Kredyty, długi i leasing

Zwrot nadpłaconych odsetek z kredytu hipotecznego – analiza sprawy

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min

Pan M. K. zakwestionował wysokość oprocentowania swojego kredytu hipotecznego, zauważając niezgodności w naliczaniu rat. Z jego wyliczeń wynika, że bank pobrał od niego znacznie wyższe odsetki niż powinien, powołując się na niejasne klauzule umowne. Sprawa ta stanowi klasyczny przykład konfliktu między konsumentem a instytucją finansową w kontekście transparentności i zgodności z prawem postanowień umownych.

Szybka odpowiedź

Klient ma prawo żądać zwrotu nadpłaconych odsetek, jeśli postanowienia umowy kredytowej dotyczące oprocentowania są niejasne i dają bankowi jednostronną swobodę w ich kształtowaniu, co może kwalifikować je jako klauzule abuzywne.

  • Kwestionowanie wzrostu oprocentowania kredytu hipotecznego z 3,75% do 5,95% przez Klienta.
  • Potencjalna abuzywność klauzul dotyczących "wskazań zastępczych", "mechanizmu stabilizacyjnego" i "zaokrągleń" oprocentowania.
  • Roszczenie o zwrot 27 450,00 zł nadpłaconych odsetek za lata 2022-2024.
  • Bank odmówił udostępnienia szczegółowych wyliczeń i wewnętrznych tabel, powołując się na tajemnicę bankową.
  • Brak przedawnienia roszczeń Klienta w świetle obowiązujących przepisów.
  • Zalecana strategia obejmuje pozew sądowy z wnioskiem o zabezpieczenie oraz równoległe działania przed UOKiK/KNF.

Jak wyglądała sprawa Klienta z Bankiem?

Pan M. K. zawarł umowę o kredyt hipoteczny z Bankiem, której oprocentowanie nagle wzrosło, co wzbudziło jego wątpliwości co do prawidłowości naliczania rat i doprowadziło do żądania zwrotu nadpłaconych odsetek.

Klient, Pan M. K., w czerwcu 2020 roku zawarł umowę kredytu hipotecznego na kwotę 420 000,00 zł, rozłożonego na 25 lat. Początkowo oprocentowanie nominalne wynosiło 3,75%. Zabezpieczeniem kredytu była hipoteka umowna do wysokości 630 000,00 zł wpisana w księdze wieczystej nieruchomości Klienta.

Problem pojawił się w kwietniu 2022 roku, gdy Klient otrzymał nowy harmonogram spłat, w którym oprocentowanie nominalne wzrosło do 5,95%. Po dokładnej analizie wyciągów bankowych za lata 2022-2024, Klient stwierdził nadpłatę odsetkową w wysokości 27 450,00 zł.

W związku z tym Pan M. K. w maju 2023 roku złożył reklamację, a w marcu 2025 roku wystosował wezwanie przedsądowe do Banku, żądając zwrotu nienależnie pobranych odsetek, korekty harmonogramu i udostępnienia szczegółowych wyliczeń. Bank odmówił uwzględnienia roszczeń, powołując się na zgodność swoich działań z umową i tajemnicę bankową, a także podnosząc zarzut częściowego przedawnienia roszczenia.

Czy klauzule dotyczące oprocentowania w umowie Klienta są ważne?

Klauzule umowne dotyczące zmiennego oprocentowania jako sumy WIBOR 3M i marży Banku są co do zasady dopuszczalne, ale te odnoszące się do „wskazań zastępczych”, „mechanizmu stabilizacyjnego” i „zaokrągleń” budzą poważne wątpliwości co do ich ważności.

Podstawa: Art. 353¹, 353², 354, 385¹, 385², 385³ Kodeksu cywilnego

Umowa kredytu hipotecznego Klienta określa oprocentowanie jako zmienne, będące sumą wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M oraz stałej marży Banku wynoszącej 2,00% rocznie. Takie postanowienie, odwołujące się do obiektywnego wskaźnika rynkowego, jest generalnie zgodne z zasadą swobody umów, o której mowa w art. 353¹ Kodeksu cywilnego.

Jednak umowa zawiera również klauzule umożliwiające Bankowi stosowanie „wskazań zastępczych zgodnie z wewnętrzną tabelą Banku”, „mechanizmu stabilizacyjnego” w sytuacjach zakłóceń rynkowych oraz „zaokrągleń do dwóch miejsc po przecinku”. Te dodatkowe postanowienia są nieprecyzyjne i dają Bankowi jednostronną swobodę w kształtowaniu oprocentowania, co może być sprzeczne z art. 354 Kodeksu cywilnego.

