Wyjście z umowy lub relacji
Jak skutecznie wypowiedzieć umowę abonamentową na usługi cyfrowe?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-06 · aktualizacja: 2026-10-06 · czas czytania 7 min
Długoterminowe umowy abonamentowe na usługi cyfrowe, pakiety medyczne, dostawę mediów czy subskrypcje aplikacji stanowią powszechny element codziennych zobowiązań konsumenckich. Rezygnacja z takich usług wymaga jednak zachowania odpowiednich terminów oraz wymogów formalnych, a także znajomości klauzul niedozwolonych chroniących konsumenta przed rażąco wysokimi opłatami.
Szybka odpowiedź
Konsument ma prawo wypowiedzieć umowę abonamentową z zachowaniem okresu wypowiedzenia lub ze skutkiem natychmiastowym w przypadku wad usług lub klauzul abuzywnych. Oświadczenie można złożyć w formie dokumentowej (email) lub pisemnej. ARTYKUŁ Jak wyglądała sprawa Pana M. N.? Pan M. N., konsument, zawarł umowę abonamentową na usługi streamingowe, którą próbował wypowiedzieć różnymi kanałami, lecz dostawca usług nadal naliczał opłaty i żądał dodatkowych kwot, powołując się na postanowienia umowne. M. N. podpisał 1 września 2023 r. umowę na czas nieoznaczony z dostawcą usług cyfrowych na dostęp do platformy streamingowej, płacąc 49,99 zł miesięcznie poleceniem zapłaty. Umowa przewidywała automatyczne odnowienie na 12-miesięczne okresy, jeśli rezygnacja nie zostanie złożona pisemnie na 30 dni przed końcem okresu rozliczeniowego. Wypowiedzenie miało być dokonane wyłącznie pocztą tradycyjną. M. N. próbował zrezygnować z usługi 18 czerwca 2025 r. poprzez e-mail, a dwa dni później uzyskał ustne potwierdzenie na infolinii dostawcy. Mimo to, 5 lipca 2025 r. z jego konta bankowego pobrano kolejną opłatę. W odpowiedzi, 10 lipca 2025 r., wysłał pisemne wypowiedzenie listem poleconym. Dostawca usług odpowiedział 15 lipca 2025 r., informując, że wypowiedzenie zostało zarejestrowane 14 lipca 2025 r., ale będzie skuteczne dopiero z końcem bieżącego okresu rozliczeniowego, tj. 31 sierpnia 2025 r., odmawiając zwrotu już pobranych środków. Co więcej, 15 sierpnia 2025 r. dostawca wystosował wezwanie do zapłaty na kwotę 299,94 zł za rzekome zaległości oraz 120,00 zł opłaty manipulacyjnej.
- Automatyczne przedłużenie umowy na czas określony bez wyraźnej zgody konsumenta stanowi klauzulę niedozwoloną (art. 385³ pkt 18 KC).
- Oświadczenie o wypowiedzeniu złożone w formie dokumentowej (email, formularz) jest skuteczne, jeśli umowę zawarto drogą elektroniczną (art. 60 KC).
- Pobieranie wygórowanych kar finansowych za wcześniejsze rozwiązanie umowy abonamentowej narusza prawa konsumenta (art. 385¹ KC).
- Oświadczenie uważa się za doręczone z chwilą, gdy druga strona mogła zapoznać się z jego treścią (art. 61 KC).
- Opłaty pobrane po skutecznym wypowiedzeniu umowy stanowią świadczenie nienależne i podlegają zwrotowi (art. 405 i art. 410 KC).
Jak wyglądała sprawa Pana M. N.?
Pan M. N., konsument, zawarł umowę abonamentową na usługi streamingowe, którą próbował wypowiedzieć różnymi kanałami, lecz dostawca usług nadal naliczał opłaty i żądał dodatkowych kwot, powołując się na postanowienia umowne.
