Kredyty, długi i leasing

Czy można kwestionować wysokie koszty chwilówki po przedłużeniu lub refinansowaniu?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-05 · aktualizacja: 2026-10-05 · czas czytania 7 min

Wiele osób zastanawia się, jak kwestionować koszty chwilówki, szczególnie gdy zadłużenie rośnie po przedłużeniu terminu spłaty lub refinansowaniu. Przedstawiamy historię Pana S. K., którego początkowa pożyczka w wysokości 2 000 zł urosła do prawie 4 000 zł po kolejnych opłatach i odsetkach. CaseBox AI wskazał, jak obronić się przed wygórowanymi kosztami i odzyskać nienależne pieniądze.

  • Czy moja umowa chwilówki zawiera niedozwolone klauzule?
  • Jak obliczyć, ile mogę odzyskać z mojej chwilówki?
  • Co zrobić, gdy komornik już wszczął egzekucję z chwilówki?

Szybka odpowiedź

Możesz kwestionować koszty chwilówki, jeśli opłaty za przedłużenie, refinansowanie, prowizje lub odsetki karne przekraczają limity ustawowe lub są wynikiem niedopełnienia obowiązków informacyjnych przez pożyczkodawcę.

  • Wysokie opłaty za przedłużenie i refinansowanie chwilówki często przekraczają limity prawne.
  • Nadużycia mogą prowadzić do zastosowania sankcji kredytu darmowego, co obniża dług do samego kapitału.
  • Postanowienia o rażąco wysokich odsetkach karnych są zazwyczaj nieważne z mocy prawa.
  • Działania obejmują wezwanie przedsądowe, pozew przeciwegzekucyjny oraz skargę do UOKiK.

Jak wyglądała sprawa Pana S. K.?

Pan S. K. zaciągnął chwilówkę w H.F. sp. z o.o. w wysokości 2 000 zł, która po przedłużeniu i refinansowaniu zadłużenia, obciążona wysokimi opłatami, znacznie wzrosła.

W styczniu 2024 r. Pan S. K. pożyczył 2 000 zł. Gdy nie mógł spłacić długu, 25 stycznia przedłużył termin spłaty o 30 dni, akceptując dodatkową opłatę 450 zł i oprocentowanie 9% miesięcznie. Uzgodnienia te, bez formalnego aneksu, miały miejsce mailowo i SMS-owo.

3 marca 2024 r. nastąpiło refinansowanie długu – Pan S. K. zawarł nową umowę na 2 800 zł, z której potrącono prowizję 700 zł i jednorazową opłatę administracyjną 199 zł. Po braku spłaty firma pożyczkowa naliczyła karne odsetki w wysokości 2% dziennie i koszty windykacji, żądając 3 899 zł. W maju wszczęto egzekucję komorniczą, a Pan S. K. wpłacił częściowo 1 200 zł.

Pan S. K. zwrócił się do CaseBox AI z pytaniem, jak kwestionować koszty chwilówki i jak obronić się przed wysokimi opłatami, podejrzewając, że są one niezgodne z prawem konsumenckim.

Kiedy koszty chwilówki przekraczają dozwolone limity prawne?

Koszty chwilówki mogą być niezgodne z prawem, gdy pozaodsetkowe koszty kredytu lub odsetki przekraczają maksymalne stawki określone w ustawie o kredycie konsumenckim i Kodeksie cywilnym.

Podstawa: Ustawa o kredycie konsumenckim — art. 36a, Kodeks cywilny — art. 359 § 2¹ i art. 481 § 2¹

Ustawa o kredycie konsumenckim precyzyjnie określa maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu (MPKK). Dla pożyczek o okresie spłaty nie krótszym niż 30 dni, MPKK oblicza się według wzoru zawierającego stałą kwotę (10% kapitału) i kwotę zależną od okresu spłaty (10% kapitału w stosunku rocznym). Co ważne, pozaodsetkowe koszty kredytu nie mogą być wyższe niż 45% całkowitej kwoty kredytu, a ponadto nie mogą przekroczyć sumy 25% całkowitej kwoty kredytu i 30% całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym.

