Kredyty, długi i leasing

Bezskuteczne wypowiedzenie umowy kredytu firmowego przez bank

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Firma (kredytobiorca) zaciągnęła kredyt inwestycyjny w banku. Po krótkotrwałym opóźnieniu w spłacie raty i drobnej korekcie w Krajowym Rejestrze Sądowym, bank wypowiedział umowę kredytową, żądając natychmiastowej spłaty całej kwoty. Klient kwestionuje skuteczność wypowiedzenia, zarzucając bankowi brak proporcjonalności działania i brak możliwości usunięcia naruszenia.

Szybka odpowiedź

Wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank jest prawdopodobnie nieskuteczne, ponieważ oparło się na relatywnie krótkotrwałym opóźnieniu w spłacie części raty i nieistotnej zmianie w KRS, a także nastąpiło bez udzielenia firmie realnej możliwości naprawienia naruszenia.

  • Bank wypowiedział umowę kredytu inwestycyjnego z powodu 35-dniowego opóźnienia w spłacie raty (częściowo uregulowanej) oraz korekty adresu członka zarządu w KRS.
  • Wypowiedzenie jest prawdopodobnie nieskuteczne ze względu na brak proporcjonalności działań banku i sprzeczność z zasadami współżycia społecznego.
  • Klauzula umowna wyłączająca obowiązek banku do udzielenia terminu na usunięcie naruszenia może zostać uznana za nieskuteczną w relacjach B2B, zwłaszcza przy braku istotności naruszenia.
  • Zarówno opóźnienie, jak i zmiana w KRS, mogą zostać uznane za niewystarczające podstawy do wypowiedzenia całej umowy kredytu.
  • Kluczowym działaniem jest wniesienie pozwu o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia wraz z wnioskiem o zabezpieczenie powództwa, aby zablokować działania windykacyjne i egzekucyjne banku.
  • Roszczenie banku o natychmiastową spłatę przedawnia się z upływem 3 lat od doręczenia wypowiedzenia.

Jak wyglądała sprawa?

Klient, firma P.A., zawarł z bankiem umowę o kredyt inwestycyjny na kwotę 1 200 000,00 zł, której spłata została zabezpieczona m.in. hipoteką umowną na nieruchomości.

Podstawa: stan faktyczny i umowa kredytu

Umowa kredytowa nr UH/xxxx/xxxx została zawarta 15 czerwca 2021 roku. Przez ponad dwa lata spłata rat przebiegała zgodnie z harmonogramem. Na początku 2024 roku firma doświadczyła przejściowych problemów płatniczych, co doprowadziło do 35-dniowego opóźnienia w spłacie raty za styczeń 2024 roku.

Mimo otrzymania wezwania do zapłaty od banku z dnia 15 marca 2024 roku i dokonania częściowej wpłaty w wysokości 15 000,00 zł z łącznej zaległości wynoszącej 56 000,00 zł, bank podjął decyzję o wypowiedzeniu umowy kredytowej. Wypowiedzenie zostało doręczone 25 kwietnia 2024 roku, a bank zażądał natychmiastowej spłaty całego zadłużenia w kwocie 1 235 876,42 zł.

Jako podstawy wypowiedzenia bank wskazał opóźnienie w spłacie raty oraz rzekomą zmianę wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), która, zdaniem kredytobiorcy, była jedynie korektą adresu członka zarządu. Firma złożyła reklamację, podnosząc nieproporcjonalność działań banku i brak możliwości naprawienia zaległości przed wypowiedzeniem, jednak bank odrzucił reklamację i przekazał sprawę do windykacji, grożąc egzekucją.

Czy wypowiedzenie umowy kredytu było skuteczne?

Wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank jest prawdopodobnie nieskuteczne, głównie z uwagi na brak proporcjonalności i potencjalną nieskuteczność klauzuli wyłączającej okres na usunięcie naruszeń.

