Nieruchomości i najem
Najem okazjonalny czy zwykły: jak wybrać właściwą umowę i uniknąć błędów?
Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło
Publikacja: 2026-10-05 · aktualizacja: 2026-10-05 · czas czytania 8 min
Właściciel J. K. wynajął mieszkanie jako najem okazjonalny, ale Najemczyni A. N. przestała płacić czynsz i zakwestionowała ważność umowy. Pokazujemy, jak odróżnić najem okazjonalny od zwykłego, jakie pułapki czyhają na właściciela i jak skutecznie dochodzić swoich praw.
- Czy moja umowa najmu jest faktycznie najmem okazjonalnym?
- Jakie dokumenty muszę zgromadzić, żeby udowodnić ważność najmu okazjonalnego?
- Jak szybko mogę odzyskać mieszkanie, jeśli najemca nie płaci czynszu?
Szybka odpowiedź
Najem okazjonalny to specyficzna forma umowy najmu, która oferuje właścicielowi większą ochronę prawną, zwłaszcza w przypadku konieczności odzyskania lokalu po wygaśnięciu umowy lub zaległościach czynszowych.
- Najem okazjonalny wymaga notarialnego oświadczenia najemcy o poddaniu się egzekucji i wskazania lokalu zastępczego.
- Brak jednego z wymaganych załączników lub wadliwość oświadczeń może przekształcić najem okazjonalny w zwykły.
- Właściciel ma prawo wypowiedzieć umowę najmu z powodu zaległości w płatnościach, niezależnie od rodzaju umowy.
- W przypadku najmu okazjonalnego, łatwiejsze jest odzyskanie lokalu bez długotrwałego procesu sądowego o eksmisję.
Jak wyglądała sprawa?
W październiku 2023 roku, J. K., właściciel mieszkania w Warszawie, zawarł z A. N. umowę najmu okazjonalnego na okres od 1 listopada 2023 r. do 31 października 2024 r. Miesięczny czynsz wynosił 2400 zł, a kaucja 4800 zł.
Umowa zawierała niezbędne elementy najmu okazjonalnego, w tym notarialne oświadczenie A. N. o poddaniu się egzekucji oraz oświadczenie M. Z., osoby trzeciej, o gotowości przyjęcia najemczyni do innego lokalu po ustaniu najmu.
Od maja do sierpnia 2024 roku A. N. przestała płacić czynsz, a jej zadłużenie osiągnęło kwotę 9600 zł. Po bezskutecznym wezwaniu do zapłaty, J. K. wypowiedział umowę we wrześniu 2024 r.
A. N. zakwestionowała ważność najmu okazjonalnego, twierdząc, że oświadczenie właściciela nie miało właściwej formy, a oświadczenie osoby trzeciej (M. Z.) było fikcyjne. Złożyła pismo do sądu, domagając się uznania wypowiedzenia za bezskuteczne i przywrócenia jej do lokalu.
Co to jest najem okazjonalny i czym różni się od zwykłego?
Najem okazjonalny to specjalny rodzaj umowy najmu, który, w przeciwieństwie do najmu zwykłego, zapewnia właścicielowi szybszą ścieżkę do odzyskania lokalu w przypadku problemów z najemcą.
Podstawa: Kodeks cywilny — art. 659 § 1, Ustawa o ochronie praw lokatorów
Najem zwykły jest regulowany ogólnymi przepisami Kodeksu cywilnego i Ustawy o ochronie praw lokatorów. Chroni on lokatorów, co może utrudniać właścicielowi odzyskanie lokalu, np. w razie eksmisji konieczne jest często zapewnienie lokalu socjalnego. Wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania, a najemca zobowiązuje się płacić umówiony czynsz.
Najem okazjonalny to szczególna forma najmu lokalu mieszkalnego, dostępna dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania. Jego główną zaletą dla właściciela jest uproszczona procedura eksmisji, która nie wymaga orzekania o prawie do lokalu socjalnego. Jest to możliwe dzięki dodatkowym wymogom formalnym, które zabezpieczają interesy właściciela.