M. N. podpisał 1 września 2023 r. umowę na czas nieoznaczony z dostawcą usług cyfrowych na dostęp do platformy streamingowej, płacąc 49,99 zł miesięcznie poleceniem zapłaty. Umowa przewidywała automatyczne odnowienie na 12-miesięczne okresy, jeśli rezygnacja nie zostanie złożona pisemnie na 30 dni przed końcem okresu rozliczeniowego. Wypowiedzenie miało być dokonane wyłącznie pocztą tradycyjną.
M. N. próbował zrezygnować z usługi 18 czerwca 2025 r. poprzez e-mail, a dwa dni później uzyskał ustne potwierdzenie na infolinii dostawcy. Mimo to, 5 lipca 2025 r. z jego konta bankowego pobrano kolejną opłatę. W odpowiedzi, 10 lipca 2025 r., wysłał pisemne wypowiedzenie listem poleconym.
Dostawca usług odpowiedział 15 lipca 2025 r., informując, że wypowiedzenie zostało zarejestrowane 14 lipca 2025 r., ale będzie skuteczne dopiero z końcem bieżącego okresu rozliczeniowego, tj. 31 sierpnia 2025 r., odmawiając zwrotu już pobranych środków. Co więcej, 15 sierpnia 2025 r. dostawca wystosował wezwanie do zapłaty na kwotę 299,94 zł za rzekome zaległości oraz 120,00 zł opłaty manipulacyjnej.
Czy e-mail lub rozmowa telefoniczna są skutecznym wypowiedzeniem umowy?
E-mail i ustne potwierdzenie na infolinii, choć niezgodne z umownym wymogiem formy, mogą zostać uznane za skuteczne wypowiedzenie, zwłaszcza jeśli klauzula umowna dotycząca formy zostanie zakwestionowana jako abuzywna.
Podstawa: art. 65 k.c., art. 353(1) k.c.
Zgodnie z postanowieniami umowy, wypowiedzenie wymagało formy pisemnej i doręczenia pocztą tradycyjną, a e-mail czy SMS miały być traktowane jedynie jako zgłoszenia bez skutku prawnego. Literalnie, próby M. N.a z 18 i 20 czerwca 2025 r. nie spełniały tego wymogu.
Jednakże, będąc konsumentem, M. N. może argumentować, że taka klauzula jest niedozwolonym postanowieniem umownym (abuzywnym). W przypadku uznania jej za abuzywną, nie wiązałaby ona konsumenta, a wypowiedzenie e-mailem, jako faktycznie dokonane i potwierdzone ustnie przez przedstawiciela dostawcy, mogłoby zostać uznane za skuteczne.
Oświadczenia woli konsumenta należy interpretować zgodnie z zasadami współżycia społecznego i ustalonymi zwyczajami, co w przypadku usług cyfrowych uzasadnia komunikację elektroniczną. Ustne potwierdzenie przez konsultanta, choć nie spełnia formy pisemnej, stanowi dowód na wiedzę dostawcy o woli konsumenta.
Czy klauzule o automatycznym odnowieniu i formie wypowiedzenia są abuzywne?
Klauzule dotyczące automatycznego odnawiania umowy na długi okres oraz restrykcyjnej formy wypowiedzenia są wysoce prawdopodobne do uznania za abuzywne, ponieważ rażąco naruszają interesy konsumenta.
Podstawa: art. 385 k.c., art. 385^1 k.c.
Postanowienie o automatycznym odnawianiu umowy na kolejne 12-miesięczne okresy, z wymogiem 30-dniowego terminu wypowiedzenia przed końcem bieżącego okresu rozliczeniowego, jest prawdopodobnie abuzywne. Taka klauzula, zwłaszcza bez jasnych przypomnień dla konsumenta, może prowadzić do nieświadomego związania się umową na kolejny rok, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta.
Podobnie, klauzula wymagająca wypowiedzenia wyłącznie w formie pisemnej doręczonej pocztą tradycyjną, wykluczając jednocześnie e-mail, jest również prawdopodobnie abuzywna. W kontekście usług cyfrowych, taki wymóg stanowi nadmierny formalizm i nieuzasadnione utrudnienie w realizacji prawa do rozwiązania umowy, godząc w swobodę konsumenta.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym, postanowienia nieuzgodnione indywidualnie z konsumentem, które kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, nie wiążą konsumenta.
