Najem i nieruchomości

Odbiór mieszkania od dewelopera: jak skutecznie zgłaszać wady i chronić swoje roszczenia?

Ernest Syska · weryfikacja merytoryczna: Mateusz Jagiełło

Publikacja: 2026-10-05 · aktualizacja: 2026-10-05 · czas czytania 8 min

Kluczowym momentem w procesie zakupu nieruchomości jest odbiór mieszkania od dewelopera. To wtedy nabywca ma możliwość zgłoszenia wszelkich wad i usterek. Co jednak zrobić, gdy deweloper nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, a wady, mimo zgłoszeń, pozostają nieusunięte lub powracają? Pokażemy, jak CaseBox AI pomógł klientowi w sporze z deweloperem i jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie dochodzić swoich roszczeń.

  • Jak napisać skuteczne wezwanie do dewelopera o usunięcie wad?
  • Czy deweloper może odmówić uznania moich roszczeń gwarancyjnych?
  • Jakie dowody są potrzebne do pozwu o wady mieszkania od dewelopera?

Szybka odpowiedź

Odbiór techniczny mieszkania od dewelopera wymaga sporządzenia protokołu odbioru, do którego kupujący wpisuje wszystkie ujawnione wady fizyczne. Deweloper ma 14 dni na ustosunkowanie się do usterek i 30 dni na ich bezpłatne usunięcie.

  • Protokół odbioru technicznego jest obligatoryjnym dokumentem stanowiącym podstawę zgłoszenia usterek (art. 41 ustawy deweloperskiej).
  • Deweloper jest zobowiązany w terminie 14 dni przekazać oświadczenie o uznaniu wad lub podać przyczyny odmowy.
  • Termin na usunięcie uznanych wad przez dewelopera wynosi 30 dni od dnia podpisania protokołu.
  • Odpowiedzialność dewelopera z tytułu rękojmi za wady fizyczne lokalu trwa 5 lat od wydania nieruchomości (art. 568 § 1 KC).
  • Bezskuteczny upływ terminu naprawy uprawnia kupującego do wykonania zastępczego na koszt dewelopera lub żądania odszkodowania (art. 471 KC).

Jak wyglądała sprawa M. K.?

M. K. kupił mieszkanie od dewelopera DEWBUD S.A. za 420 000 zł, zgłaszając podczas odbioru 12 usterek, w tym poważne wady instalacji grzewczej i drzwi balkonowych, które nie zostały skutecznie usunięte.

W dniu 12 maja 2023 r. M. K. zawarł umowę deweloperską na zakup mieszkania za kwotę 420 000,00 zł brutto. Odbiór mieszkania nastąpił 18 października 2024 r., a w protokole odbioru Pan K. zgłosił aż 12 usterek. Wśród nich znalazły się poważne wady, takie jak przecieki w instalacji grzewczej oraz nieszczelność drzwi balkonowych, a także inne, drobniejsze usterki kosmetyczne.

Deweloper DEWBUD S.A. zobowiązał się do usunięcia wad w terminie 30 dni. Mimo częściowych działań i kolejnych zgłoszeń, kluczowe wady, takie jak przecieki, powróciły. W marcu 2025 r., z powodu pilnej awarii, M. K. zlecił naprawy hydrauliczne niezależnemu fachowcowi, ponosząc koszt 3 500,00 zł netto. Deweloper odmówił zwrotu tych kosztów oraz obniżenia ceny, powołując się na zapisy umowne zabraniające samodzielnych napraw i skracające terminy przedawnienia roszczeń.

Zaniepokojony postawą dewelopera, M. K. zwrócił się o pomoc prawną. Domagał się stwierdzenia odpowiedzialności dewelopera, zwrotu poniesionych kosztów (3 500,00 zł), obniżenia ceny o 15% (63 000,00 zł) oraz pokrycia kosztów przyszłej ekspertyzy rzeczoznawcy budowlanego (przewidywany koszt 4 800,00 zł).

Czy zapisy umowy deweloperskiej o wadach są zawsze ważne?