Kluczowe dokumenty i wymogi najmu okazjonalnego – co sprawdzić?
Aby umowa była ważnym najmem okazjonalnym, niezbędne są trzy kluczowe załączniki: oświadczenie najemcy o poddaniu się egzekucji (akt notarialny), wskazanie lokalu zastępczego oraz zgoda właściciela tego lokalu na przyjęcie najemcy.
Podstawa: Ustawa o ochronie praw lokatorów — art. 19a ust. 2
Zgodnie z ustawą, do umowy najmu okazjonalnego należy załączyć: oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego, w którym poddaje się egzekucji i zobowiązuje się do opróżnienia lokalu; wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać; oraz oświadczenie właściciela tego drugiego lokalu o wyrażeniu zgody na zamieszkanie. W sprawie J. K. te dokumenty zostały złożone.
Najemczyni A. N. kwestionowała oświadczenie właściciela. Należy jednak zaznaczyć, że ustawa nie przewiduje specjalnej formy notarialnej dla oświadczenia Wynajmującego (właściciela lokalu wynajmowanego okazjonalnie) o posiadaniu tytułu prawnego do lokalu. W akcie notarialnym odnotowano dołączenie pisemnego oświadczenia J. K., co jest wystarczające.
Największe ryzyko dotyczy zarzutu o 'fikcyjności' oświadczenia M. Z., czyli osoby, która miała przyjąć A. N. po zakończeniu najmu. Jeśli najemczyni udowodni, że M. Z. w rzeczywistości nie miał możliwości jej przyjąć, to cały mechanizm ochrony właściciela przewidziany dla najmu okazjonalnego może zostać podważony. Właściciel powinien zebrać dowody (np. akt własności lokalu M. Z., jego aktualne oświadczenie) potwierdzające gotowość i możliwość przyjęcia najemczyni.
- Notarialne oświadczenie najemcy o poddaniu się egzekucji – konieczne jest, aby najemca dobrowolnie poddał się egzekucji w akcie notarialnym.
- Wskazanie lokalu, w którym najemca będzie mógł zamieszkać po opuszczeniu wynajmowanego mieszkania.
- Oświadczenie właściciela wskazanego lokalu zastępczego o zgodzie na przyjęcie najemcy, z podpisem notarialnie poświadczonym na żądanie wynajmującego.
- Zgłoszenie umowy do urzędu skarbowego w terminie 14 dni od rozpoczęcia najmu. Niewypełnienie tego obowiązku powoduje, że nie stosuje się przepisów o ochronie właściciela (Ustawa o ochronie praw lokatorów — art. 19b).
Wadliwy najem okazjonalny: jakie są konsekwencje dla właściciela?
Jeśli sąd uzna najem okazjonalny za nieważny z powodu braków formalnych, umowa zostanie potraktowana jako zwykły najem, co osłabia pozycję właściciela i wydłuża proces eksmisji.
Podstawa: Ustawa o ochronie praw lokatorów — art. 11
Gdy sąd stwierdzi, że którykolwiek z kluczowych wymogów najmu okazjonalnego nie został spełniony, umowa automatycznie przekształca się w zwykłą umowę najmu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdują przepisy o ochronie praw lokatorów, które znacznie bardziej chronią najemcę. Właściciel traci wówczas możliwość szybkiej egzekucji z aktu notarialnego.
W przypadku najmu zwykłego proces eksmisji jest znacznie bardziej skomplikowany i długotrwały. Sąd ma obowiązek zbadać, czy najemcy przysługuje prawo do lokalu socjalnego lub zamiennego. W wielu przypadkach, zwłaszcza gdy najemca znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, sąd orzeka o prawie do lokalu socjalnego, a eksmisja może zostać wstrzymana do czasu, aż gmina zapewni taki lokal. To może trwać miesiącami, a nawet latami.
