Kredyty, długi i leasing

Pozew WIBOR: jak przygotować się do walki z bankiem o nieuczciwe oprocentowanie?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-05 · aktualizacja: 2026-10-05 · czas czytania 7 min

J. M. N., właściciel salonu meblowego, pozwał bank o WIBOR po tym, jak bank jednostronnie zmieniał źródło wskaźnika oprocentowania jego kredytu hipotecznego, co doprowadziło do znacznego wzrostu rat. W odpowiedzi na jego żądania zwrotu nadpłaconych odsetek i podważenia klauzuli fallback, bank odmówił, co zmusiło kredytobiorcę do podjęcia kroków prawnych. Sprawdź, jak CaseBox AI analizuje tę sprawę i jakie działania należy podjąć, by skutecznie walczyć o swoje prawa.

  • Czy moja umowa kredytu z WIBOR zawiera podobne klauzule abuzywne?
  • Jakie są szacunkowe koszty złożenia pozwu WIBOR w mojej sytuacji?
  • Co zrobić, jeśli bank już rozpoczął działania windykacyjne wobec mojego kredytu z WIBOR?

Szybka odpowiedź

Aby skutecznie złożyć pozew WIBOR, należy podważyć jednostronne zmiany wskaźnika przez bank, powołując się na abuzywność lub nieważność klauzul umownych, oraz domagać się zwrotu nienależnie pobranych odsetek.

  • Bank jednostronnie zmieniał źródło wskaźnika WIBOR, mimo że pierwotny wskaźnik był nadal publikowany.
  • Klauzula fallback pozwalająca na takie zmiany może być uznana za abuzywną lub nieważną.
  • Możesz domagać się zwrotu nadpłaconych odsetek wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
  • Konieczne jest złożenie wniosku o zabezpieczenie powództwa, by chronić się przed działaniami windykacyjnymi banku.

Jak wyglądała sprawa J. M. N. dotycząca pozwu WIBOR?

J. M. N. pozwał bank po tym, jak ten jednostronnie zmieniał źródło wskaźnika WIBOR 3M w jego umowie kredytu hipotecznego, co doprowadziło do zawyżania rat i nadpłaty odsetek.

W marcu 2016 r. J. M. N. zawarł z Bank K. S.A. umowę kredytu hipotecznego na kwotę 350 000 zł, której oprocentowanie opierało się na wskaźniku WIBOR 3M publikowanym przez ACI P. oraz stałej marży banku 2,50 p.p. Umowa zawierała również klauzulę fallback, która dawała bankowi prawo do jednostronnego określenia „równoważnego wskaźnika” w przypadku zaprzestania publikacji WIBOR.

Pomimo braku zaprzestania publikacji pierwotnego wskaźnika, bank dwukrotnie zmieniał jego źródło – najpierw na WIBOR publikowany przez IFP B. Ltd. (od stycznia 2021 r.), a następnie na wewnętrznie opracowany wskaźnik BMI-WIBOR (od listopada 2023 r.). Te zmiany skutkowały znacznym wzrostem miesięcznych rat kredytu.

Reklamacja J. M. N. została odrzucona przez bank, a próba mediacji z Rzecznikiem Finansowym nie powiodła się. Na podstawie ekspertyzy biegłego, J. M. N. wyliczył, że od stycznia 2021 r. do października 2023 r. bank naliczył mu o 28 452,60 zł wyższe odsetki. W obliczu zagrożenia windykacją, Klient zlecił reprezentację prawną w celu złożenia pozwu.

Czy klauzula fallback w umowie kredytu WIBOR jest ważna?

Klauzula fallback, która pozwala bankowi na jednostronne i niejasne zmiany wskaźnika referencyjnego WIBOR, może zostać uznana za abuzywną lub nieważną, zwłaszcza gdy pierwotny wskaźnik jest nadal publikowany.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 58 § 1 i § 2, art. 353¹ i art. 385¹ § 1

Problem leży w klauzuli, która uprawniała bank do jednostronnego określenia „równoważnego wskaźnika referencyjnego” i zmiany źródła jego publikacji, nawet jeśli pierwotny wskaźnik WIBOR nadal był dostępny. Działania banku były niezgodne z treścią klauzuli, która przewidywała taką możliwość tylko w przypadku zaprzestania publikacji WIBOR.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym, postanowienia umowy z konsumentem, które nie były indywidualnie uzgodnione i rażąco naruszają jego interesy w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, są abuzywne i nie wiążą konsumenta. Klauzula fallback, która nie precyzuje obiektywnych kryteriów wyboru nowego wskaźnika (szczególnie przejście na wewnętrznie opracowany wskaźnik BMI-WIBOR), narusza równowagę kontraktową.