Podstawa: stan faktyczny i analiza prawna sprawy

Zasada swobody umów, określona w art. 353¹ Kodeksu cywilnego, pozwala stronom na kształtowanie treści umowy, jednak jej postanowienia nie mogą być sprzeczne z właściwością stosunku, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Klauzula w umowie kredytowej, wyłączająca obowiązek banku do udzielenia terminu na usunięcie naruszenia (§ 9 ust. 4 umowy), może zostać uznana za sprzeczną z zasadami lojalności kontraktowej i dobrymi obyczajami w obrocie bankowym, szczególnie gdy wypowiedzenie dotyczy całej umowy z powodu stosunkowo niewielkiego i krótkotrwałego opóźnienia.

Prawo bankowe nakłada na banki obowiązek działania z należytą starannością i zachowania proporcjonalności. W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że bank powinien udzielić kredytobiorcy możliwości uregulowania zaległości przed wypowiedzeniem umowy. Chociaż przepisy dotyczące klauzul abuzywnych (art. 385¹ Kodeksu cywilnego) formalnie dotyczą umów konsumenckich, w relacjach B2B można w drodze analogii kwestionować postanowienia, które rażąco naruszają interesy jednej ze stron i są sprzeczne z dobrymi obyczajami, zwłaszcza gdy klient znajduje się w słabszej pozycji kontraktowej.

Wypowiedzenie kredytu, będące drastycznym środkiem, powinno być stosowane jako ostateczność, po wyczerpaniu innych możliwości i udzieleniu kredytobiorcy szansy na naprawienie naruszenia. Całkowite wyłączenie tej możliwości może prowadzić do uznania wypowiedzenia za bezskuteczne.

Czy istniały istotne podstawy do wypowiedzenia umowy?

Obie wskazane przez bank podstawy wypowiedzenia – opóźnienie w spłacie i rzekoma zmiana w Krajowym Rejestrze Sądowym – są wątpliwe pod względem ich zasadności i istotności.

Podstawa: stan faktyczny i analiza prawna sprawy

Opóźnienie w spłacie jednej raty, wynoszące 35 dni i częściowo naprawione wpłatą w wysokości 15 000,00 zł, w kontekście kredytu na kwotę 1 200 000,00 zł, jest relatywnie niewielkie. Zasady proporcjonalności i dobrej praktyki bankowej wymagają, aby wypowiedzenie całej umowy było stosowane w przypadku rażącego lub trwałego naruszenia, które realnie zagraża interesom banku. Wypowiedzenie kredytu z powodu takiego opóźnienia może zostać uznane za nadużycie prawa przez bank.

Druga podstawa, rzekoma 'zmiana w KRS', według kredytobiorcy była jedynie korektą adresu członka zarządu. Taka zmiana, która nie wpływa na osobę członka zarządu, sposób reprezentacji spółki, jej zdolność finansową czy strukturę właścicielską, co do zasady nie stanowi istotnego naruszenia umowy uzasadniającego wypowiedzenie. Postanowienie umowne (§ 9 ust. 1 lit. c), dotyczące zmian w KRS, powinno być interpretowane ściśle i z uwzględnieniem celu umowy. Bank musiałby wykazać, że ta konkretna zmiana miała dla niego istotne znaczenie.

W związku z tym, bank powołał się na przesłanki, które mogą zostać uznane za niewystarczające lub nieistotne do wypowiedzenia umowy kredytu inwestycyjnego, zwłaszcza biorąc pod uwagę brak zagrożenia dla bezpieczeństwa spłaty całego kredytu.

Jakie terminy procesowe są istotne w tej sprawie?

Roszczenie banku o natychmiastową spłatę kredytu przedawnia się z upływem 3 lat od dnia doręczenia wypowiedzenia, co nastąpiło 25 kwietnia 2024 roku.

Podstawa: analiza prawna sprawy

Roszczenia z umowy kredytu bankowego, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą banku, przedawniają się z upływem 3 lat, zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia wymagalności roszczenia, czyli w tym przypadku od dnia doręczenia wypowiedzenia umowy kredytu, tj. 25 kwietnia 2024 roku (zgodnie z art. 120 Kodeksu cywilnego).