Czy wypowiedzenie umowy najmu było skuteczne?
Wypowiedzenie umowy przez J. K. było skuteczne, ponieważ A. N. zalegała z czynszem za cztery pełne okresy płatności, co stanowi wystarczającą podstawę do rozwiązania umowy, niezależnie od jej rodzaju.
Podstawa: Kodeks cywilny — art. 672, Ustawa o ochronie praw lokatorów
Zgodnie z przepisami, właściciel może wypowiedzieć umowę najmu bez zachowania terminów wypowiedzenia, jeśli najemca dopuszcza się zwłoki z zapłatą czynszu co najmniej za dwa pełne okresy płatności. W przypadku najmu okazjonalnego, umowa może również określać własne warunki, które muszą być zgodne z ustawą.
W sprawie J. K., A. N. zalegała z czynszem za cztery miesiące (maj–sierpień 2024 r.), na kwotę 9600 zł. Po pisemnym wezwaniu do zapłaty i wyznaczeniu dodatkowego terminu, które pozostało bezskuteczne, właściciel miał pełne prawo do wypowiedzenia umowy. Doręczenie wypowiedzenia 23 września 2024 r. oznacza, że stosunek najmu został rozwiązany z upływem umownego terminu wypowiedzenia.
Jakie roszczenia pieniężne przysługują właścicielowi i jak je wyliczyć?
Właściciel ma prawo żądać zapłaty zaległego czynszu wraz z odsetkami, a także może zaliczyć wpłaconą kaucję na poczet zadłużenia najemcy.
Podstawa: Kodeks cywilny — art. 118
J. K. przysługuje roszczenie o zapłatę zaległego czynszu w łącznej kwocie 9600 zł (4 raty po 2400 zł). Do tej kwoty należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie, liczone od dnia następnego po terminie płatności każdej miesięcznej raty czynszu. Roszczenia o świadczenia okresowe, takie jak czynsz, przedawniają się z upływem trzech lat, więc w tym przypadku są w pełni aktualne.
Kaucja zabezpieczająca w wysokości 4800 zł, wpłacona przez A. N., może zostać zaliczona na poczet jej zadłużenia. Po potrąceniu kaucji, pozostała do zapłaty kwota zaległego czynszu wyniesie 4800 zł, powiększona o odsetki.
Zarzuty A. N. dotyczące rzekomych nadpłat za media (400 zł) oraz uchybień w naprawach instalacji c.o. wymagają od właściciela przygotowania szczegółowej dokumentacji, aby móc je skutecznie odeprzeć w sądzie. Ciężar udowodnienia tych twierdzeń spoczywa na najemczyni (Kodeks cywilny — art. 6, Kodeks postępowania cywilnego — art. 232).
Dalsze kroki i ryzyka: jak skutecznie odzyskać lokal?
Właściciel powinien priorytetowo dążyć do utrzymania statusu najmu okazjonalnego, gromadząc dowody i przygotowując się na proces sądowy o zapłatę i eksmisję.
Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 730, art. 126, art. 127, art. 187
Kluczowe jest obalenie zarzutów najemczyni dotyczących 'fikcyjności' oświadczenia M. Z. J. K. powinien niezwłocznie skontaktować się z M. Z. w celu potwierdzenia jego gotowości i możliwości przyjęcia A. N., a także zabezpieczyć dokumenty (np. akt własności lokalu) potwierdzające jego tytuł prawny do wskazanego lokalu. W ten sposób wzmocni swoją pozycję w sądzie.
W odpowiedzi na pismo najemczyni do sądu, J. K. musi przedstawić swoje stanowisko i wszystkie dowody potwierdzające ważność najmu okazjonalnego oraz zasadność wypowiedzenia umowy. W razie utrzymania statusu najmu okazjonalnego, po upływie terminu wypowiedzenia, można złożyć wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu. Umożliwi to szybsze wszczęcie egzekucji komorniczej opróżnienia lokalu.