Jeśli klauzula jest na tyle wadliwa, że stanowi obejście przepisów dotyczących ustalania oprocentowania lub jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, może być uznana za nieważną w całości lub części. Wówczas nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych, co uzasadnia roszczenie o zwrot nienależnie pobranych świadczeń.

Jakie są podstawy prawne do dochodzenia zwrotu nadpłaconych odsetek z kredytu WIBOR?

Zwrot nadpłaconych odsetek z kredytu WIBOR można dochodzić na podstawie przepisów o świadczeniu nienależnym, wynikającym z abuzywności lub nieważności klauzul umownych.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 405 i art. 410 § 1 i § 2

Gdy postanowienie umowy zostanie uznane za abuzywne lub nieważne, oznacza to, że bank pobierał zawyżone odsetki bez ważnej podstawy prawnej. W takiej sytuacji kredytobiorca spełniał świadczenie nienależne.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym, kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do jej wydania. Dotyczy to w szczególności świadczeń nienależnych, czyli takich, które zostały spełnione, choć nie było ku temu obowiązku.

W przypadku J. M. N. kwota nadpłaty odsetek wyniosła 28 452,60 zł za okres od stycznia 2021 r. do października 2023 r., zgodnie z ekspertyzą biegłego. Do tej kwoty należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie od daty, w której bank powinien był zwrócić nienależne środki.

Kiedy roszczenia z pozwu WIBOR ulegają przedawnieniu?

Roszczenia o zwrot nienależnie pobranych odsetek z kredytu WIBOR przedawniają się z upływem sześciu lat od daty wymagalności każdego z nich, czyli od momentu ich zapłaty.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 117 § 1 i § 2¹, art. 118 i art. 120 § 1

Roszczenia majątkowe, takie jak te o zwrot nadpłaconych odsetek, ulegają przedawnieniu. Dla konsumenta termin ten wynosi sześć lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, czyli od dnia każdej poszczególnej nadpłaconej raty odsetkowej.

Oznacza to, że każda rata przedawnia się osobno. W przypadku J. M. N., najwcześniejsze roszczenia (ze stycznia 2021 r.) przedawnią się dopiero w styczniu 2027 r., co daje mu czas na złożenie pozwu.

Ważne jest, aby pamiętać, że złożenie reklamacji do banku czy wniosku do Rzecznika Finansowego nie przerywa biegu przedawnienia. Jedynie czynność podjęta bezpośrednio przed sądem, np. wniesienie pozwu, może skutecznie przerwać ten bieg.

Jakie dokumenty i dowody są potrzebne do pozwu WIBOR?

Do pozwu WIBOR niezbędne są przede wszystkim umowa kredytu, wszystkie harmonogramy spłat, pisma banku o zmianach wskaźnika oraz szczegółowa ekspertyza biegłego potwierdzająca nadpłaty.

Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 126 § 1 i art. 187 § 1

W celu wykazania abuzywności lub nieważności klauzuli oraz obliczenia nadpłat, konieczne jest zgromadzenie kompleksowej dokumentacji. Pisma procesowe muszą spełniać wymogi formalne, jasno określać żądania i wskazywać fakty oraz dowody.

Kluczowym dowodem będzie opinia biegłego z zakresu finansów i bankowości, który szczegółowo wyliczy nadpłacone odsetki i oceni zasadność działań banku w kontekście zmian wskaźnika referencyjnego. Biegły powinien również zweryfikować, czy pierwotny WIBOR (ACI P.) faktycznie przestał być publikowany.