Zatem termin przedawnienia dla roszczenia banku o zwrot kapitału i odsetek (które stały się wymagalne z dniem wypowiedzenia) upłynie 25 kwietnia 2027 roku. Roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się oddzielnie, również z upływem 3 lat od dnia ich wymagalności. Wniesienie przez bank pozwu o zapłatę lub wniosku o wszczęcie egzekucji przed upływem tego terminu przerywa bieg przedawnienia.

W przypadku kredytobiorcy, roszczenie o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia (zgodnie z art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego) co do zasady nie ulega przedawnieniu. Jest to kluczowe, ponieważ umożliwia firmie podjęcie działań prawnych w celu ochrony swoich interesów bez obawy o upływ terminu przedawnienia dla samego ustalenia.

Jakie dowody są kluczowe w tej sprawie?

W postępowaniu sądowym zarówno firma, jak i bank będą musiały przedstawić szereg dowodów na poparcie swoich twierdzeń.

Podstawa: stan faktyczny i analiza prawna sprawy

Firma powinna zgromadzić umowę kredytową wraz z wszystkimi załącznikami i regulaminami, wszystkie potwierdzenia wpłat rat (w tym częściową wpłatę zaległości), całą korespondencję z bankiem (wezwania do zapłaty, wypowiedzenie umowy z dowodem doręczenia, reklamację i odpowiedź banku), a także aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) oraz dokumenty potwierdzające charakter zmiany w KRS (np. uchwałę zarządu). Wskazane mogą być również dowody na przejściowe problemy płatnicze i ich naprawianie, np. sprawozdania finansowe.

Bank prawdopodobnie przedstawi umowę kredytową, historię rachunku kredytowego firmy, wypowiedzenie umowy kredytu z dowodem doręczenia oraz odpis z KRS, który jego zdaniem uzasadniał wypowiedzenie. Zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego i art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, co oznacza, że każda ze stron musi aktywnie przedstawiać dowody na poparcie swoich racji.

Weryfikacja prawidłowości naliczeń banku oraz ocena zgodności jego działań z dobrymi praktykami bankowymi może wymagać opinii biegłego z zakresu bankowości lub finansów, co jest typowe w tego typu sprawach.

Czy wyliczenie salda zadłużenia przez bank jest prawidłowe?

Brak pełnej dokumentacji kredytowej kredytobiorcy uniemożliwia niezależny audyt i precyzyjne zweryfikowanie wyliczenia salda zadłużenia przedstawionego przez bank w kwocie 1 235 876,42 zł.

Podstawa: stan faktyczny i analiza prawna sprawy

Bank w wypowiedzeniu umowy kredytu przedstawił wyliczenie salda zadłużenia na dzień 24 kwietnia 2024 roku, składające się z pozostałego do spłaty kapitału (1 150 000,00 zł), odsetek umownych, opłat manipulacyjnych, kosztów monitów i odsetek karnych. Bez dostępu do pełnego harmonogramu spłat kredytu, szczegółowych informacji o wysokości wszystkich naliczonych odsetek, prowizji i kosztów windykacji, nie jest możliwe przeprowadzenie kompleksowego i niezależnego audytu tego wyliczenia.

Należy zwrócić uwagę, że jeśli wypowiedzenie zostanie uznane za bezskuteczne, bank nie ma prawa żądać natychmiastowej spłaty całego kredytu. W takim przypadku jego roszczenie powinno ograniczać się jedynie do zaległej części raty (41 000,00 zł) wraz z odsetkami za opóźnienie, liczonymi od dnia wymagalności tej raty. Zazwyczaj banki stosują wygórowane opłaty windykacyjne, które również mogą być kwestionowane pod kątem ich zgodności z umową i przepisami prawa.

Konieczne jest uzyskanie od kredytobiorcy pełnego harmonogramu spłat, wszelkich umów dodatkowych, regulaminów oraz szczegółowego wyciągu z rachunku kredytowego, aby przeprowadzić kompleksowy audyt naliczeń banku i zweryfikować, czy nie występują nadpłaty, błędy rachunkowe lub niedozwolone opłaty.