Niezależnie od toczącego się sporu o status najmu, J. K. może wnieść pozew o zapłatę zaległego czynszu wraz z odsetkami. Warto rozważyć również zabezpieczenie powództwa (np. poprzez wpisanie roszczenia do księgi wieczystej), co zwiększa szanse na odzyskanie należności. Pozew musi spełniać wymogi formalne określone w Kodeksie postępowania cywilnego (art. 126 i art. 187).
Najczęstsze pytania
Co to jest najem okazjonalny?
Najem okazjonalny to umowa najmu lokalu mieszkalnego, zawarta na czas oznaczony (maks. 10 lat), gdzie najemca w akcie notarialnym poddaje się egzekucji i wskazuje lokal, do którego może się przeprowadzić w razie konieczności opuszczenia wynajmowanego mieszkania.
Jak zgłosić najem okazjonalny do urzędu skarbowego?
Właściciel ma obowiązek zgłosić zawarcie umowy najmu okazjonalnego naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce swojego zamieszkania w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia najmu. Niezgłoszenie umowy sprawia, że traci ona cechy najmu okazjonalnego.
Kto płaci za sporządzenie dokumentów do najmu okazjonalnego?
Koszty notarialnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji oraz ewentualnego notarialnego poświadczenia zgody na przyjęcie najemcy ponosi zazwyczaj najemca. Jest to kwestia do uzgodnienia między stronami w umowie, ale z praktycznego punktu widzenia to najemca ma interes w przedstawieniu tych dokumentów.
Czy oświadczenie osoby trzeciej może być fikcyjne?
Oświadczenie osoby trzeciej musi być rzeczywiste, co oznacza, że osoba ta faktycznie posiada lokal i jest gotowa przyjąć najemcę. Fikcyjność lub brak faktycznej możliwości przyjęcia najemcy przez wskazaną osobę trzecią może skutkować uznaniem umowy za zwykły najem i utratą uprawnień właściciela.
Czy kaucja zabezpiecza wszystkie roszczenia właściciela?
Kaucja zabezpiecza pokrycie należności z tytułu najmu lokalu, w tym zaległego czynszu, opłat eksploatacyjnych, a także ewentualnych szkód. Po zakończeniu najmu i rozliczeniu, właściciel ma obowiązek zwrócić najemcy pozostałą część kaucji.
Dokumenty sprawy do pobrania
- Sprawa 046 — stan faktyczny i dokumenty (DOCX) — DOCX · 18 KB
- Sprawa 046 — rozwiązanie CaseBox (DOCX) — DOCX · 17 KB
Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI
Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.
Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox
Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.
Podstawy prawne
- Ustawa o ochronie praw lokatorów — art. 19a, art. 19b i art. 11
- Kodeks cywilny — art. 659, art. 672 i art. 118
- Kodeks postępowania cywilnego — art. 6, art. 232 i art. 187
Brzmienie: Art. 659 Kodeks cywilny
§ 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. § 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
Brzmienie: Art. 19a Ustawa o ochronie praw lokatorów
1. Umową najmu okazjonalnego lokalu jest umowa najmu lokalu mieszkalnego, którego właściciel, będący osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali, zawarta na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat. 1a. (uchylony) 2. Do umowy najmu okazjonalnego lokalu załącza się w szczególności: 1) oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego, w którym najemca poddał się egzekucji i zobowiązał się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego lokalu w terminie wskazanym w żądaniu, o którym mowa w art. 19d ust. 2; 2) wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu; 3) oświadczenie właściciela lokalu lub osoby posiadającej tytuł prawny do lokalu, o którym mowa w pkt 2 lub ust. 3, o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy i osób z nim zamieszkujących w lokalu wskazanym w oświadczeniu; na żądanie wynajmującego załącza się oświadczenie z podpisem notarialnie poświadczonym. 3. W razie utraty możliwości zamieszkania w lokalu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, najemca jest obowiązany w terminie 21 dni od dnia powzięcia wiadomości o tym zdarzeniu wskazać inny lokal, w którym mógłby zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu, oraz przedstawić oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, pod rygorem wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 19d ust. 5. 4. Zawarcie umowy najmu okazjonalnego lokalu może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu okazjonalnego lokalu przysługujących właścicielowi w dniu opróżnienia lokalu oraz ewentualnych kosztów egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu. Kaucja nie może przekraczać sześciokrotności miesięcznego czynszu za dany lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu okazjonalnego lokalu. 5. Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, po potrąceniu należności właściciela, o których mowa w ust. 4. 6. Umowa najmu okazjonalnego lokalu oraz zmiany tej umowy wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. 7. Wynagrodzenie notariusza za sporządzenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, wynosi nie więcej niż 1/10 minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177).