  • Pełna Umowa Kredytu Hipotecznego z wszystkimi załącznikami i aneksami.
  • Wszystkie harmonogramy spłat – zarówno pierwotne, jak i te zmienione przez bank.
  • Pisma banku informujące o zmianach wskaźnika referencyjnego.
  • Szczegółowa ekspertyza biegłego z rachunkiem, potwierdzająca wysokość nadpłaconych odsetek.
  • Korespondencja reklamacyjna z bankiem i jego decyzja o odrzuceniu reklamacji.
  • Tabele historycznego WIBOR (pierwotnego i stosowanych przez bank) za cały okres kredytowania.
  • Potwierdzenia wpłat rat kredytowych oraz wyciągi z rachunku.

Jakie są ryzyka procesowe i co z zabezpieczeniem pozwu WIBOR?

Ryzyka procesowe obejmują długotrwałość postępowania i potencjalne koszty, jednak wniosek o zabezpieczenie powództwa może chronić kredytobiorcę przed działaniami windykacyjnymi banku.

Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 730 § 1, art. 730¹ § 1 i § 2

Sprawy dotyczące WIBOR są nowymi problemami prawnymi, a brak ugruntowanego orzecznictwa może prowadzić do niepewności co do ostatecznego rozstrzygnięcia. Proces sądowy może być długotrwały, zwłaszcza przy konieczności powoływania biegłych, a w przypadku przegranej wiąże się z kosztami sądowymi i zastępstwa procesowego banku.

Ważnym elementem strategii procesowej jest złożenie wniosku o zabezpieczenie powództwa. Ma to na celu wstrzymanie działań windykacyjnych banku oraz zakaz rozporządzania zabezpieczeniem hipotecznym na nieruchomości kredytobiorcy do czasu prawomocnego zakończenia sprawy.

Sąd udzieli zabezpieczenia, jeśli powód uprawdopodobni roszczenie (przedstawi argumenty za abuzywnością/nieważnością klauzuli i nadpłatami) oraz interes prawny, czyli realną obawę, że brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie przyszłego wyroku.

Jakie są kolejne kroki po przygotowaniu pozwu WIBOR?

Po przygotowaniu pozwu i wniosku o zabezpieczenie należy niezwłocznie złożyć je w Sądzie Okręgowym, monitorować wniosek o zabezpieczenie i aktywnie uczestniczyć w dalszym postępowaniu dowodowym.

Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 730, art. 730¹ i art. 744 § 1

Po skompletowaniu wszystkich niezbędnych dokumentów i przygotowaniu pozwu wraz z wnioskiem o zabezpieczenie, należy je złożyć w odpowiednim Sądzie Okręgowym. Wartość przedmiotu sporu (zwrot 28 452,60 zł oraz ustalenie ważności klauzuli dla całego kredytu 350 000 zł) kwalifikuje sprawę do sądu okręgowego.

Sąd rozpatruje wniosek o zabezpieczenie zazwyczaj w ciągu 7 dni. W przypadku pozytywnego postanowienia, należy jak najszybciej doręczyć jego odpis bankowi. Postanowienie o zabezpieczeniu upada w przypadku prawomocnego oddalenia powództwa lub umorzenia postępowania.

Następnie należy aktywnie uczestniczyć w całym postępowaniu sądowym, przygotowywać odpowiedzi na pisma banku, składać dalsze wnioski dowodowe (w tym o opinię biegłego) i dążyć do skutecznego dochodzenia swoich roszczeń.

Najczęstsze pytania

Czym jest pozew WIBOR?

Pozew WIBOR to działanie prawne mające na celu podważenie sposobu naliczania oprocentowania kredytu, opartego na wskaźniku WIBOR, i domaganie się zwrotu nadpłaconych odsetek z powodu abuzywnych lub nieważnych klauzul umownych banku.

Czy mogę złożyć pozew WIBOR, jeśli bank grozi mi windykacją?

Tak, nawet jeśli bank grozi windykacją, możesz złożyć pozew WIBOR. W takiej sytuacji kluczowe jest jednoczesne złożenie wniosku o zabezpieczenie powództwa, które może wstrzymać działania windykacyjne banku.

Ile kosztuje pozew WIBOR?

Koszty pozwu WIBOR obejmują opłatę sądową (5% wartości przedmiotu sporu), koszty zastępstwa procesowego (wynagrodzenie prawnika) oraz ewentualne zaliczki na opinie biegłych.