Nie zawsze; klauzule umowne ograniczające prawa konsumenta, takie jak zakaz samodzielnych napraw czy skracanie terminów przedawnienia rękojmi, mogą być niedozwolone i tym samym bezskuteczne.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 385¹ i art. 385³

W umowach z konsumentami, takimi jak M. K., postanowienia nieuzgodnione indywidualnie, które rażąco naruszają interesy konsumenta, mogą być uznane za niedozwolone klauzule umowne i nie wiązać nabywcy. Takie zapisy są bezskuteczne z mocy prawa, co oznacza, że deweloper nie może się na nie powoływać.

W sprawie M. K. deweloper powoływał się na §12 ust. 4 umowy, który zabraniał samodzielnego przeprowadzania napraw bez zgody dewelopera, grożąc utratą prawa do zwrotu kosztów. Taka klauzula, w sytuacji gdy deweloper nie reaguje skutecznie na zgłoszone wady, prawdopodobnie jest niedozwolona. Podobnie, §15 ust. 1 umowy, skracający ustawowe terminy przedawnienia roszczeń, również jest bezskuteczny wobec konsumenta.

Ważne jest, aby pamiętać, że ciężar dowodu, iż dane postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje, czyli w tym przypadku na deweloperze. Deweloperowi jest niezwykle trudno wykazać, że konsument miał rzeczywisty wpływ na treść standardowych klauzul umownych.

Jakie uprawnienia ma nabywca z tytułu rękojmi, gdy deweloper nie usuwa wad?

Z tytułu rękojmi nabywca może żądać usunięcia wad, obniżenia ceny, a w pewnych sytuacjach nawet odstąpić od umowy, a także dochodzić odszkodowania.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 556, art. 556¹, art. 560 i art. 561

Deweloper (sprzedawca) jest odpowiedzialny względem nabywcy (kupującego) z tytułu rękojmi, jeśli mieszkanie ma wadę fizyczną lub prawną. Wada fizyczna to niezgodność rzeczy sprzedanej z umową, np. brak właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć, albo niekompletność. Przecieki w instalacji czy nieszczelne drzwi niewątpliwie stanowią wady fizyczne.

Jeżeli deweloper nie usunął wad w rozsądnym terminie lub nie wywiązał się ze swoich obowiązków, nabywca ma prawo żądać usunięcia wady (naprawy) lub wymiany na rzecz wolną od wad (co w przypadku mieszkania jest zazwyczaj niemożliwe). Może również złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny mieszkania w proporcji do jego wartości z wadą do wartości bez wady. Jeśli wada jest istotna, nabywca może nawet odstąpić od umowy, choć w przypadku nieruchomości jest to trudne do zrealizowania.

Ponadto, w wyniku nienależytego wykonania zobowiązania przez dewelopera, nabywcy może przysługiwać roszczenie o naprawienie szkody, którą poniósł. Odszkodowanie takie może obejmować np. koszty napraw, które musiał zlecić na własną rękę, jeśli deweloper zwlekał z ich usunięciem.

Czy deweloper musi zwrócić koszty napraw, które zlecił nabywca?

Tak, deweloper ma obowiązek zwrócić koszty pilnych napraw zleconych przez nabywcę, jeśli sam nie wywiązał się ze swoich obowiązków, a klauzule umowne zakazujące takich działań są zazwyczaj bezskuteczne.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 471 i art. 385¹

W przypadku M. K. zlecenie naprawy hydraulicznej za 3 500,00 zł netto było podyktowane pilnością awarii (przecieki instalacji grzewczej). Gdy deweloper, mimo wcześniejszych zgłoszeń, nie usunął wady skutecznie i w terminie, nabywca ma prawo podjąć działania w celu zapobieżenia dalszej szkodzie i przywrócenia użyteczności lokalu.

W takiej sytuacji, roszczenie o zwrot kosztów jest zasadne na podstawie przepisów o odpowiedzialności kontraktowej za nienależyte wykonanie zobowiązania. Deweloper, nie usuwając wady, dopuścił się nienależytego wykonania umowy, a poniesione przez nabywcę koszty są szkodą wynikłą z tego faktu.

Zapis umowny, który zabrania nabywcy samodzielnych napraw bez zgody dewelopera, jest w kontekście praw konsumenta często bezskuteczny. Nie może on pozbawić nabywcy prawa do dochodzenia odszkodowania, zwłaszcza gdy działania dewelopera były nieskuteczne lub zbyt wolne, zagrażając dalszej szkodzie lub utrudniając korzystanie z mieszkania.