Brak jasnych, obiektywnych kryteriów dla tych mechanizmów sprawia, że mogą one zostać uznane za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) w świetle art. 385¹ Kodeksu cywilnego. Postanowienia te kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy i transparentność umowy. W przypadku uznania ich za abuzywne, stają się bezskuteczne i nie wiążą Klienta, zgodnie z art. 385² Kodeksu cywilnego.

Jakie dowody są potrzebne do udowodnienia roszczeń i jak je uzyskać?

Do udowodnienia roszczeń niezbędne są umowa kredytu, harmonogramy spłat, wyciągi bankowe, oficjalne dane WIBOR 3M oraz przede wszystkim wewnętrzne dokumenty Banku, które można uzyskać poprzez wnioski dowodowe w postępowaniu sądowym.

Podstawa: Art. 248 § 1, 310 Kodeksu postępowania cywilnego

Kluczowe dowody to kopia umowy kredytowej, wszystkie otrzymane harmonogramy spłat, szczegółowe wyciągi bankowe potwierdzające uiszczone raty oraz historyczne dane wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z oficjalnych źródeł. Te dokumenty pozwolą na weryfikację prawidłowości naliczeń i porównanie ich z faktycznymi płatnościami.

Niezbędne jest również uzyskanie od Banku kopii „wewnętrznej tabeli”, opisu algorytmów stosowanych przy obliczaniu oprocentowania, w tym „mechanizmu stabilizacyjnego” i zasad zaokrągleń, a także rejestru zmian parametrów dla kredytu Klienta. Bank odmówił dobrowolnego ich udostępnienia, powołując się na tajemnicę bankową.

W celu uzyskania tych wewnętrznych dokumentów Banku, Klient powinien złożyć w pozwie sądowym wniosek o zobowiązanie Banku do ich przedstawienia na podstawie art. 248 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. W przypadku uzasadnionej obawy o ich utratę lub zmianę, można złożyć wniosek o zabezpieczenie dowodów zgodnie z art. 310 Kodeksu postępowania cywilnego. Możliwe jest także zwrócenie się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) lub Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) o wsparcie w dostępie do informacji.

Jaka jest podstawa prawna żądania zwrotu nadpłaconych odsetek?

Główną podstawą prawną żądania zwrotu nadpłaconych odsetek jest nienależne świadczenie, wynikające z pobierania przez Bank kwot bez ważnej podstawy prawnej, jeśli klauzule umowne zostaną uznane za abuzywne.

Podstawa: Art. 405, 410, 481 Kodeksu cywilnego

Jeśli sporne klauzule umowne zostaną uznane za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne), to stają się one bezskuteczne, a Bank pobierał od Klienta świadczenia (zawyżone odsetki) bez podstawy prawnej. W takim przypadku, Klient może żądać ich zwrotu na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405 Kodeksu cywilnego) w zw. z nienależnym świadczeniem (art. 410 Kodeksu cywilnego).

Nienależne świadczenie ma miejsce, gdy podstawa prawna świadczenia odpadła. Oznacza to, że Klient, dokonując płatności, nie miał obowiązku ich uiszczania w zawyżonej wysokości, a Bank wzbogacił się jego kosztem.

Oprócz zwrotu kwoty głównej nadpłaty (27 450,00 zł), Klientowi przysługują również odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 Kodeksu cywilnego) od każdej nadpłaconej raty, naliczane od dnia następnego po terminie jej płatności. Dla uproszczenia w pozwie można żądać odsetek od całej kwoty głównej od dnia wezwania Banku do zapłaty, co w tym przypadku przypada na 1 maja 2025 r.

Czy roszczenia Klienta są przedawnione?

Roszczenia Klienta o zwrot nadpłaconych odsetek za okres od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. nie są przedawnione, gdyż obowiązujący termin przedawnienia dla roszczeń konsumentów wynosi sześć lat.

Podstawa: Art. 118, 123 Kodeksu cywilnego

Bank podniósł zarzut częściowego przedawnienia roszczeń Klienta, sugerując, że ma zastosowanie trzyletni termin. Jednakże, zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego, termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (po stronie Banku) oraz roszczeń konsumentów wynosi sześć lat.

Oznacza to, że każda rata kredytu przedawnia się oddzielnie po upływie sześciu lat od dnia jej wymagalności. Wobec tego, najwcześniejsze roszczenia Klienta (za styczeń 2022 r.) przedawnią się w styczniu 2028 r.

