi przez określony czas od wydania. Gwarancja to dobrowolne zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do usunięcia wad lub wymiany produktu w określonym czasie i na warunkach zawartych w dokumencie gwarancyjnym, niezależne od rękojmi.
Czy konsument może kwestionować klauzule ograniczające odpowiedzialność?
Tak, konsument może skutecznie kwestionować klauzule umowne, które kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (tzw. klauzule abuzywne). Takie postanowienia, jeśli nie zostały indywidualnie uzgodnione, są nieważne i nie wiążą konsumenta.
Co zrobić, gdy wykonawca i producent przerzucają się odpowiedzialnością?
W takiej sytuacji zaleca się skierowanie roszczeń przeciwko obu podmiotom – wykonawcy z tytułu rękojmi lub nienależytego wykonania umowy, a producentowi z tytułu gwarancji. Niezbędne jest powołanie niezależnego biegłego sądowego, który ustali rzeczywistą przyczynę awarii, co umożliwi sądowi określenie odpowiedzialności każdej ze stron.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 001 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 17 KB
- Sprawa 001 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 27 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- art. 535 Kodeksu cywilnego
- art. 556 Kodeksu cywilnego
- art. 560 Kodeksu cywilnego
- art. 568 Kodeksu cywilnego
- art. 579 Kodeksu cywilnego
- art. 627 Kodeksu cywilnego
- art. 637 Kodeksu cywilnego
- art. 638 Kodeksu cywilnego
- art. 646 Kodeksu cywilnego
- art. 361 Kodeksu cywilnego
- art. 385¹ Kodeksu cywilnego
- art. 385³ Kodeksu cywilnego
- art. 471 Kodeksu cywilnego
- art. 481 Kodeksu cywilnego
- art. 118 Kodeksu cywilnego
- art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 278 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 292 Kodeksu postępowania cywilnego
- art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego
Brzmienie: Art. 535 Kodeks cywilny
§ 1. Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. § 2. (uchylony)
Brzmienie: Art. 556 Kodeks cywilny
Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia).
Brzmienie: Art. 627 Kodeks cywilny
Przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.
Brzmienie: Art. 638 Kodeks cywilny
§ 1. Do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży. Odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeżeli wada dzieła powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego. § 2. Jeżeli zamawiającemu udzielono gwarancji na wykonane dzieło, przepisy o gwarancji przy sprzedaży stosuje się odpowiednio.
Brzmienie: Art. 560 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady. § 2. (uchylony) § 3. Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady. § 4. Kupujący nie może odstąpić od umowy, jeżeli wada jest nieistotna.
Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny
§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.
Brzmienie: Art. 385³ Kodeks cywilny
W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 1) wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie; 2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 3) wyłączają lub istotnie ograniczają potrącenie wierzytelności konsumenta z wierzytelnością drugiej strony; 4) przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed zawarciem umowy; 5) zezwalają kontrahentowi konsumenta na przeniesienie praw i przekazanie obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumenta; 6) uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju; 7) uzależniają zawarcie, treść lub wykonanie umowy od zawarcia innej umowy, niemającej bezpośredniego związku z umową zawierającą oceniane postanowienie; 8) uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta; 9) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy; 10) uprawniają kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie; 11) przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową; 12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania; 13) przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają, rozwiązują lub odstępują od umowy; 14) pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia; 15) zastrzegają dla kontrahenta konsumenta uprawnienie wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony, bez wskazania ważnych przyczyn i stosownego terminu wypowiedzenia; 16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy; 17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego; 18) stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia; 19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia; 20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy; 21) uzależniają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta od wykonania zobowiązań przez osoby, za pośrednictwem których kontrahent konsumenta zawiera umowę lub przy których pomocy wykonuje swoje zobowiązanie, albo uzależniają tę odpowiedzialność od spełnienia przez konsumenta nadmiernie uciążliwych formalności; 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta; 23) wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.
Brzmienie: Art. 579 Kodeks cywilny
§ 1. Kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu niezgodności rzeczy sprzedanej z umową niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji. § 2. Wykonanie uprawnień z gwarancji nie wpływa na odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. § 3. Jednakże w razie wykonywania przez kupującego uprawnień z gwarancji bieg terminu do wykonania uprawnień z tytułu niezgodności rzeczy sprzedanej z umową ulega zawieszeniu z dniem zawiadomienia sprzedawcy o wadzie. Termin ten biegnie dalej od dnia odmowy przez gwaranta wykonania obowiązków wynikających z gwarancji albo bezskutecznego upływu czasu na ich wykonanie.
Brzmienie: Art. 646 Kodeks cywilny
Roszczenia wynikające z umowy o dzieło przedawniają się z upływem lat dwóch od dnia oddania dzieła, a jeżeli dzieło nie zostało oddane – od dnia, w którym zgodnie z treścią umowy miało być oddane.
Brzmienie: Art. 568 Kodeks cywilny
§ 1. Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat, a gdy chodzi o wady nieruchomości – przed upływem pięciu lat od dnia wydania rzeczy kupującemu. § 2. Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeżeli kupującym jest konsument, bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminów określonych w § 1 zdanie pierwsze. § 3. W terminach określonych w § 2 kupujący może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny z powodu wady rzeczy sprzedanej. Jeżeli kupujący żądał wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady, bieg terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wymiany rzeczy lub usunięcia wady. § 4. W razie dochodzenia przed sądem albo sądem polubownym jednego z uprawnień z tytułu rękojmi termin do wykonania innych uprawnień, przysługujących kupującemu z tego tytułu, ulega zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. § 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do postępowania mediacyjnego, przy czym termin do wykonania innych uprawnień z tytułu rękojmi, przysługujących kupującemu, zaczyna biec od dnia odmowy przez sąd zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem lub bezskutecznego zakończenia mediacji. § 6. Upływ terminu do stwierdzenia wady nie wyłącza wykonania uprawnień z tytułu rękojmi, jeżeli sprzedawca wadę podstępnie zataił.
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Brzmienie: Art. 245 Kodeks postępowania cywilnego
Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
Brzmienie: Art. 310 Kodeks postępowania cywilnego
Przed wszczęciem postępowania na wniosek, a w toku postępowania również z urzędu, można zabezpieczyć dowód, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione, albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy.
Brzmienie: Art. 292 Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może zarządzić oględziny bez udziału lub z udziałem biegłych, a stosownie do okoliczności – również w połączeniu z przesłuchaniem świadków.
Brzmienie: Art. 278 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. § 2. Sąd orzekający może pozostawić prawo wyboru biegłego sędziemu wyznaczonemu lub sądowi wezwanemu. § 3. Sąd oznaczy, czy opinia ma być przedstawiona ustnie, czy na piśmie. § 4. Jeżeli sąd nie wyznaczył osoby biegłego, wskazuje ją przewodniczący.
Brzmienie: Art. 361 Kodeks cywilny
§ 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.