Jakie terminy obowiązują przy zgłaszaniu wad i dochodzeniu roszczeń?

Deweloper odpowiada z tytułu rękojmi za wady nieruchomości przez 5 lat od dnia wydania, a roszczenie o usunięcie wady przedawnia się z upływem roku od jej stwierdzenia.

Podstawa: Kodeks cywilny — art. 568

W przypadku wad nieruchomości, deweloper odpowiada z tytułu rękojmi, jeśli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem pięciu lat od dnia wydania rzeczy kupującemu. Jest to długi okres, który ma chronić nabywców przed ukrytymi wadami konstrukcyjnymi czy instalacyjnymi, które mogą ujawnić się po dłuższym czasie.

Ważne jest rozróżnienie odpowiedzialności dewelopera od terminu przedawnienia roszczeń. Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy na wolną od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeśli jednak kupującym jest konsument, bieg tego terminu nie może zakończyć się przed upływem pięciu lat odpowiedzialności z rękojmi.

W sprawie M. K. deweloper próbował powołać się na umowny zapis skracający terminy przedawnienia roszczeń. Jak już wspomniano, taki zapis jest dla konsumenta bezskuteczny. Biorąc pod uwagę daty zgłoszeń wad i działań M. K., jego roszczenia z tytułu rękojmi nie uległy przedawnieniu i są w pełni aktualne.

Jak udowodnić wady i zabezpieczyć roszczenia w sądzie?

Kluczowymi dowodami są protokół odbioru, szczegółowa dokumentacja fotograficzna, korespondencja, faktury za naprawy, a także niezależna ekspertyza rzeczoznawcy; zabezpieczenie roszczeń jest możliwe poprzez wniosek do sądu.

Podstawa: Kodeks postępowania cywilnego — art. 730 i art. 730¹

W postępowaniu sądowym niezbędne jest solidne udokumentowanie wszystkich okoliczności. Podstawą jest protokół odbioru lokalu z wpisanymi wadami. Równie ważna jest szczegółowa dokumentacja fotograficzna i wideo przedstawiająca wady (szczególnie te powracające), proces napraw i ich skutki. Ważna jest też cała korespondencja z deweloperem, świadcząca o zgłaszaniu wad i jego reakcjach.

Faktury za naprawy wykonane przez M. K. są kluczowe do udowodnienia poniesionych kosztów. Najważniejszym dowodem w procesie będzie jednak opinia biegłego rzeczoznawcy budowlanego. Niezależna ekspertyza profesjonalisty precyzyjnie określi istnienie, zakres, przyczynę wad oraz ich wpływ na wartość nieruchomości, a także oszacuje koszty ich usunięcia.

Aby zabezpieczyć roszczenia pieniężne i zapewnić, że wyrok sądu będzie możliwy do wyegzekwowania, warto złożyć wniosek o zabezpieczenie roszczeń na etapie sądowym. Sąd może zastosować różne sposoby zabezpieczenia, np. poprzez zajęcie rachunków bankowych dewelopera, co w znaczący sposób zwiększy szanse na odzyskanie należnych kwot.

Jak wyliczyć roszczenia pieniężne M. K.?

M. K. może dochodzić zwrotu 3 500 zł za samodzielne naprawy, obniżenia ceny o 63 000 zł, kosztów ekspertyzy (4 800 zł) oraz odsetek ustawowych za opóźnienie.

W oparciu o analizę prawną, M. K. ma prawo do dochodzenia od dewelopera następujących kwot: Po pierwsze, zwrotu 3 500,00 zł netto za samodzielnie zlecone naprawy hydrauliczne, które były konieczne z uwagi na pilny charakter awarii i bierność dewelopera. Do tej kwoty należy doliczyć odsetki ustawowe za opóźnienie, naliczane od dnia, w którym deweloper powinien był zwrócić te koszty.

Po drugie, M. K. może żądać obniżenia ceny zakupu lokalu o 15%, co odpowiada kwocie 63 000,00 zł (15% z 420 000,00 zł). Obniżenie ceny jest uzasadnione z powodu wad fizycznych, które ograniczają możliwość pełnego użytkowania mieszkania. Również od tej kwoty należy dochodzić odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonych od dnia, w którym deweloper powinien był wypłacić obniżoną cenę.