Jaka strategia działania jest rekomendowana w tej sytuacji?

Rekomendowana strategia obejmuje aktywne działania procesowe, w tym pozew o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy kredytu, połączone z próbą negocjacji przedsądowych.

Podstawa: analiza prawna sprawy

Najbardziej aktywną i kompleksową formą obrony jest wniesienie pozwu o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy kredytu (art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego). Pozwala to na uzyskanie prawomocnego orzeczenia, które trwale rozwiąże spór o ważność umowy. Pozew powinien być złożony wraz z wnioskiem o zabezpieczenie powództwa (art. 730 i n. Kodeksu postępowania cywilnego).

Wniosek o zabezpieczenie powództwa jest kluczowy w tej sytuacji. Może on polegać na zakazie wszczynania i prowadzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości obciążonej hipoteką lub zakazie zajmowania środków na rachunkach bankowych firmy. Jest to niezbędne, aby zapobiec paraliżowi działalności gospodarczej spółki i zabezpieczyć jej majątek przed nieodwracalnymi szkodami. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia wynika z realnej obawy, że brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania.

Alternatywą jest zgłoszenie roszczeń wyłącznie w toku egzekucji (np. powództwo przeciwegzekucyjne na podstawie art. 840 Kodeksu postępowania cywilnego), jednak to rozwiązanie wiąże się z ryzykiem szybkiego zajęcia majątku przez bank. Równolegle z działaniami sądowymi, rekomendowane są próby negocjacji z bankiem w celu polubownego rozwiązania sporu lub restrukturyzacji zadłużenia. Może to stworzyć podstawę do ugody pozasądowej. Ważne jest, aby powództwo o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia zostało złożone do właściwego sądu cywilnego, którym ze względu na wartość przedmiotu sporu (1 200 000,00 zł) jest sąd okręgowy.

Jakie są szanse i ryzyka procesowe?

Firma ma mocne argumenty dotyczące nieproporcjonalności wypowiedzenia i nieistotności jego podstaw, jednak musi liczyć się z ryzykami wynikającymi z formalnych zapisów umowy i kosztów postępowania sądowego.

Podstawa: stan faktyczny i analiza prawna sprawy

Mocne strony (szanse): Nieproporcjonalność wypowiedzenia, gdyż opóźnienie w spłacie było krótkie, dotyczyło jednej raty i zostało częściowo naprawione. Klient może skutecznie argumentować, że rzekoma „zmiana w KRS” była jedynie korektą adresu, niemającą wpływu na kondycję firmy. Brak możliwości usunięcia naruszenia przed wypowiedzeniem, mimo że klauzula umowna wyłączała ten obowiązek, jest istotnym argumentem prawnym w świetle zasad prawa bankowego i proporcjonalności. Firma ma silny interes prawny w ustaleniu bezskuteczności wypowiedzenia, co pozwala na kontynuowanie działalności i restrukturyzację zadłużenia.

Słabe strony (ryzyka): Treść umowy kredytowej zawiera klauzule (§ 9 ust. 2 i 4), które dają bankowi formalne podstawy do wypowiedzenia umowy i wyłączają obowiązek udzielenia terminu na usunięcie naruszeń. Fakt opóźnienia w spłacie raty jest bezsporny, a mimo częściowej wpłaty, znaczna część zaległej raty pozostawała niespłacona w momencie wypowiedzenia. Postępowanie sądowe jest czasochłonne i kosztowne, a w przypadku przegranej firma będzie musiała pokryć koszty banku. Istnieje także ryzyko szybkiego wszczęcia egzekucji przez bank, co może sparaliżować działalność gospodarczą spółki.