Złożenie wezwania przedsądowego przez Klienta w marcu 2025 r. może być traktowane jako czynność przerywająca bieg przedawnienia w odniesieniu do dochodzonych roszczeń (art. 123 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego). W każdym razie, roszczenia Klienta za okres od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. mieszczą się w sześciu latach i nie są przedawnione.

Jakie są ryzyka i rekomendowana strategia działania?

Rekomendowana strategia to wniesienie pozwu sądowego z wnioskiem o zabezpieczenie roszczeń, połączone z próbą negocjacji ugodowych oraz ewentualnym zgłoszeniem sprawy do UOKiK i KNF.

Podstawa: Art. 730, 736 Kodeksu postępowania cywilnego; Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

Główne ryzyka to długotrwałość postępowania sądowego, związane z nim koszty (sądowe, zastępstwa procesowego, biegłego) oraz ryzyko częściowego oddalenia roszczeń. Bank może również powoływać się na tajemnicę bankową, utrudniając dostęp do kluczowych dowodów, jednak sądy często zobowiązują banki do ich przedstawienia w sprawach konsumenckich.

Najskuteczniejszą drogą dochodzenia roszczeń jest postępowanie sądowe, ponieważ prowadzi do wiążącego rozstrzygnięcia. W pozwie należy zawnioskować o zabezpieczenie powództwa (art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego), na przykład poprzez zobowiązanie Banku do obliczania rat wyłącznie na podstawie WIBOR 3M + marża 2,00% oraz zajęcie kwoty nadpłaty na rachunku Banku (art. 736 Kodeksu postępowania cywilnego).

Równolegle, lub po złożeniu pozwu, warto podjąć próbę negocjacji z Bankiem w celu zawarcia ugody. Złożenie skarg do UOKiK i KNF, choć nie zaspokoi bezpośrednio roszczeń Klienta, może wywierać dodatkową presję na Bank i wpłynąć na jego postawę negocjacyjną. Działania UOKiK mogą prowadzić do decyzji o praktykach naruszających zbiorowe interesy konsumentów, zgodnie z art. 24 i nast. Ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Najczęstsze pytania

Czym są klauzule abuzywne w umowach kredytowych?

Klauzule abuzywne to postanowienia umowne, które nie były indywidualnie uzgodnione z konsumentem i kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Są one bezskuteczne i nie wiążą konsumenta.

Jaki jest termin przedawnienia roszczeń o zwrot nadpłaconych odsetek?

Zgodnie z Kodeksem cywilnym, termin przedawnienia dla roszczeń konsumentów wynosi sześć lat od dnia wymagalności każdej nadpłaconej raty. Złożenie pozwu sądowego lub wezwanie do zapłaty może przerwać bieg przedawnienia.

Czy bank ma obowiązek udostępnić mi wewnętrzne tabele oprocentowania?

Choć bank może powoływać się na tajemnicę bankową, w sporach sądowych dotyczących prawidłowości naliczania oprocentowania sądy często zobowiązują banki do udostępnienia dokumentów niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, w tym wewnętrznych procedur i tabel, w celu zapewnienia transparentności wobec konsumenta.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 353¹ Kodeks cywilny

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 354 Kodeks cywilny

§ 1. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. § 2. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385² Kodeks cywilny

Oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385³ Kodeks cywilny

W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 1) wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie; 2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 3) wyłączają lub istotnie ograniczają potrącenie wierzytelności konsumenta z wierzytelnością drugiej strony; 4) przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed zawarciem umowy; 5) zezwalają kontrahentowi konsumenta na przeniesienie praw i przekazanie obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumenta; 6) uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju; 7) uzależniają zawarcie, treść lub wykonanie umowy od zawarcia innej umowy, niemającej bezpośredniego związku z umową zawierającą oceniane postanowienie; 8) uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta; 9) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy; 10) uprawniają kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie; 11) przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową; 12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania; 13) przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają, rozwiązują lub odstępują od umowy; 14) pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia; 15) zastrzegają dla kontrahenta konsumenta uprawnienie wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony, bez wskazania ważnych przyczyn i stosownego terminu wypowiedzenia; 16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy; 17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego; 18) stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia; 19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia; 20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy; 21) uzależniają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta od wykonania zobowiązań przez osoby, za pośrednictwem których kontrahent konsumenta zawiera umowę lub przy których pomocy wykonuje swoje zobowiązanie, albo uzależniają tę odpowiedzialność od spełnienia przez konsumenta nadmiernie uciążliwych formalności; 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta; 23) wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 248 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Każdy obowiązany jest przedstawić na zarządzenie sądu w oznaczonym terminie i miejscu dokument znajdujący się w jego posiadaniu i stanowiący dowód faktu istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że dokument zawiera informacje niejawne. § 2. Od powyższego obowiązku może uchylić się ten, kto co do okoliczności objętych treścią dokumentu mógłby jako świadek odmówić zeznania albo kto posiada dokument w imieniu osoby trzeciej, która mogłaby z takich samych przyczyn sprzeciwić się przedstawieniu dokumentu. Jednakże i wówczas nie można odmówić przedstawienia dokumentu, gdy jego posiadacz lub osoba trzecia obowiązani są do tego względem chociażby jednej ze stron albo gdy dokument wystawiony jest w interesie strony, która żąda przeprowadzenia dowodu. Strona nie może ponadto odmówić przedstawienia dokumentu, jeżeli szkoda, na którą byłaby przez to narażona, polega na przegraniu procesu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 310 Kodeks postępowania cywilnego