Dodatkowo, przewidywany koszt ekspertyzy rzeczoznawcy budowlanego w wysokości 4 800,00 zł brutto zostanie wliczony do kosztów procesu i zasądzony od strony przegrywającej. Łączna wartość roszczeń pieniężnych M. K. (bez odsetek i kosztów procesu) wynosi 66 500,00 zł.

Najczęstsze pytania

Jakie wady wpisać do protokołu odbioru mieszkania od dewelopera?

Należy wpisać wszystkie dostrzeżone usterki, w tym nierówności ścian i wylewek, zarysowania szyb, wady stolarki okiennej oraz brak pionów i odchylenia instalacji.

Ile trwa rękojmia dewelopera na wady fizyczne mieszkania?

Okres odpowiedzialności dewelopera z tytułu rękojmi za wady fizyczne budynku i lokalu wynosi 5 lat od dnia wydania nieruchomości kupującemu.

Co zrobić, gdy deweloper nie usuwa usterek w terminie 30 dni?

Kupujący powinien wyznaczyć dodatkowy termin, a po jego bezskutecznym upływie zlecić naprawę niezależnej firmie na koszt dewelopera (wykonanie zastępcze).

Czy za wady lokalu przysługuje odszkodowanie od dewelopera?

Tak. Jeżeli wady mieszkania lub opóźnienie w ich usuwaniu wyrządziły szkodę majątkową, kupujący może żądać odszkodowania na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego.

Kiedy można odmówić podpisania protokołu odbioru mieszkania?

Odmowa odbioru jest uzasadniona w przypadku stwierdzenia wad istotnych, które uniemożliwiają bezpieczne zamieszkanie lub wykończenie lokalu zgodnie z umową.

Dokumenty sprawy do pobrania

Masz podobną sprawę? Przeanalizuj ją w CaseBox AI

Wykup pakiet Konsultacja Prawna, dodaj swoje dokumenty i przeprowadź analizę samodzielnie — z odwołaniami do przepisów i orzeczeń.

Przeanalizuj własną sprawę

Obsługujesz takie sprawy? Pozyskaj zapytania przez Giełdę CaseBox

Na Giełdę trafiają zanonimizowane opisy spraw użytkowników CaseBox.

Zobacz Giełdę CaseBox · Plany Prawnik i Kancelaria

Podstawy prawne

Brzmienie: Art. 385¹ Kodeks cywilny

§ 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 385³ Kodeks cywilny

W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 1) wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie; 2) wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 3) wyłączają lub istotnie ograniczają potrącenie wierzytelności konsumenta z wierzytelnością drugiej strony; 4) przewidują postanowienia, z którymi konsument nie miał możliwości zapoznać się przed zawarciem umowy; 5) zezwalają kontrahentowi konsumenta na przeniesienie praw i przekazanie obowiązków wynikających z umowy bez zgody konsumenta; 6) uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju; 7) uzależniają zawarcie, treść lub wykonanie umowy od zawarcia innej umowy, niemającej bezpośredniego związku z umową zawierającą oceniane postanowienie; 8) uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta; 9) przyznają kontrahentowi konsumenta uprawnienia do dokonywania wiążącej interpretacji umowy; 10) uprawniają kontrahenta konsumenta do jednostronnej zmiany umowy bez ważnej przyczyny wskazanej w tej umowie; 11) przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową; 12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania; 13) przewidują utratę prawa żądania zwrotu świadczenia konsumenta spełnionego wcześniej niż świadczenie kontrahenta, gdy strony wypowiadają, rozwiązują lub odstępują od umowy; 14) pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia; 15) zastrzegają dla kontrahenta konsumenta uprawnienie wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieoznaczony, bez wskazania ważnych przyczyn i stosownego terminu wypowiedzenia; 16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy; 17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego; 18) stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia; 19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia; 20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy; 21) uzależniają odpowiedzialność kontrahenta konsumenta od wykonania zobowiązań przez osoby, za pośrednictwem których kontrahent konsumenta zawiera umowę lub przy których pomocy wykonuje swoje zobowiązanie, albo uzależniają tę odpowiedzialność od spełnienia przez konsumenta nadmiernie uciążliwych formalności; 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta; 23) wyłączają jurysdykcję sądów polskich lub poddają sprawę pod rozstrzygnięcie sądu polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a także narzucają rozpoznanie sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 556 Kodeks cywilny

Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia).