Dodatkowo, Kodeks cywilny ustala maksymalne odsetki oraz maksymalne odsetki za opóźnienie. Ich wysokość nie może przekroczyć dwukrotności wysokości odsetek ustawowych lub ustawowych za opóźnienie, które są powiązane ze stopą referencyjną Narodowego Banku Polskiego. Jakiekolwiek postanowienia umowne przekraczające te limity są nieważne z mocy prawa, a w ich miejsce wchodzą przepisy ustawy.

Czy opłaty za przedłużenie i refinansowanie chwilówki są zawsze legalne?

Opłaty za przedłużenie i refinansowanie chwilówki często przekraczają ustawowe limity i mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne, szczególnie jeśli nie były indywidualnie negocjowane.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 385¹ i art. 58 § 1, Ustawa o kredycie konsumenckim — art. 36a

Przedłużanie terminu spłaty chwilówki (tzw. rollover) lub jej refinansowanie (udzielenie nowej pożyczki na spłatę starej) jest traktowane jako nowa umowa o kredyt konsumencki. Oznacza to, że wszelkie związane z tym opłaty – jak opłata za przedłużenie, prowizja czy opłata administracyjna – muszą mieścić się w limitach pozaodsetkowych kosztów kredytu, określonych w art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim. Wiele firm pożyczkowych nagminnie przekracza te limity, obciążając konsumentów wygórowanymi kwotami.

Ponadto, jeśli te postanowienia umowne nie były indywidualnie uzgodnione z konsumentem, a kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, mogą zostać uznane za niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne) zgodnie z art. 385¹ Kodeksu cywilnego. W takim przypadku, te postanowienia nie wiążą konsumenta.

W sprawie Pana S. K. opłaty za przedłużenie (450 zł), prowizja (700 zł) oraz opłata administracyjna (199 zł) rażąco zawyżyły całkowite koszty kredytu. Dodatkowo, oprocentowanie 9% miesięcznie oraz odsetki karne 2% dziennie były jaskrawo niezgodne z przepisami o odsetkach maksymalnych, czyniąc te postanowienia nieważnymi w zakresie przekraczającym limity.

Czym jest sankcja kredytu darmowego i kiedy można z niej skorzystać?

Sankcja kredytu darmowego pozwala konsumentowi na zwrot jedynie kwoty pożyczonego kapitału bez odsetek i innych kosztów, jeśli kredytodawca naruszył podstawowe obowiązki wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim.

Podstawa: Ustawa o kredycie konsumenckim — art. 45

Jeśli pożyczkodawca nie wypełnił kluczowych obowiązków informacyjnych, takich jak np. nieprzekazanie wymaganych informacji o kosztach kredytu, o Rocznej Rzeczywistej Stopie Oprocentowania (RRSO) lub nie dostarczył prawidłowego formularza informacyjnego, konsument może skorzystać z sankcji kredytu darmowego. To uprawnienie jest niezwykle korzystne, ponieważ pozwala oddać tylko sam pożyczony kapitał, bez żadnych dodatkowych opłat czy odsetek.

Aby skorzystać z tej sankcji, konsument musi złożyć pożyczkodawcy pisemne oświadczenie. Termin na skorzystanie z tego prawa to rok od dnia wykonania umowy. Jest to jeden z najsilniejszych argumentów w sporach z firmami pożyczkowymi, zwłaszcza w przypadku trudnych do udowodnienia naruszeń informacyjnych lub celowego ukrywania prawdziwych kosztów.

Jakie kroki podjąć, aby zakwestionować koszty chwilówki?

Aby zakwestionować koszty chwilówki, należy w pierwszej kolejności wysłać wezwanie przedsądowe, a następnie rozważyć wniesienie pozwu sądowego, w tym powództwa przeciwegzekucyjnego, oraz skargi do UOKiK.

Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 187 § 1 pkt 3, Kodeks postępowania cywilnego — art. 840 § 1 pkt 1, Kodeks postępowania cywilnego — art. 730 § 1, art. 730¹ § 1 i art. 736 § 1

Pierwszym krokiem jest wysłanie wezwania przedsądowego do pożyczkodawcy. W piśmie należy szczegółowo wskazać, które opłaty i odsetki są kwestionowane, dlaczego są one niezgodne z prawem oraz jaka kwota powinna zostać zwrócona lub rozliczona. Wezwanie powinno zawierać konkretne wyliczenia i powoływać się na odpowiednie przepisy prawa, a także wskazywać termin na polubowne rozwiązanie sprawy.