Czy orzecznictwo w sprawach kredytów indeksowanych pomaga w sprawach WIBOR?

Orzecznictwo w sprawach kredytów, w których banki jednostronnie kształtowały świadczenia, wprowadziło ważne zasady dotyczące ochrony konsumenta. Te zasady mogą być analogicznie stosowane w sprawach WIBOR.

Co to jest klauzula fallback w umowie kredytu WIBOR?

Klauzula fallback to postanowienie umowne, które określa, co stanie się z oprocentowaniem kredytu, jeśli wskaźnik referencyjny (np. WIBOR) przestanie być publikowany. Problem pojawia się, gdy bank wykorzystuje ją do jednostronnej zmiany wskaźnika, mimo że pierwotny wskaźnik nadal jest dostępny.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 58 Kodeks cywilny

§ 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. § 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. § 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 353¹ Kodeks cywilny

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 410 Kodeks cywilny

§ 1. Przepisy artykułów poprzedzających stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego. § 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 117 Kodeks cywilny

§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. § 3. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 120 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. § 2. Bieg przedawnienia roszczeń o zaniechanie rozpoczyna się od dnia, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 126 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane; 2) imiona i nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 3) oznaczenie rodzaju pisma; 4) osnowę wniosku lub oświadczenia; 5) w przypadku gdy jest to konieczne do rozstrzygnięcia co do wniosku lub oświadczenia – wskazanie faktów, na których strona opiera swój wniosek lub oświadczenie, oraz wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów; 6) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 7) wymienienie załączników. § 11. Do pisma procesowego dołącza się załączniki wymienione w tym piśmie. § 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie przedmiotu sporu oraz: 1) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron albo, w przypadku gdy strona jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – adres do doręczeń wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 11) oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy przedstawicieli ustawowych i pełnomocników stron; 2) numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) powoda będącego osobą fizyczną, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania lub posiada go nie mając takiego obowiązku lub 3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer w innym właściwym rejestrze, ewidencji lub NIP powoda niebędącego osobą fizyczną, który nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest on obowiązany do jego posiadania. § 21. Dalsze pisma procesowe, poza elementami określonymi w § 1, powinny zawierać sygnaturę akt. § 3. Do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo albo jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Jeżeli pełnomocnik wnosi pismo procesowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego, pełnomocnictwo udzielone w postaci elektronicznej albo jego elektronicznie uwierzytelniony odpis wnosi się wraz z tym pismem. W piśmie tym podaje się numer wpisu pełnomocnika na właściwą listę, w przypadku gdy pismo to jest wnoszone przez pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym. § 31. Przepisu § 3 nie stosuje się do pism wnoszonych w elektronicznym postępowaniu upominawczym. § 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. § 5. Pismo procesowe wniesione za pośrednictwem systemu teleinformatycznego albo portalu informacyjnego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a w przypadku prokuratora – także zaawansowanym podpisem elektronicznym wydawanym przez właściwe jednostki organizacyjne prokuratury. § 6. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, tryb zakładania i udostępniania konta w systemie teleinformatycznym, za pomocą którego można wnosić pisma procesowe, z uwzględnieniem sprawności postępowania, ochrony praw stron postępowania oraz możliwości składania jednorazowo wielu pism.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 187 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna; 11) oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia; 2) wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu; 3) informację, czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. § 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o: 1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych; 2) dokonanie oględzin; 3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin; 4) zażądanie dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich, wraz z uprawdopodobnieniem, że strona sama nie może ich uzyskać.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 744 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W razie prawomocnego zwrotu albo odrzucenia pozwu lub wniosku, oddalenia powództwa lub wniosku albo umorzenia postępowania, zabezpieczenie upada. § 2. Zabezpieczenie upada również, gdy zostało udzielone przed wszczęciem postępowania, jeżeli uprawniony nie wystąpił we wszczętym postępowaniu w sprawie o całość roszczenia lub też wystąpił o roszczenia inne niż to, które zostało zabezpieczone. § 3. W sprawach wymienionych w § 1 i § 2 przepis art. 7541 § 3 stosuje się odpowiednio.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-05.