Czy żądania dostawcy usług są zasadne?
Żądania dostawcy usług dotyczące zapłaty zaległości i opłaty manipulacyjnej są bezzasadne, gdyż opierają się na klauzulach umownych, które są prawdopodobnie abuzywne, a sama opłata manipulacyjna nie ma wyraźnej podstawy w umowie.
Podstawa: art. 6 k.c., art. 385^3 pkt 17 k.c.
Dostawca usług żąda od M. N.a zapłaty kwoty 299,94 zł za rzekome zaległości oraz 120,00 zł opłaty manipulacyjnej. Jeśli klauzule umowne dotyczące formy i terminu wypowiedzenia zostaną uznane za abuzywne, a wypowiedzenie M. N.a za skuteczne od 18 czerwca 2025 r. lub z końcem lipca 2025 r., to dalsze obciążenia są bezpodstawne.
Nawet przyjmując, że list polecony z 10 lipca 2025 r. był jedynym skutecznym wypowiedzeniem, sam dostawca potwierdził jego zarejestrowanie i skuteczność na 31 sierpnia 2025 r. Wszelkie roszczenia za okres po tej dacie są nieuzasadnione.
Wysokość opłaty manipulacyjnej (120,00 zł) budzi poważne wątpliwości, ponieważ w przedstawionym stanie faktycznym nie ma żadnego postanowienia umownego ani podstawy prawnej uzasadniającej taką opłatę. Ciężar udowodnienia jej zasadności spoczywa na dostawcy usług.
Jakie są dowody w sprawie i jak je zabezpieczyć?
Kluczowe dowody obejmują e-mail z rezygnacją, pisemne wypowiedzenie, nagranie z infolinii oraz korespondencję od dostawcy, które należy pilnie zabezpieczyć.
Podstawa: art. 6 k.c., art. 232 k.p.c., art. 245 k.p.c.
E-mail z 18 czerwca 2025 r. stanowi dowód woli wypowiedzenia umowy. Należy zabezpieczyć jego kopię wraz z pełnymi nagłówkami wiadomości, a w razie sporu, logi serwera poczty mogą być pomocne. Jest to dokument prywatny potwierdzający złożenie oświadczenia woli.
Nagranie rozmowy z infolinii z 20 czerwca 2025 r. jest kluczowe, ponieważ potwierdza ustne oświadczenie woli M. N.a i świadomość dostawcy o zamiarze rozwiązania umowy. M. N. powinien formalnie zażądać udostępnienia tego nagrania od dostawcy usług.
Stempel nadania listu poleconego z 10 lipca 2025 r. oraz potwierdzenie doręczenia stanowią niezbity dowód wysłania pisemnego wypowiedzenia zgodnego z umownymi wymogami. Odpowiedź e-mailowa od dostawcy z 15 lipca 2025 r. dodatkowo potwierdza otrzymanie i zarejestrowanie wypowiedzenia.
- Kopia e-maila z 18 czerwca 2025 r. z nagłówkami.
- Potwierdzenie nadania i odbioru listu poleconego z 10 lipca 2025 r.
- Wyciągi bankowe potwierdzające pobranie kwoty 49,99 zł z 5 lipca 2025 r.
- Formalny wniosek do dostawcy o udostępnienie nagrania rozmowy z infolinii z 20 czerwca 2025 r.
Jakie roszczenia może dochodzić konsument?
M. N. może dochodzić zwrotu nienależnie pobranej opłaty z odsetkami, ustalenia nieskuteczności klauzul umownych, zaniechania dalszych obciążeń oraz usunięcia negatywnych wpisów w rejestrach dłużników.
Podstawa: art. 405 k.c., art. 471 k.c., art. 481 k.c.