Jeśli egzekucja komornicza już się rozpoczęła, kluczowe jest złożenie pozwu przeciwegzekucyjnego (art. 840 KPC). Ma on na celu pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego (np. nakazu zapłaty) w części lub w całości, wskazując na nieistnienie długu lub jego nieważność. Wraz z pozwem warto złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczenia (art. 730, 730¹, 736 KPC), prosząc sąd o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli egzekucja nie jest prowadzona, można złożyć zwykły pozew o zapłatę nienależnie pobranych kwot.

Dodatkowo, warto rozważyć złożenie skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK). UOKiK może wszcząć postępowanie w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów lub stosowania klauzul niedozwolonych, co może wywrzeć dodatkową presję na pożyczkodawcę i wzmocnić pozycję konsumenta w sporze sądowym.

Jakie są ryzyka i szanse w sporze o koszty chwilówki?

Szanse na zakwestionowanie wygórowanych kosztów chwilówki są wysokie, jednak trzeba liczyć się z ryzykami procesowymi, takimi jak koszty sądowe czy konieczność udowodnienia swoich racji.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 6, Kodeks postępowania cywilnego — art. 232

Szanse powodzenia w sporze z pożyczkodawcą są zazwyczaj wysokie, biorąc pod uwagę rażąco wysokie opłaty i oprocentowanie często stosowane w chwilówkach. Polskie sądy coraz częściej stają po stronie konsumentów, uznając takie praktyki za niedozwolone. Argumenty dotyczące przekroczenia limitów pozaodsetkowych kosztów kredytu oraz odsetek maksymalnych, a także możliwość zastosowania sankcji kredytu darmowego, znacząco wzmacniają pozycję konsumenta.

Ryzyka procesowe obejmują przede wszystkim koszty sądowe, które konsument może ponieść w przypadku przegranej. Istnieje też ryzyko, że sąd nie zastosuje sankcji kredytu darmowego, a jedynie obniży sporne opłaty do prawnie dozwolonego poziomu. Pożyczkodawcy często argumentują, że konsument świadomie zaakceptował warunki umowy. Niezbędne jest zatem rzetelne przygotowanie dowodów i argumentacji prawnej, gdyż ciężar udowodnienia faktów leży po stronie, która wywodzi z nich skutki prawne.

  • Kluczowe dowody to: umowy pożyczek, korespondencja e-mail/SMS z firmą pożyczkową, potwierdzenia wpłat, wezwania do zapłaty i dokumenty od komornika.
  • Warto zebrać wszystkie dokumenty dotyczące każdej pożyczki, przedłużenia czy refinansowania, aby udowodnić faktyczny przebieg zdarzeń.

Ile można odzyskać, kwestionując koszty chwilówki?

W sprawie Pana S. K. możliwe jest odzyskanie lub umorzenie części długu w wysokości 1 899 zł, jeśli zostanie zastosowana sankcja kredytu darmowego.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 405

Na przykładzie sprawy Pana S. K., można jasno przedstawić potencjalne korzyści. Początkowy kapitał pożyczki wynosił 2 000 zł. Firma pożyczkowa naliczyła łącznie 450 zł opłaty za przedłużenie, 700 zł prowizji i 199 zł opłaty administracyjnej, co daje sumę 1 349 zł nienależnych opłat. Pan S. K. dokonał częściowej spłaty w wysokości 1 200 zł.

Gdyby zastosowano sankcję kredytu darmowego, Pan S. K. byłby zobowiązany do zwrotu jedynie kapitału w wysokości 2 000 zł. Po odjęciu już wpłaconych 1 200 zł, pozostałe realne zadłużenie Pana S. K. wyniosłoby 800 zł. Tymczasem firma pożyczkowa żądała w egzekucji 3 899 zł, co po odjęciu wpłaconej kwoty nadal dawało 2 699 zł.