Brzmienie: Art. 11 Ustawa o ochronie praw lokatorów
1. Jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2–5, art. 21 ust. 4–4b i 5 oraz art. 21a. Wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz określać przyczynę wypowiedzenia. 2. Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator: 1) pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali, lub 2) jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności, lub 3) wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela, lub 4) używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 4. 3. Właściciel lokalu może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem: 1) sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy; 2) miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego, osobie, której przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego. 4. Nie później niż na pół roku naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, jeżeli lokatorowi przysługuje tytuł do lokalu, w którym może zamieszkać w warunkach takich, jakby otrzymał lokal zamienny, lub jeżeli właściciel dostarczy mu lokal zamienny. W lokalu zamiennym wysokość czynszu i opłat, z wyjątkiem opłat niezależnych od właściciela, musi uwzględniać stosunek powierzchni i wyposażenia lokalu zamiennego do lokalu zwalnianego. 5. Nie później niż na 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny lokatorowi, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, a nie dostarcza mu lokalu zamiennego i lokatorowi nie przysługuje prawo do lokalu, o którym mowa w ust. 4. 6. Jeżeli właściciel, który wypowiedział stosunek prawny na podstawie przepisu ust. 5, nie zamieszkał w swoim lokalu lub zaprzestał w nim zamieszkiwać przed upływem pół roku od ustania wypowiedzianego stosunku prawnego, lokator jest uprawniony, według swojego wyboru, bądź do powrotu do lokalu na dotychczasowych warunkach bądź do żądania od właściciela zapłaty różnicy w czynszu i w opłatach, które płaci obecnie, w stosunku do tych, które płacił w ramach wypowiedzianego stosunku prawnego za okres jednego roku. Koszty przeprowadzki lokatora do lokalu ponosi właściciel. Właściciel jest nadto obowiązany do zapłaty lokatorowi kary ustawowej w wysokości 15% wartości odtworzeniowej lokalu. 7. Przepisy ust. 4–6 stosuje się, jeżeli w lokalu właściciela ma zamieszkać jego pełnoletni zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny. Wypowiedzenie stosunku prawnego, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać w lokalu właściciela. 8. W wypadku stosunków prawnych, które nie ustają przez wypowiedzenie, a w szczególności w wypadku spółdzielczego prawa do lokalu, nie jest dopuszczalne ustanie stosunku prawnego w sposób i z przyczyn mniej korzystnych dla lokatora niż to wynika z przepisów tego artykułu. 9. W wypadku określonym w ust. 2 pkt 4 lokatorowi przysługuje prawo do lokalu zamiennego. Obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa na właścicielu budynku, z zastrzeżeniem art. 32. 10. Z ważnych przyczyn, innych niż określone w ust. 2, właściciel może wytoczyć powództwo o rozwiązanie stosunku prawnego i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu, jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia co do warunków i terminu rozwiązania tego stosunku. 11. Wypowiedzenie najmu w zasobach społecznej inicjatywy mieszkaniowej może nastąpić także na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa. 12. Jeżeli lokatorem, któremu właściciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust. 5, jest osoba, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.
Brzmienie: Art. 118 Kodeks cywilny
Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego
§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.
Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-05.