Przed wszczęciem postępowania na wniosek, a w toku postępowania również z urzędu, można zabezpieczyć dowód, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione, albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny

Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 410 Kodeks cywilny

§ 1. Przepisy artykułów poprzedzających stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego. § 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 123 Kodeks cywilny

§ 1. Bieg przedawnienia przerywa się: ⇓ 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; ⇓ 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. 3) (uchylony) § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 736 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia powinien odpowiadać wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, a nadto zawierać: 1) wskazanie sposobu zabezpieczenia, a w sprawach o roszczenie pieniężne także wskazanie sumy zabezpieczenia; 2) uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. § 2. Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożono przed wszczęciem postępowania, należy nadto zwięźle przedstawić przedmiot sprawy. § 3. Wskazana w § 1 suma zabezpieczenia nie może być wyższa od dochodzonego roszczenia liczonego wraz z odsetkami do dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia oraz z kosztami wykonania zabezpieczenia. Suma ta może obejmować także przewidywane koszty postępowania. § 4. Jeżeli w ramach zabezpieczenia obowiązany składa sumę zabezpieczenia, sumę tę umieszcza na rachunku depozytowym Ministra Finansów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. § 5. W sprawach wymienionych w art. 479[89] wniosek powinien zawierać ponadto informację, czy toczy lub toczyło się postępowanie w przedmiocie unieważnienia prawa wyłącznego albo oświadczenie strony lub uczestnika postępowania o braku wiedzy o takim postępowaniu.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 124 Kodeks cywilny

§ 1. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. § 2. W razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 125 Kodeks cywilny

§ 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. § 2. (uchylony)

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 8 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

1. Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do porozumień, które jednocześnie: 1) przyczyniają się do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do postępu technicznego lub gospodarczego; 2) zapewniają nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających z porozumień korzyści; 3) nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów; 4) nie stwarzają tym przedsiębiorcom możliwości wyeliminowania konkurencji na rynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów. 2. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na przedsiębiorcy. 3. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć określone rodzaje porozumień spełniające przesłanki, o których mowa w ust. 1, spod zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, biorąc pod uwagę korzyści, jakie mogą przynieść określone rodzaje porozumień. W rozporządzeniu Rada Ministrów określi: 1) warunki, jakie muszą być spełnione, aby porozumienie mogło być uznane za wyłączone spod zakazu; 2) klauzule, których występowanie w porozumieniu stanowi naruszenie art. 6; 3) okres obowiązywania wyłączenia oraz może określić klauzule, których występowania w porozumieniu nie uznaje się za naruszenie art. 6.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 28 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

1. Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1, lub będących podstawą wszczęcia postępowania – że został naruszony zakaz, o którym mowa w art. 24, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego zakazu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia lub usunięcia jego skutków, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tych zobowiązań. W przypadku gdy przedsiębiorca zaprzestał naruszania zakazu, o którym mowa w art. 24, i zobowiąże się do usunięcia skutków tego naruszenia, zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań lub zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji lub do publikacji decyzji w całości lub w części na koszt przedsiębiorcy, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna. 3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. 4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, art. 26 i 27 oraz art. 106 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 7. 5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy: 1) została ona wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub wprowadzające w błąd informacje lub dokumenty; 2) przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których mowa w ust. 1–3. 6. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności, mających istotny wpływ na wydanie decyzji. 7. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 24 Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

1. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. 2. Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w szczególności: 1) (uchylony) 2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji; 3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji; 4) proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich charakteru. 3. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.