W rezultacie, różnica między żądaną kwotą a rzeczywistym zadłużeniem Pana S. K. wynosi 1 899 zł (2 699 zł - 800 zł). Tę kwotę Pan S. K. może domagać się zwrotu jako nienależnego świadczenia (z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia pożyczkodawcy) lub wykorzystać do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w tym zakresie. Dodatkowo, ma prawo żądać odsetek ustawowych za opóźnienie od nienależnie pobranych kwot od dnia ich pobrania.

Najczęstsze pytania

Co to są pozaodsetkowe koszty kredytu?

Pozaodsetkowe koszty kredytu to wszystkie opłaty, prowizje i inne koszty związane z pożyczką, które nie są odsetkami. Ustawa o kredycie konsumenckim ściśle limituje ich wysokość, aby chronić konsumentów przed nadmiernym obciążeniem.

Czy refinansowanie chwilówki jest korzystne?

Refinansowanie chwilówki rzadko jest korzystne dla konsumenta, ponieważ często wiąże się z naliczeniem nowych, wysokich opłat i prowizji, które mogą jeszcze bardziej pogłębić zadłużenie i przekroczyć ustawowe limity kosztów.

Czy mogę zakwestionować umowę chwilówki po fakcie?

Tak, możesz zakwestionować umowę chwilówki nawet po jej zawarciu lub po rozpoczęciu egzekucji. W szczególności możesz powoływać się na niezgodność z prawem naliczonych opłat i odsetek oraz na niedozwolone postanowienia umowne.

Jaki jest limit odsetek karnych w chwilówce?

Limit odsetek karnych (za opóźnienie) w chwilówce, podobnie jak w innych umowach, nie może przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, które są ogłaszane przez Ministra Sprawiedliwości.

Jakie dokumenty są potrzebne do kwestionowania kosztów chwilówki?

Do zakwestionowania kosztów chwilówki potrzebne są wszystkie dokumenty dotyczące pożyczki: umowy, potwierdzenia przelewów, korespondencja e-mail/SMS z pożyczkodawcą, wezwania do zapłaty, a także dokumenty od komornika, jeśli egzekucja już się rozpoczęła.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 36a Ustawa o kredycie konsumenckim

1. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu dla kredytów o okresie spłaty nie krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru: MPKK = (K x 10%) + (K x n/R x 10%) w którym poszczególne symbole oznaczają: MPKK - maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu, K - całkowitą kwotę kredytu, n - okres spłaty wyrażony w dniach, R - liczbę dni w roku. 1a. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu dla kredytów o okresie spłaty krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru: MPKK = K x 5% w którym poszczególne symbole oznaczają: MPKK - maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu, K - całkowitą kwotę kredytu. 2. Pozaodsetkowe koszty kredytu nie mogą być wyższe od 45% całkowitej kwoty kredytu. 3. Pozaodsetkowe koszty kredytu wynikające z umowy o kredyt konsumencki nie należą się w części przekraczającej maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu obliczoną w sposób określony w ust. 1-2. 4.Przepisów art. 7202-7205 Kodeksu cywilnego nie stosuje się do umowy pożyczki pieniężnej udzielanej przez instytucję pożyczkową na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 58 Kodeks cywilny

§ 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. § 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. § 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 45 Ustawa o kredycie konsumenckim

1. W przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. 2. Jeżeli kredytodawca w umowie nie określił zasad i terminów spłaty kredytu, konsument zwraca kredyt w równych ratach, płatnych co miesiąc, od dnia zawarcia umowy. 3. Jeżeli umowa o kredyt konsumencki nie przewiduje terminu spłaty kredytu, konsument zwraca kredyt w terminie: 1) pięciu lat - w przypadku kredytów konsumenckich do wysokości 80 000 zł; 2) dziesięciu lat - w przypadku kredytów konsumenckich powyżej 80 000 zł. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, konsument ponosi koszty ustanowienia zabezpieczenia kredytu przewidziane w umowie. 5. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 840 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. § 2. Jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracyjnego, do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 232 Kodeks cywilny

§ 1. Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym. § 2. W wypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 359 Kodeks cywilny

§ 1. Odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności prawnej albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu. § 2. Jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych. § 21. Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych (odsetki maksymalne). § 22. Jeżeli wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej przekracza wysokość odsetek maksymalnych, należą się odsetki maksymalne. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych, także w razie dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 3. (uchylony) § 4. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-05.