Konsument może żądać zwrotu nienależnie pobranej kwoty 49,99 zł z 5 lipca 2025 r., wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po pobraniu lub od daty odmowy zwrotu przez dostawcę usług.
Ważne jest również dążenie do ustalenia, że klauzule dotyczące automatycznego odnowienia umowy i formy wypowiedzenia są abuzywne, co doprowadziłoby do uznania ich za niewiążące i potwierdzenia skutecznego rozwiązania umowy.
M. N. powinien także domagać się zaniechania dalszych obciążeń abonamentowych oraz opłaty manipulacyjnej w wysokości 120,00 zł, która nie ma umownej ani prawnej podstawy. W przypadku powstania negatywnych wpisów w rejestrach dłużników, może żądać ich usunięcia.
Jaka jest rekomendowana strategia działania?
Rekomendowana strategia obejmuje działania przedsądowe w postaci wezwania do zapłaty, blokady poleceń zapłaty w banku, złożenia reklamacji bankowej i zawiadomienia UOKiK, a w razie braku porozumienia – skierowanie sprawy na drogę sądową.
Podstawa: art. 58 Ustawy o usługach płatniczych, art. 730 k.p.c.
W pierwszej kolejności należy bezzwłocznie zablokować polecenie zapłaty w banku, aby zapobiec dalszym nieuprawnionym obciążeniom, oraz złożyć reklamację do banku dotyczącą spornej transakcji, powołując się na przepisy o płatnościach elektronicznych.
Następnie, należy wystosować formalne wezwanie przedsądowe do dostawcy usług, prezentując mocną argumentację prawną opartą na abuzywności klauzul umownych i prawach konsumenta, żądając zwrotu środków i zaniechania dalszych obciążeń. W piśmie należy zagrozić skierowaniem sprawy do sądu i zgłoszeniem praktyk do UOKiK lub Rzecznika Konsumentów.
W przypadku braku polubownego rozwiązania, możliwe jest skierowanie sprawy do sądu rejonowego (wydział konsumencki/cywilny) z pozwem o zapłatę, ustalenie abuzywności klauzul i zaniechanie dalszych działań, rozważając również wniosek o zabezpieczenie roszczeń.
Najczęstsze pytania
Jak skutecznie wypowiedzieć długoterminową umowę abonamentową?
Należy złożyć pisemne lub elektroniczne oświadczenie o wypowiedzeniu z zachowaniem okresu wypowiedzenia określonego w umowie, zabezpieczając dowód doręczenia pism dostawcy.
Czy można złożyć wypowiedzenie umowy przez email lub w aplikacji?
Tak, jeżeli umowa została zawarta elektronicznie, wypowiedzenie złożone w formie dokumentowej (email, panel klienta) jest w pełni skuteczne prawnie.
Czy automatyczne przedłużenie umowy wiąże konsumenta na kolejny rok?
Automatyczne przedłużenie na kolejny czas określony bez prawa łatwego wypowiedzenia stanowi klauzulę abuzywną. Umowa powinna ulec przekształceniu w czas nieokreślony.
Czy dostawca może naliczyć opłatę za wcześniejsze rozwiązanie umowy?
Rażąco wygórowana kara umowna jest niedozwolona. Przy umowach promocyjnych dostawca może żądać jedynie proporcjonalnego zwrotu przyznanego rabatu.
Co zrobić, gdy usługodawca nadal pobiera opłaty po wypowiedzeniu umowy?
Pobrane opłaty są świadczeniem nienależnym. Należy wysłać wezwanie do zapłaty, złożyć reklamację, odwołać płatności cykliczne w banku lub skorzystać z chargebacku.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 238 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 17 KB
- Sprawa 238 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 50 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- art. 353(1) k.c.
- art. 65 k.c.
- art. 56 k.c.
- art. 385 k.c.
- art. 385-388 k.c.
- art. 385^1 k.c.
- art. 385^3 pkt 17 k.c.
- art. 481 k.c.
- art. 117-125 k.c.
- art. 6 k.c.
- art. 405 k.c.
- art. 471 k.c.