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 556¹ Kodeks cywilny

§ 1. Wada polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli: 1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia; 2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór; 3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia; 4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym. § 2. Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby, która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent. § 3. Rzecz sprzedana ma wadę także w razie nieprawidłowego jej zamontowania i uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 560 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady. § 2. (uchylony) § 3. Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość rzeczy z wadą pozostaje do wartości rzeczy bez wady. § 4. Kupujący nie może odstąpić od umowy, jeżeli wada jest nieistotna.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 561 Kodeks cywilny

§ 1. Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od wad albo usunięcia wady. § 2. Sprzedawca jest obowiązany wymienić rzecz wadliwą na wolną od wad lub usunąć wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla kupującego. § 3. Sprzedawca może odmówić zadośćuczynienia żądaniu kupującego, jeżeli doprowadzenie do zgodności z umową rzeczy wadliwej w sposób wybrany przez kupującego jest niemożliwe albo w porównaniu z drugim możliwym sposobem doprowadzenia do zgodności z umową wymagałoby nadmiernych kosztów. Jeżeli kupującym jest przedsiębiorca, sprzedawca może odmówić wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady także wtedy, gdy koszty zadośćuczynienia temu obowiązkowi przewyższają cenę rzeczy sprzedanej.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 471 Kodeks cywilny

Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 568 Kodeks cywilny

§ 1. Sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi, jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem dwóch lat, a gdy chodzi o wady nieruchomości – przed upływem pięciu lat od dnia wydania rzeczy kupującemu. § 2. Roszczenie o usunięcie wady lub wymianę rzeczy sprzedanej na wolną od wad przedawnia się z upływem roku, licząc od dnia stwierdzenia wady. Jeżeli kupującym jest konsument, bieg terminu przedawnienia nie może zakończyć się przed upływem terminów określonych w § 1 zdanie pierwsze. § 3. W terminach określonych w § 2 kupujący może złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny z powodu wady rzeczy sprzedanej. Jeżeli kupujący żądał wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady, bieg terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wymiany rzeczy lub usunięcia wady. § 4. W razie dochodzenia przed sądem albo sądem polubownym jednego z uprawnień z tytułu rękojmi termin do wykonania innych uprawnień, przysługujących kupującemu z tego tytułu, ulega zawieszeniu do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. § 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do postępowania mediacyjnego, przy czym termin do wykonania innych uprawnień z tytułu rękojmi, przysługujących kupującemu, zaczyna biec od dnia odmowy przez sąd zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem lub bezskutecznego zakończenia mediacji. § 6. Upływ terminu do stwierdzenia wady nie wyłącza wykonania uprawnień z tytułu rękojmi, jeżeli sprzedawca wadę podstępnie zataił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730 Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. W każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. § 2. Sąd może udzielić zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Po uzyskaniu przez uprawnionego tytułu wykonawczego dopuszczalne jest udzielenie zabezpieczenia tylko wtedy, jeżeli ma ono na celu zabezpieczenie roszczenia o świadczenie, którego termin spełnienia jeszcze nie nastąpił.

Strona przepisu

Brzmienie: Art. 730¹ Kodeks postępowania cywilnego

§ 1. Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. § 1[1]. W sprawach wymienionych w art. 479[89] sąd w ramach oceny, czy uprawdopodobniono roszczenie, bierze pod uwagę prawdopodobieństwo unieważnienia prawa wyłącznego w innym toczącym się postępowaniu. Okoliczność tę ustala się w oparciu o informacje pochodzące od stron, chyba że jest ona znana sądowi z urzędu. § 2. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. § 2[1]. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uważa się za uprawdopodobniony, gdy żądającym zabezpieczenia jest powód dochodzący należności zapłaty z tytułu transakcji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, w przypadku gdy wartość tej transakcji nie przekracza siedemdziesięciu pięciu tysięcy złotych, a dochodzona należność nie została uregulowana i od dnia upływu terminu jej płatności upłynęły co najmniej trzy miesiące § 3. Przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Strona przepisu

Stan prawny i aktualizacja materiału: 2026-10-05.