Kontrargumenty banku: Bank będzie powoływał się na literalne brzmienie umowy oraz na fakt naruszenia zobowiązania przez kredytobiorcę. Będzie argumentował, że wypowiedzenie umowy miało na celu ochronę jego interesów finansowych. Może również twierdzić, że każda zmiana w KRS, nawet adresowa, zwiększa ryzyko kredytowe, a w relacjach między profesjonalnymi podmiotami zasada swobody umów powinna być interpretowana szerzej niż w przypadku konsumentów.

Najczęstsze pytania

Czy bank może wypowiedzieć umowę kredytu z powodu małej zaległości?

Chociaż bank ma prawo wypowiedzieć umowę w przypadku naruszenia jej warunków, to wypowiedzenie całej umowy z powodu krótkotrwałego opóźnienia w spłacie jednej raty, zwłaszcza gdy zaległość została częściowo uregulowana, może być uznane za nieproporcjonalne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, a tym samym nieskuteczne. Wymagane jest zachowanie lojalności kontraktowej i odpowiedniej proporcjonalności działań.

Co oznacza zmiana adresu w KRS dla umowy kredytu?

Zmiana adresu członka zarządu w Krajowym Rejestrze Sądowym, która nie wpływa na osobę zarządzającą, sposób reprezentacji spółki czy jej zdolność finansową, co do zasady nie jest istotną zmianą uzasadniającą wypowiedzenie umowy kredytu. Bank musiałby wykazać, że taka korekta miała dla niego realne i istotne znaczenie w kontekście bezpieczeństwa spłaty kredytu, co jest mało prawdopodobne.

Jakie kroki powinien podjąć kredytobiorca po wypowiedzeniu umowy przez bank?

Po wypowiedzeniu umowy kredytobiorca powinien niezwłocznie podjąć aktywne kroki prawne. Rekomendowane jest wniesienie pozwu o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy kredytu do sądu cywilnego wraz z wnioskiem o zabezpieczenie powództwa. Równolegle warto podjąć próbę negocjacji z bankiem w celu polubownego rozwiązania sporu lub restrukturyzacji zadłużenia. Kluczowe jest zabezpieczenie majątku firmy przed ewentualną egzekucją.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 353¹ Kodeks cywilny

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 120 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. § 2. Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 189 Kodeks postępowania cywilnego

Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 737 Kodeks postępowania cywilnego

Wniosek o udzielenie zabezpieczenia podlega rozpoznaniu bezzwłocznie, nie później jednak niż w terminie tygodnia od dnia jego wpływu do sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jeżeli ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na rozprawie, należy ją wyznaczyć tak, aby rozprawa mogła odbyć się w terminie miesięcznym od dnia wpływu wniosku.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 840 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. § 2. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracyjnego, do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 493 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Od nakazu zapłaty pozwany może wnieść zarzuty. § 2. W piśmie zawierającym zarzuty pozwany powinien, poza elementami wskazanymi w art. 4803 § 2, wymienić fakty, z których wywodzi żądania, i dowody na wykazanie każdego z nich. § 3. W postępowaniu po wniesieniu zarzutów: 1) nie stosuje się przepisów art. 194–196 i art. 198; 2) powództwo wzajemne jest niedopuszczalne; 3) nie można występować z nowymi roszczeniami zamiast lub obok dotychczasowych; jednakże w przypadku zmiany okoliczności powód może żądać zamiast pierwotnego przedmiotu sporu jego równowartości lub innego przedmiotu, a w sprawach o świadczenie powtarzające się może nadto rozszerzyć powództwo o świadczenia za kolejne okresy. § 4. Jeżeli zachodzą podstawy do odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania, sąd z urzędu postanowieniem uchyla nakaz zapłaty i wydaje odpowiednie rozstrzygnięcie. W innym przypadku sąd wydaje wyrok, którym w całości lub części utrzymuje nakaz zapłaty w mocy albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 5 Kodeks cywilny

Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 72 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. § 2. Strona, która rozpoczęła lub prowadziła negocjacje z naruszeniem dobrych obyczajów, w szczególności bez zamiaru zawarcia umowy, jest obowiązana do naprawienia szkody, jaką druga strona poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.