- art. 232 k.p.c.
- art. 245 k.p.c.
- art. 730 k.p.c.
- Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta
- Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną
- Ustawa o usługach płatniczych
- Ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym
Brzmienie: Art. 65 Kodeks cywilny
§ 1. Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. § 2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.
Brzmienie: Art. 353 Kodeks cywilny
§ 1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. § 2. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
Brzmienie: Art. 385 Kodeks cywilny
§ 1. W razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową. § 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Zasady wyrażonej w zdaniu poprzedzającym nie stosuje się w postępowaniu w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny
§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.
Brzmienie: Art. 6 Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Brzmienie: Art. 385³ Kodeks cywilny
W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 1) wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie; 2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 3) wyłączają lub istotnie ograniczają potrącenie wierzytelności konsumenta z wierzytelnością drugiej strony; 4) przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed zawarciem umowy; 5) zezwalają kontrahentowi konsumenta na przeniesienie praw i przekazanie obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumenta; 6) uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju; 7) uzależniają zawarcie, treść lub wykonanie umowy od zawarcia innej umowy, niemającej bezpośredniego związku z umową zawierającą oceniane postanowienie; 8) uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta; 9) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy; 10) uprawniają kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie; 11) przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową; 12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania; 13) przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają, rozwiązują lub odstępują od umowy; 14) pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia; 15) zastrzegają dla kontrahenta konsumenta uprawnienie wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony, bez wskazania ważnych przyczyn i stosownego terminu wypowiedzenia; 16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy; 17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego; 18) stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia; 19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia; 20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy; 21) uzależniają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta od wykonania zobowiązań przez osoby, za pośrednictwem których kontrahent konsumenta zawiera umowę lub przy których pomocy wykonuje swoje zobowiązanie, albo uzależniają tę odpowiedzialność od spełnienia przez konsumenta nadmiernie uciążliwych formalności; 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta; 23) wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.
Brzmienie: Art. 232 Kodeks postępowania cywilnego
Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę.
Brzmienie: Art. 245 Kodeks postępowania cywilnego
Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
Brzmienie: Art. 405 Kodeks cywilny
Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Brzmienie: Art. 481 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). § 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie. § 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Brzmienie: Art. 58 Ustawa o usługach płatniczych
Wpłata gotówki na swój lub cudzy rachunek płatniczy, dokonana u dostawcy prowadzącego ten rachunek płatniczy w walucie tego rachunku płatniczego, jest udostępniana na tym rachunku niezwłocznie po otrzymaniu środków pieniężnych, nie później niż w tym samym dniu roboczym, oraz otrzymuje datę waluty z chwilą wpłaty, z tym że jeżeli wpłacającym jest podmiot niebędący konsumentem, udostępnienie środków pieniężnych na rachunku z datą waluty nie może nastąpić później niż następnego dnia roboczego po otrzymaniu środków pieniężnych.
Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
Brzmienie: Art. 56 Kodeks cywilny
Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów.
Brzmienie: Art. 388 Kodeks cywilny
§ 1. Jeżeli jedna ze stron, wyzyskującprzymusowe położenie, niedołęstwo, niedoświadczenie lub brak dostatecznego rozeznania drugiej strony co do przedmiotu umowy, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może według swego wyboru żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia albo unieważnienia umowy. 11. Jeżeli wartość świadczenia jednej ze stron w chwili zawarcia umowy przewyższa co najmniej dwukrotnie wartość świadczenia wzajemnego, domniemywa się, że przewyższa je w stopniu rażącym. § 2. Uprawnienia określone w § 1 wygasają z upływem lat trzech od dnia zawarcia umowy, a jeżeli stroną umowy jest konsument – z upływem lat sześciu.
Brzmienie: Art. 117 Kodeks cywilny
§ 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. § 2. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. § 21. Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. § 3. (uchylony)
Brzmienie: Art. 125 Kodeks cywilny
§ 1. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. § 2. (uchylony)
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-06.